پارک ساحل شرقی
| پارک ساحل شرقی | |
|---|---|
 پارک ساحل شرقی | |
 | |
| مکان | ساحل جنوبشرقی سنگاپور |
| مختصات | ۱°۱۸′۱۴″شمالی ۱۰۳°۵۵′۳۵″شرقی / ۱٫۳۰۳۹۵۶°شمالی ۱۰۳٫۹۲۶۳۷۳°شرقی |
| مساحت | ۱۸۵ هکتار (۴۶۰ جریب فرنگی) |
پارک ساحل شرقی (مالایی: Taman Pantai Timur) یک پارک ساحلی واقع در مناطق شهری مارین پرید، بدوک، تمپینس و ساحل جنوبشرقی سنگاپور است. این پارک در دهه ۱۹۷۰ بازگشایی شد.
پارک ساحل شرقی با مساحت ۱۸۵ هکتار، وسیعترین پارک سنگاپور محسوب میشود و کاملاً در مناطق تازه بهوجودآمده این شهر ساخته شدهاست. این پارک همچنین دارای یک ساحل مصنوعی با قابلیت شنا در آب است. این ساحل با موجشکن محافظت میشود.
تاسیسات
[ویرایش | اشتراکگذاری]مرکز ملی قایقرانی
[ویرایش | اشتراکگذاری]مرکز ملی قایقرانی که توسط فدراسیون قایقرانی سنگاپور اداره میشود، فعالیتهایی مانند قایقرانی و موجسواری با بادبان را برگزار میکند.
مرکز غذای ایست لاگون
[ویرایش | اشتراکگذاری]این مرکز با مساحت ۰٫۸۱ هکتار، در سال ۱۹۷۷ توسط اداره امور عمومی و با هزینه ۷۰۰٬۰۰۰ دلار سنگاپور ساخته شد و دارای ۱٬۲۰۰ صندلی و ۶۰ غرفه بود. این مرکز که از چوب ساخته شده بود، از ۱۰ سازه تشکیل میشد که سقفهای پروانهایشکل برای بخشهای پختوپز و سقفهای هرمیشکل برای بخشهای غذاخوری داشتند؛ طراحی آن با هدف هماهنگی با ساحل و تالاب انجام شده بود. در سال ۲۰۰۳، در چارچوب طرح بازتوسعه پارک، این مرکز غذای دستفروشان مورد بازسازی قرار گرفت. در اواخر سال ۲۰۱۳ نیز با هزینه ۱٫۵ میلیون دلار سنگاپور ارتقا یافت. در جریان این ارتقا، سرویسهای بهداشتی بازسازی و ظرفیت صندلیها افزایش یافت. همچنین سقف و کفهای چوبی نصب شدند.
تاریخچه
[ویرایش | اشتراکگذاری]طرحهای اولیه و توسعه
[ویرایش | اشتراکگذاری]پارک ایست کوست نخستینبار بهعنوان بخشی از طرحهای بهرهبرداری از زمینهای احیاشده در چارچوب پروژه احیای ایست کوست پیشنهاد شد. طرحهای اولیه این پارک شامل یک تالاب شنا به مساحت ۹ جریب (۳٫۶ هکتار)، مناطقی برای کمپینگ و پیکنیک و امکانات ورزشی روباز مانند زمینهای تنیس بود. عملیات توسعه در اواسط سال ۱۹۷۱ آغاز شد و پارک، اگرچه هنوز در حال توسعه بود، در اکتبر ۱۹۷۲ به روی عموم گشوده شد تا در تعطیلات آخر هفته و تعطیلات رسمی، از فشار جمعیت بر سواحل چانگی و تاناه مِرا کاسته شود. ساخت یک تفرجگاه ساحلی ۳۵۰ جریبی (۱۴۰ هکتاری) با هزینه ۱۲ میلیون دلار سنگاپور در سپتامبر ۱۹۷۴ آغاز شد و در پایان همان سال، یک مسیر دوچرخهسواری اختصاصی برای استفاده عمومی افتتاح شد. تالاب شنای ۴ میلیون دلاری سنگاپور در مه ۱۹۷۶، همراه با امکانات پذیرایی و بهداشتی، افتتاح شد. این تالاب بلافاصله پس از افتتاح در میان شناگران و علاقهمندان به پیکنیک محبوب شد و در نخستین هفته بیش از ۷۰٬۰۰۰ نفر از آن بازدید کردند. برای ایجاد دسترسی میان پارک و مناطق اطراف، شش زیرگذر با هزینه یک میلیون دلار سنگاپور ساخته شد.
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «East Coast Park». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۱ آوریل ۲۰۱۹.
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراکگذاری]
 | این یک مقالهٔ خرد مرتبط با پارک و باغ است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |