قاچاق انسان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

قاچاق انسان به تجارت انسان گفته می‌شود، بیشتر با هدف بردگی جنسی، بیگاری و سواستفاده تجاری جنسی ‏(en) برای قاچاقچیان یا افراد دیگر.[۱][۲] این شکل نوین از برده‌داری می‌تواند شامل همسری در قالب ازدواج اجباری،[۳][۴][۵] استخراج اعضاء یا بافت بدن از جمله برای رحم اجاره‌ای و حذف تخمک،[۶] انتقال، دریافت و استخدام انسان‌ها برای وادار کردن به تن‌فروشی یا مجبور کردن به کارهایی سخت و طاقت‌فرسا در کارخانجات، رستوران‌ها، مزارع و دامداری‌ها و پروژه‌های ساختمانی باشد. قاچاق انسان پس از قاچاق اسلحه و مواد مخدر، سومین تجارت غیرقانونی در دنیا به شمار می‌رود.[۷] از انواع رایج آن قاچاق کودکان می‌باشد.

قاچاق انسان ممکن است در داخل یک کشور یا برعکس به صورت برون‌مرزی انجام شود. قاچاق انسان به دلیل تجاوز به حقوق قربانی بواسطه زور و به دلیل سواستفاده، جنایت علیه شخص می‌باشد و البته به مفهوم تبادل انسان است و الزاماً با جابجایی فرد همراه نیست.

مطابق گزارش سازمان بین‌المللی کار(ILO)، تنها شاخه کار اجباری (یکی از شاخه‌های قاچاق انسان) در سال ۲۰۱۴ حدود ۱۵۰ میلیارد دلار در سال برای قاچاقچیان سود داشته است.[۸] در سال ۲۰۱۲، این سازمان تعداد ۲۱ میلیون قربانی که در تلهٔ برده‌داری مدرن افتاده بودند را تخمین زد. از این تعداد، ۱۴٫۲ میلیون (۶۸٪) به عنوان نیروی کار استثمار شده بودند و ۴٫۵ میلیون (۱۰٪) به صورت تحمیلی به کار اجباری گرفته شده بودند.[۹]

قاچاق انسان به عنوان یکی از سریع‌ترین فعالیت‌های رو به افزایش سازمان‌های تبهکاری بین‌المللی شناخته می‌شود.[۱۰]

قاچاق انسان به عنوان نقض حقوق بشر توسط معاهده‌های بین‌المللی محکوم شده است. همچنین، قاچاق انسان موضوع یکی از دستورالعمل‌ها ‏(en) در اتحادیه اروپا است.[۱۱]

منابع[ویرایش]

  1. «UNODC on human trafficking and migrant smuggling». دفتر داروها و تبهکاری سازمان ملل متحد ‏(en)، 2011. 
  2. «Amnesty International - People smuggling». عفو بین‌الملل استرالیا ‏(en)، 23 مارس 2009. 
  3. «Child Trafficking for Forced Marriage». 
  4. «Slovakian 'slave' trafficked to Burnley for marriage». BBC News. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در 28 آوریل 2014. 
  5. «MARRIAGE IN FORM, TRAFFICKING IN CONTENT: Non - consensual Bride Kidnapping in Contemporary Kyrgyzstan». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در 15 آوریل 2014. بازبینی‌شده در 2 نوامبر 2016. 
  6. «Human trafficking for ova removal or surrogacy». شورای ژنتیک‌شناسی مسئول ‏(en)، 31 مارس 2004. 
  7. ربکا - کلارن. «قاچاق انسان به ایالات متحده؛ برده‌داری نوین در عصر تمدن». باشگاه اندیشه به نقل از ماه نامه - سیاحت غرب - شماره ۵۹. بازبینی‌شده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۸. 
  8. «Profits and poverty: The economics of forced labour». International Labour Organization. Special Action Programme to Combat Forced Labour، 20 مه 2014. 4. 
  9. «21 million people are now victims of forced labour, ILO says». International Labour Organization، 1 ژوئن 2012. 
  10. Louise Shelley. Human Trafficking: A Global Perspective. Cambridge University Press، 2010. 2. شابک ‎۹۷۸-۱-۱۳۹-۴۸۹۷۷-۵. 
  11. «DIRECTIVE 2011/36/EU OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL of 5 April 2011 on preventing and combating trafficking in human beings and protecting its victims, and replacing Council Framework Decision 2002/629/JH». Eur-lex.europa.eu. 

پیوند به بیرون[ویرایش]