انقلاب مکزیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Mexican Revolution
(Revolución Mexicana)
Collage revolución mexicana.jpg
Collage of the Mexican Revolution
تاریخ 1910–1920
مکان مکزیک
نتیجه
طرفین درگیر
مکزیک Counter-revolutionary forces:
Federal troops led by پورفیریو دیاس
Forces led by Bernardo Reyes
Forces led by Félix Díaz
Army of ویکتوریانو اوارتا
supported by:
 ایالات متحده آمریکا (Until 1918)
 امپراتوری بریتانیا (1916–18)
مکزیک Revolutionary forces:
Maderistas
Orozquistas
پانچو وییا
ارتش آزادی‌بخش جنوب
Carrancistas
Magonistas
Seditionistas
supported by:
 امپراطوری آلمان (1917–18)
فرماندهان و رهبران
1910–11:
پورفیریو دیاس
1911–13:
پاسکوال اروسکو, fought own revolution after Díaz was overthrown and later sided with Huerta after Huerta took power
Bernardo Reyes, led own revolution until his death in 1913
Félix Díaz, sided with Reyes and later Huerta after Reyes died in 1913
امیلیانو ساپاتا, sided with Orozco until Huerta took power
ویکتوریانو اوارتا, sided with Reyes until Reyes died in 1913. After Reyes died, Huerta launched his own revolution and took power
1913–14:
ویکتوریانو اوارتا
پاسکوال اروسکو
1914–19:
ونوستیانو کارآنسا
Álvaro Obregón
1920:
ونوستیانو کارآنسا 
1910–11:
فرانسیسکو مادرو
پاسکوال اروسکو, fought against Díaz
Bernardo Reyes, fought against Díaz
پانچو وییا
امیلیانو ساپاتا
ونوستیانو کارآنسا
1911–13:
فرانسیسکو مادرو 
پانچو وییا
ونوستیانو کارآنسا
1913–14:
پانچو وییا
امیلیانو ساپاتا
ونوستیانو کارآنسا
Álvaro Obregón
1914–19:
پانچو وییا
امیلیانو ساپاتا 
1920:
Álvaro Obregón
تلفات
ایالات متحده آمریکا 500 killed امپراطوری آلمان 2 killed
مکزیک 1,300,000? Total Mexicans dead (civilian and military)
انقلاب مکزیک ۱۹۱۰ میلادی (۱۲۸۸ خورشیدی)

انقلاب مکزیک (اسپانیایی: Revolución mexicana) مبارزه مسلحانه‌ای که در سال ۱۹۱۰ میلادی (۱۲۸۸ خورشیدی)، با قیام توسط فرانسیسکو مادرو (اسپانیایی: Francisco I. Madero) علیه پورفیریو دیاس (اسپانیایی: Porfirio Díaz)، که حاکم مطلق (با عنوان رئیس جمهور) و طولانی مدت مکزیک بود آغاز شد. [۱]

این انقلاب از طرف جنبش‌های سوسیالیست، لیبرال، آنارشیست، پوپولیست و اگراریانیست دنبال می‌شد. با گذشت زمان این انقلاب از یک شورش علیه نظام موجود به یک جنگ داخلی چند طرفه تغییر کرد. این درگیری های مسلحانه، اغلب به عنوان مهم‌ترین رویداد سیاسی در مکزیک و یکی از بزرگترین رویدادهای قرن ۲۰تم میلادی (قرن ۱۳هم خورشیدی) به شمار می‌رود.

در پایان انقلاب نتیجه به دست آماده این بود که:

  • پورفیریو دیاس از قدرت سرنگون و به فرانسه تبعید شد.
  • قانون اساسی جدید مکزیک در سال ۱۹۱۷ میلادی (۱۲۹۵ خورشیدی) در شهر کرتارو نوشته شد.
  • همکاری موقت مهمترین رهبران انقلابی٬ فرانسیسکو مادرو، ونوستیانو کارآنسا٬ امیلیانو ساپاتا و پانچو وییا
  • تشکیل "حزب انقلابیهٔ ملی" (اسپانیایی: Partido Nacional Revolucionario) در سال ۱۹۲۹ میلادی (۱۳۰۷ خورشیدی) زدند که بعد در سال ۱۹۴۶ میلادی (۱۳۲۴ خورشیدی) تغییر نام داد و به "حزب انقلابیهٔ سازمانی" (اسپانیایی: Partido Revolucionario Institucional) یا "PRI" تبدیل شد، این حزب به طور پیوسته با رئیس جمهورهای مختلف تا سال ۲۰۰۰ میلادی (۱۳۷۶ خورشیدی) ریاست جمهوری مکزیک را در دست داشت.

در این انقلاب فرانسیسکو مادرو (آغاز کننده انقلاب)، امیلیانو ساپاتا (فرماندهٔ ارتش آزادی بخش جنوبپانچو وییا (فرماندهٔ ارتش شمالی) و ونوستیانو کارآنسا (برنامه ریز و سازمان دهنده انقلاب) همه به نوبت خود نقش مهمی در پیروزی این انقلاب داشتند.

به طور کلی در نظر گرفته می‌شود که این انقلاب تا سال ۱۹۲۰ میلادی (۱۲۹۸ خورشیدی) به طول انجامید، با وجود این که بعد از این سال به طور پراکنده جنگ و ستیز در کشور ادامه دشت که بزرگترین خونریزیها را می‌شود به جنگ کریسترو (۱۹۲۶ تا ۱۹۲۹ میلادی - ۱۳۰۴ تا ۱۳۰۷ خورشیدی) نسبت داد.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Mexican Revolution»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.

  1. Alan Knight. «The Mexican Revolution». History Today - Vol.30 Issue 5 Page 28، May 1, 1980. بازبینی‌شده در 5 November 2011.