عملیات اراده جدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عملیات اراده جدی
بخشی از جنگ ایران و عراق
Earnest Will Gas King.jpg
زمان (۲۴ ژوئیه ۱۹۸۷–۲۶ سپتامبر ۱۹۸۸)
مکان خلیج فارس
نتیجه پیروزی نیروی دریایی ایران
علت جنگ درخواست دولت کویت برای اسکورت نفتکش‌های
این کشور از حمله ایران
جنگندگان
Flag of the United States (1912-1959).svg نیروی دریایی آمریکا ایران نیروی دریایی ایران
نیروها
یک ناو هواپیمابر
یک واحد آبی خاکی
چهار ناوشکن
یک ناو موشک انداز
سه رزم ناو
چندین قایق مین‌گذار
چندین قایق تندرو و موشک‌انداز

عملیات ارادهٔ جدی (به انگلیسی: Operation Earnest Will) عملیات ارتش آمریکا برای حفاظت از نفتکش‌های کویتی از حمله ایران در ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ در زمان جنگ نفت‌کش‌ها در اواخر جنگ ایران و عراق بود.

این عملیات بزرگ‌ترین عملیات حفاظتی بعد از جنگ جهانی دوم بود.

پیشینه[ویرایش]

کشتی‌های جنگی آمریکایی در خلیج فارس یکی از قسمت‌های مشخص این عملیات بود؛ ولی هواپیماهای آواکس نیروی هوایی اطلاعات اصلی از حمله کننده‌های احتمالی را در اختیار کشتیهای تجاری و بالگردهای عملیات ویژه ارتش قرار می‌دادند.

در دسامبر ۱۹۸۶، دولت کویت از کابینه رونالد ریگان ریس جمهور وقت ایالات متحده تقاضا کرد تا نیروی دریای آمریکا را برای حفاظت از نفتکشهای کویتی به خلیج فارس اعزام کند.

به این دلیل که قوانین آمریکا استفاده از کشتیهای نیروی دریایی برای اسکورت دیگر کشورها با پرچم خارجی را ممنوع کرده است، ارتش این کشور این درخواست کویت را رد کرد. به نظر می‌رسد امکان حضور ناوگان اتحاد جماهیر شوروی و موافقت قیلی روس‌ها با اجاره دادن سه نفت کش به کویت،[۱] سبب گردید تا آمریکا سرانجام با اعزام ناوگان خود برای حمایت از نفتکش‌های کویتی که اینک دوباره با نام آمریکایی ثبت شده بودند و پرچم آمریکا داشتند موافقت کند.

حتی قبل از عملیات اراده جدی مشخص شد که خلیج فارس چقدر می‌تواند ناامن باشد، در ۱۷ مه، هواپیمای جنگی عراقی دو موشک اگزوست (به انگلیسی: Exocet) به سمت ناوچه موشک‌انداز استارک (به انگلیسی: USS Stark) شلیک کرد که باعث کشته شدن ۳۷ و زخمی شدن ۲۱ نفر شد، منابع رسمی عراقی البته اذعان داشتند که حمله اشتباهی صورت گرفته است.

اجرای عملیات[ویرایش]

عملیات اراده جدی با حرکت اولین کاروان اسکورت نفتکش‌های کویتی در تاریخ ۲۴ ژولای ۱۹۸۷ آغاز شد. در این عملیات تأمین امنیت نفتکش الرخاره (به انگلیسی: Al-Rekkare) برعهده کشور آمریکا بود و به همین دلیل نفتکش کویتی با نصب پرچم آمریکا و تغییر اسم خود به بریجتون (به انگلیسی: Bridgeton) توسط ناوهای جنگی آمریکا اسکورت شد تا از تنگه هرمز و خلیج فارس عبور نماید. برای حفط امنیت نفتکش بریجتون، سه ناو جنگی به نام‌های کید، فوکس و کروملین در اطراف آن قرار گرفتند و مجموعه کاروان، شکل یک پیکان را به خود گرفته بود. بریجتون در فاصله ۱۳ مایلی غرب جزیره فارسی با مین‌های ایرانی برخورد کرد و یک حفره به اندازه ۴۳ مترمربع در بدنه نفتکش ایجاد شد. فرماندهٔ نفتکش بیجتون با بی‌سیم به ناوشکن‌های آمریکایی اطلاع داد که ما مورد اصابت قرار گرفتیم و در میدان مین قرار داریم. بعد از آسیب دیدن بریجتون، ناوهای آمریکایی تغییر آرایش دادند و هر سه خود را به پشت نفتکش رساندند تا مورد اصابت قرار نگیرند و نفتکش بریجتون به عنوان سپر محافظ برایناوهای جنگی بود. منطقه‌ای که نفتکش بریجتون مورد اصابت قرار گرفت تحت فرماندهی نادر مهدوی (فرمانده منطقه دوم نیروی دریایی سپاه) قرار داشت و نیروهای نادر مهدوی این منطقه را مین گذاری کرده بودند. خبر اصابت بریجتون با مین در رسانه‌های خبری سر و صدای زیادی کرد.[۲][۳][۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Operation Earnest Will»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۳ ژانویه ۲۰۰۸).