جنگ استقلال ترکیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جنگ استقلال ترکیه (به ترکی استانبولی: Kurtuluş Savaşı یا İstiklâl Harbi)، به مقاومت نظامی و سیاسی ملی گرایان ترک در برابر تجزیه امپراطوری عثمانی پس از جنگ جهانی اوّل توسط متحدین گفته می‌شود. حرکت ملی ترک در آناتولی منجر به شکل گیری مجمع بزرگ ملی شد که تحت رهبری آتاتورک توانست از تمامی توانایی‌های خود استفاده کند. پس از عملیات نظامی علیه تهاجم یونان، و جنگ با ارمنیها و فرانسویها، در ژولای ۱۹۲۳، انقلابیون ترک توانستند که متحدین را مجبور به دست کشیدن از پیمان سور و قبول پیمان لوزان کنند. بر اساس این پیمان، به آناتولی و ناحیه غرب تنگه بسفر اجازه داده شد تا در اکتبر ۱۹۲۳ تشکیل جمهوری ترکیه را بدهند. بوجود آمدن حرکت ملی ترکی منجر به ورافتادن سیستم ملت عثمانی شد و پس از آن با نوگراییهای آتاتورک، سیاستی مدرن، سکولار و کشور-ملت بوجود آمد. بعد از استقلال ترکیه کمال آتاتورک به عنوان اولین رئیس جمهور ترکیه انتخاب شد و تا پایان عمر یعنی سال ۱۹۳٨ در این سمت باقی ماند. قابل ذکر است که آتاتورک با لیاقت و نظریه پردازیهای خود ترکیه را به پایه ای بلند رساند.

منابع[ویرایش]