کالبدشناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Vesalius 164frc.png
کالبدشناسی یک زن حامله اثر میر محمد ارزانى بن میر حاجى مقیم
کالبدشناسی اسب حدود یک قرن پس از دوران طلایی اسلام. سده ۱۵ (میلادی). این تصویر یک سند مصری است که در کتابخانه دانشگاه استانبول نگهداری می‌گردد.

کالبدشناسی[۱] (به انگلیسی: Anatomy)، شاخه‌ای از زیست‌شناسی است که به بررسی ساختار و شیوهٔ کار تن و بدن جانداران می‌پردازد. زیر شاخه‌های آن کالبدشناسی جانوری و کالبدشناسی گیاهی می‌باشد. یک تعریف تقریباً کامل برای کالبدشناسی، شناسایی قسمت‌های مختلف بدن و ارتباط ساختمانی آنها با همدیگر می‌باشد.

بجز کالبدشناسی می‌توان از کلمه تشریح نیز به عنوان یک معادل دیگر واژهٔ آناتومی نام برد.[۱] در بعضی از سطوح اصططلاح آناتومی یا تشریح اشاره دارد به جنین شناسی و گونه شناسی که خود جزئی از زیست تکاملی است. علم تشریح جزء مهم و ضروری ای از علوم پایه پزشکی است. تشریح خود دارای دو جزء ماکروسکوپی و میکروسکپی است که تشریح ماکروسکپی تحت عنوان کالبد شناسی است و همانطور که از نامش بر می آید به تشریح بدن انسان و سایر جانداران در سطح ماکرو به معنی بزرگ می پردازد. تشریح میکروسکپی به تشریح بدن انسان و سایر موجودات در سطح میکرو به معنی کوچک می پردازد و در علم پزشکی تحت عنوان بافت شناسی شناخته می شود. تاریخچه آناتومی به لحاظ پستی و بلندی های شناخت ارگان های مختلف بدن ( از جهت مخالفت مردم با تشرح) از سایر علوم متمایز می شود. همچنین روند پیشرفت این علم از گذشته که با پاره پاره کردن اجساد همراه بود امروزه به طور چشمگیری با کمک ابزارهای رادیو لوژی و MRI، ultra sound و... تغییر کرده است.[۲] از شاخه‌های بزرگ کالبدشناسی، کالبدشناسی سنجشی و کالبدشناسی انسان است. کالبدشناسی انسان، از دانش‌های پایه‌ای پزشکی می‌باشد.

تقسیم‌بندی[ویرایش]

تقسیم‌بندی‌های مختلفی برای کالبدشناسی وجود دارد که هر یک از دیدگاه خاصی ارائه می‌شود. بطور مثال، می‌توان به انواع کالبدشناسی از نظر نوع دید اشاره کرد. در این تقسیم‌بندی که به دو بخش کالبدشناسی ماکروسکوپی و میکروسکوپی قابل ارائه‌است، منظور اصلی در کاربرد یا عدم استفاده از وسایل کمکی در تشریح می‌باشد. کالبدشناسی میکروسکوپی را می‌توان به دو زیر شاخهٔ بافت‌شناسی و جنین شناسی تقسیم نمود.

نوع دیگری از تقسیم بندی کالبدشناسی بر اساس عناصر تشریحی می‌باشد که به زبان ساده، عناصر تشریحی را می‌توان شامل استخوان، مفصل، ماهیچه (عضله)، و احشا در نظر گرفت. بدین ترتیب کالبدشناسی به چهار بخش استخوان شناسی، مفصل شناسی، ماهیچه‌شناسی و احشاشناسی تقسیم می‌شود. مراد از احشا اعصاب مرکزی مغز و نخاع شوکی و اعصاب محیطی، قلب و رگ‌های خونی سرخرگ و سیاهرگ, دستگاه گوارش و دستگاه تنفس و دستگاه تناسلی-ادراری و دستگاه لنفاوی می‌باشند.[۳]

پانویس‌ها و منابع[ویرایش]