عربی خلیجی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| زبان عربی خلیجی | ||
|---|---|---|
| سخنگویان | کویت, عربستان سعودی, بحرین, قطر, امارات متحده عربی و عمان. | |
| کل سخنگو | – | |
| خانوادههای زبانی | آفریقاییآسیایی
|
|
| رسمالخط | الفبای عربی | |
| کدهای زبان | ||
| ISO 639-1 | هیچکدام | |
| ISO 639-2 | – | |
| ISO 639-3 | afb | |
| یادداشت: این صفحه ممکن است دارای کدهای یونیکد باشد. | ||
عربی خلیجی گویشی از عربی است که بیشینهٔ مردم سواحل جنوبی خلیج فارس بدان سخن میگویند. این نوع عربی لهجهٔ بومی کشورهای امارات متحدهٔ عربی، کویت، قطر، عمدهٔ مناطق ساحلی خاوری عربستان سعودی، قسمت کوچکی از شمال عمان ، زبان محلی اهواز و تاحد کمی بحرین میباشد. ویژگی اصلی این لهجه نسبت به سایر لهجههای شبه جزیرهٔ عربستان وجود وام واژههای فارسی و تلفظ «چ» بجای «ک» و «گ» بجای «ق» میباشد.
منابع[ویرایش]
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون زبان و زبانشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
