اقتصاد مالی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اقتصاد مالی شاخه ای از اقتصاد است که مشخصاً بر فعالیتھای پولی تمرکز دارد. که در آن به احتمال زیاد از یک نوع پول یا بیشتر در ھر دو طرف معامله دیده می شود.[١] دغدغه اقتصاد مالی ارتباط بین متغیرھای مالی نظیر قیمت، نرخ بھره و ارزش سھام است. که در تضاد با تصورات علاقمندان به اقتصاد واقعی است. در اقتصاد مالی دو حوزه تمرکز وجود دارد: قیمت گذاری دارایی (یا "تئوری سرمایه گذاری") و امور مالی شرکت ھای بزرگ. اولین حوزه، دیدگاه تامین کنند گان سرمایه را شکل می دھد و دومین حوزه از دیدگاه مصرف کنند گان سرمایه میباشد.

موضوع اقتصاد مالی، تخصیص و بکارگیری منابع اقتصادی در محیط و فضایی نامطمئن در طول زمان است.[٢] بنابراین اقتصاد مالی روی تصمیم گیری در زمینه بازارھای مالی، ماحصل اقتصاد، مدل ھای مالی و اصول آن در شرایط نامطمئن تمرکز میکند و نگران نتایج آزمون پذیر و پیامدھای سیاست قبول مفروضات است. این نگرانی بر مبانی اقتصاد خرد و نظریه تصمیم گیری بنا نھاده شده است.

اقتصاد سنجی مالی شاخه ای از اقتصاد مالی است که از تکنیک ھای اقتصاد سنجی در جھت پارامتری کردن این روابط (قیمت سهام، نرخ بهره، ریسک و ...) استفاده می کند. ریاضی مالی مربوط به استخراج و گسترش مدل ھای ریاضی و عددی پیشنھاد شده توسط اقتصاد مالی است. توجه شود که تاکید می شود ثبات ریاضی در مقابل سازگاری با نظریه اقتصادی است. اقتصاد مالی معمولاً در سطح فوق لیسانس تدریس می شود؛ رجوع کنید به ("Master of financial economics")

اخیراً متخصص اقتصاد مالی با درجه کارشناسی نیز فارغ التحصیل شده است.[٣]


زمینه اقتصاد[ویرایش]

کدھای طبقه بندی JEL

در مجله کدھای طبقه بندی ادبیات اقتصاد، اقتصاد مالی یکی از ١٩ طبقه بندی اولیه در JEL: G است. این مجله مسائل پولی و اقتصاد بین المللی را مقدم بر اقتصاد عمومی دنبال می کند. پیوندی برای شرح زیر طبقه ھا در پاورقی [۴] آمده است.

لغت نامه اقتصادی جدید پال گریو (چاپ دوم- ٢٠٠٨) ھم برای طبقه بندی مطالب خود در مقابل ٨ شاخص موضوعی، از جمله اقتصاد مالی در صفحات ٨۶٣ تا ٨۶۴ از کدھای JEL استفاده کرده است. پاورقی مربوطه زیر این پیوند را به صفحه خلاصه ورودی پال گریو بر خط برای ھر گروه اولیه یا ثانویه JEL برقرار می سازد: (ده مورد یا کمتر در ھر صفحه، مثل جستجوگر گوگل)


JEL: G افتصاد مالی [5]
JEL: G0 عمومی [6]
JEL: G1 بازارهای مالی عمومی [7]
JEL: G2 موسسات مالی و خدمات [8]
JEL: G3 امور مالی شرکت ها و حکومت [9]

نوشته ھای رده سوم نیز می تواند جستجو شود.

ھمانطور که در بالا گفته شد، نظم و ترتیب ضرورتاً بیان می دارد که سرمایه گذاران منطقی چگونه تئوری تصمیم گیری را در مسئله سرمایه گذاری اعمال می کنند. این موضوع بر مبانی اقتصاد خرد و تئوری تصمیم گیری، چندین نتیجه کلیدی و کاربردی برای تصمیم گیری در شرایط نا مطمئن (ریسکی) بازارھای مالی ارائه می دھد.

ارزش فعلی، ارزش مورد انتظار و ابزار[ویرایش]

کل اساس اقتصاد مالی، مفاھیم ارزش فعلی و ارزش مورد انتظار است. ارزش فعلی در یک کتاب قدیمی تحت عنوان بھره مرکب توسط ریچارد ویت بسط داده شده است. ("سوالات ریاضی" ١٦١٣). این ایده ھا بعدھا توسط جان دِ ویت و ادموند ھالی توسعه پیدا کرد. ترکیب انتظارات با ارزش فعلی منجر به بروز معیار ارزش مورد انتظار شد.که ارزش دارایی را بعنوان تابعی از میزان عایدی مورد انتظار و احتمال وقوع آن بیان کرد.صاحب اصلی این ایده ھا بلیز پاسکال و پیِرِ دِ فِرمات بودند. ناسازگاریھا و تضادھای مختلفی مانند پارادوکس سنت پترزبورگ مشاھده شد. ارزش یابی به جای ارزیابی ذھنی و با ترکیب ابزارھای مالی پیشنھاد شد. در اینجا، این فرضیه ابزار مورد انتظار بیان میکند که اگر بدیھیات خاصی تحقق یابد، ارزش ذھنی مرتبط با قمار توسط یک فرد، انتظار آماری است که فرد از ارزش درآمد حاصل از قمار دارد. پارادوکس السبرگ؛ ریسک گریزی و صرف ریسک را نیز ببینید.


قیمت گذاری بدون آربیتراژ و تعادل[ویرایش]

مفاھیم قیمت گذاری "منطقی" بدون آربیتراژ و تعادل اکنون با ھم ھمراه شده است تا اقتصاد مالی کلاسیک را بروز دھد. قیمت گذاری منطقی فرضی است در اقتصاد مالی که قیمت دارایی، (و پس از این مدل ھای قیمت گذاری دارایی) قیمت بدون آربیتراژ دارایی را برمی گرداند. طوری که ھر گونه انحرافی از این قیمت "به دور از آربیتراژ" است. این فرض در قیمت گذاری اوراق با درآمد ثابت، بخصوص اوراق قرضه قابل استفاده است. و اساس قیمت گذاری ابزارھای مشتقه می باشد. در جایی که قیمت بازار اجازه آربیتراژ سودمند را نمی دھد یعنی بازار بدون آربیتراژ است، می توان گفت که قیمت ھا یک تعادل آربیتراژی را تشکیل داده اند. بطور ذاتی این شرایط با وجود فرصت آربیتراژ ھم ممکن است دیده شود، لذا انتظار تغییر قیمت ھا می رود و اینگونه ھم می شود.بدین صورت یک تعادل آربیتراژی برای تعادل اقتصادی یک پیش شرط است. قضیه اساسی قیمت گذاری دارایی را مشاھده کنید.

تعادل عمومی با رفتار عرضه سر و کار دارد. تقاضا و قیمت ھا در یک اقتصاد یکپارچه با تعدادی بازار متعامل پویا تضمین می کند قیمت ھایی که وجود دارند در نتیجه یک تعادل جامع است. (این در مقایسه با یک تعادل جزیی است که فقط یک بازار منفرد تجزیه و تحلیل می گردد.) مدل Arrow-Debreu با تخصص بیشتر توصیه می کند که تحت شرایط معین اقتصادی، بایستی مجموعه ای از قیمت ھا برای ھر کالا در اقتصاد وجود داشته باشد تا مجموع عرضه معادل مجموع تقاضا شود. در اینجا تجزیه و تحلیل اغلب با فرض یک عامل نماینده انجام می گیرد.


مرجع[ویرایش]

1. "Financial Economics". Stanford.edu. Retrieved 2009-08-06.

2. "Robert C. Merton - Nobel Lecture" (PDF). Retrieved 2009-08-06.

3. e.g.: Kent; City London; UC Riverside; Leicester; Toronto; UMBC

4. JEL classification codes — Financial economics JEL: G Subcategories

5. [۱]All entries under JEL: G

6. [۲]The New Palgrave Dictionary of Economics Online: Search results

7. [۳]The New Palgrave Dictionary of Economics Online: Search results

8. [۴]The New Palgrave Dictionary of Economics Online: Search results

9. [۵]The New Palgrave Dictionary of Economics Online: Search results