الفبای فرانسوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

الفبای فرانسوی، متشکل از ۲۶ حرف از الفبای لاتین، هم بزرگ و هم کوچک، به همراه پنج دایکریتیک و دو حرف ترکیبی است.

اسامی حروف[ویرایش]

حرف نام
A /ɑ/
B /be/
C /se/
D /de/
E /ø/
F /ɛf/
G /ʒe/
H /aʃ/
I /i/
J /ʒi/
K /ka/
L /ɛl/
M /ɛm/
N /ɛn/
O /o/
P /pe/
Q /ky/
R /ɛʁ/
S /ɛs/
T /te/
U /y/
V /ve/
W /dubləve/ "double v"‎
X /iks/
Y /iɡʁɛk/ "i grec"‎
Z /zɛd/

دایکریتیک‌ها[ویرایش]

علائم دایکریتیک عمده عبارت‌اند از: اکسان تگو (´)، اکسان گغو (`) و اکسان سیغکنفلکس (ˆ)، تغما (¨)، و سدیی. دایکتریتیک‌ها هیچ تأثیری بر ترتیب ابتدایی الفبایی ندارند.

  • اکسان تگو (é): بر روی یک e نشان از تلفظ‌شدن به صورت ai در انگلیسی بدون اتحاد دو صوت دارد. در زبان فرانسوی مدرن، معمولاً یک é زمانی به کار می‌رود که ترکیبی از e و یک حرف بی‌صدا مانند s'، در گذشته استفاده می‌شده است: écouter < escouter. این نوع اکسان، در زبان انگلیسی، acute accent نام دارد.
  • اکسان گغو (à, è, ù): روی a یا u در وهلهٔ نخست برای تمییز کلمات متشابه‌الصوت است: à (به) در برابر a (دارد)، ou (یا) در برابر (کجا). بر روی یک e نشان از تلفظ‌شدن به صورت /ɛ/ دارد. در زبان انگلیسی به این نوع اکسان، grave accent گویند.
  • سیغکنفلکس (â, ê, î, ô, û): بر روی یک a، e یا o به ترتیب نشان از تلفظ به صورت‌های /ɑ/، /ɛ/ یا /o/ دارد. (تمایز میان a /a/ در برابر â /ɑ/ در بسیاری از لهجه‌ها در حال از بین‌رفتن است). اغلب نشان از حذف یک حرف مجاور دارد (معمولاً یک s یا یک حرف صدادار). هم‌چنین برای تمایز میان حروف متشابه‌الصوت به کار می‌رود: du (ترکیب de و le) در برابر (اسم مفعول devoir به معنی «مجبوربودن به انجام عملی»؛ توجه شود که به این دلیل به صورت نوشته می‌شود که یک حرف e از کنارش برداشته شده است:deu).

منبع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]