منقار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بعضی از پرندگان منقارهایی عجیب دارند

منقار یا نوک نام عضوی خارجی از بدن پرندگان می‌باشد که برای غذا خوردن، نظافت، جابجا کردن اشیا، کاوش برای غذا، اظهار عشق و غذا دادن به جوجه‌ها استفاده میشود. منقار همچنین به نوعی در بدن بعضی از دایناسورها، پرنده‌ورکیان، تک‌سوراخیان، سرپایان، آب‌بازسانان، بادکنک‌ماهیان، لاک‌پشت‌ها و حیواناتی دیگر وجود دارد.

ساختمان[ویرایش]

منقارها دارای تنوع زیادی هستند. منقار از ترکیب فک بالا و فک پایین ساخته شده است. منقار از استخوان ساخته شده است که برای حفظ وزن در حالت پرواز، معمولاً توخالی یا پرمنفذ ساخته شده است. سطح خارجی منقارها از ماده شاخی (keratin) که مو و ناخن نیز از آن ساخته شده است، درست شده است. بین لایهٔ سخت خارجی و استخوان، رگهای خونی و عصب‌ها قرار دارند. منقارها دارای دو سوراخ میباشند که به دستگاه تنفسی متصل میباشد.[۱] سوراخها معمولاً در قاعدهٔ منقار و در سطح بالایی قرار دارند. کیوی تنها پرنده‌ای است که سوراخهای بینی‌اش در انتهای منقارش قرار دارد.[۲] در بعضی از پرندگان سوراخهای بینی گوشتی می‌باشد.

پانویس[ویرایش]

  1. "Respiration and Circulation". Ornithology.com. Retrieved 2009-01-09. 
  2. # Davies, S.J.J.F. (2003). "Kiwis". in Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp. 89–90. ISBN 0-7876-5784-0.