پرش به محتوا

مریل استریپ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مریل استریپ
استریپ در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۴
نام هنگام تولدمری لوئیز استریپ
زادهٔ۲۲ ژوئن ۱۹۴۹ ‏(۷۶ سال)
سامیت، نیوجرسی، ایالات متحده
تحصیلات
پیشهبازیگر
سال‌های فعالیت۱۹۷۵–اکنون
آثارفهرست کامل
همسردان گامر (ا. ۱۹۷۸–۲۰۱۷)
شریک(های) زندگیجان کازال
(۱۹۷۶–۱۹۷۸)
فرزندان
والدین
جوایزفهرست کامل

مری لوئیز «مریل» استریپ (انگلیسی: Mary Louise Streep؛ زادهٔ ۲۲ ژوئن ۱۹۴۹) بازیگر آمریکایی است.[۱] او را غالباً «بهترین بازیگر زن نسل خود» توصیف کرده‌اند[۲][۳] و اساساً بابت تنوع در نقش‌ها و لهجه‌هایش مشهور است. او در طول چهار دهه فعالیت افتخارات گوناگونی شامل رکورد ۲۱ بار نامزدی در مراسم اسکار (برندهٔ سه جایزه)[۴] و رکورد ۳۴ بار نامزدی در جوایز گلدن گلوب (برندهٔ هشت جایزه) کسب کرده است.[۵]

استریپ در سال ۱۹۷۶ با نمایش‌های ۲۷ واگن پر از پنبه و خاطره دو دوشنبه به روی صحنه رفت و برایش نامزد دریافت یک جایزهٔ تونی شد. فعالیت سینمایی او در سال ۱۹۷۷ با فیلم جولیا آغاز شد. استریپ در سال ۱۹۷۸ برای ایفای نقش اصلی در مینی‌سریال هولوکاست برنده جایزهٔ امی ساعات پربیننده شد و همچنین برای ایفای نقش در شکارچی گوزن نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. او برای بازی در نقش همسری مشکل‌دار در فیلم کریمر علیه کریمر (۱۹۷۹) جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت کرد و در دههٔ ۱۹۸۰ به عنوان بازیگری برجسته شناخته شد. او برای بازی در نقش یک بازمانده از هولوکاست در فیلم انتخاب سوفی (۱۹۸۲) جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن را دریافت کرد و پرسودترین فیلم او در آن دوره خارج از آفریقا (۱۹۸۵) بود. او در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ برای آثارش مورد توجه منتقدان قرار گرفت و جوایزی نیز کسب کرد، اما فیلم‌ها با عملکرد تجاری ضعیفی همراه بودند. فیلم کمدی مرگ درخور اوست (۱۹۹۲) و درام پل‌های مدیسون کانتی (۱۹۹۵) در آن دوره با فروش نسبتاً بالایی مواجه شدند.

استریپ در طول دههٔ ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ با ایفای نقش در فیلم‌های اقتباس (۲۰۰۲)، ساعت‌ها (۲۰۰۲)، شیطان پرادا می‌پوشد (۲۰۰۶)، تردید (۲۰۰۸)، ماما میا! (۲۰۰۸)، جولی و جولیا (۲۰۰۹)، پیچیده است (۲۰۰۹)، به‌سوی جنگل (۲۰۱۴)، پست (۲۰۱۷) و زنان کوچک (۲۰۱۹) بار دیگر به بازیگری برجسته بدل شد. او سومین جایزهٔ اسکار خود را برای بازی در نقش مارگارت تاچر، نخست‌وزیر بریتانیا در فیلم بانوی آهنی (۲۰۱۱) دریافت کرد.[۶] نقش‌های تئاتری او شامل احیای نمایش مرغ دریایی در پابلیک تییتر در سال ۲۰۰۱ است. او در سال ۲۰۰۳ در مینی‌سریال فرشتگان در آمریکا (۲۰۰۳) برای شبکهٔ اچ‌بی‌او ایفای نقش کرد که برای آن جایزه امی دیگری دریافت کرد.[۷] او همچنین در مجموعهٔ درام دروغ‌های کوچک بزرگ (۲۰۱۹) و مجموعهٔ کمدی-معمایی فقط قتل‌های داخل ساختمان (۲۰۲۳–۲۰۲۴) ایفای نقش کرد.[۸]

استریپ جوایز افتخاری بسیاری کسب کرده است. او جوایز یک عمر دستاورد هنری بنیاد فیلم آمریکا در سال ۲۰۰۴، گالا تریبل از انجمن فیلم مرکز لینکلن در سال ۲۰۰۸، و جایزه مرکز کندی در سال ۲۰۱۱ به‌پاس کمک به فرهنگ آمریکایی از طریق هنرهای نمایشی را دریافت کرده است. باراک اوباما، رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده در سال ۲۰۱۰ نشان ملی هنر و در سال ۲۰۱۴ نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری را به او اعطا کرد.[۹] استریپ در سال ۲۰۰۳ از سوی دولت فرانسه به مقام فرمانده درجه هنر و ادبیات منصوب شد.[۱۰] او در سال ۲۰۱۷ جایزهٔ گلدن گلوب سیسیل بی دمیل را کسب کرد.[۱۱]

اوایل زندگی و تحصیلات

[ویرایش]

مریل لوئیز استریپ در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۹ در سامیت، نیوجرسی به دنیا آمد.[۱۲] مادرش مری ویلکینسون استریپ هنرمند بود و پدرش هری ویلیام استریپ جونیور در صنعت داروسازی فعالیت می‌کرد. او دو برادر کوچک‌تر به نام‌های هری ویلیام استریپ سوم و دانا دیوید استریپ دارد که هر دو در عرصه بازیگری فعال هستند.[۱۳]

استریپ از کودکی تحت حمایت و تشویق مادرش قرار داشت؛[۱۴] او مادرش را از نظر ظاهر و رفتار با بازیگر بریتانیایی جودی دنچ مقایسه شده است.[۱۵] او در مصاحبه‌ای گفته است: «او مربی من بود چون همیشه می‌گفت 'مریل، تو توانایی‌اش را داری. تو فوق‌العاده‌ای.' او می‌گفت 'اگر بخواهی، می‌توانی هر کاری انجام دهی. اگر تنبل باشی، موفق نمی‌شوی. اما اگر تلاش کنی، هیچ چیز غیرممکن نیست.' و من حرفش را باور کردم.» با وجود روحیه درون‌گرایانه‌اش، در بزرگسالی نیز گاه برای کسب اعتماد به نفس به توصیه‌های مادرش رجوع می‌کرد.[۱۴]

استریپ در شهر بسکینگ ریج، نیوجرسی، در خانواده‌ای پرسبیترینیسم[۱۶] بزرگ شد و در مدارس ابتدایی Cedar Hill و Oak Street تحصیل کرد. نخستین تجربه بازیگری‌اش در دوران راهنمایی، ایفای نقش «لوئیز هلر» در نمایش خانواده طبقه بالا بود.[۱۷] در سال ۱۹۶۳ خانواده‌اش به برناردزویل، نیوجرسی نقل مکان کردند و او در دبیرستان Bernards High به تحصیل ادامه داد.[۱۸] نویسنده کارینا لانگورث او را در دوران نوجوانی «دختری دست‌وپاچلفتی با عینک و موهای وز» توصیف کرده است، اما اشاره کرده که از همان کودکی علاقه‌مند به حضور جلوی دوربین در فیلم‌های خانوادگی بوده است.[۱۹]

در ۱۲ سالگی برای اجرای آواز در مراسم مدرسه انتخاب شد و همین امر موجب شد تا نزد استاد آواز اپرا، استل لیبلینگ، آموزش ببیند. با وجود استعدادش، بعدها گفت: «چیزی را می‌خواندم که احساسش نمی‌کردم و نمی‌فهمیدم. این درس مهمی بود—نباید چنین کاری کرد. باید چیزی را پیدا کرد که بتوان با آن ارتباط برقرار کرد.»[۱۹] او پس از چهار سال آموزش، آواز را کنار گذاشت. استریپ دوستان زیادی در مدارس کاتولیک داشت و به‌طور منظم در مراسم مذهبی شرکت می‌کرد.[۲۰] در دوران دبیرستان، عضو گروه هلهله‌چیان مدرسه بود و در سال آخر به عنوان دختر محبوب انتخاب شد.[۲۱]

با وجود حضور در نمایش‌های مدرسه، علاقه جدی به تئاتر نداشت تا اینکه در سال ۱۹۶۹ در کالج واسر در نمایش دوشیزه جولی ایفای نقش کرد و توجه دانشجویان را به خود جلب نمود.[۲۲] استاد تئاتر کالج واسر، کلینتون جی. اتکینسون، دربارهٔ او گفته است: «فکر نمی‌کنم کسی به مریل بازیگری آموخته باشد. او خودش یادگرفت.»[۲۲] استریپ از همان ابتدا توانایی بالایی در تقلید لهجه‌ها و حفظ سریع دیالوگ‌ها داشت. او در سال ۱۹۷۱ با درجه ممتاز (cum laude) در رشته هنرهای نمایشی بی‌ای خود را گرفت[۲۳] و سپس برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد هنرهای زیبا در مدرسه درام دانشگاه ییل پذیرفته شد. در ییل، برای تأمین هزینه‌های تحصیل به عنوان پیشخدمت و تایپیست کار می‌کرد و سالانه در بیش از دوازده نمایش صحنه‌ای حضور داشت. فشار کاری زیاد باعث شد دچار زخم معده شود و حتی به ترک بازیگری و ادامه تحصیل در رشته حقوق فکر کند.[۲۲] او نقش‌های متنوعی را روی صحنه ایفا کرد؛[۲۴] از هلنا در نمایش رؤیای شب نیمه تابستان تا پیرزنی ۸۰ ساله در ویلچر در یک کمدی نوشته کریستوفر دورانگ و آلبرت اینااوراتو که در آن زمان نویسندگانی ناشناخته بودند.[۲۵][۲۶]

از جمله اساتید او می‌توان به کارمن د لاوالاد، طراح رقص، اشاره کرد که بعدها در مراسم جایزه مرکز کندی در سال ۲۰۱۷ توسط استریپ معرفی شد.[۲۷] استاد دیگرش رابرت لوئیس، یکی از بنیان‌گذاران اکتورز استودیو بود. استریپ از برخی تمرین‌های بازیگری ناراضی بود؛ از جمله تمرینی که با استفاده از تکنیک «یادآوری احساسی» به زندگی شخصی دانشجویان نفوذ می‌کرد و او آن را «آزاردهنده» توصیف کرده است.[۲۸][۲۹] او در سال ۱۹۷۵ مدرک کارشناسی ارشد هنرهای نمایشی را از دانشگاه ییل دریافت کرد.[۳۰][۳۱] همچنین در سال ۱۹۷۰ به عنوان دانشجوی مهمان در کالج دارتموث ثبت‌نام کرد و در سال ۱۹۸۱ دکترای افتخاری هنر از این مؤسسه دریافت نمود.[۳۱]

زندگی شخصی

[ویرایش]
مریل استریپ در جشنواره بین‌المللی فیلم سن سباستین ۲۰۰۸

نویسنده‌ای می‌گوید استریپ با وجود ستاره‌بودن، توانسته برای چندین دهه زندگی شخصی نسبتاً عادی خود را حفظ کند.[۳۲] استریپ سه سال با جان کازال زندگی می‌کرد. کازال در مارس ۱۹۷۸ بر اثر سرطان ریه درگذشت.[۳۳] استریپ در این باره می‌گوید «من آن موضوع را فراموش نکردم. من نمی‌خواهم آن را فراموش کنم. مهم نیست که چه کاری انجام می‌دهید، درد همیشه در فرورفتگی ذهن شما وجود دارد و بر هر چیزی که پس از آن اتفاق می‌افتد تأثیر می‌گذارد. فکر می‌کنم می‌توانی درد را جذب کنی و بدون وسواس به آن ادامه بدهی.»[۳۴] او شش ماه پس از مرگ کازال با مجسمه‌سازی به‌نام دون گامر ازدواج کرد.[۳۵] آن‌ها چهار فرزند دارند: یک پسر و سه دختر؛ پسرش هنری ولف گامر (زاده ۱۹۷۹) موسیقی‌دان است. دخترانش مری ویلا «مامی» گامر (زاده ۱۹۸۳)، بازیگر. گریس جین گامر (زاده ۱۹۸۶)، بازیگر و لوئیزا جاکوبسون گامر (زاده ۱۹۹۱) یک مدل است.[۳۶] در فوریه ۲۰۱۹، استریپ برای اولین بار از طریق دختر بزرگش مامی، مادربزرگ شد.[۳۷]

استریپ مادرخوانده بیلی لورد، دختر دوست صمیمی‌اش کری فیشر است.[۳۸] فیشر فیلم‌نامهٔ کارت‌پستال‌هایی از لبه پرتگاه در سال ۱۹۹۰ را بر پایهٔ کتاب خودش نوشت. هنگامی که از استریپ پرسیده شد که آیا دین در زندگی او در سال ۲۰۰۹ نقشی ایفا می‌کند، پاسخ داد: «من از هیچ مکتبی پیروی نمی‌کنم. من به کلیسا، معبد، کنیسه یا آشرامی تعلق ندارم.»[۳۹]

فیلم‌شناسی

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: فیلم‌شناسی مریل استریپ

جوایز و نامزدی‌ها

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های مریل استریپ

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ "Meryl Streep Biography (1949–)". Film Reference. Archived from the original on January 11, 2009. Retrieved January 16, 2009.
  2. ↑ Hollinger, Karen (2006). "Chapter 4: 'Magic Meryl': Meryl Streep". The Actress: Hollywood Acting and the Female Star. New York: Routledge. pp. 94–95. ISBN 978-0-415-97792-0. OCLC 62281405.
  3. ↑ Negra, Diane; Holmes, Su (2011). In the Limelight and Under the Microscope. p. 120. ISBN 978-1-4411-7692-9. Archived from the original on May 6, 2016.
    - Harry, Lou; Furman, Eric (2005). In the Can. p. 138. ISBN 978-1-57860-238-4. Archived from the original on May 7, 2016. Meryl Streep, widely considered the best actress of her generation
  4. ↑ Gajanan, Mahita (January 23, 2018). "How Many Oscars Has Meryl Streep Won In Total?". Time.
  5. ↑ "Meryl Streep". Golden Globes. Retrieved 7 August 2021.
  6. ↑ Perlman, Jake (February 26, 2012). "Oscars winners list: 'The Artist', Jean Dujardin, and Meryl Streep take home top awards". Entertainment Weekly. Archived from the original on February 16, 2014. Retrieved April 20, 2014.
  7. ↑ "Meryl Streep: Biography". TV Guide. Archived from the original on January 31, 2009. Retrieved January 23, 2009.
  8. ↑ Carrie Wittmer (January 25, 2018). "Everything we know so far about HBO's 'Big Little Lies' season 2, including details about Meryl Streep's pivotal role". Archived from the original on February 6, 2018.
  9. ↑ Kate Andersen Brower (March 2, 2011). "Obama Honors Meryl Streep, James Taylor, Harper Lee at Ceremony". Bloomberg. Archived from the original on February 17, 2015. Retrieved July 3, 2015.
    - "Barack Obama jokes with Stevie Wonder and Meryl Streep at Presidential Medal of Freedom ceremony". The Guardian. November 25, 2014. Archived from the original on July 4, 2015. Retrieved July 3, 2015.
  10. ↑ "Moore wins film award". The Age. February 23, 2003. Archived from the original on April 8, 2016. Retrieved July 3, 2015.
  11. ↑ "Meryl Streep Will Be Honored With the 2017 Cecil B. DeMille Award At The Golden Globes". AwardsDaily.com. November 3, 2016. Archived from the original on November 4, 2016. Retrieved November 3, 2016.
  12. ↑ Coates, Hannah (June 22, 2022). "At 73, Meryl Streep is still Queen of fresh beauty looks". Vogue. Retrieved June 25, 2022.
  13. ↑ Probst 2012, p. 7.
  14. ↑ ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام VF وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  15. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Brockes06 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  16. ↑ Horowitz, Joy (March 17, 1991). "That Madcap Meryl. Really!". The New York Times. Archived from the original on November 11, 2012. Retrieved January 13, 2009.
  17. ↑ Makin, Bob (December 10, 2017). "Hometown glory: The celebrities of Central Jersey". The Central New Jersey Home News. p. A6.
  18. ↑ "N.J. Teachers Honor 6 Graduates". The Philadelphia Inquirer. November 12, 1983. Archived from the original on July 12, 2018. Retrieved July 20, 2007. Streep is a graduate of Bernards High School in Bernardsville …
  19. ↑ ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ Longworth 2013, p. 7.
  20. ↑ "Meryl Streep: Movies, marriage, and turning sixty". The Independent. January 24, 2009. Archived from the original on November 25, 2011. Retrieved November 24, 2011.
  21. ↑ "WATCH: Meryl Streep's alma mater Bernards High featured in Oscars 'Good Morning America' segment". nj.com. February 25, 2015.
  22. ↑ ۲۲٫۰ ۲۲٫۱ ۲۲٫۲ Longworth 2013, p. 8.
  23. ↑ "Meryl Streep | Kennedy Center". The Kennedy Center.
  24. ↑ "Yale library's list of all roles played at Yale by Meryl Streep". Archived from the original on July 27, 2010. Retrieved March 7, 2010.
  25. ↑ Gussow 1998, p. 265.
  26. ↑ Gussow, Mel (ژانویه 7, 1991). "Critic's Notebook; Luring Actors Back to the Stage They Left Behind". The New York Times. Archived from the original on May 30, 2013. Retrieved March 7, 2010.
  27. ↑ Mason, Jeff (December 3, 2017). "Without Trump, Kennedy Center celebrates Lionel Richie and Gloria Estefan". Reuters. Archived from the original on December 26, 2017. Retrieved December 27, 2017.
  28. ↑ Longworth 2013, p. 10.
  29. ↑ Pfaff & Emerson 1987, p. 16. "Her second year, the rage was "emotional recall" by a teacher who "delved into personal lives in a way that I found obnoxious."
  30. ↑ "Meryl Streep: Life in pictures". Los Angeles Times. September 16, 2014.
  31. ↑ ۳۱٫۰ ۳۱٫۱ Contemporary Biography, Women: Original profiles. American Biography Service, Inc. 1983. p. 290. Archived from the original on May 6, 2016.
  32. ↑ Longworth, Karina (2013). Meryl Streep: Anatomy of an Actor. Phaidon Press. p. 7. ISBN 978-0-7148-6669-7.
  33. ↑ McFarland, Kevin (March 12, 2013). "On the anniversary of his death, revisit John Cazale's tragically short film career in I Knew It Was You". The A.V. Club. Archived from the original on July 1, 2015. Retrieved June 24, 2015.
  34. ↑ Longworth 2013, p. 46.
  35. ↑ The Lewiston Daily Sun, October 3, 1978. Google News. Retrieved November 24, 2011.
  36. ↑ Osterhout, Jacob E. (May 15, 2011). "Almost famous: His mom may be an icon, but musician Henry Wolfe is making a name of his own". New York Daily News. Archived from the original on December 24, 2013. Retrieved March 27, 2014.
  37. ↑ Eckardt, Stephanie. "Meryl Streep Is Officially a Grandmother". W Magazine. Retrieved June 29, 2019.
  38. ↑ Muller, Marissa G. (May 12, 2016). "Billie Lourd Is The Best Friend We Wish We Had". magazine. Archived from the original on January 4, 2017. Retrieved January 4, 2017.
  39. ↑ "Movies, Marriage, and Turning Sixty'. The Independent. January 24, 2009.

کتابشناسی

[ویرایش]

پیوند به بیرون

[ویرایش]
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مریل استریپ موجود است.
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=مریل_استریپ&oldid=42904376»