عربی خلیجی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
زبان عربی خلیجی
زبان بومی در: کویت، عربستان سعودی، بحرین، قطر، امارات متحدهٔ عربی و عمان
الفبای عربی
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳ afb

عربی خلیجی گویشی از عربی است که بیشینهٔ مردم کرانه‌های جنوبی خلیج فارس به آن سخن می‌گویند. این نوع عربی، لهجهٔ بومی کشورهای امارات متحدهٔ عربی، کویت، قطر، عمدهٔ بخش‌های کرانهٔ خاوری عربستان سعودی، بخش کوچکی از شمال عمان، زبان بومی مناطق ساحلی غرب هرمزگان و شرق بوشهر و تا اندازهٔ کمی بحرین است. ویژگی اصلی این لهجه نسبت به سایر لهجه‌های شبه‌جزیره عربستان وجود وام‌واژه‌های فارسی و تلفظ «چ» به‌جای «ک»، و «گ» به‌جای «ق» است.

منابع[ویرایش]

منابع[ویرایش]

استفاده[ویرایش]

انتخاب باز یا بسته بودن الگو

  • برای نمایش الگو به صورت تاشده از فرمولی به شکل {{عربی خلیجی |state=collapsed}} استفاده کنید.
برای نمایش الگو به حالت باز از {{عربی خلیجی |state=expanded}} استفاده کنید.
اگر می‌خواهید این الگو فقط زمانی که الگوی هم‌نوع آن در صفحه باشد شکل تاشده به‌خود بگیرد از {{عربی خلیجی |state=autocollapse}} استفاده کنید.
  • اگر حالتی را تعیین نکرده باشید (پارامتر state بین کد الگو را ببینید)، autocollapse یا همان تاشدگی خودبه‌خودی، حالت پیش‌فرض است.