ذوالجناح

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تابلوی عصر عاشورا، اثر محمود فرشچیان

ذوالجناح یعنی صاحب دو بال و پر، در فرهنگ عزاداری شیعیان نام اسب حسین بن علی است که او در روز عاشورا بر آن سوار بود. ذوالجناح در تعزیه و دسته‌های سوک امام سوم شیعیان از اهمیت و احترام خاصی برخوردار است. ذوالجناح را در ضمن به عنوان عقل فعال به حساب آورده و آن را به براق تشبیه می‌کنند.

ذوالجناح در فرهنگ و ادب[ویرایش]

عمان سامانی در گنجینة الاسرار، دیگر اسب مشهور و محبوب میان شیعیان، ذوالجناح را که مرکب حسین بن علی در روز عاشوراست را به براق تشبیه می‌کند.[۱]

پا نهاد از روی همت در رکاب کرد با اسب از سر شفقت، خطاب
کای سبک پر، ذوالجناح تیزتک گرد نعلت سرمه چشم ملک
ای سماوی جلوه قدسی خرام ای ز مبدا تا معادت نیم نگاه
ای به رفتار از تفکر، تیزتر وز براق عقل، چابک خیزتر
روی به کوی دوست، منهاج منست دیده واکن، وقت معراج منست
بد به شب معراج آن گیتی فروز ای عجب، معراج من باشد به روز
تو براق آسمان پیمای من روز عاشورا شب اسرای من
بس حقوقا کز مَنت بر ذمت است ای سمت نازم زمان همت است

پانویس[ویرایش]

  1. مجاهدی، محمد علی. «یادکردی از شاعر عارف، عمان سامانی و گنجینه اسرار او».  بازیابی‌شده در ۱۲ آوریل۲۰۰۹.

منابع[ویرایش]