شجره‌نامه حسین بن علی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

حسین بن علی بن ابی‌طالب (۳ شعبان ۴ هجری قمری در مدینه۱۰ محرم ۶۱ در کربلا) امام سوم شیعیان است.

او با کنیه‌اش ابوعبدالله نیز شناخته می‌شود. او فرزند علی بن ابی طالب و فاطمه و نوهٔ محمد بن عبدالله، پیامبر اسلام است. سجاد، چهارمین امام شیعیان فرزند وی است.

او در روز عاشورا در نبرد کربلا کشته شد و به همین دلیل شیعیان او را سیدالشهداء می‌نامند. اکثر مسلمانان حسین را به علت نوهٔ محمد بودن و این عقیده که وی خود را در راه حق قربانی کرده، گرامی می‌شمارند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Ibn Sa'd, Muḥammad; Bewley, Aisha (2000). The Men of Madina, Volume 2. p. 197.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ Walbridge, Linda S. (2001). The Most Learned of the Shi'a: The Institution of the Marja' Taqlid. p. 102. ISBN 9780195343939.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Najeebabadi, Akbar Shah; Mubārakfūrī, Ṣafī al-Raḥmān; Abdullah, Abdul Rahman; Salafi, Muhammad Tahir (2001). The History of Islam, Volume I. p. 427.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Jaber, Lutfi A.; Halpern, Gabrielle J. (2014). Consanguinity – Its Impact, Consequences and Management. p. 7. ISBN 9781608058884.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ Ibn Sa'd, Muḥammad; Bewley, Aisha (1995). The Women of Madina. p. 156.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ Peters, Francis E. (1994). Muhammad and the Origins of Islam. SUNY Press. p. 101. Archived from the original on 3 May 2018. Retrieved 23 April 2020.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ (Ibn Sa'd و Bewley 1995، ص. 9)