سرمایه‌داری رفاقتی

سرمایه‌داری رفاقتی لفظی است که اقتصادی را توصیف می‌کند که در آن موفقیت در کسب و کار به ارتباطات نزدیک بین اهالی کسب و کار و مقامات دولت بستگی دارد. نمود آن ممکن است در استثنا قائل شدن در توزیع مجوزهای قانونی، امتیازات دولتی، معافیت‌های مالیاتی ویژه، یا دیگر اشکال کنترل دولتی امور باشد.^[۱] باور بر این است که وقتی نفع پروری و پارتی بازی سیاسی به دنیای کسب و کار سرازیر می‌شود، سرمایه داری رفاقتی ظهور می‌کند؛ پیوندهای خانوادگی و دوستانه بین اهالی کسب و کار و دولت بر اقتصاد و جامعه تا حدی تأثیر می‌گذارد که ایده‌آل‌های اقتصادی و سیاسی خدمت عمومی را فاسد می‌کند.

لفظ سرمایه‌داری رفاقتی به عنوان توضیحی برای بحران مالی آسیا اثر قابل توجهی در عرصهٔ عمومی بر جا گذاشت.^[۲] همچنین در سرتاسر جهان برای توصیف هر تصمیم دولتی که به نفع «رفقای» مقامات دولتی گرفته شود به کار می‌رود.

پانویس

↑ Helen Hughes (1999). "Crony Capitalism and the East Asian Currency and Financial 'Crises'". Policy. Archived from the original on 15 مه 2013. Retrieved 2012-07-22. Japan's dismal performance in the 1990s and the East Asian collapses of 1997 indicate that dirigisme can only boost economies in the short run and at high cost. It breaks down in the long run (Lindsey and Lukas 1998).
↑ Kang, David C. (2002). Crony Capitalism: Corruption and Development in South Korea and the Philippines (PDF). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-00408-4. Focused only on explaining successful outcomes, the conventional model provided no analytic way to explain the 1997 crisis. Countries previously regarded as miracles now were nothing more than havens for crony capitalists (p.3)

منابع

Vernon, Raymond (1989), "Technological Development", EDI Seminar Paper, 39, ISBN 978-0-8213-1162-2{{یادکرد}}: نگهداری یادکرد:پارامتر اثر با شابک (رده)

برای مطالعهٔ بیشتر

Wei, Shang-Jin (2001). "Domestic Crony Capitalism and International Fickle Capital: Is There a Connection?". International Finance. 4: 15–45. doi:10.1111/1468-2362.00064.
Kang, David C. (2003). "Transaction Costs and Crony Capitalism in East Asia". Comparative Politics. 35 (4): 439–58. doi:10.2307/4150189. JSTOR 4150189.
Ip, Po-Keung (2007). "Corporate Social Responsibility and Crony Capitalism in Taiwan". Journal of Business Ethics. 79: 167–77. doi:10.1007/s10551-007-9385-5.
Hughes, Sallie; Lawson, Chappell H. (2004). "Propaganda and Crony Capitalism: Partisan Bias in Mexican Television News". Latin American Research Review. 39 (3): 81–105. doi:10.1353/lar.2004.0050. JSTOR 1555469.
Shah, Ajay (7). "Indian capitalism is not doomed". Ajay Shah's Blog. Archived from the original on 14 اوت 2013. Retrieved 1 نوامبر 2013. {{cite web}}: از پارامتر ناشناخته |month= صرف‌نظر شد (کمک); تاریخ وارد شده در |date= and |year= / |date= mismatch را بررسی کنید (کمک)
Singh, Ajit; Zammit, Ann (2006). "Corporate Governance, Crony Capitalism and Economic Crises: Should the US business model replace the Asian way of 'doing business'?". Corporate Governance: an International Review. 14 (4): 220–33. doi:10.1111/j.1467-8683.2006.00504.x.
Johnson, Chalmers (1998). "Economic crisis in East Asia: The clash of capitalisms". Cambridge Journal of Economics. 22 (6): 653–61. doi:10.1093/cje/22.6.653.
Peev, Evgeni (2002). "Ownership and Control Structures in Transition to 'Crony' Capitalism: The Case of Bulgaria". Eastern European Economics. 40 (5): 73–91. JSTOR 4380313. Retrieved 1 نوامبر 2013.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده)
Enderwick, Peter (2005). "What's Bad About Crony Capitalism?". Asian Business & Management. 4 (2): 117–32. doi:10.1057/palgrave.abm.9200126.
Rosas, Guillermo (2006). "Bagehot or Bailout? An Analysis of Government Responses to Banking Crises". American Journal of Political Science. 50: 175–91. doi:10.1111/j.1540-5907.2006.00177.x. JSTOR 3694264.
Kahn, J. S.; Formosa, F. (2002). "The Problem of 'Crony Capitalism': Modernity and the Encounter with the Perverse". Thesis Eleven. 69: 47–66. doi:10.1177/0725513602069001004.
Davis, Gerald F. (2003). "American cronyism: How executive networks inflated the corporate bubble". Contexts. 2 (3): 34–40. doi:10.1525/ctx.2003.2.3.34.
Vaugirard, Victor (2005). "Crony Capitalism and Sovereign Default". Open Economies Review. 16: 77–99. doi:10.1007/s11079-005-5333-0.
James, Harold (2008). "Family Values or Crony Capitalism?". Capitalism and Society. 3. doi:10.2202/1932-0213.1031.
Khatri, Naresh; Tsang, Eric W K; Begley, Thomas M (2005). "Cronyism: A cross-cultural analysis". Journal of International Business Studies. 37: 61–75. doi:10.1057/palgrave.jibs.8400171. JSTOR 3875215.
Khatri, Naresh (2013). Anatomy of Indian Brand of Crony Capitalism. http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2335201.
http://mpra.ub.uni-muenchen.de/19626/1/WP0802.pdf

پیوند به بیرون

[1] Helen Hughes (1999). "Crony Capitalism and the East Asian Currency and Financial 'Crises'". Policy. Archived from the original on 15 مه 2013. Retrieved 2012-07-22. Japan's dismal performance in the 1990s and the East Asian collapses of 1997 indicate that dirigisme can only boost economies in the short run and at high cost. It breaks down in the long run (Lindsey and Lukas 1998).

[2] Kang, David C. (2002). Crony Capitalism: Corruption and Development in South Korea and the Philippines (PDF). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-00408-4. Focused only on explaining successful outcomes, the conventional model provided no analytic way to explain the 1997 crisis. Countries previously regarded as miracles now were nothing more than havens for crony capitalists (p.3)

[۱]

[۲]