زبان میراندی از زبانهای رومی رایج در کشور پرتغال است که به زیر مجموعه زبانهای آستوری-لئونی تعلق دارد. این زبان در حدود پانزده هزار تن گویشور دارد که در نواحی کوچکی از شمال شرق پرتغال بسر میبرند. پارلمان پرتغال در سال ۱۹۹۸ قانون رسمی شدن این زبان برای امور ناحیهای و بومی را تصویب نمودهاست. از سال ۱۹۷۶ این زبان در مدارس به دانش آموزان ده و یازده ساله آموزش داده میشود و به نوعی این زبان بازیابی شد. با وجود اینکه از پانزده هزار نفر گویشور این زبان تنها پنج هزار تن میراندی را بعنوان زبان مادری حرف میزنند اما در فهرست زبانهای در معرض خطر قرار ندارد.
تابلوی عمومی درباره تاریخ میراندا بزبان میراندی.
|
|
|
| ۲٬۰۰۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۱٬۰۰۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۵۰۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۲۰۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۱۰۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۵۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۲۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۱۰٬۰۰۰+ |
|
|
| ۵٬۰۰۰+ |
|
|
| ۱٬۰۰۰+ |
|
|
| ۱٬۰۰۰- |
- تاهیتیایی (ty)
- (کاباردینی) (kbd)
- لائوسی (lo)
- (آبخازی) (ab)
- (میراندسی) (mwl)
- (لاتگالی) (ltg)
- ایگبویی (ig)
- نائورویی (na)
- کنگویی (kg)
- تتومی (tet)
- چوانگی (za)
- (قرهقالپاقی) (kaa)
- سوتویی شمالی (nso)
- (زولویی) (zu)
- (رومانی) (rmy)
- اسلاوی کلیسایی (cu)
- تسوانایی (tn)
- چروکیایی (chr)
- ساموآیی (sm)
- (بیسلاما) (bi)
- (مولداویایی) (mo)
- بامبارایی (bm)
- (اینوکتیتوت) (iu)
- شایانی (chy)
- اینوپیک (ik)
- نورفولکی (pih)
- سوازیایی (ss)
- (گوتی) (got)
- سندی (sd)
- پنیکی (pnt)
- مینیدانگ (cdo)
- اوهای (ee)
- هوسیایی (ha)
- (تیگرینیایی) (ti)
- اورومویی (om)
- (کشمیری) (ks)
- تسونگایی (ts)
- وندایی (ve)
- سانگویی (sg)
- روندایی (rn)
- کیکویویی (ki)
- (جونخایی) (dz)
- کربایی (cr)
- گاندایی (lg)
- آکان (ak)
- تومبوکایی (tum)
- فیجیایی (fj)
- فولایی (ff)
- سوتویی جنوبی (st)
- توییایی (tw)
- (خوسایی) (xh)
- چامورویی (ch)
- نیانجایی (ny)
اندوگایی (ng)
- یی سیچوان (ii)
- چوکتویی (cho)
- مارشالی (mh)
آفار (aa)
- کوانیاما (kj)
- موتویی هیری (ho)
- کریکی (mus)
- (کانوریایی) (kr)
- مسکوکی (mus)
(هریرویی) (hz)
|
|
کد زبانهای معرفیشده در ایزو ۶۳۹-۳ که حرف اول عنوان بینالمللی آنها حرف M است |
|
|
|
|
