سکینه بنت حسین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از سکینه)
پرش به: ناوبری، جستجو

آمنه یا امیمه یکی از دختران حسین بن علی بود که مادرش به وی لقب سکینه داده بود. مادر وی رباب بنت امراء القیس بن عدی بن اوس بن جابر بن کعب بن علیم بن جناب بوده‌است. وی در جنگ کربلا حضور داشت و در سال ۱۱۷ هجری قمری در مدینه از دنیا رفت.[۱]

آرامگاهی منتسب به سکینه در قبرستان باب‌الصغیر ابتدای در اصلی و دارای گنبدی بزرگ به رنگ سبز است که دو گنبد دیگر نیز اطراف آن هستند. بر فراز این مرقد مناره‌ای نیز برنگ سبز دیده می‌شود. مقبره سکینه و ام کلثوم زینب صغری (دختر علی بن ابیطالب) هر دو داخل یک حجره و شبستان بزرگی است. نمای این مرقد از قبل از دوران عثمانی است که به احتمال زیاد در آن دوران تجدید بنا شده و بر اساس تابلویی که بر در ورودی نصب گردیده در سال ۱۳۳۰ نیز مرمت شده‌است. [۲]

ازدواج های سکینه[ویرایش]

از مواردی که درباره سکینه بنت حسین بحث برانگیز بوده است ازدواج‌های اوست؛ در میان نقل های گفته شده از ازدواج‌های او، نام افرادی به چشم می‌خورد که سابقه دشمنی با پدرانش را داشته و از دشمنان شیعیان محسوب می‌شدند. از جمله اینکه در روایات اهل سنت آمده که سکینه پس از واقعه عاشورا و بازگشت به مدینه با مصعب بن زبیر ازدواج کرد. اما از تاریخ نویسان شیعه نام هیچ همسر یا فرزندی برای او به ثبت نرسیده است. در روایتی از شیعه به نقل از حسین بن علی در توصیف دخترش سکینه آمده است «و اما السکینه فغالب علیها الاستغراق مع الله فلا تصلح لرجل؛ سکینه غالباً غرق در ذات الهی است از این رو شایسته امور زناشویی نیست».[۳]

تارنمای حوزه علمیه قم نیز به ازدواج های مکرر سکینه اشاره کرده و ازدواج سکینه با مصعب بن زبیر (قاتل مختار ثقفی) را از مسلمات تاریخ قلمداد می کند:

فقها شیعه از این ازدواج های سکینه استفاده فقهی کرده اند چون این ازدواج سکینه جزو مسلمات تاریخ است و اعتقادات مصعب نیز روشن که امامت را باور نداشته است. از این رو گفته اند: این نشان می دهد که ازدواج زنان شیعه با مردان غیر شیعه از مسلمانان جایز است و باطل نمی باشد.

فهرست نام شوهران سکینه بر پایه تارنمای حوزه علمیه قم:

۱. عبداللّه بن حسن که در کربلا شهید شد
۲. مصعب بن زبیر
۳. عبداللّه بن عثمان حزامی
۴. زید بن عمرو بن عثمان بن عفان
۵. اصبغ بن عبدالعزیز بن مروان
۶. ابراهیم بن عبدالرحمن بن ابی عوف که دو نفر اخیر با وی همبستر نشدند و سخن درباره عبداللّه بن حسن گذشت. [۴]

مکارم شیرازی نیز به ازدواج های مکرر سکینه اشاره کرده و آنها را تکذیب نمی کند [۵]

منابع[ویرایش]