غلامحسین محسنی اژه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
غلامحسین محسنی اژه‌ای
معاون اول قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران
مشغول به کار
۱ شهریور ۱۳۹۳ – تاکنون
گمارنده صادق لاریجانی
پس از ابراهیم رئیسی
دادستان کل کشور
مشغول به کار
۲ شهریور ۱۳۸۸ – ۱ شهریور ۱۳۹۳
گمارنده صادق لاریجانی
پس از قربانعلی دری نجف‌آبادی
پیش از ابراهیم رئیسی
وزیر اطلاعات ایران
مشغول به کار
۲۳ مرداد ۱۳۸۴ – ۳ مرداد ۱۳۸۸
رئیس‌جمهور محمود احمدی‌نژاد
پس از علی یونسی
پیش از حیدر مصلحی
اطلاعات شخصی
تولد ۱۳۳۵
اژیه، شهرستان اصفهان
ملیت  ایران
پیشه روحانی، سیاستمدار و قاضی
دین اسلام شیعه
دادستان دادگاه ویژه روحانیت

غلامحسین محسنی اژه‌ای (زاده ۱۳۳۵ در اژیه) سیاست‌مدار، روحانی و قاضی ایرانی است. وی سمت هایی چون دادستان دادگاه ویژه روحانیت، وزیر اطلاعات در دولت نهم و دادستان کل کشور را در اختیار داشته و هم اکنون معاون اول قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران است.

زندگینامه[ویرایش]

وی در سال ۱۳۳۵ در اژیه (از توابع اصفهان) بدنیا آمد.وی پس از پایان سطح عالی در مدرسه حقانی، چند سال در درس خارج در حوزهٔ علمیه قم شرکت کرد. محسنی اژه ای علاوه بر تحصیلات حوزوی دارای مدرک دکترای حقوق بین‌الملل خصوصی نیز است.[۱]

تحریم اتحادیه اروپا[ویرایش]

اتحادیه اروپا طی تصمیم مورخ ۲۳ فروردین ۱۳۹۰ (۱۳ آوریل ۲۰۱۱)، ۳۲ مقام ایرانی از جمله غلامحسین محسنی اژه‌ای را به دلیل نقشی که در نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی داشته اند، از ورود به کشورهای این اتحادیه محروم کرد. کلیه دارایی های این مقامات نیز در اروپا توقیف خواهد شد [۲].

موارد نقض حقوق بشر[ویرایش]

بر اساس بیانیه اتحادیه اروپا ، غلامحسین محسنی اژه ای در زمان تصدی وزارت اطلاعات ، پس از انتخابات سال ۱۳۸۸ ، ماموران اطلاعاتی تحت امر او مسئول بازداشت، شکنجه و گرفتن اعترافات اجباری از صدها فعال، روزنامه نگار، مخالف و سیاستمداران اصلاح طلب بودند.محسنی اژه‌ای، همچنین در جریان ضرب و شتم زندانیان بند ۳۵۰ اوین [۳].در فروردین ۱۳۹۳ سخنگوی دستگاه قضایی بود و علاوه بر تکذیب وقایع رخ داده در زندان اوین و حمایت از ماموران زندان، زندانیان و خانواده‌ها را تهدید کرد [۴] که به دلیل اطلاع‌رسانی درباره این رخداد برای آنها پرونده سازی خواهد شد و مورد تعقیب قضایی قرار خواهند گرفت [۵].


وقایع مهم در دوران تصدی[ویرایش]

قضاوت در دادگاه غلامحسین کرباسچی[ویرایش]

او در سال ۱۳۷۷ قاضی دادگاه محاکمه غلامحسین کرباسچی بود. مباحثات میان او و کرباسچی در جلسات علنی دادگاه که از صداوسیما پخش می‌گردید، بازخورد زیادی داشت.

درگیری با عیسی سحرخیز[ویرایش]

وی در کسوت رییس دادگاه ویژه روحانیت، در جلسه هفتگی هیئت نظارت بر مطبوعات با عیسی سحرخیز نماینده مدیران مطبوعات در این هیئت گلاویز شده، اقدام به پرتاب قندان به سوی او و سپس گاز گرفتن شانهٔ چپ او نمود. تاکنون به شکایت سحرخیز از او رسیدگی نشده است.[۶][۷]

قتل‌های زنجیره‌ای[ویرایش]

اکبر گنجی پس از نوشتن کتاب‌های «تاریک‌خانه اشباح» و «عالی‌جناب سرخ‌پوش و عالی‌جنابان خاکستری» از وی به عنوان یکی از افراد دخیل در قتل پیروز دوانی و قتل‌های زنجیره‌ای یاد کرد.[۸]

وزارت اطلاعات و برکناری[ویرایش]

غلامحسین محسنی اژه‌ای در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ با رئیس جمهور وقت ایران، محمود احمدی نژاد، برای تصدی وزارت اطلاعات از مجلس رأی اعتماد گرفت و در روز ۳ مرداد ۱۳۸۸ از سمت خود برکنار شد.[۹]

اقدام به محدودیت استفاده از اینترنت[ویرایش]

اژه ای در شهریورماه سال ۱۳۹۳ در نامه ای به دکتر محمود واعظی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات خواستار اعمال محدودیتهای بیشتر روی اینترنت نظیر فیلترینگ وایبر، واتس آپ، تانگو و سایر شبکه های اجتماعی شد. این اقدام وی واکنشهای بسیاری در آحاد جامعه ایران داشت.


کابینهٔ نخست احمدی‌نژاد
وزیران
ر. وزیر وزارت‌خانه ر. وزیر وزارت‌خانه
۱ فرشیدیعلی‌احمدی آموزش‌وپرورش ۱۲ رحمتیبهبهانی راه وترابری
۲ سلیمانی ارتباطات ۱۳ کاظمیمصری رفاه
۳ محسنی اژه‌ایبرکناری اطلاعات وامنیت ۱۴ طهماسبیمحرابیان صنایع ومعادن
۴ دانش جعفریحسینی اقتصاد ۱۵ زاهدی علوم
۵ متکی امورخارجه ۱۶ صفارهرندیبرکناری ارشاد
۶ میرکاظمی بازرگانی ۱۷ جهرمی کار
۷ باقری‌لنکرانی بهداشت ۱۸ پورمحمدیکردانمحصولی کشور
۸ ناظمیعباسی تعاون ۱۹ سعیدی‌کیا مسکن
۹ اسکندری جهادکشاورزی ۲۰ وزیری هامانهنوذری نفت
۱۰ کریمی رادالهام دادگستری ۲۱ فتاح نیرو
۱۱ محمدنجار دفاع
معاونان ریاست جمهوری
معاون اول رییس‌جمهور: پرویز داوودیاسفندیار رحیم‌مشایی
ر. معاون معاونت ر. معاون معاونت
۱ موسوی معاون حقوقی ۵ دهقاناستعفا بنیاد شهید
۲ رهبربرکناری معاون برنامه‌ریزی ۶ علی‌آبادیسعیدلو تربیت بدنی
۳ واعظ‌ زاده علمی و فناوری ۷ جوادی محیط زیست
۴ آقازادهاستعفا انرژی اتمی ۸ رحیم‌مشاییبقایی میراث فرهنگی


در ۳ مردادماه ۱۳۸۸ چند روز پس از درگیری لفظی اژه‌ای و چند وزیر دیگر با محمود احمدی نژاد در جلسه هیات دولت و خروج اعتراض آن‌ها از جلسه دولت بر سر تعلل احمدی نژاد از پذیرش برکناری اسفندیار رحیم مشایی و همچنین مخالفت وزیر اطلاعات با پخش اعترافات بازداشت‌شدگان حوادث پس از انتخابات در تلویزیون[۱۰] احمدی نژاد اژه‌ای را از کار برکنار کرد.[۱۱] ۲۱۰ نماینده مجلس در نامه‌ای که در صحن علنی مجلس هشتم ایران قرائت شد از او تقدیر کردند[۱۲] و مجید علوی معاون وزیر اطلاعات حکم سرپرستی وزارتخانه را قبول نکرد و احمدی‌نژاد خود سرپرستی این وزارتخانه را برعهده گرفت.[۱۳] برخی نمایندگان مجلس، این اقدام احمدی‌نژاد را عجولانه، نسنجیده و بدون برنامه معرفی کردند.[۱۴]

مسوولیت‌ها[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ‏ «درباره حجت الاسلام محسني اژه اي چه مي دانيم؟». باشگاه خبرنگاران جوان. بازبینی‌شده در ۸ ژانویه ۲۰۱۴. 
  2. «تحریم مقامات ایرانی توسط اتحادیه اروپا». عدالت برای ایران، 22 اسفند 1391. بازبینی‌شده در 03 مرداد 1394. 
  3. «عدالت برای ایران مقامات مسئول اعمال خشونت علیه زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ اوین را معرفی می‌کند». عدالت برای ایران، ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در 05 مرداد 1394. 
  4. «اژه‌ای زندانیان و خانواده‌ها را تهدید کرد: برای غائله‌آفرینان پرونده تشکیل می‌شود». وب سایت خبری تحلیلی کلمه، ۸ اردیبهشت ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در 05 مرداد 1394. 
  5. «پرونده ناقض حقوق بشر: غلامحسین محسنی اژه‌ای». عدالت برای ایران، ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در 05 مرداد 1394. 
  6. بی بی سی دوشنبه ۲۴ مه ۲۰۰۴
  7. «خانواده سحرخیز: نگران هستیم»(فارسی)‎. میزان‌پرس. بازبینی‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۸۸. 
  8. GANJI IDENTIFIED FALLAHIAN AS THE «MASTER KEY» IN CHAIN MURDERS
  9. اژه‌ای هم برکنار شد
  10. بروجردی: وزیر اطلاعات با پخش اعترافات بازداشت شدگان مخالف است روزنامه جام جم، مردادماه ۱۳۸۸
  11. عزل وزیر اطلاعات؛ تسلیم استعفانامه وزیر ارشاد
  12. بیانیه تقدیر ۲۱۰ نماینده مجلس از وزیر برکنار شده اطلاعات عصر ایران
  13. با حکم رئیس‌جمهور؛ علوی قائم مقام وزارت اطلاعات شد ایلنا، ۶ مرداد ۱۳۸۸
  14. عزل اژه‌ای به خاطر مشایی تاسف انگیز و قابل تامل است خبرگزاری مهر

منابع[ویرایش]

پیشین:
علی یونسی
وزیر اطلاعات
۱۳۸۴ - ۱۳۸۸
پسین:
حیدر مصلحی
پیشین:
دری نجف‌آبادی
دادستان کل کشور
از ۱۳۸۸
پسین:
نامشخص