تصریف

تصریف گربه به زبان اسپانیایی، آبی نشان مذکر، صورتی مونث، سبز جمع، خاکستری جمع جنس‌ها و مفرد بی‌نشان

تصریف پیرایش یا نشان‌دارسازی یک واژه (یا دقیق‌تر بن‌واژ) برای بازتاب آگاهی‌های دستورزبانی چون جنس، زمان فعل، شمار، چگونگی و کَس می‌باشد. مفهوم «واژه» مستقل از تصریف‌های گوناگون، «بن‌واژه» گفته می‌شود و گونه‌ای از واژه که دارای کم‌ترین تصریف است «lemma» گفته می‌شود.

نمونه‌های وند تصریفی در زبان فارسی

• نشانه‌های بن ماضی فعل: /-d/ و /-t/، /-âd/ و /-id/ (نشانه‌های بن فعل ماضی)، مثل خورد، رفت، افتاد، خندید
• /mi-/ (نشانة فعل استمراری در حال و گذشته) مثل می‌نویسم، می‌نوشتم

تکواژ چندوجهی

برخی از وندهای تصریفی را تکواژ چندوجهی (portmanteau) می‌نامند، زیرا در آنِ واحد، به بیش از یک مفهوم دلالت می‌کنند، مانند شناسه در زبان فارسی که هم‌زمان به شخص و شمار دلالت می‌کند و نمی‌توان مشخص ساخت که کدام بخش تکواژ به شخص یا شمار مربوط می‌شود.

پارسی باستان

در فارسی باستان (همانند اوستا) اسم و صفت و ضمیر در حالت‌های گوناگون تصریف می‌شده و نقش این کلمات در جمله، با تغییر آخر کلمات و اضافه‌شدن شناسه‌های تصریفی معین می‌گردیده است.

منبع

• ویکی‌پدیای انگلیسی