لاک‌پشت پوزه‌عقابی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
لاک‌پشت پوزه‌عقابی
Hawksbill Turtle.jpg
وضعیت بقا
آرایه‌شناسی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: خزندگان
راسته: سنگ‌پشتان
زیرراسته: نهان‌گردن
تیره: لاک‌پشت‌های دریایی
سرده: Eretmochelys
Species: E. imbricata
نام علمی
Eretmochelys imbricata
لینه، ۱۷۶۶
Hawksbill turtle range map.png
مترادف (زیست‌شناسی)

لاک‌پشت پوزه عقابی (Eretmochelys imbricata) گونه‌ای لاک‌پشت دریایی است که به‌شدت در معرض خطر انقراض قرار دارد. این گونه از تیره باخه‌ایان است. پوزهٔ این لاک‌پشت برای بیرون کشیدن غذای اصلیش یعنی اسفنج دریایی از لابه‌لای مرجانها به شکل منقار عقاب درآمده و از همین رو به لاک‌پشت پوزه عقابی یا منقار کوتاه موسوم گشته‌است. این لاک‌پشت تنها گونه موجود از سرده Eretmochelys است. این گونه توزیعی جهانی داشته و زیرگونههایی در اقیانوس اطلس و هند-آرام دارد—به‌ترتیب E. i. imbricata و E. i. bissa.

ظاهر پوزه‌عقابی مشابه دیگر لاک‌پشت‌های دریایی است. به‌طور کلی، این لاک‌پشت بدنی صاف و پهن، یک پشت‌لاک محافظتی و اندام باله‌شکل سازگار شده برای شنا در اقیانوس‌های آزاد دارد. E. imbricata به دلیل پوزه تیز و منحنی، بخش برجسته جلویی پوزه‌اش و بخش‌های اره‌مانند پوسته‌اش به‌سادگی از دیگر لاک‌پشت‌های دریایی تشخیص داده می‌شود. پوسته پوزه‌عقابی با توجه به دمای آب به‌آرامی تغییر رنگ می‌دهد. با وجود این‌که این لاک‌پشت‌ها بخشی از زندگی‌شان را در اقیانوس‌های آزاد می‌گذرانند، زمان بیشتری را در کولاب‌های کم‌عمق و آب‌سنگ‌های مرجانی سپری می‌کنند.

پوزه‌عقابی‌ها همه‌چیز خوارند، اما غذای اصلی‌شان اسفنج دریایی است. افراد این گونه از رده خزندگان هستند و به همین دلیل تنفس ششی دارند. این لاک‌پشت‌ها برای مبادله هوا پس از مدت حدود ۴ تا ۵ دقیقه برای چند ثانیه روی سطح آب می‌آیند. توان آن‌ها برای باقی‌ماندن زیر آب با توجه به فعالیتشان متفاوت است، اما در حالت خواب و استراحت می‌توانند تا ۷ ساعت بدون تنفس زیر آب بمانند و در مواقع خواب زمستانی گاه تا چندین ماه در زیر آب باقی می‌مانند.

چرخه زندگی لاک‌پشت پوزه‌عقابی شامل سه بخش کلی دریانشینی، اقیانوسی و باروری می‌شود که در مرحله باروری جانور به بلوغ جنسی می‌رسد. جفت‌یابی پوزه‌عقابی‌ها به شکل دوسالانه است و جانور ماده در چاله‌ای در ساحل تخم‌ریزی کرده و خود به آب بازمی‌گردد. نوزادان پس از حدود دو ماه و در میان شب از تخم بیرون آمده و راه خود را به‌طور غریزی به‌طرف آب پیش می‌گیرند. اگر نوزادان تا پیش از روشنایی روز به آب نرسند، ممکن است توسط شکارچیانی مثل پرندگان و خرچنگ‌ها صید و شکار شود. پوزه‌عقابی‌ها پس از ۲۰ سال به بلوغ می‌رسند و به دلیل پشت‌لاک محکم، فقط شکارچیان محدودی مثل تمساح آب شور، کوسه و هشت‌پا قابلیت شکار نوع بالغ این گونه را دارند. اطلاعات چندانی در خصوص چرخه زندگی این گونه در دسترس نیست و پژوهشگران به‌دنبال یافتن اطلاعات بیشتر از طریق ردیاب و ماهواره هستند.

اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت E. imbricata را به‌عنوان گونه در معرض انقراض طبقه‌بندی کرده و دلیل اصلی این موضوع، آموزش ماهیگیری توسط انسان‌ها است. پوسته پوزه‌عقابی منبع اصلی ماده Tortoiseshell هستند که برای تزیین استفاده می‌شود. علاوه بر کاربردهای تزیینی، کاربرد خوراکی هم برای گوشت پوزه‌عقابی وجود دارد که از زمان چین پیش از میلاد به‌عنوان نوعی غذای لذیذ استفاده می‌شده. سایتس صید و تجارت لاک‌پشت دریایی پوزه‌عقابی و محصولات نشأت گرفته از آن را غیرقانونی اعلام کرده‌است.

لاک‌پشت پوزه‌عقابی در ایران و خلیج فارس هم یافت می‌شود. از جمله جزیره‌های زیستگاه این گونه می‌توان به جزایر نخیلو و ام‌الکرم در استان بوشهر و جزایر قشم، شیدور، هندورابی، هنگام و هرمز در استان هرمزگان اشاره کرد.

کالبدشناسی و ریخت‌شناسی[ویرایش]

لاک‌پشت‌های دریایی پوزه‌عقابی بالغ معمولاً تا طول ۱ متر (۳ پا) رشد می‌کنند و وزنشان به‌طور متوسط حدود ۸۰ کیلوگرم (۱۸۰ پوند) است. سنگین‌ترین پوزه‌عقابی مشاهده شده در حدود ۱۲۷ کیلوگرم (۲۸۰ پوند) وزن داشته‌است.[۲] پوسته یا پشت‌لاک این لاک‌پشت زمینه‌ای کهربایی رنگ با طرح ترکیب نامنظم رگه‌های تاریک و روشن، همراه با رنگ‌هایی اغلب سیاه و قهوه‌ای لکه‌دار به سمت دو طرف بدن آن دارد.[۳]

نمای نزدیک از پوزه متمایز پوزه‌عقابی

چندین مشخصه پوزه‌عقابی آن را از دیگر گونه‌های لاک‌پشت دریایی متفاوت می‌کنند. سر مخروطی و بلند آن که به دهانی منقار مانند (دلیل نام‌گذاری آن) منتهی می‌شود و منقارش هم سریع‌تر از دیگران پرداخته و قلاب شده‌است. پیشانی پوزه‌عقابی دو پنجه قابل مشاهده روی هر باله دارد.[۴]

طرح‌های سپرمانند دارای همپوشانی که به ایجاد طرح دندانه‌داری در پشت‌لاک این جانور منجر شده‌اند

یکی از مشخصات متفاوت پوزه‌عقابی که ساده‌تر شناسایی می‌شود، طرح سپرمانند کلفتی است که پشت‌لاکش را می‌سازد. پشت‌لاک آن دارای پنج طرح مرکزی و چهار جفت طرح سپرمانند جانبی است. مانند بسیاری از اعضای تیره این گونه، طرح‌های سپرمانند عقبی آن به‌گونه‌ای همپوشانی دارند تا طرح دندانه‌داری مشابه یک اره یا چاقوی گوشت‌بری به بخش پشتی پشت‌لاک آن بدهند. طول پشت‌لاک این گونه به حدود ۱ متر (۳ پا) می‌رسد.[۴] به نظر می‌رسد پوزه‌عقابی معمولاً از پوسته محکم خود برای جا دادن بدنش در فضاهای تنگ میان صخره‌ها استفاده می‌کند.[۵]

پوزه‌عقابی برای حرکت از خزیدن همراه با نوعی راه رفتن جایگزین استفاده می‌کند و به همین علت ردپای آن روی شن نامتقارن است. برای مقایسه، لاک‌پشت سبز و لاک‌پشت چرمی راه رفتن متقارن‌تری دارند.[۶][۷]

به‌دلیل مصرف گزنده‌تباران سمی، گوشت لاک‌پشت پوزه‌عقابی دریایی می‌تواند سمی باشد.[۸]

نشان داده شده که پوزه‌عقابی زیست‌فلورسنس است و نخستین خزنده‌ای است که با این مشخصه دیده شده. نشأت گرفتن این پدیده از رژیم غذایی این لاک‌پشت که شامل ساز و کارهای زیست‌فلورسنس (مثل مرجان سختی به نام Physogyra lichtensteini) نامشخص است. افراد نر این گونه رنگدانه‌های شدیدتری نسبت به ماده‌ها دارند و یک نقش رفتاری نشأت گرفته از این تفاوت‌ها قابل حدس است.[۹][۱۰]

توزیع[ویرایش]

لاک‌پشت‌های دریایی پوزه‌عقابی دامنه وسیعی را در بر می‌گیرند. آن‌ها عمدتاً در صخره‌های استوایی اقیانوس هند، اطلس و آرام یافت می‌شوند. از بین تمام گونه‌های لاک‌پشت دریایی، E. imbricata بیشترین ارتباط را با آب‌های استوایی گرم دارد. دو زیرمجموعه اصلی از این گونه در اقیانوس اطلس و هند-آرام شناخته شده‌اند.[۱۱]

زیرمجموعه اقیانوس اطلس[ویرایش]

در اقیانوس اطلس، دامنه جمعیت پوزه‌عقابی از خلیج مکزیک در غرب تا دماغه امید نیک در آفریقای جنوبی در شرقی‌ترین نقطه گسترده شده‌است.[۱۱][۱۲][۱۳] آن‌ها در ساحل برزیل (خصوصاً باهیا و فرناندو دی نورونیا) تا فلوریدای جنوبی و آب‌های ویرجینیا زندگی می‌کنند.[۲]

در کارائیب، لانه اصلی آن‌ها در سواحل آنتیل کوچک، باربادوس،[۱۴] گوادلوپ،[۱۵] پارک ملی تورتوگوئرو[الف] در کاستاریکا[۱۶] و یوکاتان است. آن‌ها در آب‌های کوبا[۱۷] و در اطراف جزیره مونا در نزدیکی پورتوریکو[۱۸] و دیگر مکان‌ها تغذیه می‌کنند. نام زیرمجموعه اقیانوس اطلس، E. i. imbricata است.[۱۹]

طرح دیگری از توزیع محتمل E. imbricata: دایره‌های قرمز نشان‌گر مکان‌های لانه‌گزینی اصلی و دایره‌های زرد نشان‌گر مکان‌های لانه‌گزینی فرعی هستند

زیرمجموعه هند-آرام[ویرایش]

در اقیانوس هند، پوزه‌عقابی‌ها در ساحل شرقی آفریقا، شامل دریاهایی که ماداگاسکار را احاطه کرده‌اند و دریاهای نزدیک جزایر گروهی و در تمام سواحل شرقی آسیا به‌طور معمول دیده می‌شوند. این سواحل آسیایی شامل خلیج فارس، دریای سرخ، شبه‌قاره هند و آسیای جنوب شرقی می‌شوند. آن‌ها همچنین در مجمع‌الجزایر مالایی و استرالیای شمالی حضور دارند. دامنه این گونه در اقیانوس آرام محدود به مناطق استوایی و نیمه‌استوایی آن است. در غرب، این ناحیه از نوک جنوب‌غربی شبه‌جزیره کره و جنوب مجمع‌الجزایر ژاپن تا شمال نیوزیلند گسترش یافته‌است.[۲۰] نام این زیرمجموعه، E. i. bissa است.[۱۹]

لاک‌پشت دریایی پوزه‌عقابی در سیبا، آنتیل هلند

فیلیپین میزبان چندین لانه شامل جزیره بوراکای و پونتا دومالاگ در داوائو سیتی است. ساحل داچیان در ماتی سیتی در داوائو شرقی میزبان یکی از مهم‌ترین مکان‌های تخم‌ریزی این گونه در کنار گونه لاک‌پشت زیتونی در مجمع‌الجزایر کشور فیلیپین است.[۲۱] گروه کوچکی از جزایر در جنوب‌غربی مجمع‌الجزایر به‌نام «ترتل آیلندز» (به معنای جزایر لاک‌پشت) گذاشته شده‌اند، چرا که دو گونه از لاک‌پشت‌های دریایی در این محل لانه دارند، یعنی پوزه‌عقابی و لاک‌پشت سبز دریایی.[۲۲] در ژانویه ۲۰۱۶، یکی از نوجوانان این گونه در خلیج تایلند مشاهده شد.[۲۳] مقاله استریتس تایمز[ب] در ۲۰۱۸، گزارش داد که حدود ۱۲۰ لاک‌پشت پوزه‌عقابی نوجوان اخیراً در پولئو ساتومو[پ] در سنگاپور تخم‌گذاری کرده‌اند.[۲۴] لاک‌پشت‌های پوزه‌عقابی که به‌طور معمول در آب‌های سنگاپور یافت می‌شوند به مناطقی مثل پارک ساحل شرقی و پولئو ساتومو و به لانه بازگشته‌اند.[۲۵] در هاوایی، پوزه‌عقابی‌ها بیشتر در جزایر اصلی شامل اوآهو، مائوئی، مولوکای و هاوایی لانه‌گزینی می‌کنند.[۲۶] در استرالیا شناخته شده که پوزه‌عقابی‌ها در جزیره میلمن در دیواره بزرگ مرجانی لانه‌گزینی می‌کنند.[۲۷] لاک‌پشت‌های دریایی پوزه‌عقابی در مناطق غربی جزیره کوسین در سیشل زندگی می‌کنند و از سال ۱۹۹۴ تحت محافظت قانونی قرار گرفته‌اند و جمعیتشان رو به بازیابی است.[۲۸] جزایر و جزایر کوچک داخلی سیشل، مانند آلدبرا، زمین‌های متداول تغذیه برای پوزه‌عقابی‌های نابالغ است.[۷][۲۹]

زیرمجموعه اقیانوس آرام شرقی[ویرایش]

در اقیانوس آرام شرقی شناخته شده که پوزه‌عقابی‌ها در شبه‌جزیره باخا کالیفرنیا واقع در جنوب مکزیک و در حاشیه ساحل تا پروی جنوبی واقع شده‌اند.[۱۱] با این وجود در سال ۲۰۰۷ این گونه تا حدود زیادی در این منطقه ریشه‌کن شده در نظر گرفته شده بود.[۳۰] مکان‌های مهم لانه‌گزینی و غذایابی باقی‌مانده از آن زمان در مکزیک، السالوادور، نیکاراگوئه و اکوادور کشف شده‌اند و فرصت‌های تازه‌ای را برای تحقیق و حفاظت فراهم کرده‌اند. در مقایسه با حالت مرسوم آن‌ها در دیگر نقاط جهان که زیستگاه پوزه‌عقابی‌ها در درجه اول صخره‌های مرجانی و لایه‌های سنگی است، در اقیانوس آرام شرقی پوزه‌عقابی‌ها تمایل دارند تا عمدتاً در خورهای کرنا لانه‌گزینی و غذایابی کنند، مثل آن‌هایی که در خلیج جیکولیسکو در السالوادور، خلیج فونسکا در نیکاراگوئه، السالوادور و هندوراس، استرو پادره راموس در نیکاراگوئه و خلیج گوایاکوئیل در اکوادور حضور دارند.[۳۱]

بوم‌شناسی[ویرایش]

زیستگاه[ویرایش]

لاک‌پشت‌های دریایی پوزه‌عقابی بالغ عمدتاً در آب‌سنگ‌های مرجانی استوایی یافت می‌شوند. آن‌ها معمولاً درحال استراحت در غارها و لبه‌های درون و اطراف این آب‌سنگ‌ها در تمام روز مشاهده می‌شوند. به‌عنوان گونه‌ای بسیار مهاجرتی، آن‌ها در دامنه وسیعی از زیستگاه‌ها ساکن می‌شوند، از اقیانوس‌های آزاد تا کولاب‌ها و حتی باتلاق‌های کرنا در خورها.[۴][۳۲] اولویت‌های گزیدن زیستگاه در مراحل اولیه زندگی E. imbricata چندان شناخته‌شده نیستند، اما گمان می‌رود که آن‌ها مانند دیگر لاک‌پشت‌های دریایی جوان کاملاً دریانشین باشند و تا زمان بلوغ در دریا بمانند.[۳۳]

تغذیه[ویرایش]

پوزه‌عقابی در یک آب‌سنگ مرجانی واقع در ونزوئلا

با وجود همه‌چیزخوار بودن آن‌ها، غذای اصلی‌شان اسفنج دریایی است. این غذا ۷۰–۹۵ درصد از رژیم این لاک‌پشت را تشکیل می‌دهد.[۳۴] با این وجود، مثل بسیاری از اسفنجیان، آن‌ها فقط در گونه‌های انتخابی تغذیه می‌کنند و بسیاری از دیگر گونه‌ها را نادیده می‌گیرند. جمعیت کارائیب این گونه عمدتاً از آستروفوریدا، اسپیروفوریدا و هادرومریدا در رده اسفنج‌های شاخی تغذیه می‌کنند.[۳۵] به‌جز اسفنج‌ها، پوزه‌عقابی‌ها از دیگر جلبک‌ها، گزنده‌تباران، شانه‌دارتباران و دیگر انواع عروس‌های دریایی و شقایق دریایی هم تغذیه می‌کنند.[۴] آن‌ها همچنین از آب‌سان‌زیان عروس‌دریایی‌مانندی به نام ناوچه پرتغالی[ت] هم تغذیه می‌کنند. پوزه‌عقابی‌ها هنگام تغذیه از این گزنده‌تباران چشم‌های محافظت‌نشده خود را می‌بندند. یاخته گزنده ناوچه پرتغالی نمی‌تواند به سر محافظت‌شده این لاک‌پشت نفوذ کند.[۲]

پوزه‌عقابی‌ها بسیار ارتجاعی بوده و نسبت به شکارچیانشان مقاوم هستند. بعضی از اسفنج‌هایی که می‌خورند مثل اسفنج دریایی آپتوس، Chondrilla nucula, Tethya actinia, Spheciospongia vesparium و Suberites domuncula بسیار سمی و غالباً کشنده هستند. علاوه بر این، پوزه‌عقابی‌ها گونه‌هایی از اسفنج که مقدار زیادی سوزنه سیلیکایی داشته باشند را انتخاب می‌کنند، مثل آنکورینا، جئودیا، اسیونمیا و Placospongia.[۳۶][۳۷]

تنفس[ویرایش]

یک لاک‌پشت پوزه‌عقابی روی آب در سواحل سیبا

پوزه‌عقابی‌ها تقریباً تمام زندگی خود را زیر آب زندگی می‌کنند، اما باید جهت تنفس به سطح آب آمده و هوا تنفس کنند، چرا که از اکسیژن موجود در این هوا برای انجام فعالیت‌های این گونه استفاده می‌شود. همانند دیگر خزندگان، پوزه‌عقابی‌ها هم دارای شش هستند و به علت انجام سریع و پرقدرت عمل دم، می‌توانند هوای موجود در شش‌هایشان را سریعاً با هوای دارای اکسیژن مبادله کنند. شش پوزه‌عقابی‌ها برای مبادله سریع اکسیژن و جلوگیری از گیر کردن گازها در هنگام حضور در عمق آب سازگار شده‌است.[۴] خون لاک‌پشت‌های دریایی می‌تواند اکسیژن را حتی در فشار زیاد زیر آب به اندام‌ها برساند. لاک‌پشت‌های سرخ و لاک‌پشت‌های سبز معمولاً به مدت ۴ تا ۵ دقیقه در زیر آب شنا کرده و سپس برای یک تا سه ثانیه و جهت تنفس به سطح آب می‌آیند.[۴]

لاک‌پشت‌های دریایی از جمله پوزه‌عقابی‌ها می‌توانند به مدت چندین ساعت زیر آب استراحت کرده یا بخوابند ولی این زمان در هنگام شیرجه برای غذا یا جهت فرار از دست شکارچیان بسیار کوتاه‌تر است.[۴] پوزه‌عقابی‌ها معمولاً می‌توانند در هنگام خواب یا استراحت به مدت ۴ تا ۷ ساعت زیر آب بمانند.[۳۸] تحقیقات نشان داده که لاک‌پشت‌های دریایی در خواب زمستانی گاه چندین ماه بدون تنفس در زیر آب به حیات خود ادامه می‌دهند.[۳۸][۳۹]

تنفس پوزه‌عقابی از دو راه دهان و مقعد انجام می‌شود. پژوهش‌های بیشتر در خصوص دلیل ممکن بودن خواب زمستانی چند ماهه لاک‌پشت‌های دریایی نشان داده که این جانوران در حین خواب زمستانی از راه گیرنده‌های مقعد خود تنفس می‌کنند. از آن‌جا که پشت‌لاک این گونه‌ها بسیار محکم است، قابلیت فعالیت ماهیچه‌های تنفسی همانند انسان—که باعث حرکت مناسب شش‌ها شوند—وجود ندارد. از طرف دیگر، تنفس ششی در هنگام خواب زمستانی منجر به ایجاد اسید لاکتیک می‌شود که لاک‌پشت باید برای دفع آن فرآیندی را انجام دهد که منجر به مصرف انرژی می‌شود. در عوض، لاک‌پشت‌های دریایی که در آب‌های سرد به خواب زمستانی فرو می‌روند از راه مقعد تنفس می‌کنند. در این شیوه، در اطراف پارگین کیسه‌هایی به‌نام بورسا[ث] وجود دارند که به راحتی گسترش می‌یابند. در دیواره این کیسه‌ها، رگ‌های خونی وجود دارند. اکسیژن وارد شده از راه این کیسه‌ها به رگ‌ها وارد شده و به مصرف لاک‌پشت می‌رسد و سپس کیسه‌ها به وضع فشرده و عادی خود بر می‌گردند. در این شیوه، انرژی زیادی مصرف نمی‌شود و لاک‌پشت می‌تواند در حال خواب زمستانی، که انرژی زیادی برای انجام فعالیت‌های معمول وجود ندارد، به حیات خود ادامه دهد.[۴۰][۴۱][۴۲]

چرخه زندگی[ویرایش]

پوزه‌عقابی ماده در حال تخم‌ریزی در جزیره مونا، پورتوریکو

اطلاعات زیادی در خصوص تاریخچه زندگی پوزه‌عقابی در دسترس نیست.[۴۳] تاریخچه زندگی آن‌ها می‌تواند به سه مرحله تقسیم شده باشد: مرحله دریانشینی که از خروج از تخم تا حدود ۲۰ سانتی‌متری جانور را شامل می‌شود، مرحله اقیانوسی که لاک‌پشت‌های نابالغ به مناطق غذایابی فرستاده می‌شوند، و مرحله باروری که لاک‌پشت‌ها در آن به بلوغ جنسی می‌رسند.[۴۴] مرحله دریانشینی محتملاً تا زمانی که لاک‌پشت‌ها به حدود ۲۰ سانتی‌متر در مدت زمان ۱ تا ۳ سالگی برسند ادامه دارد.[۴۵] این لاک‌پشت‌ها در حدود ۴۰ سانتی‌متر (۲ تا ۴ سالگی) به بلوغ جنسی می‌رسند.[۴۶] پوزه‌عقابی‌ها نوعی وفاداری را پس از رسیدن به مرحله اقیانوسی نشان می‌دهند،[۴۷] با این وجود مهاجرتشان به زیستگاه‌های مشابه دیگر ممکن است.[۴۸]

برای یافتن اطلاعات بیشتر در خصوص چرخه زندگی لاک‌پشت‌های پوزه‌عقابی، از ردیاب و ماهواره استفاده می‌شود. با توجه به دانش پایین نسبت به زندگی این گونه، پژوهشگران با استفاده از ردیاب‌های نصب شده روی پشت‌لاک پوزه‌عقابی‌ها آن‌ها را ردیابی می‌کنند. در این شیوه، هنگام تخم‌ریزی افراد گونه پژوهشگران ردیاب را روی آن‌ها نصب می‌کنند و با برگشت فرد به درون آب، با استفاده از ماهواره آن را ردیابی می‌کنند تا دانش بیشتری در خصوص پوزه‌عقابی به دست آید.[۴۹]

تولید مثل[ویرایش]

لاک‌پشت پوزه‌عقابی نوزاد در پائولیستا، پرنامبوکو، برزیل

پوزه‌عقابی‌ها به صورت دوسالانه در کولاب‌های منزوی اطراف ساحل‌های لانه‌گزینی‌شان در سواحل دوردست داخل محدوده‌شان جفت‌یابی می‌کنند. مهم‌ترین سواحل لانه‌گزینی در مکزیک، سیشل، اندونزی و استرالیا هستند. فصل جفت‌یابی برای پوزه‌عقابی‌های اقیانوس اطلس معمولاً در محدوده آوریل تا نوامبر است. جمعیت اقیانوس هند مثل جمعیت پوزه‌عقابی‌های سیشل از سپتامبر تا فوریه جفت‌یابی می‌کنند.[۷] پس از جفت‌یابی، ماده‌ها شبانه بدن سنگینشان را به ساحل می‌رسانند. آن‌ها ناحیه‌ای در میان شن‌ها را تمیز می‌کنند و چاله‌ای به‌عنوان لانه را با استفاده از باله‌های عقبی‌شان حفر می‌کنند و سپس دسته‌های تخم را درون این چاله‌ها گذاشته و روی آن‌ها را با شن می‌پوشانند. لانه‌های واقع شده در کارائیب و فلوریدا معمولاً حاوی حدود ۱۴۰ تخم هستند. پس از فرایند چندساعته، ماده‌ها به دریا بازمی‌گردند.[۴][۱۲] لانه‌های آن‌ها در ساحل‌های حدود ۶۰ کشور قابل یافت‌شدن است.[۵۰]

E. imbricata جوان در رئونیون

لاک‌پشت‌های نوزاد معمولاً جرم کمتر از ۲۴ گرم (۰٫۸۵ اونس) دارند و پس از دو ماه در شب از تخم بیرون می‌آیند. این نوزادان تازه از تخم درآمده رنگی تیره دارند و پشت‌لاک قلب‌شکلی با اندازه حدود ۲٫۵ سانتی‌متر (۰٫۹۸ اینچ) دارند. آن‌ها به‌طور غریزی به درون دریا می‌خزند و توسط بازتاب ماه روی آب جذب آن می‌شوند (این غریزه آنان احتمالاً توسط منابع نور مثل لامپ‌ها و نورهای خیابانی مختل می‌شود). این نوزادان در پوشش تاریکی از تخم بیرون می‌آیند اما اگر تا قبل از روشنایی روز به آب نرسند توسط جانورانی مثل پرندگان و خرچنگ‌ها و دیگر شکارچیان شکار می‌شوند.[۴]

بلوغ[ویرایش]

پوزه‌عقابی تازه از تخم درآمده در پورتوریکو

پوزه‌عقابی‌ها به‌طور مشخص پس از ۲۰ سال به بلوغ می‌رسند.[۱۲] طول عمر آن‌ها نامشخص است.[۵۱] مانند بسیاری از لاک‌پشت‌های دریایی دیگر، پوزه‌عقابی‌ها در بیشتر زندگی‌شان تنها هستند و تنها برای جفت‌یابی یکدیگر را ملاقات می‌کنند. آن‌ها بسیار مهاجرتی هستند.[۴۳] به‌دلیل پشت‌لاک محکمشان، تنها شکارچیان نوع بالغ این گونه کوسه‌ها، تمساح آب شور، هشت‌پا و برخی گونه‌های ماهی دریانشین هستند.[۴۳]

مجموعه‌ای از نشانه‌های حیاتی و زیستی مثل ژنتیک فرد، کیفیت و کمیت غذایابی[۵۲] یا تراکم جمعیت ممکن است منجر به بلوغ اندام تناسلی و تولید گامت و جنین و بلوغ جنسی شود. مانند بسیاری از خزندگان، بسیار بعید است که تمام لاک‌پشت‌های دریایی از یک تجمع یکسان در زمان و اندازه یکسانی به بلوغ جنسی برسند.[۵۳] سن بلوغ بین ۱۰ سال[۵۴] و ۲۵ سال[۵۵] برای پوزه‌عقابی‌های کارائیب تخمین‌زده شده‌است. لاک‌پشت‌هایی که در منطقه هند-آرام لانه‌گزینی می‌کنند ممکن است حداقل در ۳۰ تا ۳۵ سالگی به بلوغ برسند.[۵۶][۵۷]

تاریخچه تکاملی[ویرایش]

در میان لاک‌پشت‌های دریایی، E. imbricata چندین ویژگی کالبدی و زیستی منحصر به فرد دارد. این گونه تنها خزنده اصلی از اسفنجیان است. به همین دلیل، قرارگیری تکاملی آن به‌نوعی نامشخص است. بررسی‌های مولکولی از قرارگیری Eretmochelys در تبار لاک‌پشت سرخ که شامل لاک‌پشت سرخ گوشت‌خوار و لاک‌پشت دریایی ریدلی است بیش از قرارگیری آن در تبار لاک‌پشت سبز که شامل لاک‌پشت سبز گیاه‌خوار است حمایت می‌کند. پوزه‌عقابی احتمالاً از اجداد گوشت‌خوار تکامل یافته‌است.[۵۸]

ریشه‌شناسی و تاریخچه آرایه‌شناسی[ویرایش]

لاک‌پشت دریایی پوزه‌عقابی (بالا، راست) در قابی اثر ارنست هکل در سال ۱۹۰۴

لینه در سال ۱۷۶۶ و در ویرایش دوازدهم کتاب سامانه طبیعت لاک‌پشت دریایی پوزه‌عقابی را Testudo imbricata نامید.[۵۹] در سال ۱۸۴۳، جانورشناس اتریشی به نام لیوپولد فیتزینگر این گونه را به سرده Eretmochelys منتقل کرد.[۶۰] در ۱۸۵۷، این گونه‌ها موقتاً به اشتباه با عنوان Eretmochelys imbricata squamata شناخته می‌شدند.[۶۱]

دو زیرگونه در آرایه E. imbricata وجود دارند. E. i. bissa (روپل، ۱۸۳۵) به جمعیت مقیم در اقیانوس آرام اشاره دارد.[۶۲] جمعیت اقیانوس اطلس زیرگونه جداگانه‌ای به‌نام E. i. imbricata (لینه، ۱۷۶۶) هستند. زیرگونه منتخب، آرایه اقیانوس اطلس است و دلیل این موضوع، قرارگیری این نوع گونه در اختیار لینه است.[۶۳]

فیتزینگر نام این سرده (Eretmochelys) را از دو ریشه یونانی eretmo و chelys که به‌ترتیب به‌معنای «پارو» و «لاک‌پشت» هستند گرفته‌است. این نام به باله‌های جلویی پاروشکل این لاک‌پشت اشاره دارد. نام این گونه (imbricata) لاتین بوده و به کلمه imbricate در انگلیسی اشاره دارد که به‌معنای چیدن به‌گونه‌ای است که هم‌پوشانی به‌وجود بیاید و به طرح هم‌پوشانی سپرمانند عقبی این لاک‌پشت‌ها اشاره دارد. نام زیرگونه اقیانوس آرام پوزه‌عقابی (bissa) کلمه لاتین به‌معنای «دو برابر»[ج] است. این زیرگونه در اصل با نام Caretta bissa توصیف می‌شد. این عبارت به قرارگیری یک سپس‌گونه[چ] به‌عنوان گونه دوم در سرده این جانور اشاره داشت.[۶۴] Caretta نام سرده خویشاوند بسیار بزرگ‌تر پوزه‌عقابی، لاک‌پشت سرخ است.[۶۵]

بهره‌برداری انسانی[ویرایش]

با وجود ممنوعیت شکار لاک‌پشت‌های دریایی پوزه‌عقابی در بسیاری از کشورها، در تمام جهان، آن‌ها توسط انسان‌ها صید می‌شوند.[۶۶] در برخی نقاط جهان، لاک‌پشت‌های دریایی پوزه‌عقابی به عنوان نوعی غذای لذیذ خورده می‌شوند. از قرن پنجم پیش از میلاد، لاک‌پشت‌های دریایی، شامل پوزه‌عقابی‌ها، از غذاهای لذیذ در چین بوده‌اند.[۶۷]

نمونه بهره‌برداری انسان از لاک‌پشت پوزه‌عقابی در اقلام تزیینی (toluk)

در بسیاری از فرهنگ‌ها، پوسته لاک‌پشت برای تزیینات به کار می‌رود. این لاک‌پشت‌ها از دوران مصر باستان به دلیل داشتن پوسته‌های زیبا صید می‌شده‌اند و ماده‌ای به‌نام Tortoiseshell معمولاً از پوزه‌عقابی‌ها استخراج می‌شود.[۶۸] در چین که این لاک‌پشت با نام tai mei شناخته می‌شد، پوزه‌عقابی با نام «لاک‌پشت پوسته‌سنگ‌پشتی»[ح] شناخته می‌شود و دلیل اصلی این نام‌گذاری، پوسته آن است که برای ساخت و تزیین بسیاری از اقلام کوچک استفاده می‌شود و استفاده مشابهی از این ماده در غرب هم صورت می‌گیرد.[۶۷] در ساحل جنوبی جاوه، پوزه‌عقابی‌های شکم‌پُر با وجود کاهش تعدادشان در دو دهه اخیر در فروشگاه‌های سوغات فروخته می‌شوند.[۶۹] در ژاپن، لاک‌پشت‌ها همچنین برای پوشش سپرمانند پوسته‌شان که در ژاپنی به آن bekko گفته می‌شود صید می‌شوند. این ماده در ژاپن در وسایل شخصی مختلفی مثل بدنه عینک یا شامیسن[خ] (نوعی وسیله موسیقی سنتی ژاپنی با سه‌تار) استفاده می‌شود.[۶۸] در ۱۹۹۴، ژاپن واردات لاک پوزه‌عقابی از دیگر کشورها را متوقف کرد. پیش از آن، تجارت پوسته پوزه‌عقابی ژاپنی در حدود ۳۰٬۰۰۰ کیلوگرم (۶۶٬۰۰۰ پوند) پوسته خام در سال بود.[۱۷][۷۰] در غرب، پوسته لاک‌پشت دریایی پوزه‌عقابی به‌عنوان جواهراتی مثل شانه، برس و حلقه توسط یونانیان باستان و رومیان باستان صید می‌شد.[۷۱] حجم تجارت جهانی پوسته پوزه‌عقابی از کارائیب آغاز می‌شود. در سال ۲۰۰۶، پوسته‌های فرآوری شده در کشورهایی مثل جمهوری دومینیکن و کلمبیا و اغلب در مقادیر بزرگ در دسترس بودند.[۷۲]

حفاظت[ویرایش]

یک لاک‌پشت پوزه‌عقابی در توباگو

در اجماع‌ها تشخیص داده شده که لاک‌پشت‌های دریایی، مانند E. imbricata به دلیل فرایند آرام رشد و بلوغشان و نرخ تولید مثل آرام در بهترین حالت گونه‌های تهدیدشده‌ای هستند. بسیاری از لاک‌پشت‌های بالغ توسط انسان‌ها هم به صورت عمدی و هم سهوی کشته شده‌اند. از خطرات سهوی مهم که زندگی پوزه‌عقابی‌ها را تهدید می‌کند، صید اشتباهی آن‌ها به‌جای ماهی‌ها است. با گیر کردن قلاب ماهیگیری در دهان لاک‌پشت، دهان او پاره شده و این از مهم‌ترین تهدیدها علیه زندگی این گونه است.[۷۳] زندگی آن‌ها به دلیل آلودگی و از دست رفتن مناطق لانه‌گزینی آن‌ها به دلیل رشد مناطق ساحلی به‌خطر افتاده‌است. زیست‌شناسان تخمین زده‌اند که جمعیت پوزه‌عقابی‌ها در ۱۰۰–۱۳۵ سال گذشته بیش از ۸۰ درصد افت داشته‌است.[۱] انسان‌ها و حیوانات با تجاوز به مکان‌های لانه‌گزینی آن‌ها را تهدید می‌کنند و پستانداران کوچک تخم‌ها را برای خوردن از زیر خاک بیرون می‌آورند.[۴] در جزایر ویرجین ایالات متحده، خدنگ‌ها بلافاصله پس از دفن شدن تخم‌ها به لانه‌های پوزه‌عقابی‌ها (و دیگر لاک‌پشت‌های دریایی، مثل لاک‌پشت چرمی) یورش می‌برند.[۷۴]

لاک‌پشت پوزه‌عقابی در دیواره سیناندیگان، سبانگ، میندورو، فیلیپین

در سال ۱۹۸۲، سیاهه قرمز گونه‌های در معرض خطر ابتدا E. imbricata را به‌عنوان گونه در معرض خطر قرار داد.[۷۵] این وضعیت در چندین ارزیابی مجدد سیاهه در سال‌های ۱۹۸۶،[۷۶] ۱۹۸۸،[۷۷] ۱۹۹۰،[۷۸]و ۱۹۹۴[۷۹] حفظ شد تا آن‌که در ۱۹۹۶ به در معرض انقراض تغییر وضعیت داده شد.[۱] پیش از این، دو دادخواست وضعیت این گونه به‌عنوان در معرض خطر را به‌چالش کشیده و مدعی شده بودند که این لاک‌پشت (در کنار سه گونه دیگر) چندین جمعیت بسیار پایدار در سراسر جهان دارد. این دادخواست‌ها بر اساس تحقیق‌های صورت گرفته توسط گروه متخصص لاک‌پشت‌های دریایی[د] روی داده‌های ثبت شده رد شدند. داده ارائه شده توسط این گروه نشان داد که جمعیت جهانی لاک‌پشت‌های دریایی پوزه‌عقابی در سه نسل اخیرشان ۸۰٪ کاهش پیدا کرده و هیچ رشد جمعیت چشم‌گیری از سال ۱۹۹۶ رخ نداده‌است.[۸۰] در سال ۲۰۰۸، وضعیت CR A2 به این گونه داده شد که نوع شدیدتری از وضعیت در معرض انقراض است.[۱]

این گونه (در کنار تمام تیره باخه‌ایان) در ضمیمه ۱ سایتس قرار گرفته‌است.[۸۱] واردات و صادرات محصولات لاک‌پشت یا کشتن، صید کردن یا آزار دادن لاک‌پشت‌های دریایی پوزه‌عقابی غیرقانونی است.[۸۲]

درگیری محلی در تلاش برای حفاظت از این گونه در طی سال‌های اخیر افزایش یافته‌است.

خدمات شیلات و حیات‌وحش ایالات متحده و اداره ملی شیلات آمریکا پوزه‌عقابی را از سال ۱۹۷۰ به‌عنوان گونه در معرض خطر در قانون گونه‌های در معرض خطر[ذ] قرار داده‌اند.[۸۳] دولت ایالات متحده چندین برنامه[۸۴] برای حفاظت از E. imbricata دارد.[۸۵]

تصویر لاک‌پشت دریایی پوزه‌عقابی در پشت اسکناس‌های ۲۰ بولیواری ونزوئلا و ۲ رئالی برزیل[۸۶] نقش بسته‌است. یک آبنمای بسیار محبوب در ووستر، ماساچوست وجود دارد که پسری را در حال راندن یک پوزه‌عقابی نشان می‌دهد. این آبنما به نام پسر لاک‌پشتی[ر] هم شناخته می‌شود.[۸۷]

در ایران[ویرایش]

لاک‌پشت پوزه عقابی یکی از پنج لاک‌پشت دریایی است که در خلیج فارس مشاهده شده و یکی از دوگونه لاک‌پشت دریایی است که در سواحل ایران تخم‌گذاری می‌کند.[۸۸] بیشترین زادآوری لاک‌پشت‌های دریایی در ایران به این گونه مربوط می‌شود، البته در سال‌های اخیر زادآوری این گونه به جزایر نخیلو و ام‌الکرم در استان بوشهر و جزایر قشم، شیدور، هندورابی، هنگام و هرمز در استان هرمزگان محدود شده‌است.[۸۹] تعداد موارد حضور این لاک‌پشت در سواحل ایران حدود هزار تخم‌گذاری در سال برآورد می‌شود.

با این که در ایران مصرف گوشت لاک‌پشت و تجارت لاک آن مرسوم نیست اما خوردن و فروش تخم لاک‌پشت به دلیل اعتقاد به ارزش غذایی و دارویی بسیار رایج است. به‌طوری‌که گاه برای جمع‌آوری تخم‌ها لاک‌پشت مادر را با چرخ دستی به گوشه‌ای می‌رانند یا گاهی دیده شده در اطراف لانه‌ای که لاک‌پشت مادر در حال تخم‌گذاری است، گروهی از مردم حلقه زده و منتظر پایان تخم‌گذاری هستند.[۸۹]

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. Tortuguero National Park
  2. The Straits Times
  3. Pulau Satumu
  4. Physalia physalis
  5. bursa
  6. double
  7. then-species
  8. tortoise-shell turtle
  9. Shamisen
  10. Marine Turtle Specialist Group (MTSG)
  11. Endangered Species Act
  12. Turtle Boy

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ «IUCN Red List (version 2009.1) - Eretmochelys imbricata». web.archive.org. 2009-05-30. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ «VDGIF > Wildlife > Species > hawksbill (= carey) sea turtle». web.archive.org. 2006-09-24. بازبینی‌شده در 2019-01-28. 
  3. «Hawksbill turtle videos, photos and facts - Eretmochelys imbricata». Arkive. بازبینی‌شده در 2019-01-28. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ ۴٫۵ ۴٫۶ ۴٫۷ ۴٫۸ ۴٫۹ «Hawksbill Sea Turtles, Eretmochelys imbricata». MarineBio.org. بازبینی‌شده در 2019-01-28. 
  5. Witherington، B.. Sea Turtles: An Extraordinary History of Some Uncommon Turtles. Voyager Press، ۲۰۰۶. 
  6. «The Hawksbill Turtle». web.archive.org. 2007-02-21. بازبینی‌شده در 2019-01-28. 
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ «Seychelles Turtles - Home». web.archive.org. 2007-10-19. بازبینی‌شده در 2019-01-28. 
  8. «Auckland Zoo Homepage». web.archive.org. 2007-10-09. بازبینی‌شده در 2019-01-28. 
  9. Gruber، David F. و John S. Sparks. «First Observation of Fluorescence in Marine Turtles». American Museum Novitates، no. ۳۸۴۵، ۸–۱. doi:10.1206/3845.1. 
  10. «First "Glowing" Sea Turtle Found». National Geographic News. 2015-09-28. بازبینی‌شده در 2019-01-28. 
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ ۱۱٫۲ «FAO Fisheries & Aquaculture - Aquatic species». www.fao.org. بازبینی‌شده در 2019-01-28. 
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ ۱۲٫۲ «Hawksbill sea turtle Fact Sheet | U S Fish & Wildlife Service's North Florida ESO Jacksonville». www.fws.gov. بازبینی‌شده در 2019-01-28. 
  13. «MTN 100:33-37 Sea Turtle Conservation along the Atlantic Coast of Africa». www.seaturtle.org. بازبینی‌شده در 2019-01-28. 
  14. «Endangered Species Research. 3». ۱۵۹–۱۶۸. 
  15. Kamel, Stephanie Jill; Delcroix, Eric (2009). "Nesting Ecology of the Hawksbill Turtle, Eretmochelys imbricata, in Guadeloupe, French West Indies from 2000–07". Journal of Herpetology. 43 (3): ۳۶۷–۷۶. doi:10.1670/07-231R2.1.
  16. Bjorndal, Karen A.; Bolten, Alan B.; Lagueux, Cynthia J. (1993). "Decline of the Nesting Population of Hawksbill Turtles at Tortuguero, Costa Rica". Conservation Biology. 7 (4): 925–7. doi:10.1046/j.1523-1739.1993.740925.x. JSTOR 2386826.
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ Heppel, Selina S.; Larry B. Crowder (June 1996). "Analysis of a Fisheries Model for Harvest of Hawksbill Sea Turtles (Eretmochelys imbricata)". Conservation Biology. 10 (3): 874–880. doi:10.1046/j.1523-1739.1996.10030874.x. JSTOR 2387111.
  18. Bowen, B. W.; Bass, A. L.; Garcia-Rodriguez, A.; Diez, C. E.; Van Dam, R.; Bolten, A.; Bjorndal, K. A.; Miyamoto, M. M.; Ferl, R. J. (1996). "Origin of Hawksbill Turtles in a Caribbean Feeding Area as Indicated by Genetic Markers". Ecological Applications. 6 (2): 566–72. doi:10.2307/2269392. JSTOR 2269392.
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ «ITIS Standard Report Page: Eretmochelys imbricata». www.itis.gov. بازبینی‌شده در 2019-01-27. 
  20. “Figure 1. Sampling locations of hawksbill turtle nesting populations...”. ResearchGate. Retrieved 2019-02-02. 
  21. «Uriel’s journey home — a Young pawikan’s story in Boracay - Boracay.c…». archive.li. 2006-02-18. بازبینی‌شده در 2019-01-28. 
  22. «Ocean Ambassadors -- Philippine Turtle Islands». www.oneocean.org. بازبینی‌شده در 2019-01-28. 
  23. “Wild Encounter Thailand”. www.facebook.com. Retrieved 2019-01-28. 
  24. hermesauto. “Almost 120 critically endangered turtles hatch at Raffles Lighthouse island”. The Straits Times. 2018-09-26. Retrieved 2019-01-28. 
  25. «Sea turtles on the Shores of Singapore». www.wildsingapore.com. بازبینی‌شده در 2019-01-28. 
  26. Hoover، John P.. The Ultimate Guide to Hawaiian Reef Fishes, Sea Turtles, Dolphins, Whales, and Seals. Mutual Publishing، ۲۰۰۸. شابک ‎۹۷۸-۱-۵۶۶۴۷-۸۸۷-۸. 
  27. Limpus, C. J.; Miller, J. D.; Loop, K. A. (1995). "NEsting by the hawsbill turtle (Eretmochelys imbricata) on Milman Island, Great Barrier Reef, Australia". Wildlife Research (in انگلیسی). 22 (2): 241–251. doi:10.1071/wr9950241. ISSN 1448-5494.
  28. Allen, ZC; Shah, N. J.; Grant, A.; Derand, G-D.; Bell, D. (April 2010). "Hawksbill turtle monitoring in Cousin Island" (PDF). Endangered Species Research. 11 (3): 195–200. doi:10.3354/esr00281. Retrieved 23 April 2012.
  29. Hitchins, P. M.; Bourquin, O.; Hitchins, S. (2004-04-27). "Nesting success of hawksbill turtles (Eretmochelys imbricata) on Cousine Island, Seychelles". Journal of Zoology. 264 (2): 383–389. doi:10.1017/S0952836904005904. Retrieved 2007-02-21.
  30. Gaos, Alexander; et al. (2010). "Signs of Hope in the Eastern Pacific: International collaboration reveals encouraging status of hawksbill turtles in the eastern Pacific" (PDF). Oryx. 44 (4): 595. doi:10.1017/S0030605310000773. Archived from the original (PDF) on July 25, 2011.
  31. Gaos, Alexander; et al. (2011). "Shifting the life-history paradigm: discovery of novel habitat use by hawksbill turtles" (PDF). Biol Lett. Archived from the original (PDF) on December 3, 2013.
  32. Lutz, P. L.; J. A. Musick (1997). The Biology of Sea Turtles. Boca Raton, Florida: CRC Press. ISBN 978-0-8493-8422-6.
  33. Houghton, Jonathan D. R.; Martin J. Callow; Graeme C. Hays (2003). "Habitat utilization by juvenile hawksbill turtles (Eretmochelys imbricata, Linnaeus, 1766) around a shallow water coral reef" (PDF). Journal of Natural History. 37 (10): 1269–1280. doi:10.1080/00222930110104276. Retrieved 2007-03-17.
  34. «Information About Sea Turtles: Hawksbill Sea Turtle – Sea Turtle Conservancy». بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  35. Meylan, Anne (1988-01-22). "Spongivory in Hawksbill Turtles: A Diet of Glass". Science. 239 (4838): 393–395. doi:10.1126/science.239.4838.393. JSTOR 1700236. PMID 17836872.
  36. Meylan, Anne (1988-01-22). "Spongivory in Hawksbill Turtles: A Diet of Glass". Science. 239 (4838): 393–395. doi:10.1126/science.239.4838.393. JSTOR 1700236. PMID 17836872.
  37. Van Dam, R. P.; Diez, C. E. (1997). "Diving behavior of immature hawksbill turtles (Eretmochelys imbricata) in a Caribbean reef habitat". Coral Reefs. 16 (2): 133–8. doi:10.1007/s003380050067.
  38. ۳۸٫۰ ۳۸٫۱ «Information About Sea Turtles: Frequently Asked Questions – Sea Turtle Conservancy». بازبینی‌شده در 2019-02-02. 
  39. Hochscheid, Sandra; Bentivegna, Flegra; Hays, Graeme C (2005-03-22). "First records of dive durations for a hibernating sea turtle". Biology Letters. 1 (1): 82–86. doi:10.1098/rsbl.2004.0250. ISSN 1744-9561. PMC 1629053. PMID 17148134.
  40. “The secret to turtle hibernation: butt-breathing”. Salon. 2017-11-27. Retrieved 2019-02-04. 
  41. Inglis-Arkell, Esther. «Why Do Some Turtles Have the Option To Breathe Through Their Anuses?». io9. بازبینی‌شده در 2019-02-04. 
  42. “Why some turtles breathe through their butts”. UPI. Retrieved 2019-02-04. 
  43. ۴۳٫۰ ۴۳٫۱ ۴۳٫۲ Edelman, Michael. “Eretmochelys imbricata (Hawksbill)”. Animal Diversity Web. Retrieved 2019-01-29. 
  44. Boulon, R. (1994). Growth Rates of Wild Juvenile Hawksbill Turtles, Eretmochelys imbricata, in St. Thomas, United States Virgin Islands. Copeia, 1994: 3 pp 811-814
  45. Musick, John A.; Limpus, Colin J. (1996). "Habitat Utilization and Migration in Juvenile Sea Turtles". In Lutz, Peter L.; Musick, John A. The Biology of Sea Turtles. pp. 137–63. ISBN 978-0-8493-8422-6.
  46. Witzell, W. N., ed. (1983). Synopsis of biological data on the hawksbill turtle, Eretmochelys imbricata (Linnaeus 1766) (PDF). FAO Fisheries Synopsis. pp. 17, 39–40. ISBN 978-92-5-101356-4. Retrieved 2016-07-09.
  47. Limpus, C. J. (1992). "The hawksbill turtle, Eretmochelys imbricata, in Queensland: population structure within a southern Great Barrier Reef feeding ground". Wildlife Research. 19 (4): 489–505. doi:10.1071/WR9920489.
  48. Boulon, R.H. 1989. Virgin Island turtle tags recovered outside the U. S. Virgin Islands. In: S.A. Eckert, K.L. Eckert & T.H. Richardson (Compilers). Proceedings of the Ninth Annual Workshop on Sea Turtle Conservation and Biology. U.S. Dept. of Commerce. NOAA Tech. Memo. NMFS-SEFC-232. pp 207.
  49. “TRACKING TURTLES VIA SATELLITE”. WWF.com. 
  50. «Hawksbill turtle | Fauna & Flora International». www.fauna-flora.org. بازبینی‌شده در 2019-02-02. 
  51. «Atlantic Hawksbill Sea Turtle Fact Sheet - NYS Dept. of Environmental Conservation». web.archive.org. 2009-06-20. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  52. León, Y.M. and C.E. Diez, 1999. Population structure of hawksbill turtles on a foraging ground in the Dominican Republic (Chelonian Conservation and Biology; 1999, v. 3, no. 2, p. 230-236)
  53. LIMPUS, C.J. , P.J. COUPER & M.A. READ. 1994. The green turtle, Chelonia mydas, in Queensland: population structure in a warm temperate feeding area. Memoirs of the Queensland Museum 35: 139-154.
  54. Moncada, F. Carrillo, E. , Saenz, A. , and Nodarse, G. (1999). Reproduction and Nesting of the Hawksbill Turtle, Eretmochelys imbricata, in the Cuban Archipelago. Chelonian Conservation and Biology, 3(2):257–263
  55. Diez, C. E. & Van Dam, R. P. (2002). Habitat effect on hawksbill turtle growth rates on feeding grounds at Mona and Monito Islands, Puerto Rico. Marine Ecology Progress Series. 234:301-309.
  56. Limpus, C.J. and Miller, J.D. 2000. Final Report for Australian Hawksbill Turtle Population Dynamics Project. A Project Funded by the Japan Bekko Association to Queensland Parks and Wildlife Service. Dr. Colin J. Limpus and Dr. Jeffrey D. Miller, Planning and Research Division, Queensland Parks and Wildlife Service, P.O. Box 155, Brisbane Albert Street, Qld 4002, Australia.
  57. Mortimer, J.A. , Collie, J. , Jupiter, T. Chapman, R. Liljevik, A. and Betsy, B. 2003. Growth rates of immature hawksbills (Eretmochelys imbricata) at Aldabra Atoll, Seychelles (Western Indian Ocean). In: J.A. Seminoff (ed.), Proceedings of the Twenty-Second Annual Symposium on Sea Turtle Biology and Conservation, pp. 247.
  58. Bowen, B W; Nelson, W S; Avise, J C (1993-06-15). "A molecular phylogeny for marine turtles: trait mapping, rate assessment, and conservation relevance". Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. 90 (12): 5574–5577. ISSN 0027-8424. PMID 8516304.
  59. «ITIS Standard Report Page: Testudo imbricata». www.itis.gov. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  60. «ITIS Standard Report Page: Eretmochelys». www.itis.gov. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  61. «ITIS Standard Report Page: Eretmochelys imbricata squamata». www.itis.gov. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  62. «ITIS Standard Report Page: Eretmochelys imbricata bissa». www.itis.gov. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  63. «ITIS Standard Report Page: Eretmochelys imbricata». www.itis.gov. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  64. «Scientific and Common Names of the Reptiles and Amphibians of North America - Explained». ebeltz.net. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  65. «ITIS Standard Report Page: Caretta caretta». www.itis.gov. بازبینی‌شده در 2019-02-02. 
  66. «Hawksbill Threats». Too Rare To Wear. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  67. ۶۷٫۰ ۶۷٫۱ Schafer, Edward H. (1962). "Eating Turtles in Ancient China". Journal of the American Oriental Society. 82 (1): 73–74. doi:10.2307/595986. JSTOR 595986.
  68. ۶۸٫۰ ۶۸٫۱ «Sea Turtle Restoration Project: Hawksbill Sea Turtle». web.archive.org. 2010-11-28. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  69. Nijman, Vincent (2015). "Decade's long open trade in protected marine turtles along Java's south coast". Marine Turtle Newsletter – via ResearchGate.
  70. «CNN.com - Sci-Tech - Tortoiseshell ban threatens Japanese tradition - April 10, 2001». web.archive.org. 2007-03-11. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  71. Casson, Lionel (1982). "Periplus Maris Erythraei: Notes on the Text". The Journal of Hellenic Studies. 102: 204–206. doi:10.2307/631139. JSTOR 631139.
  72. «WWF - Turtles of the Caribbean: the curse of illegal trade». web.archive.org. 2007-03-05. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  73. “Hawksbill Turtle | Sea Turtles | Species | WWF”. World Wildlife Fund. Retrieved 2019-02-02. 
  74. Nellis, David W.; Vonnie Small (June 1983). "Mongoose Predation on Sea Turtle Eggs and Nests". Biotropica. 15 (2): 159–160. doi:10.2307/2387964. JSTOR 2387964.
  75. Groombridge, B. (1982). The IUCN Amphibia-Reptilia Red Data Book, Part 1: Testudines, Crocodylia, Rhynocehapalia. Gland, Switzerland: IUCN.
  76. IUCN Conservation Monitoring Centre (1986). 1986 IUCN Red List of Threatened Animals. Gland, Switzerland and Cambridge, UK: IUCN. ISBN 978-2-88032-605-0.
  77. IUCN Conservation Monitoring Centre (1988). 1988 IUCN Red List of Threatened Animals. Gland, Switzerland and Cambridge, UK: IUCN.
  78. IUCN (1990). 1990 IUCN Red List of Threatened Animals. Gland, Switzerland and Cambridge, UK.: IUCN.
  79. Groombridge, B. (1994). 1994 IUCN Red List of Threatened Animals. Gland, Switzerland: IUCN. ISBN 978-2-8317-0194-3.
  80. «Wayback Machine». web.archive.org. 2006-12-06. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  81. «Appendices I, II and III». web.archive.org. 2007-02-03. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  82. «Information About Sea Turtles: Conservation Strategies – Sea Turtle Conservancy». بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  83. Fisheries, NOAA. «Listing Hawksbill Sea Turtle Under the ESA | NOAA Fisheries». www.fisheries.noaa.gov. 2018-06-04. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  84. Fisheries, NOAA. «Recovery Plans for Hawksbill Sea Turtle | NOAA Fisheries». www.fisheries.noaa.gov. 2018-06-04. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  85. «Species Profile». web.archive.org. 2007-05-10. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  86. «Current banknotes». web.archive.org. 2018-04-09. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  87. “Burnside Fountain - Turtle Boy”. Atlas Obscura. Retrieved 2019-01-29. 
  88. «لاک پشت منقار کوتاه یا پوزه عقابی». کویرها و بیابان‌های ایران. 2011-12-28. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 
  89. ۸۹٫۰ ۸۹٫۱ «سواحل خلیج فارس مامنی برای لاک پشت‌های پوزه عقابی». کویرها و بیابان‌های ایران. 2011-11-27. بازبینی‌شده در 2019-01-29. 

پیوند به بیرون[ویرایش]