زبان ژاپنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ژاپنی

日本語 Nihongo 

Nihongo (ژاپنی)
در اسکریپت ژاپنی
Nihongo.svg 
تلفظ: [nihoŋɡo]
گویشگاه‌ها: ژاپن
شمار گویشوران: ۱۳۰ میلیون[۱]
خانواده: آلتایی؟ (مورد اختلاف)
ژاپنیک
ژاپنی 
سیستم نوشتاری: لوگوگراف‌های و هجابندی‌های ژاپنی، حروف چینی، روماجی، اسکریپت سیدهام (برخی زمان‌ها در معابد بودایی.) 
زبان رسمی
زبان رسمی در:  ژاپن
 پالائو (Angaur)[۲][۳]
مرجع رسمی: ندارد
دولت ژاپن نقش اصلی را ایفا می‌کند
کد زبان
ISO 639-1: ja
ISO 639-2: jpn
ISO 639-3: jpn 
Japanese language extension.PNG

زبان ژاپنی (به ژاپنی: 日本語، نیهونگو)، زبان مردم ژاپن و زبان رسمی دولت ژاپن است، که توسط حدود ۱۳۰ میلیون نفر سخن گفته می‌شود.[۴]

قواعد و ساختار[ویرایش]

ژاپنی یک زبان پیوندی است با منشا مورد اختلاف. زبانی که در ژاپن به آن تکلم می‌شود زبانی است آهنگ دار و صدادار و تقریباً تمام کلمات آن به حروف مصوت ختم می‌شوند. این زبان شامل پنج مصوت و نوزده صامت می شود. کلمات آن چند هجایی است و لایق تغییرات دستوریست. تصریف به وسیله اجزایی که به آخر کلمه الحاق کنند صورت می‌گیرد. زمان‌ها و وجه‌ها به وسیله ادات فعل از هم تمییز داده می‌شوند. زبان مکالمه از لحاظ دستور و فرهنگ لغات با زبان مکتوب (که دارای اشکالات فراوان است) فرق دارد.به ترکیب هر صامت و مصوت مورا گفته میشود .[۵]

خط ژاپنی[ویرایش]

سامانه نوشتاری ژاپنی از سه دسته واج آوا به نامهای هیراگانا (平仮名) و کاتاکانا (カタカナ) و روماجی (ローマ字) و واژه‌نگارهای کانجی (漢字) تشکیل شده است. از هیراگانا و کاتاکانا با عنوان کلی‌تر کانا نام برده می‌شود. کانجی در واقع همان حروف چینی برگرفته از سیستم نگارشی چینی است که معمولاً برای نوشتن کلماتی که از زبان چینی وارد ژاپنی شده‌اند استفاده می‌شود. بر اساس برخی از کلمات کانجی، الفبایی به نام هیراگانا ابداع شده‌است که معمولاً برای نوشتن کلمات اصیل ژاپنی استفاده می‌شود. الفبای دیگری نیز به نام کاتاکانا وجود دارد که برای نوشتن کلمات وارد شده به ژاپنی از انگلیسی و دیگر زبان‌ها استفاده می‌شود؛ برخی از حروف هیراگانا با کاتاکانا یکی است. از هیراگانا و کاتاکانا برای بیان چگونگی تلفظ کانجی هم استفاده می‌شود (فوریگانا).

استفاده از حروف لاتین برای نوشتن کلمات ژاپنی نیز مرسوم است و به آن روماجی گویند.

کانجی[ویرایش]

کانجی‌ها همان علایمی هستند که هر یک به تنهایی بیان کننده یک کلمه هستند. کانجی‌های استاندارد ژاپن در حدود ۲۰۰۰ هستند. و کانجی‌ها اصولاً از زبان چینی گرفته شدند. تا قرن هفت ژاپن دارای خط نبود و خط را از چین گرفت .ابتدا در خط ژاپنی تنها از کانجی استفاده میشده و بعد در قرن 8 هیراگانا و کاتاکانا ابداع شد و به علت سادگی آن باعث رواج و گسترش ادبیات شد .

چند مثال از کانجی و معنای آن:

کانجی تلفظ معنا
tsuchi خاک
ten آسمان
mizu آب
hi آتش
kaze باد
otoko مرد
onna زن
食べる taberu خوردن
飲む nomu نوشیدن
大きい ōkii بزرگ
小さい chiisai کوچک
yoru شب
hi روز

حروف ژاپنی[ویرایش]

Japanese Kana in Persian.jpg

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «Japanese». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در 2008-02-14. بازبینی‌شده در 2008-02-29. 
  2. «CIA – The World Factbook – Field Listing :: Languages». سیا. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در February 17, 2010. بازبینی‌شده در February 17, 2010. 
  3. «Languages of Palau». Lewis, Paul M. (ed). SIL International، 2009. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در February 17, 2010. بازبینی‌شده در February 17, 2010. 
  4. MIT. «Japanese Language». بازبینی‌شده در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۰. 
  5. الگو:یادکر

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Japanese language»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۰).

پیوند به بیرون[ویرایش]