وام‌واژه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

وام‌واژه یا واژه عاریتی واژهٔ است که از زبانی به زبان دیگر وارد شده است. برای نمونه واژه های ترومپت، تلفن و اتومبیل از زبان فرانسوی به فارسی راه یافته‌اند و به همان شکل متداول گشته‌اند؛ اتاق از ترکی و چمدان و ترمز از روسی به زبان فارسی راه یافته‌اند.

برخی وام‌واژه‌ها معادل فارسی دارند (مانند دورنگار به جای فکس یا سامانه به جای سیستم)، و برخی ندارند (مانند تلفن و رادیو و تلویزیون).

یکی از راه های تشخیص وام‌واژه‌ها، به ویژه وام واژه های عربی، در فارسی، وجود حروف ث، ح، ص، ض، ط، ظ، ع و ق است که در واژه‌های فارسی به کار نمی‌رود؛ برای نمونه، کلمات صابون، اقیانوس، ثواب، ضابط، مظهر و معبد غیرفارسی است.[۱]

پیوند به بیرون[ویرایش]

مطالعه بیشتر[ویرایش]

  • واژگان فارسی در انگلیسی: تبادل فرهنگ ها و زبان ها، مولف: احمد میرفضائلیان، فرهنگ معاصر، ۱۳۸۵.

توضیح[ویرایش]

  1. در این مورد چند استثنا هست، مانند کیومرث که در اصل گیومرت بوده است.