آلاباما

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۳° شمالی ۸۷° غربی / ۳۳° شمالی ۸۷° غربی / 33; -87

ایالت آلاباما
پرچم آلاباما نشان رسمی ایالت آلاباما
پرچم نشان رسمی
لقب (ها): ایالت سهره اروپایی
قلب دیکسی
ایالت پنبه
شعار (ها): با جرات از حقوقمان دفاع میکنیم
(لاتین: Audemus jura nostra defendere)
نقشه‌ی ایالات متحده آمریکا، آلاباما روی نقشه مشخص شده
زبان‌(های) رسمی انگلیسی
زبان‌(های) دیگر انگلیسی ۹۶/۷۱%
اسپانیایی ۲/۲۱%
پایتخت مونتگمری
بزرگترین شهر برمینگهم
۲۱۲,۲۳۷ (سرشماری ۲۰۱۰)
بزرگترین منطقه‌ شهری منطقه‌ی شهری برمینگهم بزرگ
مساحت  ۳۰‌اُمین ایالت بزرگ آمریکا
 - مجموع ۱۳۵,۷۶۵ کیلومتر مربع
 - عرض ۳۰۵ کیلومتر
 - طول ۵۳۱ کیلومتر
 - % آب‌ها ۳/۲۰%
 - عرض جغرافیایی ۳۰° ۱۱′ شمالی تا ۳۵° شمالی
 - طول جغرافیایی ۸۴° ۵۳′ غربی تا ۸۸° ۲۸′ غربی
جمعیت  ۲۳‌اُمین ایالت پر جمعیت آمریکا
 - مجموع ۴,۸۰۲,۷۴۰ (۲۰۱۱ براورد)[۱]
 - تراکم جمعیت ۳۶/۵ نفر در هر کیلومتر مربع
۴۷‌اُمین ایالت آمریکا از نظر تراکم جمعیت
 - میانگین درامد خانوار  ۴۳,۶۵۹ نفر (۴۶‌اُمین ایالت در آمریکا)
پستی و بلندی‌ها  
 - بلندترین نقطه کوه چیها [۲]
۷۳۵/۵ متر
 - میانگین ارتفاع ۱۵۰ متر
 - پست‌ترین نقطه خلیج مکزیک[۲]
سطح دریا
پیوستن به ایالات متحده  ۱۴ دسامبر ۱۸۱۹ (۲۲ آذر ۱۱۹۸)
۲۲‌اُمین ایالت
فرماندار رابرت بنتلی (جمهوری‌خواه)
معاون فرماندار کی آیوی (جمهوری‌خواه)
دستگاه قانون‌گذاری دستگاه قانون‌گذاری آلاباما
 - مجلس علیا مجلس سنای آلاباما
 - مجلس سفلا مجلس نمایندگان آلاباما
سناتورها ریچارد شلبی (جمهوری‌خواه)
جف سسشنز (جمهوری‌خواه)
نمایندگان ۶ جمهوری‌خواه و ۱ دموکرات
منطقه زمانی
 - بیشتر ایالت مرکزی: ساعت هماهنگ جهانی
۶- (استاندارد)/۵- (ساعت تابستانی)
 - منطقه‌ی فنیکس سیتی شرقی: ساعت هماهنگ جهانی
۵- (استاندارد)/۴- (ساعت تابستانی)

آلاباما (به انگلیسی: Alabama) یکی از ایالت‌های جنوبی آمریکا و بیست و دومین ایالتی است که به ایالات متحده آمریکا پیوست. این ایالت از شمال با تنسی، از شرق با جورجیا، از جنوب با فلوریدا و خلیج مکزیک و از غرب با میسیسیپی هم مرز است. آلاباما ۳۰اُمین ایالت بزرگ آمریکا بر پایه مساحت و ۲۳اُمین ایالت آمریکا بر پایه جمعیت می باشد. این ایالت ۲۱۰۰ کیلومتر راه آبی داخل کشور قابل کشتیرانی دارد و از این نظر نمونه است.

آلاباما همانند بسیاری از ایالتهای جنوبی بین جنگ داخلی آمریکا و جنگ جهانی دوم از مشکلات اقتصادی بسیاری رنج برد. با وجود گسترش صنایع بزرگ و مراکز شهری، روستاییان سفیدپوست تا دهه ۶۰ میلادی مجلس قانونگذاری ایالتی را تحت سلطه داشتند در حالی که شهرنشینان و سیاه‌پوستان در حاشیه قرار داشتند.

پس از جنگ جهانی دوم آلاباما شاهد رشد اقتصادی بود که در نتیجه گذر اقتصاد ایالت از اقتصاد وابسته به کشاورزی به اقتصاد مبتنی بر زمینه های گوناگون اتفاق افتاد. تاسیس و گسترش تاسیسات مربوط به نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا به آلاباما کمک کرد تا در میانه‌ی قرن بیستم فاصله بین اقتصاد وابسته به کشاورزی و اقتصاد صنعتی را پشت سر بگذارد. اقتصاد آلاباما در قرن بیست و یکم به مدیریت، امور مالی، تولیدات کارخانه‌ها، صنایع هوافضا، معادن، بهداشت و درمان، آموزش، خرده‌فروشی و فناوری وابسته است.

"ایالت یلوهمر" به معنای سهره اروپایی لقب ایالت آلاباما است. همچنین این ایالت به نام "قلب دیکسی" نیز شناخته می شود. درخت کاج لانگلیف درخت رسمی و کاملیا گل رسمی ایالت آلاباما است. پایتخت آلاباما شهر مونتگُمِری، پرجمعیت‌ترین شهر آن برمینگهم، بزرگترین شهر آن هانتسویل و قدیمی‌ترین شهر آن موبیل است.[۳]

تاریخ[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

یکی از ورودی های غار روسل در جکسون کانتی.

ساکنان آلاباما اعضای یک قبیله‌ی موسکوگی زبان بودند که در نزدیکی محل تلاقی دو رودخانه‌ی کوسا و تالاپوسا واقع در اول رودخانه آلاباما زندگی می کردند.[۴] در زبان آلاباما به شخص آلابامایی "آلابامو" گفته می شود. اعتقاد بر این است که واژه‌ی آلاباما از زبان چوکتاو نشات گرفته است[۵] و بعدها توسط قبیله‌ی آلاباما به عنوان نام قبیله به کار برده شد..[۶] تلفظ کلمه آلاباما به میزان قابل توجهی در بین منابع گوناگون متفاوت است.[۶] هرناندو د سوتو اکتشافگر اسپانیایی آنرا به صورت "آلیبامو" تلفظ کرده است و رودریگو رانخل آنرا "آلیبامو" و "لیمامو" خوانده است.[۶]در اوایل سال ۱۷۰۲ (۱۰۸۰ خورشیدی) فرانسوی ها آنرا "آلیبامون" نامیدند و در نقشه های خود رودخانه آلاباما را "رودخانه آلیبامون" ذکر کردند.[۴]

گرچه منشا نام آلاباما قابل تشخیص بوده، اما منابع گوناگون درباره‌ی معنای آن توافق نظر ندارند. در سال ۱۸۴۲ (۱۲۲۱) مقاله‌ای در روزنامه‌ی جکسونویل ریپابلیکن منتشر شد که ادعا می کرد که معنای نام آلاباما "اینجا ما استراحت می کنیم" است.[۶] این تصور در سال ۱۸۵۰ (۱۲۲۹) پس از انتشار در نوشته های آلکساندر بیوفورت میک همگانی شد.[۶] زبان‌شناسان متخصص در زبان موسکوگی در پیدا کردن مدرکی برای پشتیبانی از این معنی ناتوان بوده‌اند.[۴][۶] پژوهشگران بر این باورند که این کلمه از دو واژه در زبان کوچتاو، شامل آلبا (یعنی "گیاهان" یا "درختان و چوبها") و آمو (یعنی "بریدن"، "پیراستن"، یا "جمع کردن") گرفته شده است.[۵][۶][۷] معنای آلاباما شاید "تمیزکنندگان بیشه‌زار"[۵] یا "جمع‌کنندگان بوته"[۷][۸] باشد که به تمیز کردن زمین برای کشاورزی[۹] یا جمع‌آوری گیاهان دارویی اشاره دارد.[۸] آلاباما یکی از چندین نام مکانی است که در ایالت های با ریشه‌ای از بومیان آمریکا وجود دارد.[۱۰][۱۱]

ساکنان بومی پیش از ورود اروپاییان[ویرایش]

پرونده:Choctaw Eagle Dance.jpg|رقص عقاب. قبیله چاکتاو. پیش از ورود اروپاییان مردمان بومی با فرهنگ های گوناگون در این منطقه زندگی می کردند. بازرگانی با شمالشرق در دوره‌ی "بوریال موند" (از ۱۰۰۰ سال پیش از میلاد تا ۷۰۰ میلادی) از طریق رودخانه اوهایو آغاز شد و تا برخورد با اروپاییان ادامه یافت.[۱۲]

محدوده‌ی تمدن میسیسیپی بیشتر این ایالت را بین سال های ۱۰۰۰ تا ۱۶۰۰ میلادی (۳۷۹ تا ۹۷۹ خورشیدی) پوشانده بود. یکی از این بزرگترین مراکز تمدنی در پایگاه باستان‌شناسی ماوندویل در ماوندویل، آلاباما وجود دارد.[۱۳][۱۴]

قبایل بومی آمریکا که در محدوده‌ی آلابامای کنونی زندگی می کردند در زمان برخورد با اروپاییان شامل "ایروکویی ها"، "چروکی ها"، "موسکوگی ها"، "چیکاساو ها"، "چوکتاو ها"، "کریک ها" و "کواساتی ها" بودند.[۱۵]

اسقرار اروپایی ها[ویرایش]

فرانسوی ها نخستین شهر اروپایی را در "منطقه‌ی اُلد موبیل" در سال ۱۷۰۲ (۱۰۸۰ خورشیدی) بنیان گذاشتند.[۱۶] این شهر در سال ۱۷۱۱ (۱۰۸۹ خورشیدی) به مکان کنونی شهر موبیل منتقل شد. این منطقه بین سال های ۱۷۰۲ تا ۱۷۶۳ (۱۰۸۰ تا ۱۱۴۲) فرانسوی بود و بین سال های ۱۷۶۳ تا ۱۷۸۳ (۱۱۴۲ تا ۱۱۶۲) جز "فلوریدای غربی بریتانیا" بود. بین سال های ۱۸۷۳ تا ۱۸۲۱ (۱۱۶۲ تا ۱۲۰۰) میان اسپانیا و ایالات متحده تقسیم شد و پس از آن به ایالات متحده پیوست. توماس باست (از وفاداران به سلطنت بریتانیا) از نخستین ساکنان سفیدپوست آلاباما در خارج از "موبیل" بود. او در دهه ۱۷۷۰ (۱۱۴۹) در قلمروی تامبیگبی، جایی که اکنون شهرستان واشینگتون نامیده می شود، سکونت داشت.[۱۷] آنچه که امروزه شهرستان های موبیل و بالدوین نامیده می شوند در سال ۱۷۸۳ (۱۱۶۲) جزیی از فلوریدای غربی اسپانیا شد و در سال ۱۸۱۰ (۱۱۸۹) بخشی از جمهوری مستقل فلوریدای غربی شد و در نهایت در سال ۱۸۱۲ (۱۱۹۱) به قلمروی میسیسیپی پیوست. منطقه‌ای که امروزه شمال و مرکز آلاباما و میسیسیپی را تشکیل می دهد، بعد از سال ۱۷۶۷ (۱۱۴۶) توسط استان جورجیا مورد ادعا بود و پس از جنگ انقلاب آمریکا جزیی از جورجیا باقیماند گرچه به شدت مورد مناقشه بود.[۱۸]

اوایل تشکیل ایالت[ویرایش]

خرابه های ساختمان عمارت پارلمان ایالتی در کپیتول پارک در تاسکالوسا. این عمارت توسط ویلیام نیکولز طراحی و بین سال های ۱۸۲۷ تا ۱۸۲۹ (۱۲۰۶ تا ۱۲۰۸) ساخته شد. ده سال پس از انتفال پایتخت به مونتگمری در سال ۱۸۵۷ تبدیل به کالج دخترانه‌ی مرکزی آلاباما شد. این عمارت در سال ۱۹۲۳ (۱۳۰۲) در اثر آتش‌سوزی ویران شد.

آلاباما در سال ۱۸۱۹ (۱۱۹۸) به عنوان بیست و دومین ایالت به ایالات متحده پیوست. کاهابا که اکنون شهری متروکه است بین سال های ۱۸۲۰ تا ۱۸۲۵ (۱۱۹۹ تا ۱۲۰۴) نخستین پایتخت ایالت بود.[۱۹] در زمان پذیرفته شدن آلاباما در ایالات متحده، تب آلاباما با هجوم ساکنان و سوداگران زمین برای بهره‌مندی از زمین های حاصلخیز مناسب برای کشت پنبه در جریان بود.[۲۰][۲۱][۲۲] کشاورزان اهل جنوب‌شرق و بازرگانان برده ها را به خاطر گسترش کشتزار های پنبه همراه خود آوردند. اقتصاد مناطق مرکزی آلاباما بر پایه‌ی کشتزار های پنبه بنیان گذاشته شد و مالکان زمین های کشاورزی با نیروی کار برده ثروتمند شدند.[۲۳] این منطقه بسیاری از تهی‌دستان و افراد محروم از حق رای (غیر سفیدپوستان) و کشاورزان سنتی را به سوی خود کشاند. در سال ۱۸۱۰ (۱۱۸۹) آلاباما جمعیت تقریبا برابر با ۱۰۰۰۰ داشت اما تا سال ۱۸۳۰ (۱۲۰۹) جمعیت آلاباما به ۳۰۰۰۰۰ رسید.[۲۰] بیشتر قبایل بومی در ظرف چند سال پس از تصویب قانون جابه‌جایی سرخ‌پوستان توسط کنگره آمریکا در سال ۱۸۳۰ (۱۲۰۹) از منطقه محو شدند.[۲۴]

عمارت اصلی یک مزرعه ساخته شده در ۱۸۳۳ (۱۲۱۲) در تورنهیل

بین سال های ۱۸۲۶ تا ۱۸۴۶ (۱۲۰۵ تا ۱۲۲۵)، تاسکالوسا پایتخت آلاباما بود. مجلس قانون‌گذاری ایالتی آلاباما در ۳۰ ژانویه ۱۸۴۶ (۱۰ بهمن ۱۲۲۴) پایتخت را از تاسکالوسا به مونتگمری انتقال داد. نخستین نشست مجلس در پایتخت جدید در دسامبر ۱۸۴۷ (آذر ۱۲۲۶) برگزار شد.[۲۵] ساختمان پارلمان ایالتی جدید تحت هدایت معمار، استیفن دکاتور بوتون بر پا شد. ساختمان اولیه در سال ۱۸۴۹ (۱۲۲۸) در اثر آتش‌سوزی سوخت، اما در سال ۱۸۵۱ (۱۲۳۰) در همان مکان با طراحی باراچیوس هولت اهل اکستر، مین تجدید ساخت شد. این ساختمان تاکنون پا بر جا مانده است.[۲۶][۲۷]

جنگ داخلی و بازسازی[ویرایش]

سربازان ارتش نیروهای شمالی میدان کورتهاوس را در هانتسویل اشغال کرده‌اند، پس از تصرف دوباره‌ی آن توسط نیروهای فدرال در سال ۱۸۶۴ (۱۲۴۳).

در ۱۱ ژانویه ۱۸۶۱ (۲۲ دی ۱۲۳۹) آلاباما جدایی خود را از ایالت‌های شمالی اعلام کرد و به ایالات مؤتلفه آمریکا پیوست. با وجود این که نبردهای کمی در این ایالت به وقوع پیوست اما آلاباما حدود ۱۲۰۰۰۰ سرباز را به جنگ داخلی آمریکا فرستاد. بردگان در آلاباما با تصویب متمم ۱۳اُم قانون اساسی در سال ۱۸۶۵ آزاد شدند.[۲۸] گروهی از سربازان سواره‌نظام از هانتسویل به نیروهای سرلشکر فارست در کنتاکی پیوستند. این گروه از سربازان لباس زرد رنگ پوشیده بودند. این پوشش باعث شد آنها را "یلوهمر" به معنای "سهره" بنامند. بعدا تمامی سربازان آلاباما در ارتش موتلفه به "یلوهمر" مشهور شدند.[۲۹]

آلاباما پس از پایان جنگ تا بازگشت دوباره به اتحادیه در سال ۱۸۶۸ (۱۲۴۷) تحت حکومت نظامی بود. بین سالهای ۱۸۶۷ تا ۱۸۷۴ (۱۲۴۶ تا ۱۲۵۳ خورشیدی) رهبران سیاسی بسیاری میان سیاه‌پوستان در ایالت پدیدار شدند. در این دوره سه نماینده سیاه‌پوست با نامهای ژرمیا هارالسون، بنجامین استرلینگ ترنر و جیمز توماس راپیر از آلاباما در کنگره حاضر شدند.[۳۰]

مجلس قانونگذاری آلاباما در سال ۱۸۷۲ (۱۲۵۱) در طی بازسازی.

پس از جنگ اقتصاد آلاباما هنوز به طور عمده کشاورزی و وابسته به پنبه بود. در طول دوره بازسازی قانونگذاران ایالتی قانون اساسی جدید را تصویب کردند که برای نخستین بار سامانه مدارس همگانی را ایجاد کرد و حقوق زنان را گسترش داد. قانونگذاران بودجه ساخت چندین جاده و طرح های خط آهن را تامین کردند، هر چند که این اقدامات با مسایلی مانند اختلاس و کلاه‌برداری همراه شد.[۳۰] در این دوره گروه‌های مقاومت سازمان یافته برای آزار برده‌های آزاد شده و سرکوب جمهوری‌خواهان وارد عمل شدند. اگر چه در میان این گروه ها کو کلاکس کلان از همه شناخته شده تر بود اما گروه‌های شوالیه‌های کاملیای سفید، پیراهن قرمزها و پیمان سفید نیز فعال بودند.[۳۰]

دوره‌ی بازسازی در آلاباما در سال ۱۸۷۴ (۱۲۵۳) پایان یافت، دوره‌ای که مجلس قانون‌گذاری و اداره‌های دولتی در دست دموکرات‌ها بود. دموکرات‌ها در سال ۱۸۷۵ (۱۲۵۴) یک قانون اساسی جدید نوشتند.[۳۰] همچنین در این سال مجلس قانون‌گذاری قانون ممنوعیت استفاده بودجه همگانی برای تامین مالی مدارس مذهبی را تصویب کرد.[۳۱] در همان سال قانون جدایی نژادی در مدارس نیز تصویب شد.[۳۲] جدایی نژادی در خودروهای مسافری خط آهنی هم در سال ۱۸۹۱ (۱۲۷۰) اجرا شد.[۳۲] تا پایان قرن نوزدهم سایر موارد مربوط به جدایی نژادی در قوانین جیم کرو به تصویب رسید.

۱۹۰۰ تا ۱۹۴۹ (۱۲۷۹ تا ۱۳۲۸)[ویرایش]

آسمان‌خراش‌های در حال گسترش در سال ۱۹۱۵ (۱۲۹۴)

قانون اساسی جدید آلاباما در سال ۱۹۰۱ (۱۲۸۰) تصویب شد و شامل قوانین انتخاباتی‌ای بود که به طور موثری سیاه‌پوستان و تهیدستان سفیدپوست را با شرط‌های مربوط به سواد و میزان مالیات پرداختی از حق رای محروم می کرد.[۳۳] در سال ۱۹۰۰ (۱۲۷۹) در آلاباما بیش از ۱۸۱۰۰۰ سیاه‌پوست واجد شرایط رای دادن بودند اما در سال ۱۹۰۳ (۱۲۸۱)، پس تصویب قانون انتخاباتی جدید ۲۹۸۰ نفر حق ثبت نام برای رای دادن داشتند، گرچه دست کم ۷۴۰۰۰ سیاه‌پوست باسواد بودند.[۳۴]

پرونده:Hookworm Examination.jpg|معاینه‌ی پزشکی کودکان برای انگل، در مدرسه‌ای در سال ۱۹۳۹ (۱۳۱۸. قانون اساسی ۱۹۰۱ (۱۲۸۰) جدایی نژادی در مدرسه‌ها را تصریح کرد. همچنین ازدواج بین نژادی غیر قانونی شد. جداسازی های نژادی بیشتر نیز تا دهه‌ی ۵۰ اعمال شد: جداسازی در زندانها در سال ۱۹۱۱ (۱۲۹۰)، در بیمارستانها ۱۹۱۵ (۱۲۹۴)، در دستشویی، هتل و رستورانها ۱۹۲۸ (۱۳۰۷) و ایستگاه‌های اتوبوس ۱۹۴۵ (۱۳۲۴).[۳۲]

مدرسه‌ی "ماونت سینای" در حومه‌ی "شهرستان آوتاوگا" که در سال ۱۹۱۹ (۱۲۹۸) تکمیل شد. این مدرسه یکی از ۳۸۷ مدرسه‌ی روزنوالد بود که برای سیاه‌پوستان در آلاباما ساخته شد.

مجلس قانون‌گذار یتحت تسلط زمینداران به طور مداوم از بودجه‌ی مدرس و خدمات سیاه‌پوستان محروم از حق رای می کاست اما آنها را از دادن مالیات معاف نمی کرد.[۲۳] برای جبران بخشی از مکبود بودجه‌ی آموزشی برای سیاه‌پوستان در ایالتهای جنوبی، شخصی سفیدپوست به نام "جولیوس روزنوالد" ساخت تعداد مدرسه را تامین مالی کرد. تا سال ۱۹۱۳ (۱۲۹۲) ۸۰ مدرسه‌ی روزنوالد در آلاباما ساخته شد و تا پایان ۱۹۳۷ (۱۳۱۶) در مجموع ۳۸۷ مدرسه، ۷ تربیت معلم و چندین ساختمان آموزشی فنی و حرفه‌ای در آلاباما تکمیل شد. شماری از این ساختمان‌های روزنوالد هم اکنون در فهرست ثبت ملی مکان‌های تاریخی ثبت شده است.[۳۵]

ادامه تبعیض نژادی و رکود کشاورزی و عدم به عمل آمدن محصول پنبه به دلیل آفت حشره‌ی "بال ویویل" منجر به مهاجرت ده‌ها هزار نفر از سیاه‌پوستان به شهرهای شمالی شد. آنها آلاباما را در اوایل قرن بیستم به عنوان بخشی از "مهاجرت بزرگ" ترک کردند و برای یافتن شغل و آینده‌ای بهتر به شهرهای صنعتی شمال رفتند. نرخ رشد جمعیت در آلاباما (جدول "جمعیت‌ها در دوره‌های مختلف" را ببنید) در اثر "مهاجرت بزرگ" از سال ۱۹۱۰ (۱۲۸۹) تا ۱۹۲۰ (۱۲۹۹) تا نزدیک به نصف کاهش یافت.

در همین زمان بسیاری از سفیدپوستان و سیاه‌پوستان روستایی برای کار در مشاغل جدید صنعتی به شهر برمینگهام مهاجرت کردند. این شهر به دلیل این چنین رشد سریعی به "شهر جادویی" ملقب شد. در دهه‌ی ۱۹۲۰ برمینگهام ۱۹اُمین شهر بزرگ ایالات متحده بود که ۳۰ درصد از جمعیت ایالت را در خود جای داده بود. صنایع سنگین و معدن اساس اقتصاد بود.[۳۶] رشد صنعتی مربوط به تولید احتیاجات جنگ جهانی دوم سطحی از رفاه را در آلاباما به ارمغان آورد که از پیش از جنگ داخلی دیده نشده بود.[۲۳] کارگران روستایی برای یافتن شغل‌های بهتر و کیفیت زندگی بالاتر به شهرهای بزرگ هجوم آوردند. یکی از نمونه‌های این هجوم کارگران در موبیل اتفاق افتاد. بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ (۱۳۱۹ تا ۱۳۲۲) بیش ۸۹۰۰۰ نفر به موبیل آمدند تا در صنایع جنگی کار کنند.[۳۷] با رشد صنعت و خدمات در ایالت، پنبه و دیگر محصولات اهمیت خود از دست دادند.

۱۹۵۰ تا ۲۰۰۰ (۱۳۲۹ تا ۱۳۷۹)[ویرایش]

موشک ساترن ۵ در مرکز پروازهای فضایی مارشال در هانتسویل در سال ۱۹۶۴ مونتاژ شده است.

با وجود تغییرات بزرگ جمعیتی در ایالت بین سال‌های ۱۹۰۱ تا ۱۹۶۱ (۱۲۸۰ تا ۱۳۴۰) مجلس قانون‌گذاری که تحت تسلط زمینداران کشاورز بود، از ارزیابی دوباره برای تقسیم کرسی‌های مجلس بر اساس جمعیت خودداری می کرد. آنها بر سیاست دیرینه‌ی خود در نگهداشتن قدرت سیاسی و اقتصادی در مناطق کشاورزی ادامه دادند. علاوه بر این مجلس ایالتی برای اطمینان از شرکت مردم خارج از برمینگهام در انتخابات کرسی‌های بین حوزه‌های گزینشی برمینگهام را به طور ناعادلانه تقسیم کرد.

یکی از نتایج این سیاست در جفرسون کانتی محل نیروگاه‌های صنعتی شهر بیرمنگهام بروز کرد. در آنجا مالیات بسیار زیادی دریافت می شد اما به مقدار متناسب خدمات دریافت نمی کرد. شهرنشینان در مجلس ایالتی زیر سلطع بودند. یک پژوهش در مورد سلطه‌ی زمینداران روستایی در مجلس قانون‌گذاری در سال ۱۹۶۰ (۱۳۳۹) نشان داد که "اقلیتی در حدود ۲۵ درصد از جمعیت ایالت کنترل مجلس را در دست دارند."[۳۸]

سیاه‌پوستان به دلایل تاریخی طرفدار جمهوری‌خواهان بودند اما بیشتر آنها حق رای نداشتند. سفیدپوستان آلابامایی پس از جنگ داخلی و دوره‌ی بازسازی احساس خوبی نسبت به حزب جمهوری‌خواه نداشتند. این عوامل سنت ماندگاری را ایجاد کرد که هر نامزدی که می خواهد ماندگار بماند باید بدون در نظر گرفتن باورهای سیاسی دموکرات باشد.

در دهه‌ی ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ سیاه‌پوستان تلاش‌های فعالانه‌ای را برای پایان دادن به محرومیت از حق رای و جدایی نژادی در جنبش حقوق مدنی آغاز کردند گرچه اقداماتی از دهه‌های پیش آغاز شده بود. این تلاشها به طور مستقیم به تصویب قانون حقوق مدنی ۱۹۶۴ (۱۳۴۳) و قانون رای گیری ۱۹۶۵ (۱۳۴۴) توسط کنگره ایالات متحده آمریکا منجر شد. در طول دهه‌ی ۱۹۶۰، دوره‌ی فرمانداری جورج والاس، تلاش‌هایی نیز برای مقاومت در برابر قوانین جدید انجام شد که شکست خورد.

در نتیجه‌ی این جنبش‌ها سیاه‌پوستان به حقوق انتخاباتی و سایر حقوق مدنی خود دست یافتند. جدایی نژادی قانونی پایان یافت و قوانین جیم کرو لغو شد.[۳۹][۴۰]

بر اساس قانون رای گیری ۱۹۶۵ دادگاه فدرال آلاباما را مجبور کردند تا کرسی‌های مجالس سنا و نمایندگان را بر اساس جمعیت مناطق مختلف تقسیم کند. در سال ۱۹۷۲ (۱۳۵۱) برای نخستین بار مجلس قانون‌گذاری مفاد قانون اساسی آلاباما را برای بررسی متناوب تقسیم کرسی‌ها بر اساس جمعیت تغییر داد. این امر به سود مناطق شهری بود که گسترش پیدا کرده بودند.[۳۸]

جغرافیا[ویرایش]

نقشه‌ی شهرهای بزرگ، جاده‌ها، دریاچه‌ها و رودخانه‌ها در آلاباما.

آلاباما با ۱۳۵۷۶۰ کیلومتر مربع مساحت سی‌اُمین ایالت بزرگ ایالات متحده آمریکا است. ۳/۲% از مساحت ایالت را آب‌های سطحی فراگرفته است که از این نظر ۲۳اُمین ایالت در آمریکا محسوب می شود. آلاباما همچنین دومین راه آبی بزرگ درون خشکی را در کشور داراست.[۴۱] حدود سه پنجم از مساحت این ایالت را دشتی هموار تشکیل داده که با شیبی کلی به سمت رودخانه میسیسیپی و خلیج مکزیک ختم می شود. شمال آلاباما عمدتا کوهستانی است. رودخانه تنسی در شمال آلاباما قرار دارد و با برش دره‌ای بزرگ نهرها، رودخانه‌ها، کوه‌ها و دریاچه‌های زیادی را ایجاد کرده است.[۴۲]

این ایالت از شمال با ایالت تنسی، از شرق با ایالت جورجیا، در جنوب با ایالت فلوریدا و خلیج مکزیک، و در غرب با ایالت میسیسیپی همسایه است. خط ساحلی آلاباما در لبه‌ی جنوبی ایالت قرار دارد.[۴۲] ارتفاع آلاباما از سطح دریا[۲] از ۰ در "موبیل بِی" تا بیش از ۵۵۰ متر در بلندی‌های آپالیشین در شمال شرق متغیر است. بلندترین نقطه‌ی آلاباما، قله‌ی "چیها" با ۷۳۵ متر ارتفاع است. آلاباما دارای ۲۲ میلیون هکتار جنگل معادل ۸۹۰۰۰ کیلومتر مربع است که ۶۷% از مساحت ایالت را تشکیل می دهد.[۴۳] شهرستان بالدوین در امتداد خلیج مکزیک بزرگترین شهرستان آلاباما است.[۴۴]

مناطقی که در آلاباما تحت نظارت سازمان پارک‌های ملی هستند عبارتند از، "پارک ملی نظامی هورسشو بِند" نزدیک آلکساندر سیتی، "شکارگاه ملی لیتل ریور کانیون" نزدیک فورت پین، "یادبود ملی غار روسل" در بریجپورت، "محل تاریخی ملی تاسکیگی ایرمن" در تاسکیگی و "محل تاریخی ملی بنیاد تاسکیگی" در نزدیکی تاسکیگی. علاوه بر اینها آلاباما دارای چهار جنگل ملی به نام‌های، "کانه‌کوه"، "تالادگا"، "تاسکیگی" و " ویلیام بی بانکهد" می باشد.[۴۵] شگفتی طبیعی قابل ذکر آلاباما کمان طبیعیی است که در نچرال بریج قرار دارد. این کمان طبیعی طولانی ترین کمان طبیعی شرق رشته‌کوه راکی است.

کوه چیها بلندترین نقطه‌ی آلاباما

در شمال مونتگمری در شهرستان المور گودالی به طول ۸ کیلومتر وجود دارد که از برخورد شهاب‌سنگ بوجود آمده است. این گودال که گودال وتومپکا نامیده می شود، یادگار بزرگترین فاجعه طبیعی تاریخ آلاباما است. یک شهاب سنگ ۳۰۰ متری ۸۰ میلیون سال پیش به این محل برخورد کرد.[۴۶] درسال ۲۰۰۲ "کریستین کوبرل" با کمک انجمن زمین‌شیمی دانشگاه وین با انتشار شواهد و مدارکی این گودال را به عنوان ۱۵۷اُمین گودال شناخته شده روی زمین ثبت کرد.[۴۷]

شمالی‌ترین نقطه‌ی ایالت آلاباما در نه و نیم کیلومتری شمال‌غرب شهر واترلو در شهرستان لودردیل در شمال‌غربی‌ترین نقطه‌ی ایالت قرار دارد. جنوبی‌ترین نقطه‌ی آلاباما "فانوس دریایی سند آیلند" است که در شهرستان موبیل نزدیک دافین آیلند قرار دارد. شرقی‌ترین نقطه‌ی آلاباما در ۱۱ کیلومتری جنوب‌شرق "فورت میچل" در مرز جورجیا وغربی‌ترین نقطه‌ی آن در مرز میسیسیپی نزدیک شهر ملوین در شهرستان چوکتاو قرار دارد.

مناطق شهری[ویرایش]

برمینگهم، بزرگترین شهر و منطقه‌ی شهری در آلاباما
هانتسویل دومین منطقه‌ی شهری بزرگ آلاباما
موبیل سومین منطقه‌ی شهری بزرگ آلاباما
مونتگمری چهارمین منطقه‌ی شهری بزرگ آلاباما
نوشتار اصلی: فهرست مناطق شهری آلاباما
نوشتار(های) وابسته: فهرست شهرهای آلاباما
رده منطقه‌ی شهری /جمعیت
(سرشماری ۲۰۱۰)
شهرستان‌ها
۱ برمینگهم-هوور ۱٬۱۲۸٬۰۴۷ بیب, بلونت,

چیلتون, جفرسون, سنت کلیر, شلبی, واکر

۲ هانتسویل ۴۱۷٬۵۹۳ لایمستون, مدیسون
۳ موبیل ۴۱۲٬۹۹۲ موبیل
۴ مونتگمری ۳۷۴٬۵۳۶ اوتوگا, المور,

لاودنس, مونتگمری

۵ تاسکالوسا ۲۱۹٬۴۶۱ گرین, هِیل,

تاسکالوسا

۶ دیکِیتر ۱۵۳٬۸۲۹ لاورنس, مورگان
۷ فلارنس-ماسلز شوولز ۱۴۷٬۱۳۷ کالبرت, لودردیل
۸ دوثن ۱۴۵٬۶۳۹ ژنوا, هنری,

هیوستون

۹ آوبرن-اوپلیکا ۱۴۰٬۲۴۷ لی
۱۰ انیستون-آکسفورد ۱۱۲٬۲۴۹ کالهون
۱۱ گدسدن ۱۰۴٬۴۳۰ اتوواه
مجموع ۳٬۳۶۲٬۴۸۳
رده شهر جمعیت
(سرشماری ۲۰۱۰)
شهرستان
۱ برمینگهم ۲۱۲٬۲۳۷ جفرسون
۲ مونتگمری ۲۰۵٬۷۶۴ مونتگمری
۳ موبیل ۱۹۵٬۱۱۱ موبیل
۴ هانتسویل ۱۸۰٬۱۰۵ مدیسون
لایمستون
۵ تاسکالوسا ۹۰٬۴۶۸ تاسکالوسا
۶ هوور ۸۱٬۶۱۹ جفرسون
شلبی
۷ دوثن ۶۵٬۴۹۶ هیوستون
۸ دیکیتر ۵۵٬۶۸۳ مورگان
لایمستون
۹ آوبرن ۵۳٬۳۸۰ لی
۱۰ مدیسون ۴۲٬۹۳۸ مدیسون
لایمستون
۱۱ فلارنس ۳۹٬۳۱۹ لودردیل
۱۲ گدسدن ۳۶٬۸۵۶ اتوواه
۱۳ وستِیویا هیلز ۳۴٬۰۳۳ جفرسون
۱۴ پرتویل ۳۳٬۹۶۰ اوتوگا
۱۵ فنیکس سیتی ۳۲٬۸۲۲ روسل

آب و هوا[ویرایش]

آلاباما از نظر رده‌بندی آب و هوایی کوپن در رده نیمه گرمسیری مرطوب قرار دارد.[۴۸] میانگین دمای سالیانه در آلاباما ۱۸ درجه سانتی گراد است. در بخش‌های جنوبی ایالت با نزدیک شدن به خلیج مکزیک هوا به گرمی می گراید. در حالی در بخش‌های شمالی ایالت، به ویژه در کوه‌های آپالاشین در شمال‌شرق، دما کمی رو به سردی می گذارد.[۴۹] به طور کلی آلاباما دارای تابستان‌های بسیار گرم و زمستان‌های ملایم و بارش‌های فراوان در طول سال است. میانگین بارش سالیانه در آلاباما ۱۴۰۰ میلی متر است. در مناطق جنوبی فصل بارش بیش از ۳۰۰ روز به طول می انجامد.[۴۹]

تابستان‌های آلاباما گرم‌ترین تابستان‌های آمریکا است، با دمای بالا با میانگین بیش از ۳۲ درجه در بسیاری نقاط ایالت. این ایالت همچنین در معرض توفان‌های گرمسیری و حتی تندبادها قرار دارد. مناطق دور از خلیج مکزیک نیز از اثرات طوفان مصون نیستند. این توفان‌ها پس از ورود به درون خشکی مقادیر بسیار زیادی باران به همراه می آورند.

خسارت به جا مانده در اثر توفان ۲۷ آوریل ۲۰۱۱ (۲ اردیبهشت ۱۳۹۰) در فیل کمبل

توفان‌تندرهای بسیاری در جنوب آلاباما به وقوع می پیوندد. ساحل خلیج، پیرامون موبیل بِی به طور متوسط ۷۰ تا ۸۰ روز با آذرخش را تجربه می کند. این وضع هوا در مناطق شمالی ایالت کمتر به وقوع می پیوندد اما با این وجود شمال آلاباما نیز ۶۰ روز با توفان‌تندر را تجربه می شود. گاهی اوقات توفان‌تندرها بسیار شدید هستند به طوری که با آذرخش‌های پیاپی و تگرگ سنگین همراه می شوند. مناطق مرکزی و شمالی ایالت بیشتر در معرض این نوع توفان‌ها هستند. آلاباما از لحاظ شمار مرگ و میر ناشی از آذرخش در رده‌ی هفتم قرار دارد.[۵۰]

بر اساس آمارهای مرکز ملی داده‌های آب و هوایی آمریکا بین ۱ ژانویه ۱۹۵۰ (۱۱ بهمن ۱۳۲۸) تا ۳۱ اکتبر ۲۰۰۶ (۹ آبان ۱۳۸۵) آلاباما در کنار کانزاس بیشترین گزارش وقوع گردباد EF5 (شدیدترین نوع گردباد) را به خود اختصاص داده است. فصول وقوع گردباد از شمال تا جنوب ایاات متفاوت است. آلاباما یکی از معدود نقاط جهان است که دو فصل گردباد دارد تابستان و اواخر پاییز. شمال ایالت –در کنار دره‌ی تنسی- یکی از خطرناک‌ترین مناطق آمریکا از نظر وقوع گردباد است.

برف در برمینگهم در فوریه ۲۰۱۰ (بهمن ۱۳۸۸)

زمستان‌های آلاباما عموما معتدل است همانند بیشتر نقاط جنوب‌شرق آمریکا. میانگین دما در ژانویه در موبیل ۴ درجه‌ی سانتی گرادو در برمینگهم ۰ درجه‌ی سانتی گراد است. اگرچه برف در آلاباما پدیده‌ای نادر است، اما مناطق شمال مونتگمری ممکن چند روز برفی را در زمستان تجربه کند. میانگین سالیانه‌ی بارش برف در برمینگهم ۵۱ میلی متر است. در مناطق ساحلی جنوبی بارش برف بسیار نادر است و سال‌ها ممکن است هیچ برفی نبارد.

بالاترین دمای ثبت شده در الاباما ۴۶ درجه‌ی سانتی گراد است که در ۵ سپتامبر ۱۹۲۵ (۱۴ شهریور ۱۳۰۴) در سنترویل ثبت شد. پایین‌ترین دما نیز ۳۳- درجه‌ی سانتی گراد است که نیو مارکت در ۱۹۶۶ (۱۳۴۴) ثبت شد.

پوشش گیاهی و جانوری[ویرایش]

نیلوفرهای کاهابا (کوروناریا هایمنوکالیس) در رودخانه‌ی کاهابا در "پناهگاه حیات وحش ملی رودخانه‌ی کاهابا.

آلاباما زیستگاه گیاهان و جانوران گوناگونی است. این تنوع گیاهی به دلیل تنوع زیست‌بوم‌های این منطقه است که طیف گسترده‌ای را شامل دره تنسی، فلات آپالاشین و "فلات ساحل خلیج" را در بر میگیرد. این ایالت معمولا از نظر تنوع زیستی در بین ایالت‌های آمریکا سرامد است.[۵۱][۵۲]

آلاباما زمانی صاحب گستره‌ی بزرگی از جنگل‌های کاج بود، که هم اکنون بخش بزرگی از جنگل‌های ایالت را تشکیل می دهد.[۵۱] آلاباما از نظر تنوع گیاهی در بین ایالت‌های آمریکا در رده‌ی پنجم قرار دارد. این ایالت زیستگاه نزدیک ۴۰۰۰ گونه‌ی گیاهی نهانزادان آوندی و پیدازادان است.[۵۳] گونه‌های جانوری آلاباما شامل ۶۲ گونه‌ی پستاندار،[۵۴] ۹۳ گونه‌ی خزنده،[۵۵] ۷۳ گونه‌ی دوزیست،[۵۶][۵۱] ۳۰۷ گونه ماهی[۵۱] و ۴۲۰ گونه‎ی پرنده می باشد.[۵۷] گونه‌های بی‌مهری نیز شامل ۸۳ گونه "خرچنگ آب شیرین" و ۳۸۳ گونه نرم‌تن هستند. ۱۱۳ گونه از این نرم‌تنان هرگز خارج از ایالت دیده نشده اند.[۵۸][۵۹]

جمعیت‌شناسی[ویرایش]

سال جمعیت  % تغییر
۱۸۰۰ ۱٬۲۵۰
۱۸۱۰ ۹٬۰۴۶  %۶۲۳/۷
۱۸۲۰ ۱۲۷٬۹۰۱  %۱٬۳۱۳/۹
۱۸۳۰ ۳۰۹٬۵۲۷  %۱۴۲
۱۸۴۰ ۵۹۰٬۷۵۶  %۹۰/۹
۱۸۵۰ ۷۷۱٬۶۲۳  %۳۰/۶
۱۸۶۰ ۹۶۴٬۲۰۱  %۲۵
۱۸۷۰ ۹۹۶٬۹۹۲  %۳/۴
۱۸۸۰ ۱٬۲۶۲٬۵۰۵  %۲۶/۶
۱۸۹۰ ۱٬۵۱۳٬۴۰۱  %۱۹/۹
۱۹۰۰ ۱٬۸۲۸٬۶۹۷  %۲۰/۸
۱۹۱۰ ۲٬۱۳۸٬۰۹۳  %۱۶/۹
۱۹۲۰ ۲٬۳۴۸٬۱۷۴  %۹/۸
۱۹۳۰ ۲٬۶۴۶٬۲۴۸  %۱۲/۷
۱۹۴۰ ۲٬۸۳۲٬۹۶۱  %۷/۱
۱۹۵۰ ۳٬۰۶۱٬۷۴۳  %۸/۱
۱۹۶۰ ۳٬۲۶۶٬۷۴۰  %۶/۷
۱۹۷۰ ۳٬۴۴۴٬۱۶۵  %۵/۴
۱۹۸۰ ۳٬۸۹۳٬۸۸۸  %۱۳/۱
۱۹۹۰ ۴٬۰۴۰٬۵۸۷  %۳/۸
۲۰۰۰ ۴٬۴۴۷٬۱۰۰  %۱۰/۱
۲۰۱۰ ۴٬۷۷۹٬۷۳۶  %۷/۵
نقشه‌ی تراکم جمعیت آلاباما

اداره آمار آمریکا جمعیت آلاباما را در ۱ جولای ۲۰۱۱ (۱۰ تیر ۱۳۹۰) ۴۸۰۲۷۴۰ نفر برآورد کرد که نشان دهنده‌ی افزایش ۰/۴۸% جمعیت نسبت به سرشماری ۲۰۱۰ است.[۶۰] >

در ۱ جولای ۲۰۰۸ (۱۱ تیر ۱۳۸۷) اداره آمار آمریکا جمعیت آلاباما را ۴٬۶۶۱٬۹۰۰ نفر[۶۱] برآورد کرد که نشان دهنده‌ی افزایش ۲۱۴٬۵۴۵ نفری یا ۴/۸ درصدی نسبت به سرشماری پیشین در سال ۲۰۰۰ است.[۶۲] این افزایش جمعیت شامل رشد طبیعی جمعیت به اندازه ۱۲۱٬۰۵۴ نفر(که حاصل تفریق ۵۰۲٬۴۵۷ نفر شمار موالید از ۳۸۱٬۴۰۳ نفر شمار درگذشتگان است) و مهاجرت ۱۰۴٬۹۹۱ نفر به ایالت است.[۶۲] این مهاجرت به آلاباما شامل مهاجرت ۳۱٬۱۸۰ نفر از خارج ایالات متحده و مهاجرت ۷۳٬۸۱۱ از ایالت‌های دیگر آمریکا می باشد.[۶۲] ۱۰۸٬۰۰۰ نفر زاده‌ی خارج از آمریکا در آلاباما زندگی می کنند (۲/۴% از جمعیت ایالت) که ۲۴۰۰۰ (۲۲/۲%) آنها مهاجر غیر قانونی هستند.

نژاد و تبار[ویرایش]

بر اساس سرشماری ۲۰۱۰ آمریکا از جمعیت ۴٬۷۷۹٬۷۳۶ نفری آلاباما ۶۸/۵% سفیدپوست (۶۷% سفیدپوست غیر اسپانیایی تبار)، ۲۶/۲% سیاه‌پوست، ۰/۶% بومی آمریکا و آلاسکا، ۱/۱% آسیایی، ۰/۱% بومی هاوایی و دیگر جزیره‌های اقیانوس آرام، ۲% دیگر نژادها و ۱/۵% دو یا چند رگه هستند. اسپانیایی تبارها و اهالی آمریکای لاتین ۳/۹% از جمعیت الاباما را تشکیل می دهند.[۶۳]

در سال ۲۰۱۱، ۴۶/۶٪ از جمعیت جوانتر از سن یک سال آلاباما از اقلیت‌ها بودند.[۶۴]

براساس گزارشها بزرگترین تبارهای آلاباما شامل سیاه‌پوستان (۲۶/۲%)، انگلیسی تبارها (۲۳/۶%)، ایرلندی تبارهاها (۷/۷%)، آلمانی تبارها (۵/۷%) و ایرلندی-اسکاتلندی تبارها (۲%) هستند.[۶۵][۶۶][۶۷]

دین[ویرایش]

مسیحیت[ویرایش]

نخستین کلیسای باپتیست در موبیل در سال ۱۸۳۵ (۱۲۱۴) تاسیس شد.
کنیسه‌ی "بنیا شالوم" در "هانتسویل" در سال ۱۸۷۶ (۱۲۵۵) بنیان نهاده شد. این کنیسه قدیمی‌ترین کنیسه‌ی آلاباما است که کماکان فعالیت دارد.

آلاباما در وسط کمربند انجیلی، یعنی جایی که مسیحیان زیادی را در خود جای داده قرار گرفته است. این ایالت به عنوان یکی از مذهبی‌ترین ایالت‌های آمریکا شناخته می شود، به طوری که ۵۸% جمعیت آن به طور منظم در کلیسا حاضر می شوند.[۶۸] جمعیت بزرگی از پروتستان‌ها در آلاباما زندگی می کنند. سه گروه بزرگ مذهبی در آلاباما مسیحیان انجیلی، پروتستان‌های اصیل و کاتولیک‌ها هستند. "پیمان باپتیست جنوبی" با داشتن ۱٬۳۸۰٬۱۲۱ نفر پیرو بیشترین تعداد پیرو را در آلاباما داراست و پس از آن "کلیسای متحد متودیست" با ۳۲۷٬۷۳۴ پیرو قرار دارد.[۶۹]

در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۷ (۱۳۸۶) انجام شد مشخص گردید که ۷۰% از پاسخگویان آگاهی نسبتا کاملی از انجیل دارند. ۵۹% از افراد مذهبی نیز پاسخ دادند که اطلاعات نسبتا کاملی از مسایل دینی‌یشان دارند.[۷۰] در یک نظرسنجی دیگر در سال ۲۰۰۷ (۱۳۸۶) گزارش شد که ۹۲% آلاباما‌یی‌ها هنگام حضور در کلیسا اطمینان به نفس بیشتری دارند.[۷۱][۷۲] در "مطالعه‌ی تعیین هویت دینی آمریکا" در سال ۲۰۰۸ (۱۳۸۷) ۸۰% پاسخگویان آلابامایی خود را مسیحی، ۶% کاتولیک و ۱۱% بدون دین نامیدند.

دیگر ادیان[ویرایش]

شمار کمی از پیروان ادیان دیگر مانند، یهودیت، اسلام، آیین هندو، بودایی‌گری، آیین سیک و بهاییت نیز در آلاباما زندگی می کنند.[۶۹]

یهودیان از سال ۱۷۶۳ (۱۱۴۲) در دوران استعمار موبیل در آلاباما حاضر بودند.[۷۳] قدیمی‌ترین جمعیت یهودی در آلاباما، "جمعیت شاعارای شاموییم" نام دارد. این جمعیت در ۲۵ ژانویه ۱۸۴۴ (۵ بهمن ۱۲۲۲) توسط مجلس قانون‌گذاری آلاباما به رسمیت شناخته شد.[۷۳] امروزه فرق مختلف یهودی شامل دو کنیسه‌ی ارتودوکس، چهار کنیسه‌ی محافظه‌کار، ده کنیسه‌ی یهودیت اصلاح شده و یک کنیسه‌ی هیومنیستیک در آلاباما پیرو دارند.[۷۴]

در آلاباما شماری معبد و مرکز فرهنگی "هندو" نیز وجود دارد. از جمله‌ی شناخته شده‌ترین این معابد و مراکز فرهنگی می توان به "شری سووامینارایان ماندیر" در برمینگهم، "معبد و مرکز فرهنگی هندویِ برمینگهم" در پلهم، "مرکز فرهنگی هندوی آلابامای شمالی" در کپشاو و "مرکز فرهنگی هیندو ماندیر" در تاسکالوسا اشاره کرد.[۷۵][۷۶]

شش سازمان و مرکز بودایی در آلاباما فعالیت می کند.[۷۷] بیشتر معابد بودا در جنوب شهرستان موبیل نزدیک بایو لا باتر متمرکز شده است. در طول دهد‌ی ۷۰ میلادی و پس از آن این منطقه شاهد موج اسکان پناهجویانی از کامبوج، لائوس و ویتنام بود.[۷۸] چهار معبد بودایی شامل "چووا چان گیاک"، وات بوداراکسا"، "وات لائو فوتهاویهان" در شعاع ۱۰ مایلی بایو لا باتر قرار دارند.[۷۹][۸۰][۸۱]

اقتصاد[ویرایش]

در ایالت آلاباما عمدتا در صنایع هوا و فضا، آموزش و پرورش، مراقبت های بهداشتی، بانکداری و انواع صنایع سنگین، از جمله تولید خودرو، استخراج معدن، تولید فولاد سرمایه گذاری شده است. در سال ۲۰۰۶ (۱۳۸۵) ارزش تولیدات کشاورزی و دامی ۱/۵ میلیارد دلار بوده است. این مقدار تنها در حدود ۱% تولید ناخالص داخلی ایالت را شامل می شود. در حالی که اقتصاد ایالت در قرن گذشته به شدت وابسته به کشاورزی بوده است. شمار کشتزارهای خصوصی از دهه‌ی ۶۰ میلادی به این سو با نرخی ثابت رو به کاهش داشته است زیرا این زمین‌‎ها به سرمایه‌گذاران، شرکت‌های چوب‌بری و شرکت‌های کشاورزی فروخته می شود.[۸۲] در سال ۲۰۰۸ (۱۳۸۷) اشغال در خارج از بخش کشاورزی گسترده بوده است. در این سال ۱۲۱۸۰۰ شغل در بخش مدیریت؛ ۷۱۷۵۰ شغل در بخش تجارت و امور مالی؛ ۳۶۷۹۰ شغل در بخش‌های مربوط به رایانه و علوم ریاضی؛ ۴۴۲۰۰ شغل در بخش معماری و مهندسی؛ ۱۲۴۱۰ شغل در بخش زندگی و علوم اجتماعی؛ ۳۲۲۶۰ شغل در بخش خدمات اجماعی؛ ۱۲۷۷۰ شغل در بخش حقوق و جزا؛ ۱۱۶۲۵۰ شغل در بخش آموزشی و کتابخانه‌داری؛ ۲۷۸۴۰ شغل در بخش هنر و رسانه‌ها، ۱۲۱۱۱۰ شغل در بخش بهداشت و درمان؛ ۴۴۷۵۰ شغل در بخش‌های امنیت، پلیس و آتش‌نشانی؛ ۱۵۴۰۴۰ شغل در بخش تهیه‌ی غذا؛ ۷۶۶۵۰ شغل در بخش نظافت و تعمیر و نگهداری ساختمان و تاسیسات شهری؛ ۵۳۲۳۰ شغل در بخش مراقبت‌های خصوصی و خدمات؛ ۲۴۴۵۱۰ شغل در بخش فروش؛ ۳۳۸۷۶۰ شغل در بخش اداری؛ ۲۰۵۱۰ شغل در بخش‌های کشاورزی، ماهی‌گیری و جنگل‌داری؛ ۱۲۰۱۵۵ شغل در ساخت و ساز، استخراج معدن، گاز و نفت؛ ۱۰۶۲۸۰ شغل در بخش نصب و راه اندازی، تعمیر و نگهداری؛ ۲۲۴۱۱۰ شغل در بخش تولید و ۱۶۷۱۶۰ شغل در بخش ترابری فعال بوده است.[۸۳]

بر طبق بررسی اداره کاوش‌‍‌های اقتصادی مجموع تولید ناخالص ایالتی آلاباما در سال ۲۰۰۸ (۱۳۸۷) ۱۷۰ میلیارد دلار، معادل ۲۹۴۱۱ دلار برای هر نفر بوده است که نشان‌ دهنده‌ی افزایش ۰/۷% نسبت به سال پیش می باشد.[۸۴] در سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹) تولید ناخالص داخلی آلاباما ۱۷۴۴۰۰ میلیارد دلار (معادل ۲۲۹۸۴ دلار برای هر نفر) بود. که تقریباً برابر تولید ناخالص داخلی کشور پاکستان (۱۷۴٫۱۵۰ میلیارد دلار) می باشد.[۸۵]

در ماه ژوئن ۲۰۱۲ (خرداد ۱۳۹۱) نرخ بیکاری در آلاباما ۷/۸% اعلام شد.

بزرگترین کارفرمایان[ویرایش]

فضاپیمای انترپرایز که در مرکز پروازهای فضایی مارشال در سال ۱۹۷۸ (۱۳۵۷) مورد آزمایش قرار گرفته است.

طبق گزارش هفته‌نامه‌ی برمینگهم بیزنس ژورنال پنج کارفرمایی که بیشترین کارمند یا کارگر را در آلاباما تا آوریل ۲۰۱۱ (فروردین ۱۳۹۰) استخدام کرده‌اند عبارتند از:[۸۶]

کارفرما شمار کارمندان یا کارگران
ردستون آرسنال ۲۵٬۳۷۳
دانشگاه آلاباما در برمینگهم (همراه بیمارستان یو‌ای‌بی) ۱۸٬۷۵۰
پایگاه نیروی هوایی مکسوِل ۱۲٬۲۸۰
ایالت آلاباما ۹٬۵۰۰
نظام مدرسه‌های عمومی شهرستان موبیل ۸٬۱۰۰

۲۰ شرکت بعدی که نیز عبارتند از:[۸۷]

کارخانه خودروسازی "هیوندای موتور" در مونتگمری در سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹).
کارفرما موقعیت
انبار مهمات ارتش در آنیستون آنیستون
ای‌تی اند تی سراسری
دانشگاه آوبرن آوبرن
مرکز درمانی باپتیست مونتگمری
مدارس شهر برمینگهم برمینگهم
شهرداری برمینگهم برمینگهم
سامانه‌ی بهداشتی دی‌سی‌اچ تاسکالوسا
مدارس شهر هاتسویل هانتسویل
نظام بیمارستانی هانتسویل هانتسویل
خودروسازی هیوندای آلاباما مونتگمری
اینفرمری هلث سیستم موبیل
مدارس عمومی شهرستان جفرسون برمینگهم
مرکز پروازهای فضایی مارشال هانتسویل
مرسدس-بنز جهانی ایالات متحده‌ ونس
مدارس عمومی مونتگمری مونتگمری
بنگاه مالی رجیونز سراسری
بوئینگ سراسری
دانشگاه آلاباما تاسکالوسا
دانشگاه آلابامای جنوبی موبیل
والمارت سراسری

کشاورزی[ویرایش]

محصولات کشاورزی آلاباما شامل مرغ و تخم مرغ، دام، گیاهان گلخانه‌ای، بادام زمینی، پنبه، غلات مانند ذرت و سورگوم، سبزیجات، شیر، سویا و هلو می باشد. اگرچه "ایالت پنبه" از لقب‌های آلاباماست اما بر اساس گزارش‌های گوناگون این ایالت از نظر تولید پنبه در رده‌ی هشتم تا دهم قرار دارد[۸۸][۸۹] و در کنار تکزاس، میسیسیپی و جورجیا (چهار ایالت جنوبی) سومین تولید کننده‌ی پنبه در آمریکاست.

صنعت[ویرایش]

تولیدات صنعتی آلاباما شامل آهن و فولاد (همراه چدن و لوله‌های فولادی)، کاغذ، الوار و چوب، محصولات معدنی (بیشتر زغال سنگ)، محصولات پلاستیکی، خودروهای سبک و سنگین و پوشاک می باشد. همچنین در آلاباما صنایع هوافضا و الکترونیک بیشتر در منطقه‌ی هانتسویل در مرکز پروازهای فضایی مارشال تحت نظر ناسا و "یگان تجهیزات ارتش ایالات متحده" فعال می باشد.

نمایی از خط تولید گالوانیزه‌ی گرم در کارخانجات فولاد تیسن‌کروپ در کالورت نزدیک موبیل.

دلیل عمده‌ی رشد اقتصادی آلاباما در دهه‌ی ۱۹۹۰ میلادی گسترش صنعت خودروسازی در این ایالت بوده است. کارخانه‌های خودروسازی هوندا، هیوندای موتور، مرسدس-بنز آمریکا، تویوتا موتور و شرکت‌های پر شمار تامین قطعات این‌ کارخانه‌ها در آلاباما فعال هستند. از سال ۱۹۹۳ (۱۳۷۲) صنعت خودروسازی بیش از ۶۷۸۰۰ فرصت شغلی جدید در آلاباما ایجاد کرد. هم‌اکنون آلاباما در رده‌ی چهارم تولید خودروی آمریکا قرار دارد.[۹۰]

شرکت‌های تولید فولاد نوکور، اس‌اس‌ای‌بی، تیسن‌کروپ و یو‌اس استییل حضور پررنگی در آلاباما دارند و در حدود ۱۰۰۰۰ نفر را استخدام کرده‌اند.

"شرکت پالایش هانت" که یکی از شرکت‌های تابع "هانت کانسالیدیتد" است در تاسکالوسا قرار دارد و همچنین در شهرهای موبیل، ملوین و ماوندویل، آلاباما فعالیت پالایشی دارد.[۹۱] کارخانه‌ی تکثیر و بسته‌بندی دیسک نوری شرکت جی‌وی‌سی آمریکا نیز در تاسکالوسا قراردارد.[۹۲]

گردشگری[ویرایش]

سواحل آلاباما تاثیر بسزایی بر اقتصاد این ایالت دارد.

براوردها از ورود سالانه ۲۰ میلیون گردشگر به آلاباما حکایت دارد که ۱۰۰۰۰۰ نفر آنها از کشورهایی دیگر هستند. کشورهایی مانند کانادا، آلمان، بریتانیا و ژاپن. در سال ۲۰۰۶ (۱۳۸۵) ۲۲ میلیون گردشگر در آلاباما ۸ میلیارد دلار پول خرج کردند و باعث ایجاد ۱۶۲۰۰۰ فرصت شغلی در آلاباما شدند.

بهداشت و درمان[ویرایش]

بیمارستان یو‌ای‌بی تنها مرکز درجه‌ی یک تروما در آلاباماست.[۹۳][۹۴] این بیمارستان بزرگترین کارفرمای وابسته به بخش دولتی در این ایالت می باشد که ۱۸۰۰۰ نیروی کار دارد.[۹۵]

بانکداری[ویرایش]

برج‌های رجیونز-هربرت پلازا، رجیونز سنتر و ولس فارگو در مرکزاقتصادی مالی شهر برمینگهم.

شعبه‌ی مرکزی بنگاه مالی رجیونز، بانک بی‌بی‌وی‌ای کامپس و بانک ساپریور بنکورپ در آلاباما قرار دارد. شعبه‌ی مرکزی بانک "کولونیال بنکگروپ" نیز در آلاباما قرار داشت. در سپتامبر ۲۰۰۷ (شهریور ۱۳۸۶) بانک "کامپس بنکشِیرز" توسط بانکو بیلبائو ویزکایا آرجنتاریا (بی‌بی‌وی‌ای) دومین بانک بزرگ اسپانیا خریداری شد و به " بی‌بی‌وی‌ای کامپس" تغییر نام داد ولی شعبه‌ی مرکزیش در برمینگهم باقی ماند. در نوامبر ۲۰۰۶ (آبان ۱۳۸۵) بنگاه مالی رجیونز با یک بانک برمینگهمی دیگر به نام ام‌ساوث بنکورپوریشن ادغام شد. در سال ۲۰۰۴ (۱۳۸۳) یکی دیگر از بانک‌های بزرگ واقع در برمینگهم به نام ساوث‌تراست کورپوریشن به قیمت ۱۴ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار توسط بانک واچوویا خریداری شد. چندین بانک کوچک دیگر نیز در برمینگهم فعالیت دارند، مانند ساپریور بنکورپ، "سرویس‌فرست" و "صندوق پس‌انداز نیو ساوث فدرال". دفتر مرکزی چند شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری نیز در برمینگهم قرار دارد از جمله "شرکت هربرت منیجمنت".

صنایع الکترونیک[ویرایش]

شرکت‌های مخابراتی مانند ای‌تی اند تی حضور پر رنگی در آلاباما دارند. ای‌تی اند تی ۶۰۰۰ کارمند رسمی و بیش از ۱۲۰۰ کارمند قراردادی دارد. مقر بسیارس از شرکت‌های تجاری فناوری در هانتسویل قرار دارد. از جمله‌ی این شرکت‌ها می توان به شرکت "ادتران"، شرکت گرافیک رایانه‌ی "اینترگراف"، شرکت طراح و سازنده‌ی زیرساخت‌های فناوری اطلاعات "آووسنت" و ارائه دهنده‌ی خدمات مخابراتی "دلتاکام" اشاره کرد.

قانون و حکومت[ویرایش]

دولت ایالتی[ویرایش]

عمارت مجلس قانون‌گذاری در مونتگمری، ساخت آن در سال ۱۸۵۱ (۱۲۳۰) تکمیل شد.

سند بنیادین دولت آلاباما قانون اساسی آلاباما می باشد که در سال ۱۹۰۱ (۱۲۸۰) به تصویب رسید. قانون اساسی الاباما دارای ۸۰۰ متمم و ۳۱۰۰۰۰ واژه می باشد و طولانی‌ترین قانون اساسی در جهان محسوب می شود و چهار برابر طولانی‌تر از قانون اساسی ایالات متحده آمریکا می باشد.[۹۶][۹۷] جنبش قابل توجهی برای بازنویسی و نوسازی قانون اساسی آلاباما در جریان است.[۹۸] این جنبش بر این باور است قانون اساسی آلاباما قدرت را به شدت در مونتگمری متمرکز کرده است و عملا هیچ قدرتی در اختیار مناطق دیگر نمی گذارد. هرگونه تغییر در سیاست در تمام ایالت باید توسط تمام دستگاه قانون‌گذاری تایید و به همه پرسی گذاشته شود. یکی از انتقادها به قانون اساسی کنونی این است که پیچیدگی و طولانی بودن قانون اساسی عمداً به منظور ایجاد تبعیض نژادی و نژادپرستی پنهانی می باشد.

دولت آلاباما از سه دستگاه برابر قانون‌گذاری، داجرایی و قضایی تشکیل یافته است. دستگاه قانون‌گذاری آلاباما دستگاهی دو مجلسی می باشد. مجلس نمایندگان آلاباما دارای ۱۰۵ نماینده و مجلس سنای آلاباما دارای ۳۵ سناتور می باشد. دستگاه قانون‌گذاری تدوین، بررسی، تصویب یا رد قانون‌های ایالت را بر دوش دارد. حزب جمهوری‌خواه هم اکنون اکثریت را در هر دو مجلس در اختیار دارد. دستگاه قانون‌گذاری این قدرت را دارد که وتوی فرماندار را با اکثریت (دو سوم نمایندگان) رای باطل کند.

رابرت بنتلی، از ۱۷ ژانویه ۲۰۱۱ (۲۷ دی ۱۳۸۹) فرماندار آلاباماست.
کی آیوی، معاون فرماندار آلاباما

دستگاه اجرایی اجرا و نظارت بر قوانین را بر دوش دارد. فرماندار آلاباما ریاست دستگاه اجرایی را بر دوش دارد. دیگر اعضای دستگاه اجرایی شامل کابینه، دادستان کل آلاباما، معاون دولت، خزانه‌دار آلاباما و حسابدار دولت می باشد. فرماندار کنونی آلاباما رابرت بنتلی از حزب جمهوری‌خواه است. معاون فرماندار آلاباما نیز کی آیوی از حزب جمهوری‌خواه می باشد.

دستگاه قضایی مسوول تفسیر قانون اساسی و اعمال قانون در پرونده‌های جنایی و مدنی است. عالیترین دادگاه ایالت دیوان عالی آلاباما است. رییس دیوان عالی آلاباما "چاک مالون" از حزب جمهوری‌خواه است. تمامی قضات دبوان عالی آلاباما عضو حزب جمهوری‌خواه هستند.

مالیات[ویرایش]

در ایالت آلاباما ۲، ۴ یا ۵ درصد مالیات بر درامد وضع می شود. مالیات دهندگان می توانند میزان مالیات بر درامد خود را از مالیات ایالتی آلاباما کسر کنند. مالیات دهندگانی که کسر از مالیات‌هایشان را جز به جز گزارش دهند نیز می توانند مالیات امنیت اجتماعی و بهداشت را از مالیات بر درامد خود کسر کنند.

میزان مالیات بر فروش در آلاباما ۴ درصد است.[۹۹] اما نرخ مالیات بر فروش به طور قابل توجهی بالاتر می رود، زیرا شدن مالیات بر فروش اضافی در دیگر شهرها و شهرستان‌ها به آن افزوده می شود. برای مثال مجموع مالیات بر فروش در موبیل ۱۰ درصد می باشد و یک مالیات اضافی ۱ درصدی برای رستوران‌ها اعمال می شود؛ در نتیجه کسی که در موبیل یک وعده شام سفارش می دهد؛ به ازای هر وعده ۱۱ درصد مالیات می پردازد. مالیات بر فروش و مالیات‌های غیر مستقیم ۵۱ درصد درامد دولت ایالتی آلاباما را تشکیل می دهد. این مقدار در آمریکا ۳۶ درصد است. همچنین آلاباما یکی از چند ایالتی است که از مواد غذایی و دارو مالیات جداگانه می گیرد. مالیات بر درامد برای خانواده‌های فقیر در آلاباما جز بالاترین‌ها در تمام آمریکاست.

میزان مالیات بر درامد شرکت‌ها در آلاباما ۶/۵ درصد است. مجموع مالیات‌های سراسری، ایالتی و محلی در آلاباما این ایالت را در رده‌ی یکی مانده به آخر از نظر تحمیل مالیات قرار داده است.[۱۰۰] مالیات بر املاک در آلاباما کمترین میزان در آمریکا است. قانون اساسی کنونی ایالت، افزایش مالیات املاک را منوط به همه‌پرسی کرده است.

از آنجایی که ساختار مالیاتی آلاباما تا حد زیادی به هزینه‌های مصرف کننده بستگی دارد، این ایالت در معرض تغییرهای زیاد ساختار بودجه قرار دارد.

آموزش[ویرایش]

مدارس ابتدایی و متوسطه[ویرایش]

"دبیرستان وستاویا هیلز در حومه‌ی برمینگهم"

آموزش ابتدایی و متوسطه‌ی دولتی در آلاباما تحت نظارت "برد آموزش و پرورش آلاباما" می باشد. همچنین ۶۷ انجمن آموزش و پرورش شهرستانی و ۶۰ انجمن آموزش و پرورش شهری بر مدارس آلاباما نظارت می کنند. در مجموع ۱۴۹۹ مدرسه برای ۷۴۰۰۰۰ دانش آموز دبستانی و دبیرستانی خدمات آموزش فراهم می کنند.[۱۰۱]

نظام آموزشی آلاباما در دهه‌های اخیر بهبود یافته است اما نسبت به دیگر ایالت‌ها ضعیف بوده است. بر اساس داده‌های اداره‌ی آمار آمریکا، نرخ فراغت از تحصیل در دبیرستان‌های آلاباما ۷۵ درصد می باشد که درمیان ایالت‌های آمریکا از آخر چهارم است. (پس از کنتاکی، لویزیانا، میسیسیپی)[۱۰۲]

هریسون پلازا در دانشگاه آلاباما شمالی در فلارنس. پروانه فعالیت این آموزشگاه در سال ۱۸۳۰ (۱۲۰۹) با نام "آموزشگاه لی‌گارانژ" توسط مجلس قانون‌گذاری آلاباما صادر شد.

دانشگاه‌ها[ویرایش]

نظام آموزش عالی آلاباما شامل ۱۴ دانشگاه دولتی چهار ساله، کالج‌های دو ساله و ۱۷ دانشگاه غیر دولتی در سطح کارشناسی و کارشناسی ارشد می باشد. ۳ دانشگاه علوم پزشکی (دانشکده‌ پزشکی دانشگاه آلاباما، دانشگاه آلابامای جنوبی و دانشکده‌ استخوان پزشکی آلاباما)، دو دانشکده‌ی دامپزشکی (دانشگاه آوبرن و دانشگاه تاسکاگی)، یک دانشکده‌ی دندانپزشکی (دانشکده‌ دندانپزشکی دانشگاه آلاباما)، یک دانشکده‌ی بینایی‌سنجی (دانشگاه آلاباما در برمینگهم)، دو دانشکده‌ی داروسازی (دانشگاه آوبرن و دانشگاه سمفورد) و پنج دانشکده‌ی حقوق (دانشکده حقوق دانشگاه آلاباما، مدرسه حقوق برمینگهم، مدرسه حقوق کامبرلند، مدرسه حقوق مایلز و مدرسه حقوق توماس گود جونز) در آلاباما وجود دارد. آموزش عالی در آلاباما تحت سرپرستی "هیات آموزش عالی آلاباما" می باشد. دانشگاه‌ها و موسسه‌های آموزش عالی در آلاباما دوره‌های تحصیلی را از ۲ ساله در سطح کاردانی تا دوره‌های ۱۶ ساله در سطح دکترا را ارایه می دهند.[۱۰۳][۱۰۴]

تالار ویلیام سمفورد در دانشگاه آوبرن در آوبرن


بزرگترین پردیس دانشگاهی آلاباما دانشگاه آلاباما واقع در تاسکالوسا، با ۳۳۶۰۲ دانشجوی نام‌نویسی شده برای پاییز ۲۰۱۲ می باشد.[۱۰۵] در سال ۲۰۱۰ بزرگترین موسسه‌ی آموزش عالی در ایالت، دانشگاه تروی با ۲۹۶۸۹ دانشجوی ثبت نام شده بود . این دانشگاه دارای چهار پردیس در آلاباما، ۶۰ آموزشگاه در ۱۷ ایالت آمریکا و ۱۱ کشور می باشد. دیرین‌ترین آموزشگاه‌های عالی در آلاباما دانشگاه آلابامای شمالی در فلارنس، آلاباما و دانشکده‌ی اسپرینگ هیل (وابسته به مسیحیت کاتولیک) می باشند که هر دو در سال ۱۸۳۰ (۱۲۰۹) بنیان نهاده شده‌اند.[۱۰۶][۱۰۷]

تایید اعتبار برنامه‌های دانشگاهی از طریق "اتحادیه دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌های جنوبی" و همچنین سایر موسسه‌های تایید اعتبار ملی و جهانی مانند "اتحادیه‌ی آموزش عالی بیبیکال"،[۱۰۸] "شورای اموزش شغلی",[۱۰۹] و "شورای تایید اعتبار دانشکده‌ها و آموزشگاه‌های غیر وابسته" انجام می شود.[۱۱۰]

بر اساس گزارش سال ۲۰۱۱ (۱۳۹۰) مجله‌ی خبری یواس نیوز اند ورلد ریپورت، سه دانشگاه آلاباما در فهرست ۱۰۰ آموزشگاه دولتی برتر آمریکا قرار دارند. در این فهرست دانشگاه آلاباما در رده‌ی ۳۱، دانشگاه آوبرن در رده‌ی ۳۶ و دانشگاه آلاباما در برمینگهم در رده‌ی ۷۳ قرار دارند.

ورزش[ویرایش]

فون براون سنتر در هانتسویل.


تیم‌ها[ویرایش]

ایالت آلاباما دارای چندین تیم ورزشی حرفه‌ای و نیمه حرفه‌ای می باشد.

باشگاه شهر ورزش لیگ ورزشگاه
آلاباما همرز هانتسویل فوتبال آمریکایی داخل سالن لیگ فوتبال آمریکایی داخل سالن جنوب فون براون سنتر
برمینگهم بارونز هوور بیسبال لیگ بیسبال جنوب ورزشگاه رجیونز پارک
برمینگهم سیبرز برمینگهم بسکتبال لیگ بسکتبال کونتیننتال مدرسه آلتامونت
دیکسی دربی گرلز هانتسویل اسکیت لیگ اسکیت زنان آمریکا فون براون سنتر
هانتسویل هاووک هانتسویل هاکی روی یخ لیگ برتر هاکی جنوب فون براون سنتر
هانتسویل استارز هانتسویل بیسبال لیگ بیسبال جنوب ورزشگاه جو دیویس
موبیل بِی‌بیِرز موبیل بیسبال لیگ بیسبال جنوب ورزشگاه هنک آرون
موبیل بِی هوریکنز موبیل بسکتبال اتحادیه بسکتبال آمریکا (۲۰۰۰ تا کنون) دبیرستان دیویدسون
مونتگمری بیکویتس مونتگمری بیسبال لیگ بیسبال جنوب ورزشگاه مونتگمری ریورواک
راکت سیتی یونایتد مدیسون فوتبال لیگ برتر ملی فوتبال ورزشگاه مدیسون سیتی اسکولز
تنسی ولی تایگرز هانتسویل فوتبال آمریکایی لیگ مستقل فوتبال آمریکایی زنان ورزشگاه میلتون فرانک
تراژیک سیتی رولرز برمینگهم اسکیت لیگ اسکیت زنان آمریکا ورزشگاه زامورا شراین تمپل

ورزشگاه‌ها[ویرایش]

آلاباما دارای چهار تا از ورزشگاه بزرگ جهان بر اساس شمار صندلی می باشد: ورزشگاه تلدیگا سوپراسپیدوِی در تلدیگا، ورزشگاه بریانت-دنی در تاسکالوسا، ورزشگاه جوردن-هِیر در آوبرن و ورزشگاه لژیون فیلد در برمینگهم.

مجموعه‌ی ورزشی موتورسواری "تلدیگا سوپراسپیدوِی" میزبان مسابقات نسکار می باشد. این ورزشگاه گنجایش ۱۴۳۰۰۰ تماشاچی دارد و سیزدهمین ورزشگاه بزرگ جهان و ششمین ورزشگاه بزرگ آمریکاست. "ورزشگاه بریانت-دنی" ورزشگاه خانگی تیم فوتبال آمریکایی دانشگاه آلاباما، ۱۰۱۸۲۱ نفر گنجایش دارد و پنجمین ورزشگاه غیر اتوموبیل‌رانی و موتورسواری آمریکا و هجدمین ورزشگاه غیر اتوموبیل‌رانی و موتورسواری در جهان می باشد. "ورزشگاه جردن هِیر" ورزشگاه خانگی تیم فوتبال آمریکایی دانشگاه آوبرن، ۸۷۴۵۱ نفر گنجایش دارد. این ورزشگاه دوازدهمین ورزشگاه بزرگ دانشگاهی ویژه‌ی فوتبال آمریکایی در آمریکاست. "ورزشگاه لژیون فیلد" ورزشگاه خانگی تیم فوتبال آمریکایی باشگاه ورزشی یواِی‌بی بلِیزرس می باشد و ۷۱۵۹۴ نفر گنجایش دارد.

ورزشگاه لد-پیبلز از دیگر ورزشگاه‌های مهم آلاباما در موبیل واقع شده است. این ورزشگاه میزبان مسابقات دانشگاهی فوتبال آمریکایی موسوم به "سنیور بوول" و همچنین مسابقات آلاباما-میسیسیپی آل استار کلاسیک و ورزشگاه خانگی تیم فوتبال آمریکایی دانشگاه آلابامای جنوبی می باشد. این ورزشگاه در سال ۱۹۴۸ (۱۳۲۷) گشایش یافت و ۴۰۶۴۶ نفر گنجایش دارد.[۱۱۱]

ترابری[ویرایش]

ترابری هوایی[ویرایش]

فرودگاه‌های بزرگ آلاباما شامل فرودگاه بین‌المللی برمینگهم-شاتلسورث، فرودگاه بین‌المللی هانتسویل، فرودگاه منطقه‌ای دوثن، فرودگاه منطقه‌ای موبیل، فرودگاه منطقه‌ای مونتگمری، فرودگاه منطقه‌ای پریور فیلد، فرودگاه منطقه‌ای تاسکالوسا و فرودگاه منطقه‌ای نورث‌وست آلاباما می باشد.

راه‌آهن[ویرایش]

قطارهای شرکت را‌ه آهن امتریک درمسیر خود از نیویورک به نیواورلینز در انیستون، برمینگهم و تاسکالوسا توقف می کند.

جاده‌ها[ویرایش]

بزرگراه میان‌ایالتی ۵۹ به بزرگراه میان‌ایالتی ۲۰ در مرکز شهر برمینگهم نزدیک می شود.
باند شرقی بزرگراه میان‌ایالتی ۱۰ در موبیل که به تونل جورج والاس نزدیک می شود.

آلاباما دارای پنج بزرگراه میان ایالتی است که ایالت را به شکل صلیبی قطع می کنند. بزرگراه شمال جنوب میان‌ایالتی ۶۵ که تقریبا از وسط ایالت می گذرد. بزرگراه‌های میان‌ایالتی ۵۹ و ۲۰ که از وسط مرز غربی آلاباما به سمت شهر برمینگهم کشیده شده‌اند و از آنجا بزرگراه میان‌ایالتی ۵۹ به گوشه‌ی شمال شرقی آلاباما می رود و بزرگراه میان‌ایالتی ۲۰ به آتلانتا کشیده می شود. بزرگراه میان‌ایالتی ۸۵ از مونتگمری آغاز می شود و به سمت مرز جورجیا در شمالشرق می رود و شاهراه اصلی عبوری به ایالت آتلانتا را می سازد. بزرگراه میان‌ایالتی ۱۰ از جنوبی‌ترین نقطه‌ی ایالت عبور می کند و با گذشتن از موبیل از غرب به شرق کشیده می شود. بزرگراه دیگر به نام بزرگراه میان‌ایالتی ۲۲ هم اکنون در حال ساخت است که پس از کامل شدن در سال ۲۰۱۴ (۱۳۹۳) برمینگهم را به ممفیس متصل می کند. افزون بر اینها پنج راه کمکی در آلاباما وجود دارد: "جاده‌ی ۱۶۵" در موبیل، "جاده‌ی ۳۵۹" در تاسکالوسا، "جاده‌ی ۴۵۹" در اطراف برمینگهم، "جاده‌ی ۵۶۵" در هانتسویل و "جاده‌ی ۷۵۹" در گدسدن. ششمین جاده‌ی کمکی به نام "جاده‌ی ۶۸۵" ساخته خواهد شد. گذرگاه شمالی برمینگهم به نام "جاده‌ی ۴۲۲" نیز در دست طرح ریزی می باشد.

چهار راه عوارضی در ایالت وجود دارد: آزادراه مونتگمری در مونتگمری، گذرگاه تاسکالوسا در تاسکالوسا، آزاد راه امرالد ماونتین در وتومپکا و آزادراه ساحلی در آرنج بیچ.

در سال ۲۰۱۱ (۱۳۹۰) آلاباما در میان پنج ایالت "بد" آمریکا از نظر کیفیت تمیزی عمومی جاده‌ای قرار گرفت.[۱۱۲]

بندرها[ویرایش]

نمای هوایی بندر موبیل

بندر موبیل تنها بندر آلاباما است که به آب‌های شور دسترسی دارد. این بندر یک بندر شلوغ در خلیج مکزیک می باشد که با دسترسی به آبراه درون خشکی تنسی تامبیگبی به ایالت‌های غرب میانه آمریکا دسترسی دارد. بندر موبیل هم اکنون از نظر گنجایش کشتی نهمین بندر بزرگ آمریکاست. [۱۱۳] سایر بندرهای ایالت در رودخانه‌های متصل به خلیج مکزیک قرار دارند.

بندرهای آلاباما از شمال به جنوب به شرح زیر است:

نام بندر موقعیت متصل است به:
بندر فلارنس فلارنس/ماسل شولز، در دریاچه پیکویک رودخانه تنسی
بندر دیکیتر دیکیتر، در دریاچه ویلر رودخانه تنسی
بندر گانترزویل گانترزویل، در دریاچه گرانتزویل رودخانه تنسی
بندر برمینگهم برمینگهم، در رودخانه بلک واریور آبراه تنسی تامبیگبی
بندر تاسکالوسا تاسکالوسا، در رودخانه بلک واریور آبراه تنسی تامبیگبی
بندر مونتگمری مونتگمری، در دریاچه وودروف رودخانه آلاباما
بندر موبیل موبیل، در موبیل بی خلیج مکزیک

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آلاباما موجود است.

منابع[ویرایش]

  1. "Alabama". QuickFacts. Retrieved September 22, 2012.  Unknown parameter |ناشر= ignored (help)
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ Elevations and Distances in the United States. . U.S Geological Survey, 29 April 2005.  Retrieved on 3 November, ‎۲۰۰۶.
  3. Sylestine, Cora; Hardy; Heather; and Montler, Timothy (1993). Dictionary of the Alabama Language. Austin: University of Texas Press. ISBN 0-292-73077-2. OCLC 26590560. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ Read, William A. (1984). Indian Place Names in Alabama. University of Alabama Press. ISBN 0-8173-0231-X. OCLC 10724679. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ Rogers, William W.; Robert D. Ward, Leah R. Atkins, Wayne Flynt (1994). Alabama: the History of a Deep South State. University of Alabama Press. ISBN 0-8173-0712-5. OCLC 28634588. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ ۶٫۴ ۶٫۵ ۶٫۶ "Alabama: The State Name". All About Alabama. Alabama Department of Archives and History. Archived from the original on June 28, 2007. Retrieved August 2, 2007. 
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ Swanton, John R. (1953). "The Indian Tribes of North America". Bureau of American Ethnology Bulletin 145: 153–174. Archived from the original on August 04 2007. Retrieved August 2, 2007. 
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ Swanton, John R. (1937). "Review of Read, Indian Place Names of Alabama". American Speech 12 (12): 212–215. doi:10.2307/452431. JSTOR 452431. 
  9. Wills, Charles A. (1995). A Historical Album of Alabama. The Millbrook Press. ISBN 1-56294-591-2. OCLC 32242468. 
  10. William A. Read (1994). "Southeastern Indian Place Names in what is now Alabama". Indian Place Names in Alabama. Alabama Department of Archives and History. Retrieved October 3, 2011. 
  11. Bright, William (2004). Native American placenames of the United States. University of Oklahoma Press. pp. 29–559. ISBN 0-8061-3576-X. 
  12. "Alabama". The New York Times Almanac 2004. August 11, 2006. Archived from the original on September 26, 2006. Retrieved September 23, 2006. 
  13. Welch, Paul D. (1991). Moundville's Economy. University of Alabama Press. ISBN 0-8173-0512-2. OCLC 21330955. 
  14. Walthall, John A. (1990). Prehistoric Indians of the Southeast-Archaeology of Alabama and the Middle South. University of Alabama Press. ISBN 0-8173-0552-1. OCLC 26656858. 
  15. "Alabama Indian Tribes". Indian Tribal Records. AccessGenealogy.com. Updated 2006. Archived from the original on October 12, 2006. Retrieved September 23, 2006. 
  16. "Alabama State History". theUS50.com. Archived from the original on August 25, 2006. Retrieved September 23, 2006. 
  17. "Alabama Historical Association Marker Program: Washington County". Archives.state.al.us. Retrieved June 1, 2011. 
  18. Cadle, Farris W. Georgia Land Surveying History and Law (1991). Athens, Ga. : University of Georgia Press.
  19. "Old Cahawba, Alabama's first state capital, 1820 to 1826". Old Cahawba: A Cahawba Advisory Committee Project. Retrieved September 22, 2012. 
  20. ۲۰٫۰ ۲۰٫۱ LeeAnna Keith (October 13, 2011). "Alabama Fever". Encyclopedia of Alabama. Auburn University. Retrieved September 22, 2012. 
  21. "Alabama Fever". Alabama Department of Archives and History. State of Alabama. Retrieved September 22, 2012. 
  22. Thomas W. Oliver (August 15, 2007). "King Cotton in Alabama: A Brief History". Alabama Heritage. University of Alabama, et al. Retrieved September 22, 2012. 
  23. ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ ۲۳٫۲ "The Black Belt". Southern Spaces Internet Journal. Emory University. April 19, 2004. Retrieved September 23, 2006. 
  24. Wayne Flynt (July 9, 2008). "Alabama". Encyclopedia of Alabama. Auburn University. Retrieved September 22, 2012. 
  25. "Capitals of Alabama". Alabama Department of Archives and History. Alabama Department of Archives and History. Archived from the original on July 16, 2011. Retrieved July 8, 2011. 
  26. Gamble, Robert (1987). The Alabama Catalog: A Guide to the Early Architecture of the State. University, AL: University of Alabama Press. pp. 144, 323–324. ISBN 0-8173-0148-8. 
  27. Bowsher, Alice Meriwether (2001). Alabama Architecture. Tuscaloosa: University of Alabama Press. pp. 90–91. ISBN 0-8173-1081-9. 
  28. "13th Amendment to the U.S. Constitution: Abolition of Slavery (1865)". Historical Documents. HistoricalDocuments.com. 2005. Retrieved September 23, 2006. 
  29. Official Symbols and Emblems of Alabama, State Bird of Alabama, Yellowhammer. Alabama State Archives
  30. ۳۰٫۰ ۳۰٫۱ ۳۰٫۲ ۳۰٫۳ "Reconstruction in Alabama: A Quick Summary". Alabama Moments in American History. Alabama Department of Archives and History. Retrieved September 22, 2012. 
  31. "A Blaine Amendment Update (July 00)". Schoolreport.com. Archived from the original on July 16, 2011. Retrieved June 1, 2011. 
  32. ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ ۳۲٫۲ "Jim Crow Laws in Alabama". Emmett Till, It All Began With A Whistle. Classroomhelp. Retrieved September 22, 2012. 
  33. J. Morgan Kousser. The Shaping of Southern Politics: Suffrage Restriction and the Establishment of the One-Party South, New Haven: Yale University Press, 1974
  34. Glenn Feldman. The Disfranchisement Myth: Poor Whites and Suffrage Restriction in Alabama. Athens: University of Georgia Press, 2004, p. 136.
  35. "The Rosenwald School Building Fund and Associated Buildings MPS". "National Register Information System". Retrieved October 3, 2012. 
  36. "Birmingham". Bhamwiki. Retrieved October 24, 2010. 
  37. Thomason, Michael. Mobile: the new history of Alabama's first city, pages 213–217. Tuscaloosa: University of Alabama Press, 2001. ISBN 0-8173-1065-7
  38. ۳۸٫۰ ۳۸٫۱ "George Mason University, United States Election Project: Alabama Redistricting Summary, accessed March 10, 2008". Web.archive.org. Archived from the original on October 17, 2007. Retrieved October 24, 2010. 
  39. "Civil Rights Act of 1964". Finduslaw.com. Archived from the original on October 21, 2010. Retrieved October 24, 2010. 
  40. "Voting Rights". Civil Rights: Law and History. U.S.Department of Justice. January 9, 2002. Archived from the original on February 21, 2007. Retrieved September 23, 2006. 
  41. "GCT-PH1-R. Population, Housing Units, Area, and Density (areas ranked by population): 2000". Geographic Comparison Table. U.S.Census Bureau. Census Year 2000. Retrieved September 23, 2006. 
  42. ۴۲٫۰ ۴۲٫۱ "The Geography of Alabama". Geography of the States. NetState.com. August 11, 2006. Archived from the original on September 17, 2006. Retrieved September 23, 2006. 
  43. Alabama Forest Owner's Guide to Information Resources, Introduction, Alabamaforests.org
  44. "Alabama County (geographies ranked by total population)". Geographic Comparison Table. U.S. Census Bureau. Census year 2000. Retrieved May 14, 2007.  Unknown parameter |unused_data= ignored (help);
  45. {{cite web|url=http://home.nps.gov/applications/parksearch/state.cfm?st=al |title=National Park Guide |accessdate=September 23, 2006 |work=Geographic Search |publisher=National Park Service – U.S. Department of the Interior |location=Washington, D.C |archiveurl= http://web.archive.org/web/20060930090713/http://home.nps.gov/applications/parksearch/state.cfm?st=al |archivedate= September 30, 2006 |deadurl= no}}
  46. "Wetumpka". دادگان برخوردهای زمین. دانشگاه نیو برانزیک. Retrieved August 20, 2009. 
  47. King, David T. , Jr. (April 23, 2010). "Wetumpka Crater". Encyclopedia of Alabama. Retrieved December 13, 2011. 
  48. Christopher M. Godfrey (November 4, 2008). "Greenhouse effect and climate". Atmospheric Sciences. University of North Carolina, Asheville. 
  49. ۴۹٫۰ ۴۹٫۱ "Alabama Climate". Britannica.com. Retrieved October 24, 2010. 
  50. Lightning Fatalities, Injuries and Damages in the United States, 1990–2003. NLSI. Retrieved May 8, 2007.
  51. ۵۱٫۰ ۵۱٫۱ ۵۱٫۲ ۵۱٫۳ Mirarchi, Ralph E. (2004). Alabama Wildlife: Volume One. Tuscaloosa, Alabama: University of Alabama Press. pp. 1–3, 60. ISBN 978-0-81735-1304. 
  52. "Alabama Wildlife and their Conservation Status". Outdoor Alabama. Alabama Department of Conservation and Natural Resources. Retrieved October 16, 2012. 
  53. "About the Atlas". Alabama Plant Atlas. Alabama Herbarium Consortium and University of West Alabama. Retrieved October 16, 2012. 
  54. "Mammals". Outdoor Alabama. Alabama Department of Conservation and Natural Resources. Retrieved October 16, 2012. 
  55. "Reptiles". Outdoor Alabama. Alabama Department of Conservation and Natural Resources. Retrieved October 16, 2012. 
  56. "Amphibians". Outdoor Alabama. Alabama Department of Conservation and Natural Resources. Retrieved October 16, 2012. 
  57. "Birds". Outdoor Alabama. Alabama Department of Conservation and Natural Resources. Retrieved October 16, 2012. 
  58. {{cite web |url=http://www.outdooralabama.com/watchable-wildlife/what/inverts/mollusks/ |title=Alabama Snails and Mussels |work=Outdoor Alabama |publisher=Alabama Department of Conservation and Natural Resources |accessdate=October 16, 2012}}
  59. "Crayfish". Outdoor Alabama. Alabama Department of Conservation and Natural Resources. Retrieved October 16, 2012. 
  60. "Annual Estimates of the Resident Population for the United States, Regions, States, and Puerto Rico: April 1, 2010 to July 1, 2011" (CSV). 2011 Population Estimates. اداره آمار آمریکا, Population Division. December 2011. Retrieved December 21, 2011. 
  61. "Annual Estimates of the Resident Population for the United States, Regions, States, and Puerto Rico: April 1, 2000 to July 1, 2008". United States Census Bureau. Retrieved February 1, 2009. [پیوند مرده]
  62. ۶۲٫۰ ۶۲٫۱ ۶۲٫۲ U.S. Census Bureau (December 15, 2008). "Cumulative Estimates of the Components of Population Change for the United States, Regions and States: April 1, 2000 to July 1, 2008 (NST-EST2008-04)" (CSV). Archived from the original on February 05 2009. Retrieved January 16, 2009.  [پیوند مرده]
  63. "American FactFinder". Factfinder2.census.gov. October 5, 2010. Archived from the original on May 20, 2011. Retrieved June 1, 2011. 
  64. Exner, Rich (June 3, 2012). "Americans under age 1 now mostly minorities, but not in Ohio: Statistical Snapshot". The Plain Dealer. 
  65. "Data on selected ancestry groups". Google. Retrieved June 1, 2011. 
  66. "1980 United States Census" (PDF). Archived from the original on June 04 2011. Retrieved June 1, 2011. 
  67. "Alabama – Selected Social Characteristics in the United States: 2006–2008". Factfinder.census.gov. Retrieved October 24, 2010. 
  68. US Church attendance
  69. ۶۹٫۰ ۶۹٫۱ "State Membership Reports". thearda.com. Retrieved June 15, 2010. 
  70. Campbell, Kirsten (March 25, 2007). "Alabama rates well in biblical literacy". Mobile Register (Advance Publications, Inc). p. A1. 
  71. "Confidence in State and Local Institutions Survey" (PDF). Capital Survey Research Center. Archived from the original on August 9, 2007. Retrieved June 2, 2007. 
  72. White, David (April 1, 2007). "Poll says we feel good about state Trust in government, unlike some institutions, hasn't fallen". Birmingham News (Birmingham News). p. 13A. 
  73. ۷۳٫۰ ۷۳٫۱ Zietz, Robert (1994). The Gates of Heaven: Congregation Sha'arai Shomayim, the first 150 years, Mobile, Alabama, 1844-1994. Mobile, Alabama: Congregation Sha'arai Shomayim. pp. 1–7. 
  74. "Synagogues in Alabama". Kosher Delight. Retrieved September 8, 2012. 
  75. "Hindu Temples in the South East: catering to the needs of NRI and Indians in US". GaramChai. Retrieved September 22, 2012. 
  76. "History of Hindu Mandir & Cultural Center". Hindu Mandir & Cultural Center. Retrieved September 22, 2012. 
  77. "Dharma Centers and Organizations in Alabama". Manjushri Buddhist Community. AcuMaestro. Retrieved September 22, 2012. 
  78. Frye Gaillard (December 2007). "After the Storms: Tradition and Change in Bayou La Batre". Journal of American History. Organization of American Historians. Retrieved September 22, 2012. 
  79. Roy Hoffman (October 22, 2011). "For Vietnamese Buddhists In South Alabama, A Goddess Of Mercy Is A Powerful Figure". Press-Register. Retrieved September 22, 2012. 
  80. Debbie M. Lord (August 29, 2009). "A Welcome Gateway To The Far East". Press-Register. Retrieved September 22, 2012. 
  81. Katherine Sayre (May 17, 2012). "Buddhist Monk Killed Temple Leader During Argument Over Food, Prosecutor Says". Press-Register. Retrieved September 22, 2012. 
  82. Ijaz, Ahmad; Addy, Samuel N. (July 6, 2009). "Food Production in Alabama". The Encyclopedia of Alabama. Auburn University. Retrieved September 22, 2012. 
  83. "Alabama Occupational Projections 2008-2018". Alabama Department of Industrial Relations. State of Alabama. Retrieved September 22, 2012. 
  84. "GDP by State (2008)". Bureau of Economic Analysis, Regional Economic Accounts. June 2, 2009. Retrieved October 9, 2009.  full release with tables
  85. "United States Census Bureau". State and County Quick Facts. Retrieved February 25, 2012. 
  86. Aneesa McMillan. "Top of the List: Alabama's largest employers" (April 22, 2011). Birmingham Business Journal.
  87. "Alabama's Largest Employers". Birmingham Business Journal. American Registry. April 2011. Retrieved September 19, 2012. 
  88. "Alabama and CBER: 75 Years of Change" (PDF). Alabama Business. Center for Business and Economic Research, Culverhouse College of Commerce, The University of Alabama. Q4 2005. Archived from the original on September 27, 2006. Retrieved September 23, 2006. 
  89. "State Highlights for 2004–2005" (PDF). Alabama Cooperative Extension System. USDA, NASS, Alabama Statistical Office. 2005. Archived from the original on September 21, 2006. Retrieved September 23, 2006. 
  90. "Vehicle Technologies Program: Fact #539: October 6, 2008 Light Vehicle Production by State". .eere.energy.gov. October 6, 2008. Retrieved October 24, 2010. 
  91. "Hunt Refining Company." Linkedin.
  92. "Company Overview." JVC America, Inc.
  93. "Verified Trauma Centers". American College of Surgeons, Verified Trauma Centers. December 30, 2010. Retrieved January 9, 2011. 
  94. "College Research Data". University of Texas. Retrieved April 18, 2012. 
  95. Welcome to UAB Recruitment Services
  96. Roig-Franzia, Manuel (November 28, 2004). "Alabama Vote Opens Old Racial Wounds". Washington Post. Archived from the original on December 10, 2012. Retrieved September 22, 2006. 
  97. "Constitution of Alabama – 1901". The Alabama Legislative Information System. Archived from the original on September 23, 2006. Retrieved September 22, 2006. 
  98. "Alabama Citizens for Constitutional Reform". Constitutionalreform.org. Archived from the original on September 15, 2010. Retrieved October 24, 2010. 
  99. Comparison of State and Local Retail Sales Taxes, July 2004 Retrieved on May 25, 2007.
  100. "Alabama State Local Tax Burden Compared to U.S. Average (1970–2007)" (PDF). Tax Foundation. Archived from the original on June 05 2007. Retrieved May 30, 2007. 
  101. "Alabama Education Quick Facts 2007" (PDF). Archived from the original on July 26, 2007. Retrieved August 11, 2007. 
  102. http://www.census.gov/prod/2003pubs/c2kbr-24.pdf
  103. "Degree titles and abbreviations". Alabama Commission on Higher Education. Retrieved September 3, 2007. [پیوند مرده]
  104. {{cite web|url=http://cchs.ua.edu/edu/ |title=Education Programs | CCHS |publisher=Cchs.ua.edu |accessdate=June 1, 2011}}
  105. http://www.tuscaloosanews.com/article/20120912/NEWS/120919931/1291?Title=University-of-Alabama-sees-record-student-enrollment-for-2012
  106. "History in the making". University of North Alabama. Archived from the original on August 21, 2011. Retrieved July 22, 2011. 
  107. "The Mission Statement of Spring Hill College: History". Spring Hill College. Archived from the original on August 21, 2011. Retrieved July 22, 2011. 
  108. {{cite web |url=http://directory.abhe.org/default.aspx?status=Member |title=Members |publisher=Association for Biblical Higher Education |accessdate=June 24, 2011 |archiveurl=http://www.webcitation.org/6174AJ383 |archivedate=August 21, ۲۰۱۱ |deadurl=no}}
  109. "Membership Directory" (PDF). Council on Operational Education. November 2010. Archived from the original on August 5, 2011. Retrieved August 5, 2011. 
  110. "ACICS Website Directory" (PDF). Accrediting Council for Independent Colleges and Schools. July 20, 2009. Archived from the original on August 5, 2011. Retrieved August 5, 2011. 
  111. "Welcome to Ladd Peebles Stadium". Laddpeeblesstadium.com. January 23, 2012. Retrieved February 10, 2012. 
  112. S. Spacek, 2011 American State Litter Scorecard: New Rankings for an Increasingly Environmentally Concerned Populace.
  113. "WATERBORNE COMMERCE OF THE UNITED STATES". U.S. Army Corps of Engineers: Waterborne Commerce Statistics. p. 90. Retrieved March 8, 2010.