پرش به محتوا

بن افلک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
بن افلک
Photograph of Ben Affleck wearing a Blue Jacket
افلک در ۲۰۲۳
نام هنگام تولدبنجامین جیزا افلک-بولدت
زادهٔ۱۵ اوت ۱۹۷۲ (۵۳ سال)
برکلی، کالیفرنیا، ایالات متحده
محل تحصیلدانشگاه ورمانت
کالج اکسیدنتال
پیشه‌ها
  • بازیگر
  • کارگردان
  • تهیه‌کننده
  • فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت۱۹۸۱–اکنون
آثارفهرست کامل
همسران
فرزندان۳
خویشاوندانکیسی افلک (برادر)
جوایزفهرست کامل

بنجامین جیزا افلک (انگلیسی: Benjamin Géza Affleck؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۷۲) بازیگر و فیلم‌ساز آمریکایی است.[۱] او کارش را در کودکی با بازی در مجموعهٔ آموزشی سفر دریایی میمی (۱۹۸۴، ۱۹۸۸) از شبکهٔ پی‌بی‌اس آغاز کرد. او سپس در کمدی مستقل مات و مبهوت (۱۹۹۳) و چند کمدی ساختهٔ کوین اسمیت، شامل به دنبال ایمی (۱۹۹۷)، حضور یافت.

افلک هنگامی که به‌همراه مت دیمون بابت نگارش ویل هانتینگ خوب (۱۹۹۷) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شدند، به شهرت بیشتری رسید. او خودش را به‌عنوان بازیگر نقش اصلی در فیلم‌های استودیویی، شامل فیلم فاجعه‌ای آرماگدون (۱۹۹۸)، فیلم اکشن بازی‌های گوزن قطبی (۲۰۰۰)، درام جنگی پرل هاربر (۲۰۰۱) و فیلم هیجان‌انگیز مجموع همه ترس‌ها (۲۰۰۲) مطرح کرد. پس از وقوع روندی کاهشی در حرفه‌اش، افلک با به تصویر کشیدن جرج ریوز در فیلم زندگی‌نامه‌ای هالیوودلند (۲۰۰۶) دوباره آغاز به کار کرد و برندهٔ جام ولپی بهترین بازیگر مرد شد.

نخستین تجربهٔ کارگردانی افلک، رفته عزیزم رفته (۲۰۰۷) که نویسندهٔ مشترک آن نیز بود، با استقبال خوبی روبه‌رو شد. او سپس کارگردانی درام جنایی شهر (۲۰۱۰) و تریلر آرگو (۲۰۱۲) را بر عهده داشت و در آن نیز ایفای نقش کرد که هر دو با موفقیت همراه بودند. او برای آرگو جایزهٔ بفتای بهترین کارگردانی و اسکار بهترین فیلم را کسب کرد. از آن زمان، افلک نقش اصلی فیلم روان‌شناختی دختر گمشده (۲۰۱۴) را بازی کرد و بتمن را در دنیای توسعه‌یافته دی‌سی به تصویر کشید. او نقش‌های مکمل درام‌های آخرین دوئل (۲۰۲۱)، کافه امید (۲۰۲۱) و ایر (۲۰۲۳) را داشت که آخرین فیلم را خودش نیز کارگردانی کرد.

افلک یکی از بنیان‌گذاران «ابتکار کنگوی شرقی» (Eastern Congo Initiative) است؛ سازمانی غیرانتفاعی که بر پایه اعطای کمک‌های مالی و فعالیت‌های حمایتی شکل گرفته است. او از حامیان حزب دموکرات محسوب می‌شود. افلک و دیمون، هر دو از مالکان شرکت تولید فیلم «آرتیستز اکوئیتی» (Artists Equity) هستند و همچنین پیش‌تر از مالکان شرکت «پرل استریت فیلمز» (Pearl Street Films) نیز بوده‌اند.

زندگی شخصی

[ویرایش]

بنجامین جیزا افلک-بولدت در ۱۵ اوت ۱۹۷۲ در برکلی، کالیفرنیا به دنیا آمد.[۲][۳] هنگامی که سه ساله بود خانواده‌اش به ماساچوست نقل مکان کردند[۴] و در فالموت ساکن شدند. برادرش کیسی در همین مکان به دنیا آمد و پس از آن در کمبریج مستقر شدند.[۵] مادرش معلم مدرسه ابتدایی و دانش‌آموختهٔ دانشگاه هاروارد بود.[۶][۷][۸] پدرش نمایش‌نامه‌نویس مشتاقی بود[۹] که «اکثراً بیکار» توصیف شده است.[۹][۱۰] او هرازگاهی به‌عنوان نجار،[۱۱] مکانیک خودرو،[۴] دلال شرط‌بند،[۱۲] برقکار،[۱۳] بارمن،[۱۴] و سرایدار در هاروارد مشغول به کار بود.[۱۵] او در میانهٔ دههٔ ۱۹۶۰ بازیگر و مدیر صحنه در کمپانی تئاتر بوستون بوده است.[۱۶]

در دوران کودکی افلک، پدرش به قول خودش «مشکل شدید و مزمن اعتیاد به الکل داشت»[۱۷] و افلک به یاد می‌آورد که پدرش «تمام روز … هر روز» مشروب می‌خورد.[۱۸] پدرش «خیلی سخت‌گیر» بود،[۱۹] و افلک در سن ۱۱ سالگی که والدینش طلاق گرفتند، احساس «تسکین» داشت[۲۰][۲۱] و پدرش از خانه خانوادگی خارج شد.[۹][۱۷] پدرش به نوشیدن شدید مشروبات الکلی ادامه داد[۷] و در نهایت بی‌خانمان شد و دو سال را در خیابان‌های کمبریج گذراند.[۱۲][۲۲] وقتی افلک ۱۶ ساله بود، پدرش وارد یک مرکز توانبخشی در ایندیو، کالیفرنیا شد. او برای حفظ پاکی خود به مدت ۱۲ سال در این مرکز زندگی کرد[۲۳] و در آنجا به عنوان مشاور اعتیاد مشغول به کار شد.[۷][۲۴]

افلک در یک خانواده به لحاظ سیاسی فعال و لیبرال بزرگ شد.[۱۲][۲۵] او و برادرش کیسی با افرادی که در عرصهٔ هنر کار می‌کردند در تعامل بودند؛[۲۶] پسرها به‌طور مرتب با مادرشان در اجراهای تئاتر شرکت می‌کردند[۲۷] و تشویق شدند تا فیلم‌های خانگی خود را بسازند.[۲۸] دیوید ویلر، دوست خانوادگی، بعداً از افلک به‌عنوان کودکی «بسیار باهوش و به شدت کنجکاو» یاد کرد.[۲۹] برادران به‌خاطر دوستی مادرشان با یک مسئول انتخاب بازیگر در منطقه کمبریج، برای ایفای نقش در تبلیغات محلی و تولیدات سینمایی تست بازیگری دادند[۱۴] و افلک نخستین بار در هفت سالگی به صورت حرفه‌ای بازیگری کرد.[۲۹] مادرش دستمزد او را در صندوق وجوه امانی کالج پس‌انداز کرد[۹] و امیدوار بود که پسرش در نهایت معلم شود، زیرا نگران بود که بازیگری حرفه غیر مطمئن و بیهوده‌ای است.[۳۰] وقتی افلک ۱۳ ساله بود، او یک برنامه تلویزیونی برای کودکان در مکزیک فیلمبرداری کرد. او طی یک سالی که با مادر و برادرش در سراسر کشور سفر کرد، صحبت کردن به زبان اسپانیایی را آموخت.[۳۱][۳۲]

به عنوان دانش‌آموز دبیرستان کمبریج رینج و لاتین، افلک در نمایش‌های تئاتری بازی می‌کرد و از معلم نمایش، گری اسپکا، الهام گرفته بود.[۳۳][۳۴] او با هم‌مدرسه‌ای خود، مت دیمون که از هشت سالگی او را می‌شناخت، دوست صمیمی شد.[۳۵] اگرچه دیمون دو سال از او بزرگ‌تر بود، این دو «علایق یکسانی» داشتند و هر دو قصد داشتند حرفه بازیگری را دنبال کنند.[۳۵] آن‌ها با هم به نیویورک سفر کردند تا در آزمون‌های بازیگری شرکت کنند[۳۶] و برای خرید بلیط قطار و هواپیما در یک حساب بانکی مشترک پول پس‌انداز می‌کردند.[۳۷] در حالی که افلک نمرات بالایی در آزمون اس‌ای‌تی داشت،[۹] اما به‌طور کلی دانش‌آموزی بی‌تمرکز با حضور ضعیف در کلاس‌ها بود.[۷][۳۸] او چند ماهی زبان اسپانیایی را در دانشگاه ورمانت مطالعه کرد، دانشگاهی که به دلیل نزدیکی به دوست‌دختر آن زمانش انتخاب شده بود،[۱۳] اما پس از شکستگی لگن در حین بازی بسکتبال، ترک تحصیل کرد.[۳۶] در ۱۸ سالگی، افلک به لس آنجلس نقل مکان کرد[۳۰] و به مدت یک سال و نیم رشته مطالعات خاورمیانه را در کالج اکسیدنتال تحصیل کرد.[۳۹][۴۰]

بن افلک در مصاحبه‌ای اعلام کرد جدایی از جنیفر گارنر مادر هر سه فرزندش بزرگ‌ترین افسوس زندگی‌اش را به دنبال داشته است. اعتیاد بن به الکل و مشکلات ناشی از آن اصلی‌ترین عامل جدایی این زوج بوده است. با این حال بن و جنیفر برای سرپرستی فرزندانشان که به شکل قانونی به جنیفر واگذار شده است با هم تعامل خوبی دارند.

زندگی هنری

[ویرایش]
بن افلک در بین مردم

در سن ۱۴ سالگی به او پیشنهاد بازی در یک سریال تلویزیونی با عنوان «سفر دریایی با میمی» داده شد. بن با دوست قدیمی‌اش مت دیمون به کلاس تئاتر می‌رفت و در چند فیلم نیز با هم بازی کردند. به این ترتیب او استعداد بازیگری خود را از همان دوران کودکی به همگان نشان داد. سال‌های نوجوانی بن با بازی در فیلم‌هایی چون «دستان غریبه» (۱۹۸۷) و «سفر دریایی میمی» سپری شد. اولین و بزرگ‌ترین نقشی که بن در آن بازی کرد فیلم «مات و مبهوت» در سال ۱۹۹۳ بود. بن افلک، در سال ۲۰۰۶ در فیلم سرزمین هالیوود توجه بسیاری از مخاطبان سینما را به خود جلب کرد و با بازی در فیلم پرل هاربر به شهرت رسید. بن افلک در سال ۲۰۱۳ به دلیل کارگردانی فیلم آرگو برنده جایزه معتبر گلدن گلوب گردید. آرگو ساخته بن افلک موفق شد جایزه بهترین فیلم آکادمی اسکار ۲۰۱۳ را نیز کسب کند. بن در فیلم بتمن در برابر سوپرمن: طلوع عدالت، در نقش بتمن مقابل سوپرمن با بازی هنری کویل (بازیگر سوپرمن در مرد فولادی) قرار گرفت. تولید این فیلم سال ۲۰۱۴ آغاز شد و در تابستان سال ۲۰۱۵ اکران شد. زک اسنایدر کارگردان و کریستوفر نولان تهیه‌کننده فیلم سوپرمن مرد فولادی بودند. پیش‌تر احتمال می‌رفت که نقش بتمن را در این فیلم کریستین بیل بازیگر انگلیسی عهده‌دار شود که در سه فیلم آخر بتمن، نقاب این قهرمان افسانه‌ای را روی صورت گذاشته بود.

دیدگاه سیاسی

[ویرایش]

افلک خود را «نسبتاً لیبرال» توصیف کرده است.[۴۱] او در «خانواده‌ای با گرایش شدید به سندیکا» بزرگ شد.[۴۲] در سال ۲۰۰۰، در تجمعی در دانشگاه هاروارد به حمایت از افزایش دستمزد کارگران دانشگاه سخنرانی کرد؛ پدرش در آنجا به‌عنوان سرایدار کار می‌کرد.[۱۵] او بعدها روایت مستندی با عنوان Occupation (۲۰۰۲) را بر عهده گرفت که دربارهٔ تحصن سازمان‌یافته توسط کارزار دستمزد عادلانه در هاروارد بود.[۴۳] افلک و سناتور تد کندی در سال ۲۰۰۴ در کنفرانسی خبری در کنگرهٔ آمریکا خواستار افزایش حداقل دستمزد شدند.[۴۴] او در سال ۲۰۰۷ در کنفرانسی خبری در تالار شهر بوستون از تلاش‌های اتحادیهٔ SEIU برای سازمان‌دهی کارگران کم‌دستمزد بیمارستان‌های شهر حمایت کرد.[۴۵] در جریان اعتصاب ۲۰۰۷–۲۰۰۸ نویسندگان آمریکایی، افلک از اعتصاب‌کنندگان حمایت کرد.[۴۶]

افلک طرفدار حق انتخاب است. او در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۰ اظهار داشت که «به‌شدت به حق زنان برای انتخاب» باور دارد.[۲۵] در سال ۲۰۱۲، از کارزار Draw the Line حمایت کرد و حقوق باروری را «بنیادین» توصیف نمود.[۴۷]

افلک مدت‌ها از قانونی‌شدن ازدواج با همجنس حمایت می‌کرد و در سال ۲۰۰۴ گفت امیدوار است روزی به بحث ازدواج نگاه شود «با نوعی شرمندگی از اینکه چقدر کهنه و قدیمی بوده است».[۴۸] او همچنین در همان سال اظهار داشت که «غیرقابل‌قبول و توهین‌آمیز» است اگر گفته شود اعضای جامعهٔ تراجنسیتی سزاوار حقوق برابر نیستند.[۴۹] افلک در سال ۲۰۰۵ همراه با پسرعموی همجنس‌گرای خود در کارزار تبلیغاتی چاپی سازمان والدین، خانواده‌ها و دوستان همجنس‌گرایان حضور یافت.[۵۰]

در سال ۲۰۰۸، افلک نسبت به نظریه‌های توطئه‌ای که مدعی بودند باراک اوباما عرب یا مسلمان است ابراز نگرانی کرد و گفت: «این تعصب که اجازه داده‌ایم در این کارزار ریشه بدواند… پذیرش هر دوی این موارد به‌عنوان توهین مشروع واقعاً مشکل‌ساز است.»[۵۱][۵۲] یک خبرنگار واشینگتن پست در سال ۲۰۰۹ شنید که افلک در یک مهمانی در واشینگتن حملهٔ اسرائیل به غزه را محکوم کرده است.[۵۳] استیون کلمنز، یکی از شرکت‌کنندگان در آن گفتگو، گفت افلک به «دیدگاه‌های دیگر گوش داد… آنچه افلک آن شب درباره‌اش صحبت کرد منطقی، پیچیده و قابل درک بود.»[۵۴]

افلک همان سال در مصاحبه‌ای با نیویورک تایمز اظهار داشت که دیدگاه‌هایش بیشتر به حزب کارگر اسرائیل نزدیک است تا لیکود.[۵۵] در سال ۲۰۱۲، او رهبری سناتور جان مک‌کین را در دفاع از هما عابدین در برابر حملات ضداسلامی ستود.[۵۶][۵۷] افلک در سال ۲۰۱۴ در برنامهٔ پخش زنده با بیل مار وارد بحثی گسترده دربارهٔ رابطهٔ اصول لیبرالی با اسلام شد.[۵۸] او در مصاحبه‌ای با گاردین در سال ۲۰۱۷ دربارهٔ آن لحظهٔ پر بازتاب گفت: «من قویاً باور دارم که هیچ‌کس نباید بر اساس نژاد یا دینش کلیشه‌سازی شود. این یکی از بنیادی‌ترین اصول اندیشهٔ لیبرال است.»[۵۹] در سال ۲۰۲۳، افلک نامهٔ سرگشادهٔ Artists4Ceasefire را امضا کرد که خواستار آتش‌بس در جریان بمباران غزه توسط اسرائیل بود.[۶۰]

سلامتی

[ویرایش]

افلک هم دچار اضطراب و هم افسردگی است[۶۱] و از ۲۶ سالگی داروهای ضدافسردگی مصرف می‌کند.[۶۲] او در گذشته الکلی بود و در برنامه دوازده قدم ترک اعتیاد شرکت می‌کند.[۲۱] او گفته که برای کاهش حس دائمی «ناراحتی» به الکل روی آورده و اشاره کرده که «خیلی طول کشید تا به صورت عمیق، بنیادین و بدون کوچک‌ترین شک و تردیدی به خودم اعتراف کنم که من الکلی هستم».[۶۳]

افلک در اواسط دهه بیست زندگی‌اش هشیار شد و در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۸ اعلام کرد که الکل برای او «خطرناک» بوده است.[۶۴] او در سال ۲۰۰۱ تحت درمان بستری برای اعتیاد قرار گرفت و پس از آن به مدت «دو سه سال» پاکی خود را حفظ کرد.[۶۵][۶۶] در سال‌های بعد، او از صحبت دربارهٔ الکلی بودنش در مصاحبه‌های رسانه‌ای خودداری کرد[۷] و بعدها آن دوره را به عنوان زمانی توصیف کرد که «نسبتاً معمولی مشروب می‌خوردم».[۶۳] او گفت: «فکر می‌کردم، می‌خواهم مثل یک فرد عادی بنوشم. می‌خواهم شام را با یک لیوان شراب همراه کنم. و توانستم حدود هشت سال این کار را انجام دهم».[۶۲] اما به تدریج نوشیدن الکل «بیشتر و بیشتر» شد و در نهایت هر شب تا حدی مشروب می‌خورد که «بیهوش» می‌شد.[۶۲] گارنر در طول و پس از ازدواجشان از مبارزات افلک با الکل حمایت کرد و در سال ۲۰۲۰ گفت که حضور در جلسات «ال-آنون» به او قدرت داد تا «رقص» رابطه‌شان را تغییر دهد.[۶۷] افلک در سال ۲۰۱۷ مجدداً تحت درمان بستری قرار گرفت[۶۸][۶۹] و پس از یک بازگشت علنی به الکل و مداخله، در سال ۲۰۱۸ نیز درمان شد.[۷۰] او درمان‌های سرپایی بیشتری را در سال‌های بعد تکمیل کرد.[۷۱] در اواخر ۲۰۱۹، TMZ او را در حال لغزش و تعادل نداشتن در خیابان‌های لس‌آنجلس فیلم‌برداری کرد؛ او روز بعد اعتراف کرد که پس از بیش از یک سال پاکی، یک «لغزش» کوتاه داشته است.[۷۲] او بعداً این حادثه را «شرم‌آور» توصیف کرد و گفت: «کاش اتفاق نمی‌افتاد. واقعاً کاش این ویدیو در اینترنت نبود تا بچه‌هایم آن را نبینند».[۶۳]

در جریان تبلیغات فیلم راه بازگشت (۲۰۲۰) که در آن نقش یک الکلی را بازی می‌کند، افلک تأکید کرد که هنگام صحبت دربارهٔ اعتیادش احساس «آسیب‌پذیری» می‌کند[۷۳] و قصد ندارد «برای همیشه دربارهٔ این موضوع صحبت کند»: «فکر می‌کنم اگر صحبت کردن من دربارهٔ ترک اعتیاد ارزش داشته باشد، این است که این موضوع لزوماً هویت تو نیست. این نباید برچسبی باشد که روی سرت باشد».[۷۴] در سال ۲۰۲۳، او گفت که اغلب به بازیگران همکارش توصیه می‌کند تا حد امکان دربارهٔ مسائل اعتیادشان به صورت عمومی صحبت نکنند: «لازم نیست کسی نمونه بارز کسی باشد».[۷۵]

ادعاهای جنبش من هم

[ویرایش]

در جریان جنبش من هم در سال ۲۰۱۷، بازیگر هیلاری برتون گفت که هنگام حضور تلویزیونی خود در برنامهٔ TRL Uncensored در سال ۲۰۰۳، افلک «بازویش را دور من انداخت و سپس دستش را روی سینهٔ چپم گذاشت». افلک در توییتر پاسخ داد: «من نسبت به خانم برتون رفتار نامناسبی داشتم و صمیمانه عذرخواهی می‌کنم.»[۷۶] آناماری تندلر، میکاپ آرتیست، گفت که افلک «در یک مهمانی گلدن گلوب در سال ۲۰۱۴ باسنم را گرفت… او سعی کرد وانمود کند که صرفاً می‌خواسته مؤدبانه مرا از مسیر کنار بزند.»[۷۷]

در واکنش به پرونده‌های سوءاستفاده جنسی علیه هاروی واینستین، افلک متعهد شد که هرگونه سود آینده از فیلم‌های اولیه‌اش با کمپانی میرامکس را به خیریه‌هایی که از قربانیان سوءاستفادهٔ جنسی حمایت می‌کنند اهدا کند[۷۸] و گفت تنها از این موضوع آگاه بوده که واینستین «فاسد و قلدر» است.[۷۹] در توییتی، بازیگر رز مک‌گوآن پاسخ داد: «تو دروغ می‌گویی.»[۸۰] او گفت پس از آن‌که در جشنواره فیلم ساندنس در سال ۱۹۹۷ توسط واینستین مورد آزار جنسی قرار گرفت، افلک را ملاقات کرده و در حالی که گریه می‌کرده به افلک گفته: «همین الان از پیش هاروی آمده‌ام» و «او گفت، ' لعنتی، به او گفته بودم دست از این کار بردارد.'»[۸۱] در ایمیل فاش‌شده دربارهٔ پروندهٔ مک‌گوآن، افلک اظهار داشت: «من هرگز رز را در هیچ هتلی در ساندنس ندیدم. او هرگز چیزی به من نگفت و من هم هرگز برداشت نکردم که توسط کسی مورد حمله قرار گرفته باشد.»[۸۲] در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۹، افلک گفت: «واقعاً نمی‌خواهم وارد داستان‌های فردی دیگران شوم، چون فکر می‌کنم آن‌ها حق دارند هر مقدار از داستانشان را که می‌خواهند بازگو کنند. من رز را باور دارم. از او حمایت می‌کنم. واقعاً او را دوست دارم و تحسین می‌کنم و برایش بهترین‌ها را آرزو دارم.»[۸۳] در سال ۲۰۲۰، مک‌گوآن توضیح داد: «این‌طور نیست که من از بن افلک خشمگین باشم. هرگز به او نگفتم 'همین الان مورد تجاوز قرار گرفتم'. این بیشتر برای نشان دادن این نکته بود که همه می‌دانستند و همه به نوعی بخشی از آن بودند، چه ناآگاهانه و چه آگاهانه.»[۸۱]

فیلم‌شناسی

[ویرایش]

جوایز و نامزدی‌ها

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. White, Abbey (July 17, 2022). "Jennifer Lopez and Ben Affleck Announce Marriage". The Hollywood Reporter. Retrieved July 19, 2022.
  2. Radloff, Jessica (February 15, 2015). "You Won't Believe Shonda Rhime's Method for Knowing Whether a Story Works". Glamour. Archived from the original on May 2, 2015. Retrieved March 27, 2015.
  3. Casey, Nora Sørena. "Ben Affleck – American actor, writer, and director". Encyclopædia Britannica (به انگلیسی). Archived from the original on August 23, 2017. Retrieved August 23, 2017.
  4. 1 2 McCarthy, Kevin (1997). "Cinezine – Frank Discussions With Ben Affleck". View Askew Productions. Archived from the original on March 4, 2016. Retrieved April 11, 2017.
  5. Morris, Wesley (September 15, 2010). "With New Film, Affleck Ties Boston Knot Tighter". Boston Globe. Archived from the original on July 14, 2014. Retrieved June 29, 2014.
  6. "Tidbits, One Ringtailed". Harvard Magazine. March 1, 2010. Archived from the original on July 2, 2017. Retrieved April 11, 2017.
  7. 1 2 3 4 5 Galloway, Stephen (November 17, 2011). "Confessions of Ben Affleck". The Hollywood Reporter. Archived from the original on October 14, 2012. Retrieved March 9, 2022.
  8. "Christopher Anne Affleck – Events – 20th Anniversary Luminaries". Breakthrough Greater Boston. Archived from the original on June 28, 2017. Retrieved April 11, 2017.
  9. 1 2 3 4 5 Lidz, Franz (September 10, 2000). "I Bargained With Devil for Fame". The New York Times. Archived from the original on May 18, 2017. Retrieved April 11, 2017.
  10. "'Awards Chatter' Podcast – Ben Affleck ('The Way Back')". The Hollywood Reporter. January 14, 2021. Archived from the original on May 14, 2022. Retrieved March 9, 2022.
  11. Weinraub, Bernard (December 1, 1999). "Playboy Interview: Ben Affleck". Playboy.
  12. 1 2 3 Fleming, Michael (January 27, 2014). "Ben Affleck on Argo, His Distaste For Politics and the Batman Backlash". Playboy. Archived from the original on July 2, 2014. Retrieved June 5, 2014.
  13. 1 2 Leiby, Richard (May 10, 2002). "The 'Sum' and The Substance". The Washington Post. Archived from the original on April 12, 2017. Retrieved April 11, 2017.
  14. 1 2 Atkinson, Kim (May 15, 2006). "Casey, the Other Affleck". Boston. Archived from the original on February 28, 2017. Retrieved April 12, 2017.
  15. 1 2 Powell, Alvin (May 11, 2000). "Damon, Affleck Rally to Living Wage Cause". Harvard Gazette. Archived from the original on March 13, 2005. Retrieved April 12, 2017.
  16. Sorbello, Donna (January 27, 2012). "Father Of The Boston Theatre Scene". Actors' Equity Association. Archived from the original on May 27, 2014. Retrieved April 11, 2017.
  17. 1 2 Schneider, Karen (February 21, 2000). "Cover Story: Good Time Hunting". People. Vol. 53, no. 7. Archived from the original on April 12, 2017. Retrieved April 12, 2017.
  18. Shanahan, Mark (March 15, 2017). "Ben Affleck has Struggled with Alcohol for a Long Time". The Boston Globe. Archived from the original on April 12, 2017. Retrieved April 11, 2017.
  19. Spencer, Amy (February 28, 2020). "Ben Affleck Talks Raising Kids With His Ex, Facing His Demons and Tackling His Most Personal Movie Role Yet". Parade (به انگلیسی). Archived from the original on December 23, 2021. Retrieved February 29, 2020.
  20. Drysdale, Jennifer. "Ben Affleck's History With Alcohol Addiction: A Timeline". Entertainment Tonight. Archived from the original on October 30, 2019. Retrieved November 6, 2019.
  21. 1 2 "An Interview With Erwin McManus and Ben Affleck". Archived from the original on November 14, 2021. Retrieved March 11, 2020.
  22. "Interview: Ben Affleck, Actor". The Scotsman. September 19, 2010. Archived from the original on April 1, 2017. Retrieved April 10, 2017.
  23. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام wtf وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  24. McGinty, Kate (January 5, 2013). "Palm Springs Film Festival: Ben Affleck Spit on Me". The Desert Sun. Archived from the original on May 27, 2014. Retrieved April 12, 2017.
  25. 1 2 Reiter, Amy (November 8, 2000). "Ben Affleck: "I Hope Nader Can Still Sleep"". Salon. p. 6(7), 36–100. Archived from the original on August 19, 2014. Retrieved August 27, 2014.
  26. Berk, Sheryl (July 2002). "Ben Affleck on Stardom, Settling Down, and Working with Best Buddy Matt Damon". Biography Magazine. pp. 36–100.
  27. Roberts, Sheila (August 12, 2013). "Casey Affleck Talks Ain't Them Bodies Saints, Working with Rooney Mara, His Relationship with His Brother, I'm Still Here, and More". Collider. Archived from the original on June 23, 2017. Retrieved April 11, 2017.
  28. Stern, Marlow (December 2, 2013). "Casey Affleck, Star of 'Out of the Furnace,' on His Hollywood Struggles". The Daily Beast. Archived from the original on March 14, 2017. Retrieved April 11, 2017.
  29. 1 2 Miller, Samantha (December 2, 2002). "Cover Story: Sexiest Man Alive...Ben Affleck". People. Vol. 58, no. 23. Archived from the original on April 12, 2017. Retrieved April 12, 2017.
  30. 1 2 Wallace, Amy (March 7, 1999). "Opportunity Knocked at Every Turn". Los Angeles Times. Archived from the original on February 8, 2015. Retrieved March 27, 2015.
  31. Marr, Madeleine (February 20, 2020). "Ben Affleck just spoke perfect Spanish in Miami and now your single tía wants an intro". Miami Herald. Archived from the original on August 21, 2024. Retrieved February 28, 2020.
  32. Garratt, Sheryl (May 30, 2008). "Casey Affleck's Time to Shine". The Daily Telegraph. Archived from the original on January 10, 2016. Retrieved April 11, 2017.
  33. Booth, William (October 17, 2007). "Bond of Brothers". The Washington Post. Archived from the original on April 12, 2017. Retrieved April 11, 2017.
  34. Mitchell, Russ (September 12, 2010). "Ben Affleck: Insecurity, Fear Good Motivators". CBS News. Archived from the original on June 20, 2017. Retrieved April 11, 2017.
  35. 1 2 Sischy, Ingrid (April 16, 2014). "New Again: Ben Affleck". Interview. Archived from the original on June 19, 2017. Retrieved April 11, 2017.
  36. 1 2 Rader, Dotson (October 10, 2007). "Ben Affleck: 'I Have a Strong Sense of Where I Want to Go'". Parade Magazine. Archived from the original on April 11, 2008. Retrieved April 12, 2017.
  37. "Interview With 'The Adjustment Bureau' Star Matt Damon". CNN. March 3, 2011. Archived from the original on March 4, 2016. Retrieved April 12, 2017.
  38. "PrimeTime: The Real Ben Affleck". abcnews.go.com. ABC News. November 16, 2002. Archived from the original on August 21, 2014. Retrieved August 27, 2014.
  39. Edwards, Sian (October 29, 2012). "Enter Ben's World". Global Citizen Magazine. Archived from the original on November 20, 2016. Retrieved April 11, 2017.
  40. Singh, Ajay (January 15, 2013). "Did Ben Affleck Major in Middle Eastern Studies From Oxy?". Eagle Rock Patch. Patch Media. Archived from the original on April 13, 2017. Retrieved April 12, 2017.
  41. O'Reilly, Bill (July 28, 2004). "Ben Affleck Talks Politics". Fox News Channel. Archived from the original on October 7, 2014. Retrieved October 8, 2014.
  42. Reiter, Amy (November 8, 2000). "Ben Affleck: "I Hope Nader Can Still Sleep"". Salon. Archived from the original on October 13, 2014. Retrieved October 8, 2014.
  43. Colin, Chris (June 4, 2002). "Welcome To The Occupation". Salon. Archived from the original on October 15, 2014. Retrieved October 8, 2014.
  44. Ingrassia, Lisa (April 30, 2004). "New D.C. Duo: Ben Affleck and Ted Kennedy". People. Archived from the original on August 28, 2016. Retrieved April 15, 2017.
  45. Krasner, Jeffrey (October 17, 2007). "Affleck Backs Efforts to Organize Boston Teaching Hospital Workers". The Boston Globe. Archived from the original on August 20, 2014. Retrieved October 8, 2014.
  46. "Ben on Strike: 'Every Day is a Shame'". Extra TV. January 16, 2008. Archived from the original on October 14, 2014. Retrieved October 8, 2014.
  47. Affleck, Ben [@BenAffleck] (October 26, 2012). "I'm joining Meryl Streep & Amy Poehler to put the gov't on notice: @ReproRights are fundamental" (Tweet). Retrieved October 8, 2014 via Twitter.
  48. Van Pileup, Minnie (July 28, 2004). Quotable Queer. Fair Winds Press. p. 100. ISBN 978-1-59233-120-8. Archived from the original on August 21, 2024. Retrieved October 8, 2014.
  49. Grieve, Tim (July 29, 2004). "Hollywood Celebs Speak Out in Boston". Salon. Archived from the original on October 15, 2014. Retrieved October 8, 2014.
  50. "Ben Affleck & His Cousin Jason". PFLAG. Archived from the original on September 27, 2007. Retrieved September 22, 2007.
  51. "HBO: Real Time with Bill Maher: Ep 137: Synopsis". HBO. October 17, 2008. Archived from the original on November 17, 2014. Retrieved April 15, 2017.
  52. Ali, Wajahat (October 22, 2008). "Powell's Remarks Rebut the Idea of Muslims as Political Kryptonite". The Guardian. Archived from the original on January 18, 2017. Retrieved April 15, 2017.
  53. Akers, Mary Ann (January 21, 2009). "The Sleuth – Grande Finale of Inauguralpalooza: God, Gays and Gaza". The Washington Post. Archived from the original on August 13, 2014. Retrieved October 8, 2014.
  54. Clemons, Steve (January 28, 2009). "David Corn, Policy, DC Parties, and Me". The Washington Note. Archived from the original on October 14, 2014. Retrieved October 8, 2014.
  55. Barbaro, Michael (May 6, 2009). "The Curious Friendship of Weiner and Affleck". The New York Times. Archived from the original on September 27, 2015. Retrieved March 27, 2015.
  56. Affleck, Ben [@BenAffleck] (July 19, 2012). "Great to see leadership like this. Thank you @SenJohnMcCain" (Tweet). Retrieved October 8, 2014 via Twitter.
  57. Wong, Scott (July 18, 2012). "John McCain Blasts 'Unjust' Attacks on Huma Abedin". Politico. Archived from the original on November 1, 2014. Retrieved October 8, 2014.
  58. "Affleck and Maher Debate Radical Islam". HBO. October 3, 2014. Archived from the original on April 16, 2017. Retrieved April 15, 2017.
  59. Palmer, Martyn (January 1, 2017). "Ben Affleck: 'My Wildest Dreams Have Come True, But At a Price'". The Guardian. Archived from the original on April 23, 2017. Retrieved April 15, 2017.
  60. "Artists4Ceasefire". Artists4Ceasefire (به انگلیسی). Retrieved December 17, 2023.
  61. McNeil, Liz (February 26, 2020). "Ben Affleck on Why He Drank: 'It Was Something I Was Doing to Avoid Painful Feelings'". People (به انگلیسی). Retrieved February 26, 2020.
  62. 1 2 3 "Ben Affleck shares how he got better and moved on after struggles with alcohol". ABC News. Archived from the original on November 14, 2021. Retrieved February 21, 2020.
  63. 1 2 3 Barnes, Brooks (February 18, 2020). "Ben Affleck Tried to Drink Away the Pain. Now He's Trying Honesty". The New York Times. Retrieved February 19, 2020.
  64. Mansfield, Stephanie (June 26, 1998). "Thank God for Unanswered Prayers". USA Weekend. Archived from the original on July 14, 2017. Retrieved April 30, 2017.
  65. "Ben Affleck Enters Rehab". BBC News. August 6, 2001. Archived from the original on January 14, 2009. Retrieved March 31, 2010.
  66. Miller, Julie (March 14, 2017). "Ben Affleck Reveals He Recently Completed Treatment for Alcohol Addiction". Vanity Fair. Retrieved April 14, 2017.
  67. "Jennifer Garner on Mother Growing Up in Poverty, Fame & Marriage". Entertainment Tonight. Retrieved November 22, 2020.
  68. "Ben Affleck Confirms 'Treatment for Alcohol Addiction'". ABC News. Archived from the original on March 17, 2017. Retrieved March 18, 2017. A source close to Affleck confirms he physically went to rehab, not an outpatient program.
  69. Guglielmi, Jodi (March 14, 2017). "Ben Affleck Reveals He Completed Rehab for Alcohol Addiction". People. Archived from the original on April 14, 2017. Retrieved April 14, 2017.
  70. Weaver, Hilary. "Jennifer Garner Has Reportedly Helped Ben Affleck Return to Rehab". Vanity Fair (به انگلیسی). Retrieved November 3, 2018.
  71. Samhan, Jamie (June 28, 2019). "Ben Affleck Praises The Man Who Helped Him Through Alcoholism During Legal Issues". ET Canada. Archived from the original on April 2, 2023. Retrieved April 2, 2023.
  72. "Ben Affleck 'Didn't Try to Make Any Excuses' for Halloween Party Relapse: Source". People (به انگلیسی). October 29, 2019. Retrieved November 14, 2019.
  73. Harvilla, Rob (March 5, 2020). "The Real-Life Parallels Are Dominating Ben Affleck's 'Way Back' Press Tour". The Ringer (به انگلیسی). Retrieved December 6, 2020.
  74. "Ben Affleck covers everything from sobriety to 'Good Will Hunting' in this SXM interview". Hear & Now. March 4, 2020. Retrieved December 6, 2020.
  75. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام keegan وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  76. Sblendorio, Peter (October 11, 2017). "Ben Affleck apologizes to Hilarie Burton after being accused of grabbing her breast". Daily News. New York. Archived from the original on December 1, 2017. Retrieved November 21, 2017.
  77. Cohen, Jess (2017). "Annamarie Tendler Accuses Ben Affleck of More Past Misconduct". E! Online. Retrieved August 3, 2019.
  78. Fernandez, Matt (November 6, 2017). "Ben Affleck Says He'll Donate Residuals From Weinstein, Miramax Films to Charity". Variety (به انگلیسی). Retrieved August 3, 2019.
  79. Nobil, Taryn (November 17, 2017). "Ben Affleck on Harvey Weinstein: 'I Knew He Was Sleazy'". Variety (به انگلیسی). Retrieved March 5, 2020.
  80. Livsey, Anna (October 12, 2017). "Rose McGowan suspended from Twitter after Ben Affleck tweets". The Guardian. Retrieved March 5, 2020.
  81. 1 2 Farrow, Ronan [@RonanFarrow]. ""I was crying...and I was like, 'I just came from Harvey's,' and he's like, 'God damn it. I told him to stop doing that.'" @rosemcgowan on seeing Ben Affleck after she says Weinstein assaulted her" (Tweet). Retrieved March 5, 2020 via Twitter. Missing or empty |date= (الگو:Cite tweet)
  82. "McGowan takes a shot at Affleck for being silent on Weinstein". Canoe (به انگلیسی). March 11, 2020. Archived from the original on March 12, 2020.
  83. Lewis, Hilary (November 17, 2017). "Ben Affleck Responds to Rose McGowan Harvey Weinstein Accusations". The Hollywood Reporter. Retrieved March 9, 2022.

پیوند به بیرون

[ویرایش]