آریارمنه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از آریارامن)
پرش به: ناوبری، جستجو

آریارَمْنَه (به پارسی باستان: 𐎠𐎼𐎡𐎹𐎠𐎼𐎶𐎴)‏[۱] نیای داریوش بزرگ از شاهان هخامنشی است. وی برادر کوچک‌تر کورش یکم نیای کورش دوم (کورش بزرگ) است. پدرش چا ایش پیش پادشاهی خود را بین دو پسرش تقسیم نمود و قسمت اعظم پادشاهی را به آریامنه داد. وی به آرامنه عنوان «شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه کشور پارس» را داد، حال آنکه به برادر بزرگ‌ترش تنها لقب «شاه پارسوماش» را اعطا نمود.[۲]

آریارمنه (پارسی باستان: ARIYĀRAMNA/اَرییارَمنَه؛ عیلامی: Har-ri-ya-ra-um-na/هر-ری-یَ-رَ-اُم-نَه؛ اَکَدی: ʾ-Ar-ḭa-ra-am-na/اَر-ییَ-رَ-اَم-نَ-ع؛ یونانی:Ariaramnēs/اَرییَرَمنِس)[۳] فرزند چیش‌پیش و شاه پارس می‌باشد. پس از وی فرزندش ارسام به پادشاهی پارس رسید.[۴] داریوش شاه در سنگ‌نبشته بیستون گوید پدر من ویشتاسپ است. پدر ویشتاسپ آرشام بود؛ پدر آرشام آریارمنه بود؛ پدر آریارمنه چیش‌پیش بود؛ پدر چیش‌پیش هخامنش بود.

اَرییارَمنَه نامی است از زبان پارسی باستان؛ برگرفته از Aryārāman-/اَریارامَن-، و از aryā-/اَریا- «آریایی‌ها» و rāman-/رامَن- «خوشی و صلح» به معنای "رامش‌دهندهٔ آریایی‌هاً.[۵]

کتیبه میخی[ویرایش]

دبیره میخی هخامنشی که در سال ۱۲۹۹ شمسی در همدان یافت شد، منسوب به اوست. این لوح زرین که اکنون در موزه برلین می‌باشد دارای یازده سطر است که سطر آخر آن از میان رفته‌است. ترجمه این لوح چنین است:[۴] متن کتیبه بدین شرح است "آریارمنه، شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه در پارس، پسر چیش پیش، نوه هخامنش. آریارمنه شاه می‌گوید:این کشور پارس که من دارم، دارای اسبان خوب و مردان (است) خدای بزرگ اهورامزدا (آنرا) به من عطا فرمود. به خواست اهورامزدا من شاه در این کشور هستم. آریارمنه شاه گوید: اهورامزدا به من یاری ارزانی فرماید. "

نظرات در مورد کتیبه[ویرایش]

  • علیرضا شاپور شهبازی می‌نویسد اینکه آریارمنه در بهترین حالت بزرگ یک ارباب محلی (استانی) خراجگزار مادها بوده‌است خود را با لقب تعجب‌برانگیز «شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه پارس» بنامد و متن کوچکی که حاوی حداقل هفت اشتباه دستوری مشابه مواردی که در متون متاخر هخامنشی با آن برخورد می‌شود غیر اصل بودن این نوشته را ثابت می‌کند. حتی اگر این کتیبه یک اثر جعلی معاصر نباشد متن احتمالاً به دستور یکی آخرین شاهان هخامنشی حک شده‌است و به منظور ارج نهادی به نیای خویش.[۵]
  • بنوشته رونالد کنت این کتیبه نه در زمان آریارمنه بلکه در زمان اردشیر دوم تهیه شده‌است. این کار به منظور بالابردن خاندان آریارمنه و جزیی از کارهای ضد کوروش اردشیر دوم بوده‌است.[۶]
  • دانشنامه بریتانیکا آنرا نخستین اثر پارسی باستان می‌داند.[۷]
  • رابرت پین در مقاله‌ای با عنوان شکوه پارس از آریارمنه به عنوان نخستین کسی یاد می‌کند که خود را شاهنشاه نامید.[۸][۹] [نیازمند منبع]

چنان‌که محققان نشان داده‌اند، در این الواح خطاهای دستوری وجود دارد و زبان پراشتباه به کار رفته در آنها مانند کتبیبه‌های متأخر هخامنشی است، یعنی زمانی که کاتبان دیگر نمی‌توانستند متن‌های درست به‌خط میخی باستانی فارسی باستان تحریر کنند. از این رو، به نظر می‌رسد این دو لوح اصالت نداشته باشند. به نظر می‌رسد متن این لوح‌ها نشان از ساختگی بودن آنهاست. در هر دو لوح، اریامنه و آرشام «شاه بزرگ و شاه شاهان» خوانده شده‌اند، که بر پایهٔ آگاهی‌های موجود چنین القابی دربارهٔ این دو نمی‌توانسته است به کار رود.[۱۰]

پامویس[ویرایش]

  1. سنگ نبشته بیستون ستون اول سطر پنجم
  2. ایسرائل، ژرار ترجمه ثاقب فر، مرتضی. کورش بزرگ، بنیانگذار امپراتوری هخامنشی. تهران: انتشارات ققنوس، ۱۳۸۰. شابک: ‎۹۶۴-۳۱۱-۲۷۸-۰
  3. دانشنامه ایرانیکا، سرواژهٔ ARIYĀRAMNA
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ بررسیهای تاریخی. شماره مخصوص دوهزار و پانصدمین سال بنیانگذاری شاهنشاهی ایران. مهر ۱۳۵۰ دکتر پرویز رجبی
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ دانشنامه ایرانیکا، سرواژهٔ ARIYĀRAMNA
  6. http://www.jstor.org/pss/595567
  7. Ariaramnes (king of Persia) - Britannica Online Encyclopedia
  8. Ariaramnes was the first to call himself "King of Kings," a title which Persian sovereigns have continued to employ until the present day, but we do not know how he lost his kingdom to his brother.
  9. Payne, Robert. The Splendor of Persia. Illustrated with line decoration by Leonard Everett Fisher and with Photographs. NY: Knopf, 1957. Genre: Travel. [Spec PR6031.A93 S67]
  10. زرینکوب، روزبه. «کورش هخامنشی در منابع یونانی». در کوروش و ذولقرنین. تهران: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۹۰. ۸۴–۸۵. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۰۲۵-۹۶-۶. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]