سکینه بنت حسین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از سکینه)
پرش به: ناوبری، جستجو

آمنه یا امیمه یکی از دختران حسین بن علی بود که مادرش به وی لقب سکینه داده بود. مادر وی رباب بنت امراء القیس بن عدی بن اوس بن جابر بن کعب بن علیم بن جناب بوده‌است. وی در جنگ کربلا حضور داشت و در سال ۱۱۷ هجری قمری در مدینه از دنیا رفت.[۱]

آرامگاه سکینه در باب‌الصغیر ابتدای در اصلی و دارای گنبدی بزرگ به رنگ سبز است که دو گنبد دیگر نیز اطراف آن هستند. بر فراز این مرقد مناره‌ای نیز برنگ سبز دیده می‌شود.
مقبره سکینه و ام کلثوم زینب صغری (دختر علی بن ابیطالب) هر دو داخل یک حجره و شبستان بزرگی است. نمای این مرقد از قبل از دوران عثمانی است که به احتمال زیاد در آن دوران تجدید بنا شده و بر اساس تابلویی که بر در ورودی نصب گردیده در سال ۱۳۳۰ نیز مرمت شده‌است.

همسران سکینه[ویرایش]

اکثر مورخان ازدواج‌های مکرر سکینه را ذکر کرده‌اند و شوهران وی عبارتند از:

  1. عبداللّه بن حسن که در کربلا کشته شد[۲]
  2. بعد از کشته شدن عبدالله، سکینه با مصعب بن زبیر ازدواج نمود. فرزندی از او به نام فاطمه به دنیا آورد که در کودکی از دنیا رفت و مصعب کشته شد. از سکینه در مرگ شوهرش چنین نقل شده است:

    «ای کوفیان! خدا شما را از رحمت خود دور سازد، در سنین خردسالی مرا یتیم نمودید و در بزرگ‌سالی مرا بیوه ساختید»[۳]

  3. عبداللّه بن عثمان حزامی
  4. زید بن عمرو بن عثمان بن عفان
  5. اصبغ بن عبدالعزیز بن مروان
  6. ابراهیم بن عبدالرحمن بن ابی عوف که دو نفر اخیر با وی همبستر نشدند[۴][۵]

منابع[ویرایش]