شانزدهمین نشست جنبش غیرمتعهدها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۵°۴۷′۴۲.۹۴″ شمالی ۵۱°۲۴′۱۲.۳۹″ شرقی / ۳۵.۷۹۵۲۶۱۱°شمالی ۵۱.۴۰۳۴۴۱۷°شرقی / 35.7952611; 51.4034417

شانزدهمین نشست جنبش غیرمتعهدها
اجلاس غیرمتعهدها در تهران
نشانوارهٔ اجلاس شانزدهم
کشور میزبان  ایران
تاریخ ۵-۱۰ شهریور ۱۳۹۱
(سران:۹ و ۱۰ شهریور)
شعار صلح پایدار در سایهٔ مدیریت مشترک جهانی
محل(های) برگزاری سالن اجلاس سران
مرکز همایش‌های بین‌المللی صدا و سیما
شهر(ها) تهران
پس از اجلاس پانزدهم، شرم‌الشیخ مصر
وبگاه nam.gov.ir
namna.ir
     کشورهای عضو     کشورهای ناظر

شانزدهمین دوره نشست جنبش غیرمتعهدها از ۵ تا ۱۰ شهریور ۱۳۹۱ (۲۶ تا ۳۱ اوت ۲۰۱۲) در تهران برگزار شد.[۱][۲][۳] به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی، بیش از ۱۰۰ کشور از ۱۲۰ کشور عضو در این نشست حضور داشتند که از این میان ۳۰ رئیس جمهوری، نخست وزیر و معاون رئیس جمهور بودند.[۴] وبگاه بی‌بی‌سی فارسی به نقل از علی سعیدلو رئیس ستاد برگزاری شانزدهمین اجلاس سران جنبش غیرمتعهدها نقل کرده‌است که سران ۵۱ کشور به تهران خواهند آمد.[۵] دولت ایران اعلام کرده‌است که دستگاه‌های دولتی در تهران به مناسبت شانزدهمین اجلاس سران جنبش غیرمتعهدها در روزهای سه‌شنبه تا شنبه (هفتم تا یازدهم شهریور) تعطیل خواهد بود.[۵]

بان کی مون در نشست سران جنبش غیرمتعهدها در تهران شرکت کرد.[۶] مدیر کل مطبوعات خارجی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، از تقاضای ۸۷ رسانه از ۳۰ کشور جهان برای پوشش اجلاس غیرمتعهدها در تهران خبر داد.[۷] در این نشست ریاست جنبش غیرمتعهدها از مصر به ایران منتقل می‌شود.[۸] ایران در نشست تهران برای ۳ سال ریاست این جنبش را بر عهده می‌گیرد.[۹]

مسئولان[ویرایش]

محمود احمدی‌نژاد رئیس نشست
محمد شیخان معاون ارتباطات و اطلاع‌رسانی ستاد برگزاری
علی سعیدلو رئیس ستاد برگزاری
محمدجواد آقاجری رئیس کمیته رسانه‌های خارجی معاونت ارتباطات ستاد برگزاری
محمدرضا فرقانی سخنگوی ستاد برگزاری

نشست سران[ویرایش]

پرچم کشورهای شرکت کننده به همراه شعار مخصوص اجلاس که در یکی از بزرگراه‌های تهران نصب شده‌اند

نشست سران کشورهای عضو عدم تعهد با حضور ۲۴ رئیس‌جمهور و ۸ نخست‌وزیر و ۳ پادشاه در بالاترین سطح، نیز ۹ معاون رئیس‌جمهور و ۸۰ وزیر (۶۰ نفرشان وزیرخارجه بودند) و ۲ رئیس‌مجلس و ۹ فرستادهٔ ویژه و… در دیگر سطح‌ها پیش از ظهر پنجشنبه ۹ شهریور ۱۳۹۱ آغاز به کار کرد. در این اجلاس کسانی دیگر مانند دبیرکل سازمان ملل و اتحادیه‌های دیگر بودند.

در آغاز این نشست سید علی خامنه‌ای رهبری ایران سخنرانی کرد. سپس محمد مرسی رئیس‌جمهور مصر رئیس وقت اجلاس (که بایست پس از سخنرانی ریاست را به رئیس‌جمهور ایران بدهد) و بان کی مون دبیرکل سازمان ملل ادامه یافت. پس از سخنرانی مرسی محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور ایران سخنرانی کرد. پس از سخنرانی احمدی‌نژاد مرسی ریاست جنبش را از مصر به ایران تحویل داد[۱۰] و پس از سخنرانی مان موهان سینگ نخست‌وزیر هندوستان جلسهٔ صبح پایان یافت.

سخنرانی‌های مهم[ویرایش]

سید علی خامنه‌ای[ویرایش]

آیت‌الله خامنه‌ای نخستین سخنران این نشست بود که پیش از آغاز کار رسمی نشست سخنرانی کرد.

  • اشاره به هدف بنیان‌گذاران جنبش عدم تعهد و گوشزد کردن برای برگشت به آن هدف‌ها و جان بخشیدن به آن‌ها؛ تأکید بر اینکه همه نیاز داریم که از سیطرهٔ شبکه‌های اقتدارگرا و مستکبر رها شویم
  • تأکید بر سرشت مشترک انسانی و توحید و ایجاد بهشت اخروی در گیتی با معنویت، برپایی نظمی با منفعت‌های مشترک و سالم در برابر سلطه‌گران
  • زنده بودن آرمان‌های جنبش پس از شش دهه و تأکید بر آرمان‌گرایی در عین واقعیت‌ها با پذیرفتن چالش‌ها
  • با توجه به شکست سیاست‌های دوران جنگ سرد و یک‌جانبه‌گرایی پس از آن و ظهور قدرت‌های نو با کاستن توان ابرقدرت‌ها و حادثه‌های نشانهٔ گذار و نوید نظامی چندوجهی با مدیریتی عادلانه و مشارکتی را در پهنهٔ گیتی با نگهداری پیوند اعضای جنبش

شرایط کنونی جهان فرصتی شاید تکرارنشدنی برای جنبش عدم تعهد است. سخن ما آن است که اتاق فرمان جهان نباید با دیکتاتوری چند کشور غربی اداره شود. باید بتوان یک مشارکت دموکراتیک جهانی را در عرصهٔ مدیریت بین‌المللی شکل داد و تضمین کرد. این است نیاز همهٔ کشورهایی که مستقیم یا غیرمستقیم از دست‌اندازی چند کشور زورگو و سلطه‌طلب زیان دیده‌اند و می‌بینند.

«
»
  • نقد سازوکار شورای امنیت و استبدادی خواندن او؛ تحریف مفهوم‌های شریف در غرب مانند ارادهٔ «حقوق بشر» از منفعت‌های غرب و «مبارزه با تروریسم» از کشتن مردم در شهرها و روستاها، تقسیم شهروندان و ارزش کم مردم آسیا و آفریقا و… نزد ایشان؛ تحمل‌نکردنی بودن این وضعیت
  • ضرورت خلع سلاح‌های فاجعه‌بار و تصمیم نداشتن قدرت‌های بزرگ برای کنار گذاشتنش و کوشش ایشان برای انحصار دانش هسته‌ای؛ تأکید بر اینکه ایران استفاده از سلاح هسته‌ای و شیمیایی و… را گناهی نابخشودنی می‌داند؛ تأکید بر کوتاه نیامدن از حق هسته‌ای ایران

طنز تلخ روزگار ما آن است که دولت آمریکا که دارندهٔ بیشترین و مرگبارترین سلاحهای هسته‌ای و دیگر سلاح‌های کشتار جمعی و تنها مرتکبِ به‌کارگیری آن است، امروز می‌خواهد پرچم مخالفت با اشاعهٔ هسته‌ای را به دوش بگیرد!

«
»
  • تأکید بر مقاومت و بی‌اثر بودن فشارها
  • بیان غصب فلسطین جنایت‌های صهیونیست‌ها و دروغ‌ها، و ارایهٔ راهکار همه‌پرسی از فلسطینیان با شکست راهکارهای غربی؛ «فلسطین متعلق به فلسطینیان است»
  • نقش مهم جنبش در نظم نو جهانی و تأکید بر همکاری کامل و نترسیدن از قدرت‌ها و تکیه به خدا، ارتقای بهره‌وری سیاسی جنبش در مدیریت جهانی[۱۱][۱۲]

برخی کسانی که در حاشیهٔ اجلاس با او دیدار کردند سخنانش را ستودند. رئیس‌جمهور تاجیکستان سخنان وی را مایهٔ پویایی و تأثیرگذاری جنبش[۱۳] و رئیس‌جمهور زیمبابوه سخنانش را ارزشمند دانست.[۱۴]

محمد مرسی[ویرایش]

مرسی که نخستین سخنران رسمی (پس از علی خامنه‌ای) بود سخنانش را با درود فرستادن به ابوبکر، عمر و عثمان، ۳ تن از خلفای اهل سنت آغاز کرد[۱۵] و از ایران و تلاشش سپاس‌گزاری کرد و به توصیف مصر انقلابی پرداخت.

بندهای سخنان او عبارت است از:

  • اهمیت جنبش عدم تعهد و تلاش برای ساخت دنیایی عادلانه‌تر
  • اصلاح ساختار شورای امنیت سازمان ملل و ناعادلانه خواندن حق وتو
  • تأکید بر اتحاد فلسطینیان با هم در برابر اشغالگری و تشکیل دولت مستقل فلسطین
  • آمادگی مصر برای حل بحران سوریه و حمایت از مردم سوریه، درخواست راه حل مسالمت‌آمیز و گفت‌گو و سرکوبگر خواندن نظام بشار اسد، درخواست متحد شدن همهٔ مخالفان نظام سوریه برای بردن سوریه به مرحله‌ای تازه[۱۶]
  • تأکید بر حق همه در استفاده از انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای
  • برادر خواندن کشور ایران و موفق خواندن اجلاس در دورهٔ ریاست مصر و اظهار دست دراز کردن برای دوستی با ایران و دیگران
  • ابراز هماهنگی با کشور برادر ایران در سه سال ریاست ایران و ابراز اطمینان از موفقیت ایران تحقق هدف‌ها و خواسته‌های ملت‌ها را، او گفت «ملت‌های جهان چشم امیدشان به ملت‌های ماست»

مرسی برای تحویل ریاست به احمدی‌نژاد از حاضران پرسید: «آیا آقای دکتر احمدی‌نژاد رئیس شانزدهمین دورهٔ این جنبش است؟» آیا موافق اید؟ پس از تشویق حاضران مرسی گفت بنابراین همه با اجماع موافقت کردند پس ایران ریاست جنبش را بر عهده می‌گیرد. وی برای احمدی‌نژاد آرزوی موفقیت کرد.[۱۷][۱۸]

تحریف ترجمه سخنرانی مرسی[ویرایش]

مترجم سخنان محمد مرسی در صدا و سیمای جمهوری اسلامی، در هنگام پخش مستقیم این سخنرانی اظهارات رئیس جمهوری مصر را تحریف و عوض کرد[۱۵] و به جای سوریه، از واژه بحرین، به جای انقلاب از واژه فتنه و بهار عربی از واژه بیداری اسلامی استفاده کرد. عمرو رشدی سخنگوی رسمی وزارت امور خارجه مصر با تکذیب بخشی از ترجمه ارائه شده از صحبت‌های محمد مرسی رئیس جمهور مصر در اجلاس سران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد در تهران توسط صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران گفت که مرسی در سخنانش هیچ اشاره ای به کشور بحرین نکرده است.

هیئت سوری در اعتراض به اظهارات مرسی محل اجلاس را ترک کرد و ولید معلم، وزیر خارجه سوریه، در گفتگو با شبکه تلویزیونی العالم گفت «آقای مرسی با مداخله در امور داخلی سوریه، بار دیگر علیه سنت‌های جنبش غیرمتعهدها عمل کرده‌است» و افزود که دیدگاه‌های رئیس جمهوری مصر در مورد سوریه «بیشتر به اظهارات رهبر یک حزب شباهت دارد تا رئیس جنبش غیرمتعهدها.»[۱۹][۲۰]

وزارت امور خارجه بحرین نیز با احضار کاردار ایران در این کشور، رسماً به ترجمه نادرست و نام بردن از بحرین به جای سوریه اعتراض کرد. وزارت خارجه بحرین عملکرد رادیو و تلویزیون دولتی ایران را اقدام به جعل و نقض عهد خواند و آن را نشانه‌ای از تلاش این رسانه برای مداخله در امور داخلی پادشاهی بحرین دانست.[۲۱]

بان کی مون[ویرایش]

من قویا هر گونه تهدید به نابودی را که از سوی یکی اعضای عضو علیه عضو دیگر سازمان ملل مطرح بشود و هم‌چنین با تلاش‌های زشت و زننده برای انکار حقایق تاریخی مانند هولوکاست، به شدت مخالفم».
بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل متحد در شانزدهمین نشست جنبش غیرمتعهدها در تهران.[۲۲][۲۳]

«
»

محمود احمدی‌نژاد[ویرایش]

محمود احمدی‌نژاد پیش از تحویل گرفتن ریاست از مرسی، سخنرانی کرد. او بدون اشاره‌ای مستقیم به مسئلهٔ سوریه و برخی مسئله‌های جزیی‌تر، بیشتر به مسائل کلی و پیشنهادهایی تازه پرداخت.

محور سخنان اصلی احمدی‌نژاد:

  • خوشامد به دیگران و ایران را «خانهٔ خودتان» خواندن، با گرامی‌داشت یاد بنیان‌گذاران جنبش و کسانی که در سه سال گذشته درگذشته‌اند و رجایی و باهنر، درخواست ایستادن و یک دقیقه سکوت کرد. سپاس‌گزاری از مصر و مرسی و نیز آیت‌الله خامنه‌ای
  • ناخشنودی ملت‌ها از وضع کنونی و شکل نو استعمار در دورهٔ اخیر؛ مانند تمرکز اقتصاد و قدرت اقتصادی و ثروت‌ها در چند کشور و دولت بدهکار که گاه بیش از تولید ناخالص داخلی است؛ چاپ ۳۲هزارمیلیارد دلار بی‌پشتوانه در آمریکا، تصاحب منبع‌ها و کان‌های آفریقا و آمریکای لاتین، انحصار دانش و فناوری و سوءاستفاده از آن، تهاجم فرهنگی و نابودی هویت، انهدام زن و بنیاد خانواده، فروش سلاح و جنگ‌افروزی در این راستا و اشغال کشورها، گسترش و تقویت تروریسم و مواد مخدر
  • بیان این نکته که تحقق نیافتن مدیریت پایدار جهانی در سایهٔ صلح در پی ضعف ملت‌ها نیست بلکه برای سلطهٔ گروهی خاص بر مدریریت جهان است. مدیریت کنونی جهان انحصاری، خودخواهانه و سلطه‌طلبانه است
  • زیرسوال بردن مدیریت شورای امنیت و اشاره به کمک او به گسترش ستم اسرائیل، طرف اصلی جنگ در جهان یکی از اعضای شورای امنیت دارای حق وتو است. بی‌فایده بودن مجمع عمومی زیر چتر این شورا
  • پست و کم‌ارزش دانستن دیگر ملت‌ها و برده دانستن ایشان و لگدمال کردن حقوقشان و ناخشنودی مردم کنونی آمریکا و اروپا از سلطهٔ چند حزب خاص
  • لزوم به پا خاستن برای اصلاح مدیریت جهان در چارچوب عشق و مهرورزی به انسان‌ها در کنار مشارکت همگانی
  • استقلال و تأسیس نهادهای لازم مانند داوری و بیمه و حذف ارز خاص با توجه به ظرفیت کشورها[۲۴][۲۵]

بیانیه پایانی اجلاس[ویرایش]

بیانیه نهایی اجلاس جنبش عدم تعهد در ۱۱ بند که در آن به مسائل متنوعی از جمله بحران‌های سیاسی و اقتصادی، موضوع فلسطین، دارا بودن حق انرژی صلح آمیز هسته‌ای و صلح پایدار جهانی اشاره شده‌است، منتشر شد.[۲۶]

شرکت کنندگان[ویرایش]

نشست سران کشورهای عضو عدم تعهد با حضور ۲۴ رئیس‌جمهور، ۸ نخست‌وزیر و ۳ پادشاه در بالاترین سطح، نیز ۹ معاون رئیس‌جمهور، ۸۰ وزیر (۶۰ نفرشان وزیرخارجه)، ۲ رئیس‌مجلس و ۹ فرستادهٔ ویژه و… در دیگر سطح‌ها همراه بود. در این اجلاس نمایندگانی از کشورهای ناظر و از سوی بعضی سازمانهای جهانی یا منطقه ای مانند دبیرکل سازمان ملل و اتحادیه‌های آفریقا و عرب و… نیز شرکت داشتند.

  • اجلاس شانزدهم سران جنبش عدم تعهد[۲۷]
  • کشور میزبان و رئیس آن بصورت درشت نمایش داده شده‌است
عضو نماینده عنوان
جمهوری آذربایجان جمهوری آذربایجان المار محمدیار یاروف[۲۸] وزیر امور خارجه
آفریقای جنوبی آفریقای جنوبی مایته ماشابانه[۲۹] وزیر امور خارجه
جمهوری آفریقای مرکزی جمهوری آفریقای مرکزی فرانسوا بوزیزه[۳۰] رئیس‌جمهور
آنتیگوا و باربودا آنتیگوا و باربودا سفیر
آنگولا آنگولا وزیر امورخارجه
اتیوپی اتیوپی مدیر کل وزارت امور خارجه
اردن اردن حسن بن طلال نماینده ویژه (قائم مقام وزارت امور خارجه)
اریتره اریتره وزیر امورخارجه
ازبکستان ازبکستان
افغانستان افغانستان حامد کرزای رئیس‌جمهور
اکوادور اکوادور جورج آرنالو[۳۱] وزیر امور خارجه (وزیر هماهنگی امور امنیت داخلی و خارجی)
الجزایر الجزایر عبدالقادر بن صالح[۳۰] رئیس مجلس
امارات متحده عربی امارات متحده عربی سعود بن راشد المعلی[۳۲] عضو شورای عالی امارات متحده عربی و حاکم امارت ام‌القوین
اندونزی اندونزی بودی یانو معاون اول رئیس‌جمهور
اوگاندا اوگاندا یووری کابوتا[۳۰] رئیس‌جمهور
ایران ایران محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور
باربادوس باربادوس
باهاما باهاما وزیر امور خارجه
بحرین بحرین خلیل بن احمد آل خلیفه سفیر نماینده دائمی در سازمان ملل متحد و وزیر امور خارجه
برونئی برونئی پرنس محمد بولکیا[۳۳] وزیر امور خارجه
بوروندی بروندی وزیر روابط خارجی و همکاری بین‌المللی
بلاروس بلاروس ولادیمیر ماکی[۳۴] وزیر امور خارجه
بلیز بلیز مدیر کل وزارت امور خارجه
بنگلادش بنگلادش شیخ حسینه نخست وزیر
بنین بنین یایی بونی[۳۵] رئیس‌جمهور
پادشاهی بوتان بوتان جیگمی تینلی[۳۶] نخست وزیر
بوتسوانا بوتسوانا معاون مدیرکل وزارت امور خارجه
بورکینافاسو بورکینافاسو بلز کمپائوره[۳۷] رئیس جمهور
بولیوی بولیوی وزیر امور خارجه[۳۸]
پاپوآ گینه نو پاپوآ گینه نو فرستاده ویژه نخست وزیر (وزیر دادگستری)
پاکستان پاکستان آصف‌علی زرداری رئیس‌جمهور
پاناما پاناما
پرو پرو سفیر و نماینده دائمی در سازمان ملل متحد
تانزانیا تانزانیا معاون رئیس‌جمهور
تایلند تایلند وزیر امور خارجه
ترکمنستان ترکمنستان قربان قلی بردی محمداف رئیس‌جمهور
ترینیداد و توباگو ترینیداد و توباگو سفیر یا مدیرکل وزارت امور خارجه
توگو توگو وزیر امور خارجه
تونس تونس وزیر امور خارجه
تیمور شرقی تیمور شرقی
جامائیکا جامائیکا
جیبوتی جیبوتی اسماعیل عمر غیله[۳۹] رئیس‌جمهور
جمهوری دومینیکن جمهوری دومینیکن وزیر همگرایی‌هایی منطقه‌ای
جمهوری کنگو جمهوری کنگو وزیر امور خارجه
جمهوری دموکراتیک کنگو جمهوری دمکراتیک کنگو نماینده رئیس‌جمهور (معاون اول نخست وزیر)
چاد چاد وزیر امور خارجه و همگرایی
دومینیکا دومنیکا
رواندا روآندا
زامبیا زامبیا معاون رئیس جمهور
زیمبابوه زیمبابوه رابرت موگابه[۴۰] رئیس‌جمهور
ساحل عاج ساحل عاج نماینده رئیس‌جمهور (وزیر طرح و توسعه)
سائوتومه و پرنسیپ سائوتومه و پرینسیپ
سری‌لانکا سری‌لانکا ماهیندا راجاپاکسا رئیس‌جمهور
سنت لوسیا سنت لوسیا
سنت کیتس و نویس سنت کیتس و نویس سفیر
سنت وینسنت و گرنادین‌ها سنت وینسنت و گرنادین‌ها وزیر امور خارجه و تجارت خارجی
سنگاپور سنگاپور نماینده ویژه نخست وزیر
سنگال سنگال علیون بن سیسه[۴۱][نیازمند منبع] وزیر امور خارجه
سوازیلند سوازیلند بارناباس سیبوسیسو دلامینی[۴۲] نخست وزیر
سودان سودان عمر البشیر رئیس‌جمهور
سورینام سورینام میشل کاردنسل[۴۳] فرستاده ویژه رئیس جمهور
سوریه سوریه وائل نادر حلقی[۴۴] نخست وزیر
سومالی سومالی معاون وزیر امور خارجه
سیشل سیشل سفیر در دهلی نو
سیرالئون سیرا لئون وزیر امور خارجه
شیلی شیلی قائم مقام وزارت امور خارجه
عراق عراق نوری المالکی نخست وزیر
عربستان سعودی عربستان سعودی عبدالعزیز بن عبدالله نماینده ویِژه ملک عبدالله (فرزند پادشاه)
عمان عمان یحیی بن محفوظ المنذری[۴۵] رئیس مجلس
غنا غنا دستیار ویژه رئیس جمهور[۴۶]
فلسطین فلسطین محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان
فیجی فیجی نماینده نخست وزیر (وزیر امور خارجه)
فیلیپین فیلیپین معاون رئیس‌جمهور
قطر قطر حمد بن خلیفه آل ثانی پادشاه
کامبوج کامبوج هون سن[۴۷] نخست وزیر
کامرون کامرون
کره شمالی کره شمالی کیم یونگ-نام[۴۸] نماینده ویژه (رئیس مجمع عالی خلق جمهوری دموکراتیک کره)
کلمبیا کلمبیا معاون سفیر و نماینده دائمی در سازمان ملل متحد؛ نیویورک
کنیا کنیا رئیس اداره وزارت امور خارجه
کوبا کوبا ماچادور ونتورا[۴۹] معاون اول رئیس جمهور
مجمع‌الجزایر قمر کومور معاون اول رئیس جمهور
کویت کویت محمد صباح سالم الصباح وزیر امور خارجه
کیپ ورد کیپ ورد
گابن گابن گای نازوبا نداما[۵۰] رئیس مجلس
گامبیا گامبیا سفیر و نماینده دائمی در سازمان ملل متحد
گرنادا گرانادا وزیر کار، توسعه جسمانی و تأسیسات عمومی
گواتمالا گواتمالا معاون وزارت امور خارجه
گویان گویان وزیر مسکن و مدیر کل وزارت امور خارجه
گینه گینه
گینه استوایی گینه استوایی
گینه بیسائو گینه بیسائو شریفو نهامانجو[۵۱] رئیس جمهور
لائوس لائوس فونگ ساوات[۳۰] فرستاده ویژه رئیس‌جمهور (وزیر دفتر رئیس جمهور)
لبنان لبنان میشل سلیمان رئیس‌جمهور
لسوتو لسوتو متوجوا متسینگ[۵۲] معاون نخست وزیر
لیبریا لیبریا سفیر در مصر
لیبی لیبی عاشور بن خیال[۵۳] وزیر امور خارجه
ماداگاسکار ماداگاسکار
مالاوی مالاوی معاون مدیر کل وزارت امور خارجه
مالدیو مالدیو وزیر امور خارجه
مالزی مالزی عنیفه امان وزیر امور خارجه
مالی مالی وزیر امور خارجه و همکاری‌های بین‌المللی
مراکش مراکش یوسف عمرانی[۵۴] وزیر امور خارجه
مصر مصر محمد مرسی رئیس‌جمهور
مغولستان مغولستان تساخیاگین البگدورج رئیس‌جمهور
موریتانی موریتانی محمدولد عبدالعزیز[۵۵] رئیس‌جمهور
موریس موریس وزیر امور خارجه
موزامبیک موزامبیک وزیر امور اجتماعی
میانمار میانمار وونا مونگلین وزیر امور خارجه
نامیبیا نامیبیا یوتونی نجوما وزیر امور خارجه
نپال نپال بابورام باتارای[۵۶] نخست وزیر
نیجر نیجر وزیر امور خارجه
نیجریه نیجریه آرک نمدی سامبو[۵۷] معاون رئیس‌جمهور
نیکاراگوئه نیکاراگوئه وزیر امور خارجه
وانواتو وانواتو
ونزوئلا ونزوئلا نیکلاس مادورو[۵۸] معاون سیاسی رئیس‌جمهور و وزیر امور خارجه وقت
ویتنام ویتنام وزیر امور خارجه
هائیتی هائیتی
هند هند منموهن سینگ نخست وزیر
هندوراس هندوراس
یمن یمن قائم مقام وزیر امور خارجه
کشورهای ناظر یا مهمان
کشور نماینده عنوان
ارمنستان ارمنستان سرژ سرکیسیان رئیس‌جمهور
اوکراین اکراین معاون وزیر امورخارجه
استرالیا استرالیا فرستاده ویژه نخست وزیر
السالوادور السالوادور سفیر درهند
اروگوئه اوروگوئه سفیر
برزیل برزیل سفیر نماینده دائمی در سازمان ملل متحد
بوسنی و هرزگوین بوسنی و هرزگوین مدیرکل وزارت امور خارجه
تاجیکستان تاجیکستان امامعلی رحمان رئیس‌جمهور
چین چین دستیار وزیر امور خارجه
روسیه روسیه سفیر سیار
سوئیس سوئیس مدیرکل وزارت امور خارجه
صربستان صربستان وزیر امور خارجه
قبرس قبرس دبیر سفارت در تهران
قزاقستان قزاقستان وزیر امور خارجه
قرقیزستان قرقیزستان معاون وزیر امور خارجه
کرواسی کرواسی دستیار وزیر امور خارجه
کره جنوبی کره جنوبی معاون وزیر امور خارجه و تجارت
لوکزامبورگ لوگزامبورگ سفیر
مکزیک مکزیک سفیر
مونته‌نگرو مونته نگرو مدیر کل وزارت امور خارجه
سازمان‌های ناظر
سازمان نماینده عنوان
اتحادیه آفریقا یایی بونی رئیس
اتحادیه عرب اتحادیه عرب نبیل العربی[۵۹] دبیر کل
سازمان کنفرانس اسلامی سازمان کنفرانس اسلامی اکمل‌الدین احسان‌اوغلو دبیر کل
سازمان ملل متحد سازمان ملل متحد بان کی‌مون دبیر کل
شورای جهانی صلح سوکورو گومز رئیس

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «اهمیت برگزاری شانزدهمین نشست سران جنبش غیرمتعهدها در تهران». خبر و تفسیر برون مرزی صدا و سیما، ۱۴ مرداد ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲ شهریور ۱۳۹۱. 
  2. «ایران میزبان شانزدهمین اجلاس سران جنبش غیرمتعهدها شد». رادیو اینترنتی ایران صدا، ۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۲ شهریور ۱۳۹۱. 
  3. «متکی: ایران میزبان شانزدهمین اجلاس سران جنبش غیرمتعهدها شد». عصر ایران، ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۲ شهریور ۱۳۹۱. 
  4. «گزارش خبرگزاری فرانسه دربارهٔ اجلاس جنبش غیرمتعهدها در تهران». خبرگزاری جمهوری اسلامی، ۱ شهریور ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۲ شهریور ۱۳۹۱. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ «رئیس ستاد اجلاس غیرمتعهدها: سران ۵۱ کشور به تهران می‌آیند». بی‌بی‌سی فارسی، ۲ شهریور ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲ شهریور ۱۳۹۱. 
  6. «بان کی مون به تهران می‌آید». ایسنا، ۲ شهریور ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲ شهریور ۱۳۹۱. 
  7. «تقاضای ۸۷ رسانه خارجی برای حضور در اجلاس غیرمتعهدها». همشهری، ۲ شهریور ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲ شهریور ۱۳۹۱. 
  8. «NAM: EGYPT'S PRESIDENT TO ATTEND NAM SUMMIT IN TEHRAN». http://www.namnewsnetwork.org،+۲۰۱۲-۰۸-۱۹. بازبینی‌شده در ۲۰۱۲-۰۸-۲۳. 
  9. «آمادگی ۱۰۰ کشور برای حضور در اجلاس سران غیرمتعهدها». رادیو دری، ۲۸ مرداد ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲ شهریور ۱۳۹۱. 
  10. «توسط «محمدمرسی» در اجلاس تهران؛ ریاست جنبش عدم تعهد از مصر به ایران تحویل داده شد». خبرگزاری فارس، ۹ شهریور ۱۳۹۱. 
  11. «[گزارش ویدیویی بیانات در شانزدهمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد»]. دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای، ۹ شهریور ۱۳۹۱. 
  12. «بیانات در شانزدهمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد در تهران». دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای، ۹ شهریور ۱۳۹۱. 
  13. . دیدار امام‌علی رحمان رئیس‌جمهور تاجیکستان با رهبر انقلاب، ۹ شهریور ۱۳۹۱. http://farsi.khamenei.ir/news-content?id=20878. 
  14. «دیدار رابرت موگابه رئیس‌جمهور زیمبابوه با رهبر انقلاب». دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای، ۹ شهریور ۱۳۹۱. 
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ فرهمند، مهرداد. «مسئول ناکامی‌های نشست تهران کیست؟». بی‌بی‌سی فارسی، ۳۱ اوت ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۲. 
  16. «بمب خبری مرسی در تهران: موضع‌گیری بر ضد نظام سوریه». ۹ شهریور ۱۳۹۱. 
  17. «/در نشست سران جنبش عدم تعهد در تهران/ مرسی: ساختار شورای امنیت باید اصلاح شود/فلسطینی‌ها بر آرمان مقاومت تمرکز کنند». خبرگزاری فارس، ۹ شهریور ۱۳۹۱. 
  18. «اختصاصی خبرگزاری نم؛ مرسی: حق وتو نباید مانع راه‌حل‌های بحران‌های بین‌المللی شود». خبرگزاری بین‌المللی جنبش عدم تعهد، ۹ شهریور ۱۳۹۱. 
  19. http://www.alarabiya.net/articles/2012/08/31/235330.html
  20. http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2012/08/120830_l03_nam_mursi_censorship.shtml
  21. http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2012/09/120902_l45_zarghami_mursi_misinterpretation.shtml
  22. Summit Meeting in Iran Disrupted by Rebukes of Syria, The New York Times
  23. روز اول از نشست غیرمتعهدها به کام ایران نبود، بی‌بی‌سی فارسی
  24. «متن کامل سخنان دکتر احمدی‌نژاد در افتتاحیه شانزدهمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد». خبرگزاری بین‌المللی جنبش عدم تعهد، ۹ شهریور ۱۳۹۱. 
  25. «دکتر احمدی‌نژاد در افتتاحیه شانزدهمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد: تحقق مدیریت مشترک جهانی و استقرار صلح پایدار خلاصه آرزوهای بنیانگذاران جنبش عدم تعهد است/امروز زمان بازتعریف و پیگیری آرمانهای اصلی جنبش عدم تعهد است». پایگاه اطلاع‌رسانی ریاست‌جمهوری ایران، ۹ شهریور ۱۳۹۱. 
  26. متن کامل «بیانیه تهران» اجلاس عدم تعهد
  27. ثبت رکورد حضور کشورها در تاریخ غیرمتعهدها + فهرست کشورها تابناک
  28. ˈالمار محمد یاروفˈ، وزیر خارجه جمهوری آذربایجان برای حضور در نشست اصلی شانزدهمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد وارد فرودگاه مهرآباد تهران شد پایگاه اطلاع‌رسانی دولت
  29. وزیر خارجه آفریقای جنوبی در اجلاس عدم تعهد شرکت می‌کند عصرایران
  30. ۳۰٫۰ ۳۰٫۱ ۳۰٫۲ ۳۰٫۳ http://www.tabnak.ir/fa/news/268858/ورود-مقامات-عالی-رتبه-کشورها-به-تهران
  31. اجلاس سران کشورهای غیرمتعهد در جهت تقویت یگانگی ملت‌ها برگزار می‌شود وبگاه اجلاس سران جنبش عدم تعهد
  32. عضو شورای عالی امارات متحده عربی وارد تهران شد خبرگزاری جمهوری اسلامی
  33. http://isna.ir/fa/news/91060804213/وزیر-امور-خارجه-برونیی-وارد-تهران
  34. http://roozeno.com/fa/news/other-news/وزیر-امورخارجه-بلاروس-برای-شرکت-در-اجل
  35. http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=1684463
  36. http://www.mehrnews.com/fa/newsdetail.aspx?NewsID=1683683
  37. http://www.irna.com/News/80299468/رییس-جمهوری-بوركینافاسو-وارد-تهران-شد/سياسي/
  38. http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=1681458
  39. روسای جمهور تاجیکستان، جیبوتی و آفریقای مرکزی وارد تهران شدند
  40. http://aftabnews.ir/vdcdkn0fxyt09s6.2a2y.html
  41. http://www.irannam.ir/?p=649
  42. http://www.tabnak.ir/fa/news/268656/نخست-وزیر-سوازیلند-وارد-تهران-شد
  43. http://aftabnews.ir/vdcaoon6e49nim1.k5k4.html
  44. نخست وزیر سوریه وارد تهران شد
  45. http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=1684057
  46. http://khabarfarsi.com/n/3260708/ورود_دستیار_ویژه_رییس_جمهور_غنا_به_تهران_معاون_وزیر_خارجه_موزامبیک_وارد_تهران_شد_وزیر_خارج
  47. http://www.dolat.ir/NSite/FullStory/News/?Serv=0&Id=219303
  48. http://www.mashreghnews.ir/fa/news/149842/رئیس‌جمهور-کره‌شمالی-وارد-تهران-شد
  49. http://isna.ir/fa/news/91060804203/معاون-اول-رييس-جمهور-كوبا-وارد-تهران-شد
  50. http://www.mehrnews.com/Fa/NewsDetail.aspx?NewsID=1683008
  51. http://www.mehrnews.com/Fa/NewsDetail.aspx?NewsID=1684368
  52. http://www.mehrnews.com/fa/newsdetail.aspx?NewsID=1683721
  53. http://aftabnews.ir/vdcb99b89rhb0gp.uiur.html
  54. http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=1682484
  55. http://www2.irna.ir/fa/news/view/line-7/8811041879114042.htm
  56. نخست وزیر نپال وارد فرودگاه امام خمینی شد مهرنیوز
  57. معاون رئیس جمهور نیجریه وارد تهران شد
  58. http://aftabnews.ir/vdcbw9b8wrhb05p.uiur.html
  59. [۱]