جنگ استقلال استونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جنگ استقلال استونی
بخشی از جنگ داخلی روسیه
The Estonian War of Independence
تاریخ۲۸ نوامبر ۱۹۱۸ – ۲ فوریه ۱۹۲۰
موقعیت
استونی، لتونی، شمال شرقی روسیه
نتایج پیروزی استونی
تغییرات
قلمرو
استقلال استونی
منطقه ویدزمه به لتونی اضافه شد
طرف‌های درگیر
 استونی جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی شوروی نیروی زمینی بالتیک
فرماندهان و رهبران
یوهان لایدونر دمیتری نیکولایویچ نادیوژنی رودیگر فون در گولتز
قوا

۷ ژانویه ۱۹۱۹: ۴٬۴۵۰[۱]

شامل


مه ۱۹۱۹: ۸۶٬۰۰۰

شامل
  • روسیه ارتش شمالی (۲٬۷۵۰)
  • لتونی تیپ لتونی شمالی (۱٬۵۰۰)
  • گردان بالتیک
  • گردان اینگریا
  • داوطلبان سوئد و دانمارک[۳]
  • Naval Ensign of the United Kingdom.svg ۱ رزم‌ناو سبک

۷ ژانویه ۱۹۱۹: ۵٬۷۵۰–۷٬۲۵۰[۱]

شامل
  • ۲۶ تفنگدار، ۱۴۱ ماشین مسلح، ۱ قطار زره‌پوش، ۳ خودرو زره‌پوش[۱]

مه ۱۹۱۹: ۸۰٬۰۰۰[۳]
ژوئن ۱۹۱۹: ۲۰٬۰۰۰[۳]
تلفات و ضایعات
۵٬۰۰۰ کشته
۱۵٬۰۰۰ مجروح[۳]
کشته‌ها نامعلوم
۱۰٬۰۰۰ اسیر
۴۰۰ کشته
۱٬۵۰۰ مجروح[۴]
تفنگداران دریایی استونی - مه ۱۹۱۹

جنگ استقلال استونی (استونیایی: Vabadussõda) یا جنگ آزادی استونی به مجموعه جنگ‌هایی گفته می‌شود که میان ارتش استونی به همراه متحدانش (ارتش سفید شمال‌شرقی روسیه، لتونی و بریتانیا) در برابر تهاجم شوروی و تجاوز نیروی زمینی بالتیک رخ داده‌است.

این جنگ در میان جنگ داخلی روسیه مابین سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰ میلادی برای به‌دست آوردن حاکمیت ملی و استقلال استونی اتفاق افتاده‌است که حاصل آن معاهده تارتو در ۲ فوریه ۱۹۲۰ میلادی و تأسیس دولت استونی بوده‌است.

این جنگ ۵٬۰۰۰ نفر کشته و ۱۵٬۰۰۰ زخمی برای مردم استونی به جای گذاشت، همچنین ۱۰٬۰۰۰ نفر از ارتش روسیه نیز به اسارت درآمدند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ Jaan Maide (1933). "IV". Ülevaade Eesti Vabadussõjast (1918–1920). Tartu: Kaitseliidu kirjastus.
  2. Jaan Maide (1933). "II". Ülevaade Eesti Vabadussõjast (1918–1920). Tartu: Kaitseliidu kirjastus.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ "Iseseisvuse aeg 1918–40". Eesti. Üld. Vol. 11. Eesti entsüklopeedia. 2002. pp. 296–311.
  4. Kaevats, Ülo: Eesti Entsüklopeedia 5, page 396. Valgus, 1990, ISBN 5-89900-009-0

پیوند به بیرون[ویرایش]