خانواده‌های زبانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

در زبان شناسی، مفهوم و موضوع خانواده‌های زبانی (Language family) از آنجا نشأت می‌گیرد، که هم‌چون همهٔ اشیاء، پدیده‌ها، و فرایند‌های پیچیده زبان‌های طبیعی انسانی هم صفات، تظاهرات، و آثار فراوانی از گونهٔ حیات‌داشتن و زنده‌بودن از خود بروز می‌دهند. از جمله، زبان‌ها هم مانند جانوران دارای خانواده و خویشاوند هستند.

خانواده‌های زبانی:

[ویرایش] زبان‌های هندواروپایی

مقالهٔ اصلی: زبان‌های هندواروپایی

به خانواده‌ای بزرگ از زبان‌های انسانی اشاره دارد از حدود 1000 قبل از میلاد در بخش بزرگی از اروپا و قسمت‌هایی از جنوب غرب و جنوب آسیا رواج داشته است.

• زبان‌های نیل-صحرا(حامی-نیلی)
• زبان‌های پالئوسیبرین
• ‌ زبان‌های چینی-تبتی
• ‌ زبان‌های تائی
• زبان‌های اورالی
• زبان‌های آلتایی
• زبان‌های ژاپنی
• زبان‌های خوی‌زَن
• زبان‌های کره‌ای
• زبان‌های نا-دن
• زبان‌های نیجر-کنگو
• زبان‌های قفقازی
• زبان‌های دراویدی
• زبان‌های اسکیمو-آلئوت
• زبان‌های هندواروپایی
• زبان‌های ایندوپاسیفیک
• زبان‌های آفروآسیایی
• زبان‌های آمِرنید
• زبان‌های استرالیایی-آبورجنیال
• زبان‌های استرونزیان

[ویرایش] منابع

‎