مورین اوهارا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مورین اوهارا
Maureen O'Hara 1947 2.jpg
نام اصلی مورین فیتزسیمون
زمینه فعالیت بازیگر، خواننده
تولد ۱۷ اوت ۱۹۲۰(1920-08-17)
رانلاگ، دوبلین، ایرلند
مرگ ۲۴ اکتبر ۲۰۱۵ میلادی (۹۵ سال)
بویزی، آیداهو
ملیت ایرلندی
پیشه بازیگر، کارگردان، تهیه کننده، نویسنده
سال‌های فعالیت ۱۹۳۸–۱۹۷۳، ۱۹۹۱–۲۰۰۰
همسر(ها) جورج اچ براون (۱۹۳۸–۱۹۴۱ لغو)
ویل پرایس (۱۹۴۱–۱۹۵۳ طلاق)
چارلز اف بلر پسر (۱۹۶۸–۱۹۷۸ مرگ)
صفحه در وب‌گاه IMDb

مورین اوهارا (به انگلیسی: Maureen O'Hara) (زاده ۱۷ اوت ۱۹۲۰ - درگذشت ۲۴ اکتبر ۲۰۱۵) بازیگر و خواننده ایرلندی سینما بود. او اغلب ایفاگر نقش زنانی شدیداً عاشق‌پیشه بود که از نظر اخلاقی بسیار حساس بودند. اوهارا اغلب در کارهای کارگردان شهیر سینما جان فورد و در کنار دوست دیرین خود جان وین به ایفای نقش پرداخت. او هنوز به خاطر موهای قرمز معروف، لبخندهای خیره کننده و آن چشم‌های درشت و گیرایش دلربا و جذاب است و هواداران بی شماری از نسل‌های مختلف در سراسر جهان داشت.[۱] اوهارا علاوه بر جان فورد که در فیلم های متعددی از وی بازی گرفت با کارگردانان بزرگی چون آلفرد هیچکاک، ژان رنوار، کارول رید، ویلیام ولمن، هنری کینگ و ویلیام دیترل همکاری کرد.[۱]

دوره حرفه‌ای[ویرایش]

مورین اوهارا در استودیو RKO سال ۱۹۴۲

غول عصر طلایی سینمای کلاسیک آمریکادر اوج حرفه کاریش به عنوان یکی از زیباترین زنان جهان شناخته می‌شد. نخستین حضورش با نام مورین اوهارا در عرصه سینما بازی در فیلم مسافرخانه جامائیکا، (۱۹۳۹) اثر کارگردان اسطوره‌ای سینما آلفرد هیچکاک بود. در همان سال اوهارا بار دیگر در کنار چارلز لافتون در فیلمی از ویلیام دیترله به نام گوژپشت نتردام به ایفای نقش پرداخت.[۲] فیلم بعدی او رقص، دختر، رقص نام داشت. اما سال ۱۹۴۱ و حضور در فیلم دره من چه سرسبز بود اثر جان فورد نقطه عطفی در کارنامه بازیگری وی بود.[۳] قوی سیاه (۱۹۴۲) به کارگردانی هنری کینگ اثر موفق دیگری در کارنامه اوهارا محسوب می‌شود. حضور در موزیکال به یادماندنی معجزه در خیابان ۳۴ام اثر جورج سیتون در کنار ناتالی وود بازیگر بزرگ سینما برگی زرین و افتخاری همیشگی در کارنامه بازیگری وی به جا گذاشت.

اوج کار اوهارا حضور در نقش ماری کیت داناهر معشوق شاون با بازی جان وین در فیلم مرد آرام اثر جان فورد است، فیلمی که تأثیری عمیق بر فیلمسازان مشهوری چون فرانسیس فورد کاپولا در فیلم پدرخوانده و استیون اسپیلبرگ در فیلم ای تی گذاشت. او اغلب با حضور در کنار جان وین در فیلم‌هایش به یاد آورده می‌شود. آنها از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۷۲ در ۵ فیلم با هم همکاری کردند: ریو گرانده، مرد آرام، نشان عقاب، مکلینتاک و جیک بزرگ. مورین اوهارا در سال ۱۹۴۶ شهروند قانونی ایالات متحده شد و شهروند وطنش ایرلند و ایالات متحده شد.[۱]

افتخارات[ویرایش]

مورین اوهارا در روز ۹ نوامبر ۲۰۱۴ جایزه اسکار افتخاری را در ۹۴ سالگی دریافت کرد.[۴] او در این مراسم بر روی صندلی چرخدار نشسته بود و این جایزه را از کلینت ایستوود و لیام نیسن گرفت. نیسن از اوهارا با عنوان «ملکه تکنی‌کالر» نام برد و گفت «او نه تنها به وسیله اجراهایش، که به خاطر موهای سرخ آتشین و چشم‌های زیبای سبز رنگش خاطرات زیادی برای ما به جا گذاشت.» ایستوود کهنه‌کار و بزرگ هم با نطقی طنزآمیز از جایگاه اوهارا تجلیل کرد.

Maureen O'Hara 2014.jpg

مرگ[ویرایش]

مورین اوهارا سرانجام ۲۴ اکتبر ۲۰۱۵ در سن ۹۵ سالگی در خانه اش در شهر بویزی ایداهو درگذشت.[۵]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ زندگینامه مورین اوهارا، وبگاه (IMDb)
  2. «مورین اوهارا، «ملکه تکنی کالر» درگذشت». دویچه‌وله فارسی. بازبینی‌شده در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۵. 
  3. «مورین اوهارا، در سن نود و پنج سالگی درگذشت». یورو نیوز فارسی. بازبینی‌شده در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۵. 
  4. «مورین اوهارا، بازیگر فیلم 'مرد آرام' جان فورد درگذشت». بی‌بی‌سی فارسی. بازبینی‌شده در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۵. 
  5. «مورین اوهارا، بازیگر نقش زنان قدرتمند درگذشت». رادیو زمانه. بازبینی‌شده در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۵. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]