قدرت پرداخت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

قدرت پرداخت، (به انگلیسی: Ability to Pay) اصلی که بیانگر قدرت پرداخت مالیات، با توجه به سطح درآمد یا دارایی شخص حقیقی یا حقوقی است. بسیاری از کشورها بر اساس این اصل، دستورالعمل‌های مالیاتی خود را بصورت پلکانی طراحی کرده‌اند، بدین صورت که شخص با درآمد بیشتر، درصد مالیاتی بالاتری را نسبت به شخص کم‌درآمدتر پرداخت می‌نماید.

به موجب اصل قدرت پرداخت مالیات باید براساس درامد یا ثروت مالیات دهنده وضع و اخذ گردد. بعضی بر این اعتقادند که مالیات باید براساس منافع مستقیمی که مؤدی دریافت می‌کند اخذ شود. به موجب این اصل مالیات بر درآمد به صورت تصاعدی محاسبه و وصول می‌گردد. بدین معنی که داراتر مالیات بیشتری باید بپردازد.

از طرفی جدا از بحث مالیاتی، قدرت پرداخت یکی از عوامل تعیین کننده در اعطای تسهیلات نیز می‌باشد. در اعطای تسهیلات، قدرت پرداخت بر اساس درآمد شخص و مبلغ قسط پرداختی تعیین می‌شود. در این موارد از آن بعنوان قدرت بازپرداخت نیز یاد می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Ability to Pay»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۱ مارس ۲۰۱۳).