نخل

نخل خرما

نخل عنوانی است که به درخت‌هایی از خانواده‌های مختلف اطلاق می‌شود. بیش از همه درخت خرما به نام نخل معروف است.

تیره نخلیان (Arecaceae) گیاهانی هستند درختی، درختچه‌ای یا بالارونده، خاردار، بابرگ‌های بزرگ و چین خورده، دارای تقسیمات پَری یا پنجه‌ای؛ گل‌آذین گوشتدار، پانیکول یا سُنبله، اغلب دارای براکته‌های اسپات مانند، گل‌های یک یا دو جنسی، منظم، ۶ گلپوش آزاد یا پیوستهٔ گوشتدار، ۶ پرچم یا بیشتر، معمولاً ۳ برچهٔ پیوسته و ندرتاً آزاد، یک تخمک، تخمدان فوقانی ۱ تا ۳ خانه‌ای، ۳ تخمک و میوهٔ سته، و گاهی بسیار بزرگ. این گیاهان بومی نواحی گرمسیری هستند. در لهجه بندرعباسی که در بخش اعظمی از هرمزگان رایج است به این درخت مغ گفته میشود که کلمه‌ای باستانی است

راسته

خرماسانان (Arecales) راسته‌ای نخل‌مانند با فقط یک تیره و ۱۸۹ سرده و حدود ۲۴۰۰ گونه که برخی از آنها اهمیت اقتصادی دارند؛ با اینکه همه گونه‌های خرماسانان به‌جز تعداد کمی، محدود به مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری می‌شوند، از لحاظ جغرافیایی و شکل ظاهری با یکدیگر فرق دارند.

انواع نخل

• نخل خرما
• نخل نارگیل
• نخل ساگو
• نخل آفریقایی (نخل روغن)
• نخل فوفل

ویژگی‌ها

نخل از درختان گلدار تک لپه‌ای است. انواع نخل به طور عمده درختان نواحی گرمسیری هستند. معمولاً نخل‌ها تنه‌های بلند و بدون شاخه‌ای دارند که مجموعه‌ای از برگهایی بزرگ، مرکب و همیشه سبز در بالای آن قرار دارد.

باورها

نشانه بخشش

در ادبیات فارسی درخت نخل نشان از بخشندگی است، در شعر سعدی آمده‌است:

گرت ز دست برآید چو نخل باش کریم

ورت ز دست نیاید چو سرو باش آزاد

نشانه پیروزی

در اروپای قبل از مسیح شاخه نخل نشان پیروزی بوده‌است.

منابع

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نخل موجود است.

• انجم‌روز، عباس، خرماستان ایران: نشر عروج، زمستان ۱۳۷۳.

جستارهای وابسته

• مخور