اقتصاد نهادگرایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اقتصاد نهادگرایی (انگلیسی: Institutional economics) نوعی از تجزیه‌وتحلیل اقتصادی است که نقش نهادهای اجتماعی، سیاسی و اقتصادی را در تعیین وقایع اقتصادی مورد تأکید قرار می‌دهد. این حرکت از اواخر قرن نوزده به‌ویژه در میان اقتصاددانان آمریکایی بروز نمود.

اولین اقتصاددانان در این رابطه، تورستین وبلن، جان کامونز و وزلی میچل بودند.

این نگرش درعین‌حال نقدی بر اقتصاد نوکلاسیک است که به نظر نهادگرایان، عناصر و فضاهای غیراقتصادی که افراد در آن تصمیم می‌گیرند را نادیده می‌گیرد. نهادگرایی بر روی درک نقش روند تکاملی و نقش نهادها بر شکل‌گیری رفتار اقتصادی تمرکز می‌کند و تمرکز اصلی آن بر دوگانگی غریزه‌گرایی تورستن وبلن بین تکنولوژی از یک سو و حوزهٔ «تشریفاتی» جامعه از سوی دیگر قرار دارد. نام و هستهٔ اصلی آن برمی‌گردد به مقاله‌ای از آمریکن اکونومیک ریویو در ۱۹۱۹ به قلم والتون همیلتون.

جستارهای وابسته[ویرایش متنی]

منابع[ویرایش متنی]