پرش به محتوا

رابرت ردفورد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
رابرت ردفورد
ردفورد در سال ۲۰۱۲
نام هنگام تولدچارلز رابرت ردفورد جونیور
زادهٔ۱۸ اوت ۱۹۳۶
سنتا مونیکا، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
درگذشت۱۶ سپتامبر ۲۰۲۵ (۸۹ سال)
پروو، یوتا، ایالات متحده
محل تحصیل
پیشه‌ها
  • بازیگر
  • کارگردان فیلم
  • تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت۲۰۲۵–۱۹۵۹
همسران
فرزندان۴، شامل جیمز و ایمی

چارلز رابرت ردفورد جونیور (به انگلیسی: Charles Robert Redford, Jr؛ ۱۸ اوت ۱۹۳۶ – ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۵) بازیگر و فیلم‌ساز آمریکایی بود. او جوایز متعددی از جمله یک جایزه اسکار، یک جایزه بفتا، پنج جایزه گلدن گلوب (از جمله جایزه گلدن گلوب سیسیل بی. دمیل ۱۹۹۴)، جایزه یک عمر دستاورد هنری انجمن بازیگران فیلم ۱۹۹۶، یک جایزه افتخاری اسکار ۲۰۰۲، جایزه مرکز کندی در سال ۲۰۰۵، نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری ۲۰۱۶ و جایزه سزار افتخاری ۲۰۱۹ را دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۴ از سوی مجله تایم به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان معرفی شد.

ردفورد حرفه بازیگری را در تلویزیون با بازی در مجموعه‌های آلفرد هیچکاک تقدیم می‌کند و منطقه گرگ و میش آغاز کرد. سپس نخستین بازی خود در تئاتر برادوی را با بازی در نقش یک شوهر تازه ازدواج کرده در نمایش کمدی پابرهنه در پارک (۱۹۶۳) اثر نیل سایمون انجام داد. ردفورد اولین بازی خود در سینما را با بازی در فیلم شکار جنگ (۱۹۶۲) انجام داد. سپس با بازی در نقش اصلی در فیلم‌های پابرهنه در پارک (۱۹۶۷)، بوچ کسیدی و ساندنس کید (۱۹۶۹)، جرمیا جانسون (۱۹۷۲)، کاندیدا (۱۹۷۲) و نیش (۱۹۷۳) به شهرت رسید که آخرین آنها نامزدی جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را برای او به ارمغان آورد.

ستاره شدن ردفورد با ایفای نقش در فیلم‌هایی مانند آنطور که بودیم (۱۹۷۳)، گتسبی بزرگ (۱۹۷۴)، سه روز کرکس (۱۹۷۵)، همه مردان رئیس‌جمهور (۱۹۷۶)، سوارکار الکتریکی (۱۹۷۹)، بروبیکر (۱۹۸۰)، طبیعی (۱۹۸۴) و خارج از آفریقا (۱۹۸۵) ادامه یافت. او بعدها در فیلم‌های شیادان (۱۹۹۲)، همه چیز از دست رفته (۲۰۱۳)، حقیقت (۲۰۱۵)، روح ما در شب (۲۰۱۷) و پیرمرد و تفنگ (۲۰۱۸) بازی کرد. ردفورد در فیلم‌های کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان (۲۰۱۴) و انتقام‌جویان: پایان بازی (۲۰۱۹) نقش الکساندر پیرس را بازی کرد که آخرین حضور او روی پرده سینما بود.

زندگی

[ویرایش]
ردفورد در فیلم پابرهنه در پارک (۱۹۶۷)

چارلز رابرت ردفورد جونیور در ۱۸ اوت ۱۹۳۶ در سنتا مونیکا، کالیفرنیا در آمریکا زاده شد. پدر او یک شیرفروش بود که بعدها حسابدار شرکت نفتی استاندارد اویل شد. رابرت ردفورد دوران مدرسه به یک گروه تبهکار خیابانی پیوست و به دلیل قرض گرفتن خودرویی که در صندوق عقب آن جواهرات مسروقه بود دستگیر شد.[۱]

او از دبیرستان ون نایز در لس آنجلس فارغ‌التحصیل شد[۲][۳] و از آنجا با بورس بیسبال وارد دانشگاه کلرادو شد.[۲][۴][۵] اما در دانشگاه بر اثر نوشیدن بیش از حد نوشیدنی‌های الکلی پس از مرگ مادرش در سن ۱۸ سالگی بورس خود را از دست داد.[۴][۵] غم از دست دادن مادر باعث سرگردانی ردفورد شد. او مدتی در میدان‌های نفتی کالیفرنیا کار کرد. اما پس از مدتی به پاریس و فلورانس رفت و در آنجا به یادگیری هنر پرداخت. اقامت او در اروپا باعث شد تا با دیدگاهی تازه به آمریکا نگاه کند.[۱] پس از آن به نقاشی پرداخت و همچنین در کلاس‌های نمایش و طراحی آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا در نیویورک شرکت کرد.[۲][۶]

ردفورد در سال ۱۹۵۸ با لولا ون‌واگنن ازدواج کرد. آنها در سال ۱۹۸۵ با داشتن چهار فرزند از همدیگر جدا شدند (یکی از آن‌ها پیش از طلاقشان درگذشت). نام فرزندان ردفورد، شاونا، امی (بازیگر) و جیمز (فیلم‌نامه‌نویس) هستند.[۷]

ردفورد نخستین حضور سینمایی خود را در سال ۱۹۶۰ با اقتباس سینمایی از نمایش داستان بلند تجربه کرد. او در این فیلم همان نقشی را ایفا کرد که پیش‌تر در اجرای برادوی بر عهده داشت. هرچند نامش در فهرست عوامل فیلم ذکر نشد.[۸]

حرفه بازیگری

[ویرایش]

ردفورد نخستن فیلم خود مردم معمولی را در سال ۱۹۸۰ کارگردانی کرد که اسکار کارگردانی را برایش به ارمغان آورد.[۹] ردفورد در کنار وارن بیتی، کلینت ایستوود، مل گیبسون، ریچارد اتنبرا و کوین کاستنر از اندگ دریافت‌کنندگان جایزه اسکار است که بیشتر بخاطر بازیگری شناخته می‌شوند. او بنیان‌گذار جشنواره فیلم ساندنس بود که فلسفهٔ وجودی آن حمایت از فیلم‌های مستقل و بازار فروش آن‌ها است.[۱۰]

ردفورد در طول بیش از ۶۰ سال فعالیت خود، در سال ۲۰۰۲ موفق به دریافت جوایز فیلم از جمله یک جایزه اسکار افتخاری برای یک عمر فعالیت هنری شد.[۱۱] در آوریل ۲۰۱۴ مجله تایم از ردفورد به عنوان یکی از ۱۰۰ نفر تأثیرگذارترین افراد جهان نام برد.[۱۲] او در سال ۲۰۱۶ موفق به دریافت مدال آزادی از رئیس‌جمهور آمریکا شد.[۱۳]

ردفورد بازیگری را از اواخر دهه ۱۹۵۰ در تلویزیون آغاز کرد. او برای بازی در فیلم صدای چارلی پونت (۱۹۶۲) نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل جایزه امی شد. بزرگ‌ترین موفقیت وی در برادوی به عنوان همسر الیزابت اشلی در پابرهنه در پارک (۱۹۶۳) ساخته نیل سایمون بود.

ردفورد نخستین فیلم خود بنام شکار جنگ را در سال ۱۹۶۲ بازی کرد.[۱۴] نقش او در فیلم درون دیزی کلاور (۱۹۶۵) برای او جایزه گلدن گلوب بهترین ستاره نوظهور را به دست آورد.[۱۵] او در کنار پل نیومن در فیلم بوچ کسیدی و ساندنس کید (۱۹۶۹) به ایفای نقش پرداخت که موفقیت بزرگی بود و او را به یک ستاره تبدیل کرد.[۲] اصرار نیومن باعث شد نقش مقابل او به ردفورد برسد.[۱] او با فیلم جرمیا جانسون (۱۹۷۲) به موفقیت بزرگی در گیشه دست پیدا کرد. بازی در فیلم ماندگار نیش و همکاری دوباره با پل نیومن نامزدی دریافت جایزه اسکار را برایش به ارمغان آورد.[۱۶] همکاری پل نیومن و رابرت ردفورد یکی از مهمترین زوج‌های سینمایی آمریکا را پدید آورد و به دوستی مادام‌العمر آنها انجامید.[۱] همزمان در همان سال ۱۹۶۹ او در نقش مقابل باربارا استرایسند در فیلم آنطور که بودیم خوش درخشید.[۱۷] در سال ۱۹۷۶ بازی در فیلم برجسته، محبوب و تحسین شده همه مردان رئیس‌جمهور، فیلمی در ژانر سیاسی با موضوع رسوایی واترگیت، در کنار داستین هافمن و جک واردن حلقه موفقیت‌های ردفورد را تکمیل کرد.[۱۸]

در دهه ۱۹۸۰ (میلادی) ردفورد فعالیت خود را به عنوان کارگردان با فیلم مردم معمولی آغاز کرد که نقدهای مثبتی از منتقدان گرفت و جزو فیلم‌های منتخب دهه بود و برای ردفورد چهار جایزه اسکار از جمله جایزه اسکار بهترین فیلم و جایزه اسکار بهترین کارگردانی به ارمغان آورد.[۲][۱۹] وی با ایفای نقش در بروبیکر (۱۹۸۰)[۲۰] و خارج از آفریقا (۱۹۸۵) به بازیگری ادامه داد که یک موفقیت بزرگ در گیشه بود و هفت جایزه اسکار از جمله جایزه اسکار بهترین فیلم را کسب کرد.[۲۱] وی در سال ۱۹۹۲ سومین فیلم خود را با عنوان رودخانه‌ای از میان آن می‌گذرد با بازی برد پیت را کارگردانی کرد. این فیلم موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم‌برداری و نامزد جایزه اسکار در دو بخش بهترین موسیقی و بهترین موسیقی متن و بهترین فیلم‌نامه اقتباسی شد.[۲]

ردفورد در سال ۱۹۹۵ برای فیلم مسابقه تلویزیونی نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردانی و بهترین شد.[۲۲] او در سال ۲۰۰۲ موفق به دریافت جایزه اسکار افتخاری برای یک عمر دستاورد هنری شد.[۲۳] ردفورد در سال ۲۰۰۴ با فیلم خاطرات موتورسیکلت بار دیگر به عرصهٔ تهیه‌کنندگی بازگشت. این فیلم جاده‌ای و روایت‌گر بلوغ، دربارهٔ دانشجوی جوان پزشکی، چه گوارا و دوستش آلبرتو گرانادو بود. فیلم همچنین به مسائل سیاسی و اجتماعی آمریکای جنوبی می‌پردازد که بر گوارا تأثیر گذاشتند و مسیر آیندهٔ او را شکل دادند. ساخت این فیلم پنج سال به طول انجامید و کارگردان آن، والتر سالس نقش ردفورد را در تولید و انتشار آن بسیار مؤثر دانست و از او به‌عنوان یکی از عوامل کلیدی تحقق پروژه یاد کرد.[۲۴][۲۵]

در سال ۲۰۱۰ او نشان شوالیه لژیون دونور فرانسه را دریافت نمود. وی برنده جوایز گلدن گلوب، جایزه انجمن کارگردانان آمریکا، بفتا و جایزه انجمن بازیگران فیلم است.

ردفورد و پاتریشا بلر در مجموعه تلویزیونی ویرجینیایی (۱۹۶۴)

درگذشت

[ویرایش]

ردفورد در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۵ در سن ۸۹ سالگی در خانه‌اش در پروو، یوتا هنگام خواب درگذشت.[۲۶][۲۷][۸]

میراث و بازخورد

[ویرایش]
ردفورد در سال ۱۹۷۳

رابرت ردفورد در طول دوران حرفه‌ای خود به‌ویژه در دههٔ ۱۹۷۰ (میلادی) بیشتر به‌عنوان نماد جذابیت جنسی شناخته می‌شد.[۲۸] بی‌بی‌سی جذابیت او را به صورت «چهرهٔ خوب تماماً آمریکایی که نمی‌شد نادیده گرفت» توصیف کرد.[۲۹] آسوشیتد پرس نیز اشاره کرد که «موهای طلایی موج‌دار و لبخند کودکانه‌اش او را به مطلوب‌ترین بازیگر مرد در اوج شهرتش تبدیل کرده بود.»[۲۸] با این حال، خود ردفورد این عنوان را رد می‌کرد. او در مصاحبه‌ای با نیویورک تایمز در سال ۱۹۷۴ گفت: «هرگز خودم را فردی خوش‌چهره یا پرزرق‌وبرق تصور نکرده‌ام. ناگهان این تصویر ساخته شد… تصویر پرزرق‌وبرق می‌تواند مانعی واقعی باشد. مزخرف است.»[۳۰]

پس از درگذشت ردفورد، نشریهٔ ورایتی در یادداشتی نوشت که او «به‌عنوان بنیان‌گذار مؤسسهٔ فیلم ساندنس، به پدرخواندهٔ سینمای مستقل تبدیل شد» و «در دوران اوج ستاره‌بودنش کمتر کسی به پای او می‌رسید.»[۳۱] اندرو پالور در گاردین او را «غولی در سینمای آمریکا» و «یکی از چهره‌های تعیین‌کنندهٔ سینمای دههٔ ۱۹۷۰» توصیف کرد که «با سهولت میان موج نو هالیوود و جریان اصلی صنعت فیلم حرکت می‌کرد.»[۳۲] لس آنجلس تایمز نیز از او به‌عنوان «نماد یک نسل» یاد کرد.[۲۴] در فرانسه، وزیر فرهنگ وقت رشیده داتی او را «غولی در سینمای آمریکا» خواند.[۳۳]

نیویورک تایمز خاطرنشان کرد که فیلم‌های ردفورد بیشتر به موضوعات جدی مانند فساد و اندوه می‌پرداختند—موضوعاتی که «با مردم ارتباط برقرار می‌کردند.» او می‌خواست آثارش «وزن فرهنگی» داشته باشند و برای این منظور، ریسک پرداختن به مضامین تاریک و چالش‌برانگیز را پذیرفت.[۸] هالیوود ریپورتر او را «پسر طلایی هالیوود» و یکی از «اندک چهره‌های واقعاً نمادین سینما در نیم‌قرن گذشته» توصیف کرد.[۳۴] کارگردان ران هاوارد نیز ردفورد را «چهره‌ای فرهنگی با تأثیرگذاری عظیم» و «تغییردهندهٔ قواعد هنری» خواند.[۳۵] تأسیس جشنوارهٔ فیلم ساندنس توسط ردفورد به‌عنوان محرکی برای شکوفایی سینمای مستقل شناخته شد.[۳۵] پس از دریافت نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری در سال ۲۰۱۶ روزنامهٔ سالت لیک تریبیون جشنوارهٔ ساندنس را «نقطهٔ آغاز انفجار فیلم‌های مستقل» توصیف کرد.[۳۶]

تایم به فعالیت‌های زیست‌محیطی ردفورد اشاره کرد و او را «متعهدانه در تلاش برای ساختن جهانی قابل‌زیست برای همه» معرفی کرد. همچنین بنیاد ردفورد در حمایت از فیلم‌سازی سازگار با محیط‌زیست نقش داشت.[۳۷] همین دغدغه‌ها باعث شد فاکس نیوز از او به‌عنوان «نماد هالیوود» یاد کند که «خود را وقف حفاظت از محیط‌زیست و دفاع از جنوب غربی آمریکا کرده بود.»[۳۸] در سال ۲۰۱۶ رئیس‌جمهور وقت باراک اوباما ردفورد را «یکی از برجسته‌ترین حافظان محیط زیست در نسل ما» نامید.[۳۹]

فیلم‌شناسی

[ویرایش]
ردفورد به همراه ملانی گریفیث و سونیا براگا در حال تبلیغ فیلم جنگ میلاگرو بنفیلد در جشنواره فیلم کن ۱۹۸۸

به‌عنوان بازیگر

[ویرایش]

فیلم‌های سرشناس او عبارت‌اند از:

به‌عنوان کارگردان

[ویرایش]

جوایز

[ویرایش]

جوایز اسکار

[ویرایش]
سال کاندیدا بخش نتیجه
۱۹۷۳ نیش بهترین بازیگر[۴۰] نامزدشده
۱۹۸۰ مردم معمولی بهترین کارگردانی[۴۱] برنده
۱۹۹۴ مسابقه تلویزیونی بهترین فیلم[۴۲] نامزدشده
۱۹۹۴ مسابقه تلویزیونی بهترین کارگردانی[۴۲] نامزدشده
۲۰۰۲ — یک عمر دستاورد هنری[۴۳] برنده

جوایز بفتا

[ویرایش]
سال کاندیدا بخش نتیجه
۱۹۶۹ بوچ کسیدی و ساندنس کید / بهشون بگید ویلی بوی اینجاست / قهرمان اسکی بهترین هنرپیش نقش اول برنده
۱۹۹۴ مسابقه تلویزیونی بهترین فیلم (به عنوان کارگردان) نامزدشده

جایزه انجمن کارگردانان آمریکا

[ویرایش]
سال کاندیدا بخش نتیجه
۱۹۸۰ مردم معمولی کارگردانی برجسته - فیلم برجسته برنده
۱۹۹۴ مسابقه تلویزیونی کارگردانی برجسته - فیلم برجسته نامزدشده

جایزه گلدن گلوب

[ویرایش]
سال کاندیدا بخش نتیجه
۱۹۶۵ درون دیزی کلاور جایزه گلدن گلوب برای ستاره جدید سال - بازیگر[۴۴] برنده
۱۹۸۰ مردم معمولی جایزه گلدن گلوب بهترین کارگردانی[۴۴] برنده
۱۹۹۲ رودخانه‌ای از میان آن می‌گذرد جایزه گلدن گلوب بهترین کارگردانی[۴۴] نامزدشده
۱۹۹۴ مسابقه تلویزیونی جایزه گلدن گلوب بهترین کارگردانی[۴۴] نامزدشده
۱۹۹۴ — جایزه گلدن گلوب سیسیل بی دمیل[۴۴] برنده
۱۹۹۸ نجواگر اسب جایزه گلدن گلوب بهترین کارگردانی[۴۴] نامزدشده
۲۰۱۳ همه‌چیز از دست رفته است جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام[۴۴] نامزدشده
۲۰۱۸ پیرمرد و تفنگ جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی نامزدشده

جایزه تمشک طلایی

[ویرایش]
سال کاندیدا بخش نتیجه
۱۹۹۳ پیشنهاد بی‌شرمانه بدترین بازیگر مرد نامزدشده

جایزه انجمن بازیگران فیلم

[ویرایش]
سال کاندیدا بخش نتیجه
۱۹۹۵ — جایزه یک عمر دستاورد هنری انجمن بازیگران فیلم[۴۵] برنده

جوایز منتقدان فیلم

[ویرایش]
سال فیلم نامزد شده جایزه نتیجه
۲۰۱۳ همه‌چیز از دست رفته است جایزه حلقه منتقدان فیلم نیویورک برای بهترین بازیگر نقش اول مرد برنده
۲۰۱۳ همه‌چیز از دست رفته است جایزه انجمن منتقدان فیلم شیکاگو برای بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزدشده
۲۰۱۳ همه‌چیز از دست رفته است جایزه انجمن منتقدان فیلم دیترویت برای بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزدشده
۲۰۱۳ همه‌چیز از دست رفته است جایزه سینمایی انتخاب منتقدان برای بهترین بازیگر مرد نامزدشده
۲۰۱۳ همه‌چیز از دست رفته است جایزه انجمن ملی منتقدان فیلم بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزدشده
۲۰۱۳ همه‌چیز از دست رفته است جایزه انجمن منتقدان فیلم فونیکس برای بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزدشده
۲۰۱۳ همه‌چیز از دست رفته است جایزه داوران منتقدان فیلم سینمایی خلیج سانفرانسیسکو برای بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزدشده
۲۰۱۳ همه‌چیز از دست رفته است جایزه انجمن منتقدان فیلم واشینگتن دی سی برای بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزدشده

سایر جوایز

[ویرایش]
سال کاندیدا جایزه نتیجه
۲۰۱۳ همه‌چیز از دست رفته است جایزه ایندیپندنت اسپریت برای نقش اول مرد نامزدشده
۲۰۱۳ همه‌چیز از دست رفته است جایزه ستلایت بهترین بازیگر نقش اول مرد - موشن پیکچر نامزدشده
۲۰۱۹ یک عمر فعالیت هنری جایزه اعتلای هنر

جشنواره بین‌المللی فیلم مورلیا[۴۶]

برنده

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ «درگذشت رابرت ردفورد؛ هنرپیشه‌ای خوش‌چهره‌ که هالیوود عاشقش بود». بی‌بی‌سی فارسی. ۲۵ شهریور ۱۴۰۴.
  2. ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ Lipton, James; et al. (January 30, 2005). Inside the Actors Studio: Robert Redford (Television episode). Inside the Actors Studio (به انگلیسی).
  3. ↑ Cronin, Brian (July 14, 2011). "Did Robert Redford play high school baseball with Don Drysdale?". Los Angeles Times. (blog). Archived from the original on August 12, 2016. Retrieved August 10, 2016.
  4. ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ De Forest, Ben (August 10, 1983). "Redford plays a natural". The Dispatch. (Lexington, North Carolina). Associated Press. p. 9. Archived from the original on October 24, 2020. Retrieved April 1, 2020.
  5. ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ "Redford visits 'party school'". Wilmington Morning Star. (North Carolina). Associated Press. May 14, 1987. p. 7D. Archived from the original on October 24, 2020. Retrieved April 1, 2020.
  6. ↑ Robertson, Nan (October 4, 1984). "Academy of Dramatic Arts at 100". The New York Times. Archived from the original on October 22, 2020. Retrieved December 29, 2019.
  7. ↑ Fox, Courtney (February 12, 2021). "Robert Redford: Meet The Hollywood Legend's Four Children". Wide Open Country (به انگلیسی). Archived from the original on April 15, 2021. Retrieved April 15, 2021.
  8. ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ Barnes, Brooks (September 16, 2025). "Robert Redford, Screen Idol Turned Director and Activist, Dies at 89". The New York Times (به انگلیسی). Retrieved September 16, 2025.
  9. ↑ "Ordinary People movie review". Roger Ebert.com. Archived from the original on September 3, 2020. Retrieved August 18, 2023.
  10. ↑ Smart, Jack (September 16, 2025). "How Robert Redford Changed Movies with the Sundance Film Festival: 'I've Devoted So Much of My Life to It'". People. Retrieved September 16, 2025.
  11. ↑ "Nominees & Winners for the 74th Academy Awards". Academy of Motion Picture Arts & Sciences. Archived from the original on September 7, 2014.
  12. ↑ Gibbs, Nancy. "Editor's Letter: The Ties That Bind the TIME 100". Time. Archived from the original on April 24, 2014. Retrieved April 24, 2014.
  13. ↑ "President Obama Names Recipients of the Presidential Medal of Freedom". whitehouse.gov. November 16, 2016. Archived from the original on January 21, 2017. Retrieved November 16, 2016 – via NARA.
  14. ↑ "Robert Redford, 'Butch Cassidy' and 'All the President's Men' Icon, Dies at 89". Variety. September 16, 2025. Archived from the original on September 16, 2025. Retrieved September 16, 2025.
  15. ↑ "Robert Redford, Hollywood legend indelibly linked to Butch Cassidy and the Sundance Kid and The Sting". Yahoo. September 16, 2025. Retrieved September 16, 2025.
  16. ↑ Michael Gebert, The Encyclopedia of Movie Awards, St. Martin's Paperbacks, New York, 1996, p. 305.
  17. ↑ "Barbra Streisand Pays Tribute to Robert Redford and the 'Pure Joy' of Making 'The Way We Were' Together: 'One of the Finest Actors Ever'". Variety. September 16, 2025. Archived from the original on September 16, 2025. Retrieved September 16, 2025.
  18. ↑ "Dustin Hoffman, Demi Moore, Barbra Streisand and more remember Robert Redford after his death". ABC News. Archived from the original on September 18, 2025. Retrieved September 19, 2025.
  19. ↑ Harmetz, Aljean (April 1981). "'Ordinary People' Wins The Academy Award For Best". The New York Times. Archived from the original on February 27, 2022. Retrieved August 18, 2023.
  20. ↑ "Brubaker movie review". Roger Ebert.com. Archived from the original on April 23, 2025. Retrieved September 16, 2025.
  21. ↑ Michael Gebert, The Encyclopedia of Movie Awards, St. Martin's Paperbacks, New York, 1996, p. 401.
  22. ↑ Ansen, David (September 18, 1994). "When America Lost Its Innocence – Maybe". Newsweek. Archived from the original on August 18, 2023. Retrieved August 18, 2023.
  23. ↑ "Nominees & Winners for the 74th Academy Awards". Academy of Motion Picture Arts & Sciences. Archived from the original on September 7, 2014.
  24. ↑ ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ "Robert Redford, Oscar-winning generational icon who founded the Sundance Institute, dies at 89". The Los Angeles Times. September 16, 2025. Retrieved September 16, 2025.
  25. ↑ Saad, Nardine (September 16, 2025). "Robert Redford, Oscar-winning generational icon who founded the Sundance Institute, dies at 89". The Los Angeles Times. Archived from the original on September 16, 2025. Retrieved September 16, 2025.
  26. ↑ «رابرت ردفورد، هنرپیشه سرشناس، درگذشت». BBC News فارسی. ۲۰۲۵-۰۹-۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۱۶.
  27. ↑ "Robert Redford, giant of American cinema, dies aged 89". The Guardian. The Guardian. 2025-09-16. Retrieved 2025-09-16.
  28. ↑ ۲۸٫۰ ۲۸٫۱ "Robert Redford, Oscar-winning director, actor and indie patriarch, dies at 89". AP. September 16, 2025. Retrieved September 17, 2025.
  29. ↑ "Robert Redford: The enthralling star whose 'aura' lit up Hollywood". BBC. September 17, 2025. Retrieved September 17, 2025.
  30. ↑ "When Robert Redford opened up about being a reluctant sex symbol: 'Glamour image can be a real handicap. It is crap'". The Hindustan Times. September 17, 2025. Retrieved September 17, 2025.
  31. ↑ "Robert Redford, 'Butch Cassidy' and 'All the President's Men' Icon, Dies at 89". Variety. September 16, 2025. Retrieved September 16, 2025.
  32. ↑ Pulver, Andrew (September 16, 2025). "Robert Redford, giant of American cinema, dies aged 89". The Guardian.
  33. ↑ "Un lion s'en est allé: Meryl Streep, Donald Trump, Stephen King... réagissent après le décès de Robert Redford" (به فرانسوی). Le Figaro. September 16, 2025. Retrieved September 16, 2025.
  34. ↑ "Robert Redford, Golden Boy of Hollywood, Dies at 89". The Hollywood Reporter. September 16, 2025. Retrieved September 16, 2025.
  35. ↑ ۳۵٫۰ ۳۵٫۱ "Acting legend Robert Redford dies aged 89". BBC. September 16, 2025. Retrieved September 16, 2025.
  36. ↑ "President Obama honors Robert Redford with America's top civilian award". The Salt Lake City Tribune. November 25, 2016. Retrieved September 16, 2025.
  37. ↑ "What Working On An Oil Field Taught Robert Redford About Climate Change". Time. September 16, 2025. Retrieved September 16, 2025.
  38. ↑ "Robert Redford remembered as climate activist, steward of American Southwest". Fox News. September 16, 2025. Retrieved September 16, 2025.
  39. ↑ "Remarks by the President at Presentation of the Presidential Medal of Freedom". Obama White House. November 22, 2016. Retrieved September 16, 2025.
  40. ↑ "The 46th Academy Awards (1974) Nominees and Winners". Oscars. Retrieved 14 May 2014.
  41. ↑ "The 53rd Academy Awards (1981) Nominees and Winners". Oscars. Retrieved 14 May 2014.
  42. ↑ ۴۲٫۰ ۴۲٫۱ "The 67th Academy Awards (1995) Nominees and Winners". Oscars. Retrieved 14 May 2014.
  43. ↑ Feiwell, Jill (January 25, 2002). "Acad to honor Redford". Variety. Penske Media Corporation. Archived from the original on January 16, 2014. Retrieved January 15, 2014.
  44. ↑ ۴۴٫۰ ۴۴٫۱ ۴۴٫۲ ۴۴٫۳ ۴۴٫۴ ۴۴٫۵ ۴۴٫۶ "Robert Redford 6 Nominations | 2 Wins | 4 Special Awards". Golden Globes, Hollywood Foreign Press Association. Retrieved 14 May 2014.
  45. ↑ "32nd Life Achievement Recipient, 1995". Screen Actors Guild Award. Archived from the original on 19 August 2014. Retrieved 14 May 2014.
  46. ↑ "Robert Redford to Receive Career Achievement Award at Morelia Film Fest". The Hollywood Reporter (به انگلیسی). Retrieved 2019-10-10.
  • Robert Redford & the American West by Elisa Leonelli, Xlibris Corporation publishing, ۲۰۰۷
  • The Films of Robert Redford by James Spada, Citadel Press, ۱۹۸۴

پیوند به بیرون

[ویرایش]
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ رابرت ردفورد موجود است.
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=رابرت_ردفورد&oldid=42831387»