ماکسیمیلیان شل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ماکسیمیلیان شل
Maximilian Schell - 1970-1.jpg
ماکسیمیلیان شل
زمینه فعالیت سینما و تلویزیون
تولد ۸ دسامبر ۱۹۳۰(۱۹۳۰-12-0۸)
وین، اتریش
مرگ ۱ فوریه ۲۰۱۴ (۸۳ سال)
اینسبروک، اتریش
ملیت اتریشی
پیشه بازیگر و کارگردان
سال‌های فعالیت ۱۹۵۵-۲۰۱۴
همسر(ها) ناتالیا آندرچنکو (۲۰۰۵-۱۹۸۵)
صفحه در وب‌گاه IMDb

ماکسیمیلیان شل (به انگلیسی: Maximilian Schell) (زاده ۸ دسامبر ۱۹۳۰ - درگذشته ۱ فوریه ۲۰۱۴) بازیگر اتریشی تبار برنده جایزه اسکار. او برای فیلم قضاوت در نورنبرگ در سال ۱۹۶۱ برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.

زندگینامه[ویرایش]

شل در خانواده‌ای هنرمند به دنیا آمد. پدر او هرمان فردیناند شل شاعر، نویسنده و نمایش نامه نویس و مادرش مارگاریت، بازیگر بود. از شل یه عنوان یکی از موفق ترین بازیگران آلمانی زبان فیلمهای انگلیسی (هالیوودی) پس از امیل یانینگز (برنده اولین اسکار بازیگری نقش اول مرد تاریخ سینما) یاد می کنند ولی برخلاف یانینگز او یک ضد نازی بود.

بسیاری ماکسیمیلیان شل را در کنار موریس شوالیه و مارچلو ماسترویانی به عنوان بزرگترین بازیگران غیر انگلیسی زبان تاربخ سینمای آمریکا یاد می کنند. وی اولین فیلم هالیوودی خود را در سال ۱۹۵۸ به نام شیرهای جوان با هنرمندی مارلون براندو و مونتگومری کلیفت بازی کرد شل سپس در سریال های متعددی چون تماشاخانه ۹۰، رکن پنجم و هملت ایفای نقش نمود. [۱]

اما نقطه اوج کارنامه کاری شل در سال ۱۹۶۱ با حضور در شاهکار استنلی کریمر ، قضاوت در نورنبرگ رقم خورد، وی توانست در دومین حضور سینمایی خود در هالیوود صاحب جایزه ارزشمند اسکار شود او در این فیلم به نقش هانس رولف وکیل مدافع جنایت کاران جنگی در کنار بزرگان سینمای جهان از جمله اسپنسر تریسی، برت لنکستر، جودی گارلند، مارلنه دیتریش، مونتگومری کلیفت و ریچارد ویدمارک ایفای نقش نمود فیلم با بودجه سه میلیون دلار ساخته شد و توانست در گیشه بیش از ۱۰ میلیون دلار کسب کند شل توانست با کنار زدن رقبای سرسخت خود در این فیلم و پل نیومن در فیلم بیلیارد باز جایزه اسکار را تصاحب کند.

در سال ۱۹۷۰ شل با ساخت اولین فیلمش عشق اول توانست نامزدی جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان را برای کشور سوئیس به ارمغان آورد او این کار را سه سال بعد با فیلم رهگذر محصول کشور آلمان غربی نیز تکرار کرد.

وی بعد ها موفقیت چندانی در عالم سینما کسب نکرد و تنها حضور درخشان در فیلم مردی در اتاق شیشه‌ای (۱۹۷۵) (نامزد جایزه اسکار نقش اول مرد) و جولیا (۱۹۷۷) ساخته فرد زینمان ( نامزد جایزه اسکار نقش مکمل مرد) را به کارنامه هنری خود افزود.

وی بعد ها در دو سریال مشهور پتر کبیر ۱۹۸۶ (در نقش پتر کبیر) و سریال استالین ۱۹۹۲ (در نقش ولادمیر لنین بنیانگذار اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی) نیز ایفای نقش کرد که توانست برای سریال استالین، جایزه امی نامزد گردد و همچنین جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مکمل مرد را برای این سریال تصاحب کند.

در سال ۱۹۸۵ با ناتالیا آندرچنکو یکی از بازیگران مشهور روسی که در دهه های ۷۰ و ۸۰ در کشور شوروی شهرت فراوانی داشت ازدواج کرد و این ازدواج تا سال ۲۰۰۵ دوام داشت.


ماکسیمیلیان شل،‌ پس از یک بیماری ناگهانی و جدی در بیمارستانی در شهر اینسبروک اتریش در سن ۸۳ سالگی درگذشت[۲].

ماریا شل، خواهر درگذشته او، هم هنرپیشه ای مشهور بود.

بخشی از فیلمشناسی[ویرایش]

بخشی از فیلمهای ماکسیمیلیان شل عبارت‌اند از:

سال نام فیلم نقش کاگردان توضیحات
۱۹۵۸ شیرهای جوان کپتین هاردنبرگ ادوارد دمیتریک
۱۹۶۱ قضاوت در نورنبرگ هانس رولف استنلی کریمر جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد (۱۹۶۱)
۱۹۶۴ توپکاپی والتر هارپر ژول داسن
۱۹۶۹ سیمون بولیوار سیمون بولیوار آلساندرو بلازتی
۱۹۷۰ عشق اول پدر خودش نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان (سوئیس)
۱۹۷۳ رهگذر آندرئاس گایزه خودش نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان (آلمان غربی)
۱۹۷۴ پرونده اودسا رونالد نیم
۱۹۷۵ مردی در اتاق شیشه‌ای آرتور گلدمن آرتور هیلر نامزد جایزه اسکار نقش اول مرد
۱۹۷۷ صلیب آهنین کپتین استرانسکی سام پکینپا
۱۹۷۷ جولیا فرد زینمان نامزد جایزه اسکار نقش مکمل مرد
۱۹۷۷ پلی در دوردست سپهبد بیتریچ ریچارد اتنبرا
۱۹۸۰ خاطرات آن فرانک اوتو فرانک بوریس سگال
۱۹۸۶ سریال پتر کبیر پتر کبیر
۱۹۹۲ سریال استالین ولادمیر لنین ایوان پاسر نامزد جایزه امی
برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مکمل مرد
۱۹۹۳ تله فیلم شمع ها در تاریکی خودش
۱۹۹۵ اودسای کوچک آرکادی شپیرا جیمز گری
۲۰۰۹ برادران بلوم رایان جوهانسن


پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]


پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ماکسیمیلیان شل موجود است.