عبدالوهاب بیاتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عَبدالوَهّاب بَیاتی
زادروز ۱۹ دسامبر ۱۹۲۶
بغداد, عراق
درگذشت ۳ اوت ۱۹۹۹ میلادی (۷۲ سال)
دمشق ,  سوریه
محل زندگی قاهره، بیروت، دمشق، لندن، مسکو، مادرید، بغداد
ملیت عراقی
پیشه شاعر


عَبدالوَهّاب بَیاتی (زادهٔ ۱۹۲۶ در بغداد، درگذشتهٔ ۱۹۹۹) یکی از شاعران نوگرای عرب و عراقی است و معمولاً وی را در کنار نازک الملائکه و بدر شاکر السیاب از اولین شاعران نوگرای شعر عربی می‌دانند.

آثار[ویرایش]

  • دیوان ملائکة وشیاطین 1950م
  • أباریق مهشمة 1955م.
  • المجد للأطفال والزیتون 1956م
  • رسالة إلی ناظم حکمت 1956م.
  • أشعار فی المنفی 1957م.
  • عشرون قصیدة من برلین 1959م.
  • کلمات لا تموت 1960م.
  • طریق الحریة (بالروسیة) 1962م.
  • سفر الفقر والثورة.
  • النار والکلمات 1964.
  • الذی یأتی ولا یأتی 1966م.
  • الموت فی الحیاة 1968م.
  • تجربتی الشعریة 1968م.
  • عیون الکلاب المیتة 1969م.
  • بکائیة إلی شمس حزیران والمرتزقة 1969م.
  • الکتابة علی الطین 1970م.
  • یومیات سیاسی محترف 1970م.
  • وقد صدر له دیوان عبد الوهاب البیاتی الذی ضم دواوینه المذکورة فی 3 أجزاء نشْر دارالعودة ببیروت 1972م
  • قصائد حب علی بوابات العالم السبع 1971م
  • سیرة ذاتیة لسارق النار 1974م.
  • کتاب البحر 1975م.
  • قمر شیراز 1975م.
  • صوت السنوات الضوئیة 1979م.
  • بستان عائشة 1989م.
  • کتاب المراثی 1995
  • الحریق 1996
  • خمسون قصیدة حب 1997
  • البحر بعید أسمعه یتنهد 1998
  • ینابیع الشمس - السیرة الشعریة 1999
  • ومن أعماله الإبداعیة الأخری مسرحیة محاکمة فی نیسابور 1973م. ومن مؤلفاته بول الیوار، وأراجون، وتجربتی الشعریةو مدن ورجال ومتاهات وجمعت حواراته فی کتاب کنت أشکو إلی الحجر.

منابع[ویرایش]