سازمان همکاری اسلامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سازمان همکاری اسلامی
Organisation of Islamic Cooperation
Flag of the OIC
راهنمای نقشه
     کشورهای عضو     کشورهای ناظر     کشورهای عضو در گذشته
دفتر مرکزی جده، عربستان سعودی
زبان‌های رسمی عربی، انگلیسی، فرانسوی
تعداد اعضا ۵۷ کشور
رهبران
 -  دبیرکل ایاد بن امین مدنی
تأسیس
 •  تأسیس ۲۵ سپتامبر ۱۹۶۹، رباط، مراکش 
جمعیت
 -   تخمین ۱٫۶ میلیارد نفر) 
وب‌سایت رسمی
http://www.oic-oci.org/

سازمان کنفرانس اسلامی معروف به سازمان همکاری اسلامی، دومین سازمان بین دولتی پس از سازمان ملل متحد است که با عضویت از ۵۷ کشور به گسترش بیش از چهار قاره است. سازمان صدای جمعی جهان اسلام و تضمین برای حفاظت و حمایت از منافع جهان اسلام در روح ترویج صلح بین‌المللی و هماهنگی میان افراد مختلف جهان است. سازمان بر اساس تصمیم اجلاس تاریخی که در رباط، پادشاهی مغرب در ۲۵ سپتامبر ۱۹۶۹ برگزار شد به عنوان یک نتیجه از آتش‌سوزی جنایی مسجد الاقصی در اشغال بیت المقدس تأسیس شد.

دبیرکل و منشور سازمان[ویرایش]

۵۷ کشور عضو سازمان کنفرانس اسلامی هستند. ایاد بن امین مدنی دبیر کلّ فعلی سازمان همکاری اسلامی از سال ۲۰۱۴ است.

منشور یا قانون اساسی سازمان کنفرانس اسلامی طبق ماده ۱۰۲ منشور سازمان ملل متحد در تاریخ ۱ فوریه ۱۹۷۴ به ثبت رسید. مواد این سند شامل ۱۴ مورد است.

کنفرانس‌ها[ویرایش]

در سال ۱۹۷۰ نشست اولین کنفرانس اسلامی وزیران امور خارجه سازمان همکاری اسلامی در جده برگزار شد که برای ایجاد دبیرخانه دائمی در شهر جده تصمیم گرفته شد.[۱]

سال ۱۳۷۶ هشتمین اجلاس سران کشورهای اسلامی در تهران و با شرکت بیشتر سران کشورهای اسلامی و مقامات پنجاه و پنج کشور مسلمان در شانزدهم آذرماه ۱۳۷۶ برگزار شد.[نیازمند منبع]

کنفرانس استانبول[ویرایش]

اتحادیه عرب اتحادیه مجلس‌های کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی سازمان همکاری اسلامی اتحاد مغرب عربی توافق‌نامه اگادیر شورای اتحادیه اقتصادی عرب شورای همکاری خلیج فارس اتحادیه اقتصادی و پولی غرب آفریقا سازمان اکو شورای همکاری کشورهای ترک‌زبان Liptako-Gourma Authority Liptako-Gourma Authority سازمان اکو آلبانی مالزی افغانستان لیبی الجزایر تونس مغرب لبنان مصر سومالی جمهوری آذربایجان بحرین بنگلادش بنین برونیی بورکینافاسو کامرون چاد مجمع‌الجزایر قمر ساحل عاج جیبوتی گامبیا گینه گینه بیسائو گویان اندونزی ایران عراق اردن قزاقستان کویت قرقیزستان مالدیو مالی موریتانی موزامبیک نیجر نیجریه عمان پاکستان قطر سودان فلسطین سورینام سوریه تاجیکستان توگو ترکیه ترکمنستان اوگاندا امارات متحده عربی ازبکستان یمن سنگال گابن سیرالئون اتحادیه مغرب عربی توافق‌نامه اگادیر عربستان سعودی
نمودار الیور کلیکی؛ نشان‌دهندهٔ رابطهٔ سازمان‌های چندملیتی گوناگون با هم درون سازمان همکاری اسلامی (البته عضویت سوریه از همهٔ این‌ها تعلیق شده‌است).نبو

در آوریل ۲۰۱۶ کنفرانس سران سازمان همکاری اسلامی در استانبول ترکیه با شرکت نمایندگان بیش از ۵۰ کشور اسلامی طی دو روز با شعار: وحدت و همبستگی برای عدالت و صلح برگزار شد و بیانیه پایانی اش را روز ۱۵ آوریل ۲۰۱۶ صادر کرد.

بیانیه کنفرانس سران اسلامی شامل حدود ۲۰۰ تصمیم بر اساس اتفاق آراء روی طرح استراتژیکی برای ۱۰ سال آینده این سازمان یعنی از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۶ است. این کنفرانس روی سه موضوع اصلی که حاضرین آنها را مخالف منافع جهان اسلام دانستند تمرکز کرد که عبارتند از: فرقه گرایی، تبعیض نژادی و تروریسم.

این بیانیه همچنین به ریشه کنی طرح‌های فرقه‌ای و مذهبی با هشدار در مورد آثار منفی آن فرا خواند و دخالت‌های ایران در امور داخلی کشورهای منطقه و کشورهای دیگر عضو از جمله بحرین، یمن، سوریه، سومالی و ادامه حمایت از تروریسم را محکوم کرد.[۲]

کشورهای عضو[ویرایش]

آفریقا[ویرایش]

آسیا[ویرایش]

اروپا[ویرایش]

آمریکای جنوبی[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]