حسنی مبارک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
حسنی مبارک
Hosni Mubarak ritratto.jpg
حسنی مبارک
شناسنامه
نام کامل مُحَمَّد حُسنی سید مُبارَک
زادروز ۴ مه ۱۹۲۸ (۸۵ سال)
زادگاه کفر المصیلحه، استان منوفیه
، Flag of Egypt.svg مصر
همسر سوزان مبارک
فرزندان علاء مبارک
جمال مبارک
دین اسلام سنی
اطلاعات سیاسی
تاریخ ریاست از ۱۴ اکتبر ۱۹۸۱ تا ۱۱ فوریه ۲۰۱۱
ترتیب چهارمین رئیس جمهور مصر
پیش از محمد حسین طنطاوی
(رئیس شورای عالی نیروهای مسلح)
پس از انور سادات
جناح سیاسی حزب دموکراتیک ملی
پست‌های دیگر معاون رئیس‌جمهور مصر
فرمانده نیروی هوایی مصر
امضا Hosni Mubarak Signature.svg

مُحَمَّد حُسنی سید مُبارَک (زاده ۴ مه ۱۹۲۸) چهارمین رئیس جمهوری جمهوری عربی مصر بود.

محتویات

تاریخچه [ویرایش]

حسنی مبارک مثل بسیاری دیگر از مردم فقیر شهرستان‌ها، به نیروهای مسلح مصر پیوست که یکی از معدود راه‌های او برای پیشرفت در جامعه مصر بود. در بیست سالگی از آکادمی نظامی مصر فارغ‌التحصیل شد.[۱]

در پایان جنگ یوم کیپور در اکتبر ۱۹۷۳، به خاطر موفقیت نیروهای تحت امرش در دفاع از مصر و نبرد با اسرائیل از وی به عنوان «قهرمان ملی» یاد می‌شد و به مقام فرماندهی نیروی هوایی مصر ارتقا یافت[۲] و پس از مدتی تا مقام «معاون رئیس‌جمهور مصر» بالا رفت. حسنی مبارک پس از ترور انور سادات در ۶ اکتبر ۱۹۸۱ به ریاست جمهوری رسید. او پیش از آغاز اعتراضات سراسری در مصر، یکی از قدرتمندترین حاکمان منطقه به شمار می‌رفت.

برلین ۱۹۸۹

حسنی مبارک از تاریخ ۱۴ اکتبر ۱۹۸۱ که به مقام ریاست‌جمهوری مصر رسید، سه بار در انتخابات ریاست‌جمهوری، بدون این که رقیبی در برابرش باشد به پیروزی رسید. در سال ۲۰۰۵ میلادی، برای چهارمین دوره پی‌درپی به ریاست‌جمهوری انتخاب شد.[۳] طبق قانون سال ۱۹۷۱ مصر، حسنی مبارک کنترل کشور را می‌بایست تا سپتامبر ۲۰۱۱ عهده‌دار می‌بود، اما با توجه به شرایط دشوار کشورش، در تاریخ ۱۱ فوریه ۲۰۱۱ میلادی، از مقام ریاست‌جمهوری استعفا و قدرت را به «شورای عالی نیروهای مسلح مصر» واگذار کرد. [۴]

او در سال ۱۹۸۱ پس از ترور محمد انور سادات به ریاست‌جمهوری مصر رسید. وی در طول سی سال ریاست جمهوری خود، «حالت فوق‌العاده» را که از زمان جنگ شش روزه برقرار شده‌بود را حفظ کرد و سیاست خارجی انور سادات در رابطه با «صلح با اسرائیل» را ادامه داد.[۳]

مبارک و جورج بوش (۲۰۰۲)

در دوره زمام‌داری حسنی مبارک، آزادی مطبوعات در مصر از اکثر همسایگانش بیشتر بود. اقتصاد مصر توسعه یافت و با ایجاد تنوع در آن، سهم بخش خصوصی در تولید ناخالص داخلی از سهم بخش دولتی پیشی‌گرفت.[۵]

اعتراضات به ۳۰ سال زمام‌داری مبارک [ویرایش]

در پی هفده روز اعتراضات سراسری در مصر، که عمدتا در میدان التحریر قاهره برپا شد در تاریخ ۱۰ فوریه ۲۰۱۱ گزارش‌های متعدد حکایت از استعفای قریب‌الوقوع او داشت.[۶] اما در یک سخنرانی تلویزیونی، اعلام کرد در سمت خود باقی خواهد ماند تا شرایط را برای انتقال صلح‌آمیز قدرت را آماده کند و همچنین اصلاح ۶ اصل قانون اساسی و ابطال یک اصل آن را اعلام کرد.[۷] در تاریخ ۱۱ فوریه ۲۰۱۱ میلادی، یک روز پس از این مصاحبه، با بیانه‌ای که از طرف معاونش عمر سلمیان منتشر شد، در هیجدهمین روز اعتراض عمومی مردم مصر با اشاره به شرایط دشوار کشورش، از ریاست جمهوری استعفا و قدرت را به ارتش واگذار کرد. [۸]

استعفا [ویرایش]

حسنی مبارک در تاریخ ۱۱ فوریه ۲۰۱۱ (۲۲ بهمن ۱۳۸۹) از ریاست‌جمهوری مصر استعفا داد. حکومت را به «شورای عالی نیروهای مسلح مصر» به ریاست بزرگ‌ارتشبد محمدحسین طنطاوی واگذار کرد و به شرم‌الشیخ در شبه‌جزیره سینا رفت.[۹]

در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۱۱ میلادی، دادستان عمومی مصر، حُسنی مبارک، رئیس‌جمهور پیشین مصر و خانواده او را ممنوع‌الخروج و اموال و دارایی‌های او و خانواده‌اش را توقیف کرد.[۱۰]

محاکمه [ویرایش]

اولین محاکمه [ویرایش]

در تاریخ ۳ اوت ۲۰۱۱ میلادی (۱۲ مرداد ۱۳۹۰) اولین جلسه دادگاه وی و دو تن از فرزندانش در دادگاهی که در یک مرکز آموزش پلیس ایجاد شده بود، برگزار شد.

مبارک در حالی که روی برانکارد قرار داشت بوسیله آمبولانس به قفسی داخل دادگاه منتقل شد. قبل از شروع دادگاه عده‌ای از موافقان و مخالفان وی بشدت با هم درگیر شدند.

در دادگاه نزدیک به ۶۰۰ نفر حضور داشتند که از خانواده‌های قربانیان اعتراضات بودند. اتهام آنها کشتار معترضان و فساد مالی بود که هم خود و هم پسرانش آن را رد کردند.[۱۱]

دومین محاکمه [ویرایش]

دومین جلسه رسیدگی به اتهامات مبارک و دو پسرش اعلاء و جمال در تاریخ ۱۵ اوت ۲۰۱۱ در حالی برگزار شد که باز هم وی در همان حالت روی برانکارد و در قفس دادگاه را سپری کرد.

اتهاماتی که در این جلسه مطرح شد مربوط به فساد مالی و دریافت رشوه بابت امضا قرارداد فروش نفت به اسرائیل بود که مبارک این اتهامات را نپذیرفت.

قاضی از زیاد بودن وکلا گلایه کرد و همچنین دستور داد از این پس جلسات دادگاه از تلویزیون پخش زنده نشود. دلیل این کار سهولت در امر برگزاری دادگاه ذکر شده‌است.[۱۲]

محاکمه پایانی [ویرایش]

در روز ۲ ژوئن ۲۰۱۲ و در آخرین محاکمه وی، قاضی او را به دلیل کشتار مردم به حبس ابد محکوم کرد. حبیب العادلی، وزیر کشور پیشین مصر، نیز به اتهام مشابهی به حبس ابد محکوم شد. این در حالی است که پسران او از اتهام فساد تبرئه شدند. گفته می‌شود که حسنی مبارک در حین انتقال به دادگاه گریه کرده و در برابر خروج از هلیکوپتر مقاومت نشان داده‌است.[۱۳]

مرگ مغزی حسنی مبارک [ویرایش]

پس از برگزای انتخابات ژوئن ۲۰۱۲ اخباری ضد و نقیض از مرگ مغزی حسنی مبارک منتشر شده است که هنوز تأیید نشده اند.

منابع [ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ حسنی مبارک موجود است.
جستجو در ویکی‌گفتاورد مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به حسنی مبارک در ویکی‌گفتاورد موجود است.
جستجو در ویکی‌خبر اخبار مرتبط در ویکی‌خبر:
حسنی مبارک از قدرت کناره‌گیری کرد


جستجو در ویکی‌خبر اخبار مرتبط در ویکی‌خبر:
حسنی مبارک اتهام‌های خود را رد کرد


  1. حسنی مبارک با میراث سادات چه کرد؟، بی‌بی‌سی فارسی
  2. DE BORCHGRAVE: The Mubarak legend, The Washington Times
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ مبارک: «تا برگزاری انتخابات رئیس جمهور هستم»، بی‌بی‌سی فارسی
  4. «Mubarak resigns - live updates». گاردین، ۱۱ فوریه ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۱۱ فوریه ۲۰۱۱. 
  5. حسنی مبارک با میراث سادات چه کرد؟، بی‌بی‌سی فارسی
  6. Husni Mubarak may step down Aljazeera, 10 Feb ۲۰۱۱
  7. Live Blog-Egypt Protest Aljazeera, 10 Feb
  8. «Mubarak resigns - live updates». گاردین، ۱۱ فوریه ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۱۱ فوریه ۲۰۱۱. 
  9. مبارک کناره گیری کرد، بی‌بی‌سی فارسی
  10. حسنی مبارک ممنوع‌الخروج شد، بی‎بی‎سی فارسی
  11. مصر در آستانه محاکمه حسنی مبارک، بی‎بی‎سی فارسی
  12. پایان جلسه دوم محاکمه مبارک، باشگاه خبرنگاران
  13. «حسنی مبارک به حبس ابد محکوم شد». بی‌بی‌سی فارسی. بازبینی‌شده در ۰۲ ژوئن ۲۰۱۲.