رقیه بنت حسین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
رقیه بنت حسین
Sayyidah Ruqayya Mosque 01.jpg
زاده 20 رجب (ماه), 56 AH (676 گاه‌شماری دوران مشترک)
درگذشت 13 safar, 60 / 61 AH (680 / 681 CE)
Damascus, Shaam
والدین

مختصات: ۳۳°۳۰′۴۹٫۵″ شمالی ۳۶°۱۸′۲۴″ شرقی / ۳۳٫۵۱۳۷۵۰°شمالی ۳۶٫۳۰۶۶۷°شرقی / 33.513750; 36.30667

حرم

رُقَیّه دختر حسین (به عربی: رُقَیّة بنت الحسین) پدر وی امام سوم شیعیان حسین بن علی و مادرش مطابق بعضی از نقل‌ها ام اسحاق بوده‌است.

او دختر سه سالهٔ حسین بود که پدرش به او علاقه زیادی داشت[۱] که پس از واقعه عاشورا که خانواده حسین را به اسارت گرفتند او نیز توسط لشکر یزید به اسارت گرفته شد و آن‌ها را به مرکز خلافت یزید که شهر شام بود بردند. طبق نقل‌های متعدد هنگامی که لشکر یزید سر بریده شده حسین را به شام آوردند و آن را به رقیه نشان دادند آن طفل سه ساله بسیار ناراحت شده و به سبب این ناراحتی چنانچه در کتاب وقایع الشهور و الایام آمده‌است در روز ۵ صفر سال ۶۱ هجری قمری درگذشت. مرقد وی در شهر دمشق امروزه پذیرای بسیاری از شیعیان جهان است.

تردید برخی مورخان در وجود رقیه[ویرایش]

از میان مورخان شیعی برخی وجود رقیه را مورد تردید قرار داده‌اند. برخی هم معتقدند که نمی‌توان این مسئله را به طور قاطع رد کرد اما دلیل قاطعی برای اثبات آن در دست نیست. شیخ عباس قمی، در کتاب «نفس المهموم» که در رابطه با وقایع کربلا است و نیز در «منتهی الآمال» که بخش مهمی را به وقایع کربلا اختصاص داده‌است، می‌گوید: «من در هیچ سند معتبری راجع به حضرت رقیه چیزی ندیدم.» رقیه از «رقی» به معنی بالا رفتن و ترقی گرفته شده است گویا این اسم لقب حضرت بوده و نام اصلی ایشان فاطمه بوده است؛ زیرا نام رقیه در شمار دختران امام حسین (علیه السلام) کمتر به چشم می خورد و به اذعان برخی منابع، احتمال این که ایشان همان فاطمه بنت الحسین (علیه السلام) باشد، وجود دارد در واقع، بعضی از فرزندان امام حسین (علیه السلام) دو اسم داشته اند و امکان تشابه اسمی نیز در فرزندان ایشان وجود دارد.

گذشته از این، در تاریخ نیز دلایلی بر اثبات این مدعا وجود دارد. چنانچه در کتاب تاریخ آمده است: «در میان کودکان امام حسین (علیه السلام) دختر کوچکی به نام فاطمه بود و چون امام حسین (علیه السلام) مادر بزرگوارشان را بسیار دوست می داشتند، هر فرزند دختری که خدا به ایشان می داد، نامش را فاطمه می گذاشت. همان گونه که هرچه پسر داشتند، به احترام پدرشان امام علی (علیه السلام) وی را علی می نامید» گفتنی است سیره دیگر امامان نیز در نام گذاری فرزندانشان چنین بوده است. پس بنا به این استدلال ها نمی توان رد کرد. [۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. معالی السبطین ج2 ص 101 مجلس 14. 
  2. «"وجود حضرت‌رقيه بطور قطعي و مسلّم رد نشده "». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۴ فوریه ۲۰۰۹. 
  • کتاب وقایع الشهور و الایام