عربی خلیجی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
زبان عربی خلیجی
زبان بومی درکویت، عربستان سعودی، بحرین، قطر، امارات متحدهٔ عربی و عمان
الفبای عربی
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳afb

عربی خلیجی گویشی از عربی است که بیشینهٔ مردم کرانه‌های جنوبی خلیج فارس به آن سخن می‌گویند. این نوع عربی، لهجهٔ بومی کشورهای امارات متحدهٔ عربی، کویت، قطر، عمدهٔ بخش‌های کرانهٔ خاوری عربستان سعودی، بخش کوچکی از شمال عمان، زبان بومی مناطق ساحلی غرب هرمزگان و شرق بوشهر و تا اندازهٔ کمی بحرین است. ویژگی اصلی این لهجه نسبت به سایر لهجه‌های شبه‌جزیره عربستان وجود وام‌واژه‌های فارسی و تلفظ «چ» به‌جای «ک»، و «گ» به‌جای «ق» است.

منابع[ویرایش]