مصعب بن زبیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مُصعَب بن زُبِیر بن عَوام (به عربی: مصعب بن الزبير بن العوام) فرزند زبیر بن عوام و برادر کوچکتر عبدالله بن زبیر بود. سقوط حکومت مختار ثقفی در عراق در سال ۶۷ هجری قمری به دست او صورت پذیرفت.

وی پس از غلبه بر مختار خونریزی زیادی کرد. ۷۰۰۰ نفر از یاران مختار که خود را بدون این که در رکاب مختار بجنگند، تسلیم او کرده‌بودند، به فرمان او به قتل رسیدند. مصعب در سال ۷۲ هجری قمری در جنگ با سپاه عبدالملک بن مروان بن حکم اموی شکست خورده و کشته شد.

منابع[ویرایش]

۱- از تاریخ یعقوبی، بیروت، مؤسسة الاعلمی للمطبوعات، ج ۲، ص ۲۶۵ و ابن ابی الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ج ۳، ص۲۹۷
۲- ابن ابی الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ج۳، ص۲۹۸
۳- تاریخ ایران نوشته رسول جعفریان
۴- البدایة والنهایة (ابن کثیر)، ج ۸، ص ۳۴۷ و ص ۳۵۳؛ وقایع الایام (شیخ عباس قمی)، ص ۲۴۶