نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۶°۱۳′۴۰″ شمالی ۶°۸′۱۴″ شرقی / ۴۶.۲۲۷۷۸° شمالی ۶.۱۳۷۲۲° شرقی / 46.22778; 6.13722

نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر
Schweiz Genf IRK-Museum.jpg
Croixrouge logos.jpgنمادهای نهضت بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر
بنیان‌گذار(ان) جان هنری دونانت, گوستاو موانیه
گونه سازمان غیر دولتی
بنیادگذاری 1919[نیازمند منبع] (پیشنهاد ایده در سال 1859)
مکان ژنو, سوئد
تمرکز نوع دوستانه
روش هميارى
درآمد US$ 3.6 میلیارد (2010)[۱]
داوطلبان بیش از 97 میلیون [۲]
وبگاه redcross.int

در سال ۱۹۸۶، ۱۸۶ عضو جمعیت‌های صلیب سرخ و هلال احمر، کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و فدراسیون بین‌المللی جمعیت‌های صلیب سرخ و هلال احمر گردهم آمدند و نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر را پایه‌گذاری کردند.[۳][۴]

کنفرانس جهانی صلیب سرخ و هلال احمر معمولاً هر ۴ سال یکبار تشکیل می‌شود و قوانین و آیین نامه‌های مربوط به نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر پس از سال ۱۹۸۶ (کنفرانس ۲۵ام در ژنو)دو بار دیگر در سالهای ۱۹۹۵ (کنفرانس ۲۶ام)و ۲۰۰۶ (کنفرانس ۲۹ام)تمدید و تصویب گردید.

صلیب سرخ، هلال احمر و جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران مجموعه‌ای از سازمان‌های با اهداف و اساسنامه مشترک می‌باشد که در بیش از ۱۹۰ کشور دنیا نمایندگی‌های بومی دارند و بصورت بین‌المللی عمل می‌کنند.

اصول هفتگانهء نهضت[ویرایش]

  1. انسانیت
  2. بی غرضی
  3. بی طرفی
  4. استقلال
  5. خدمات داوطلبانه
  6. وحدت
  7. جهانی بودن

اهداف چهارگانه[ویرایش]

  1. برقراری صلح و تفاهم و دوستی میان ملت ها و مذاهب
  2. تسکین آلام بشری
  3. تامین احترام انسان ها
  4. حمایت از زندگی و سلامت انسان ها بدون در نظر گرفتن هیچ گونه تبعیض میان آنها

اعضا[ویرایش]

  1. کمیته بین المللی با اهداف انسان دوستانه در زمان جنگ شامل 25 نمایندهء سوئیسی.
  2. فدراسیون بین المللی با هدف ارتباط و هماهنگی میان جمعیت های ملی و کمک رسانی به آسیب دیدگان حوادث و بلایای طبیعی.
  3. جمعیت های ملی با هدف حمایت از آسیب دیدگان بلایای طبیعی و درگیری های نظامی.
  4. نهادها شامل کنفرانس، شورای نمایندگان و کمیسیون دائمی.

بلور سرخ[ویرایش]

پس از ناکام ماندن درخواست اسرائیل برای ثبت ستاره سرخ داود [۵] در کنفرانس جهانی صلیب سرخ سال ۱۹۴۹، با پیگیری‌های آن دولت و با توجه به عدم تمایل بعضی کشورهای غیر مسیحی و غیر مسلمان در استفاده از نشان‌های صلیب سرخ و هلال احمر، کنوانسیون ژنو در سال ۲۰۰۵ «پروتکل سوم الحاقی» را به منظور اصلاح در آیین نامه نهضت جهانی صلیب سرخ و هلال احمر به تصویب رساند. این پروتکل در سال ۲۰۰۶ در ۲۹امین کنفرانس جهانی صلیب سرخ و هلال احمر به تصویب رسید و بدین ترتیب راه حلی برای این مشکل دیرینه یافت و نشان سومی به نام بلور سرخ را به دو نشان قبلی اضافه نمود.

بدین ترتیب از سال ۲۰۰۶ حرکت جدیدی با عنوان صلیب سرخ، هلال احمر، بلور سرخ با مشارکت و همراهی کشورهای بیشتری راه اندازی شد.

منابع[ویرایش]

http://www.icrc.org/web/eng/siteeng0.nsf/htmlall/p0778?opendocument

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]