آنتونی هاپکینز
آنتونی هاپکینز | |
|---|---|
 هاپکینز در سال ۲۰۲۵ | |
| نام هنگام تولد | فیلیپ آنتونی هاپکینز |
| زادهٔ | ۳۱ دسامبر ۱۹۳۷ (۸۸ سال) پورت تالبوت، گلامورگن، ولز |
| شهروندی |
|
| محل تحصیل | آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک |
| پیشهها |
|
| سالهای فعالیت | ۱۹۶۰–اکنون |
| همسران |
|
| فرزندان | ۱ |
سِر فیلیپ آنتونی هاپکینز (انگلیسی: Sir Philip Anthony Hopkins؛ زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۳۷) بازیگر اهل ولز است.[۲] او در طول شش دهه فعالیت حرفهای خود افتخارات گوناگونی از جمله دو جایزهٔ اسکار، چهار جایزهٔ بفتا، دو جایزهٔ امی و جایزهٔ سیسیل بی دمیل و بفتا فلوشیپ را دریافت کردهاست. هاپکینز در سال ۱۹۹۳ از طرف الیزابت دوم لقب شوالیه را کسب کرد و در سال ۲۰۰۳ ستارهای با نام او در پیادهروی مشاهیر هالیوود نصب شد.
هاپکینز در پی فارغالتحصیلی از کالج سلطنتی موسیقی و درام ولز در سال ۱۹۵۷ در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک لندن آموزش دید و در سال ۱۹۶۵ لارنس الیویه او را برای پیوستن به تئاتر ملی سلطنتی دعوت کرد.[۳] او در سال ۱۹۶۸ برای بازی در نقش ریچارد یکم در درام تاریخی شیر در زمستان به شهرت بینالمللی رسید. در اواسط دههٔ ۱۹۷۰ ریچارد اتنبرو که پنج فیلم هاپکینز را کارگردانی کرد، او را بزرگترین بازیگر نسل خود نامید.[۴] او در سال ۱۹۹۱ برای به تصویر کشیدن هانیبال لکتر در فیلم ترسناک روانشناختی سکوت برهها برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد. او برای بازی در فیلمهای بازمانده روز (۱۹۹۳)، نیکسون (۱۹۹۵)، آمیستاد (۱۹۹۷) و دو پاپ (۲۰۱۹) نیز نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. هاپکینز برای نقشآفرینی در درام روانشناختی پدر (۲۰۲۰) بار دیگر جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد و به پیرترین شخصی تبدیل شد که این جایزهٔ را دریافت میکند.[۵][۶] دیگر فیلمهای قابل توجه وی مرد فیلنما (۱۹۸۰)، هواردز اند (۱۹۹۲)، دراکولای برام استوکر (۱۹۹۲)، سرزمین سایهها (۱۹۹۳)، افسانههای خزان (۱۹۹۴)، با جو بلک آشنا شوید (۱۹۹۸)، نقاب زورو (۱۹۹۸)، ثور (۲۰۱۱)، ثور: دنیای تاریک (۲۰۱۳)، تبدیلشوندگان: آخرین شوالیه (۲۰۱۷) و ثور: رگناروک (۲۰۱۷) هستند.
هاپکینز در آثار تلویزیون نیز فعالیت داشتهاست. او در سال ۱۹۷۳ برای بازی در مجموعهٔ تلویزیونی جنگ و صلح جایزهٔ بهترین بازیگر مرد تلویزیونی آکادمی بریتانیا را دریافت کرد. او از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ برای بازی در مجموعهٔ تلویزیونی وستورلد نامزد دریافت جایزهٔ امی ساعات پربیننده شد.[۷] دیگر آثار تلویزیونی او متصدی لباس (۲۰۱۵) و شاه لیر (۲۰۱۸) هستند.
اوایل زندگی و تحصیلات
[ویرایش]
هاپکینز در شب سال نو ۱۹۳۷ در مارگام واقع در حومه شهر پورت تالبوت، گلامورگن زاده شد. مادرش انی موریل و پدرش ریچارد آرتور هاپکینز یک نانوا بود. او دربارهٔ طبقهٔ کارگر بودن پدرش میگوید «هرگاه احساس میکنم ممکن است من خاص یا متفاوت باشم، به یاد پدرم میافتم و دستهایش را به یاد میآورم؛ آن دستهای سخت و شکسته شده». دوران مدرسهٔ او ثمرهای در برنداشت؛ او ترجیح میداد که در هنر غوطهور بشود و کارهایی مانند رنگ آمیزی و نقاشی یا نواختن پیانو را انجام دهد تا اینکه درس بیاموزد.
در ۱۹۴۹ والدین هاپکینز برای اینکه انضباط و نظم را یاد بگیرد، او را به اصرار در مدرسهای در پونتیپول ثبت نام کردند. پس از پنج ترم در آنجا در مدرسهای دیگر در ویل آو گلامورگن به تحصیل پرداخت. هاپکینز در مصاحبهای در سال ۲۰۰۲ گفت «من دانش آموز ضعیفی بودم که باعث شد بقیه من را مورد تمسخر خود قرار بدهند و عقده حقارت داشتم. وقتی که بزرگ شدم کاملاً معتقد بودم که من یک احمقم.» در کمال ناامیدی، والدینش او را به مدرسهای شبانهروزی بردند که مدیر مدرسه آنجا به او «ناامید» میگفت. او در سال ۱۹۶۴ در سن ۱۷ سالگی توسط گروه وایامسیای به عرصه بازیگری وارد شد.
وی همچنین کارگر کارخانه فولادسازی بودهاست.[۸]
.jpg)
هاپکینز از هموطن ولزی خود ریچارد برتون الهام میگرفت و از طرف او نیز تشویق میشد. هاپکینز در سن ۱۵ سالگی با او ملاقات داشت. هاپکینز بیدرنگ در دانشکده درام و موسیقی رویال ولز واقع در کاردیف ثبت نام کرد و در سال ۱۹۵۷ از آن فارغالتحصیل شد. پس از دو سال خدمت برای نیروی زمینی بریتانیا؛ به لندن رفت تا در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک به تحصیل بپردازد.
هاپکینز در ملیبو، کالیفرنیا زندگی میکند. او در سال ۱۹۷۴ برای بازی در نمایشی به آمریکا نقل مکان کرد تا حرفهٔ بازیگری را دنبال کند و در این دوران در فیلمهای سینمایی و تلویزیونی فراوانی بازی کرد.[۹] اما در اواخر دهه ۱۹۸۰ به لندن برگشت. در دهه ۱۹۹۰ او تصمیم گرفت برای به دست آوردن موفقیت در بازیگری به آمریکا بازگردد. با حفظ شهروندی بریتانیایی، او در ۱۲ آوریل ۲۰۰۰ شهروندی آمریکا را بدست آورد.
او دارندهٔ دو جایزه اسکار، گلدن گلوب، بفتا است.[۸]
زندگی شخصی
[ویرایش]هاپکینز سه بار ازدواج کردهاست. از ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۲ با پترونلا بارکر (بازیگر)، از ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۲ با جنیفر لینتون و از سال ۲۰۰۳ با استلا اری یاوا در حال زندگی است.
وی در میانه دهه ۱۹۷۰ با مشکل اعتیاد به الکل روبرو شد و در ۲۹ دسامبر ۱۹۷۵ پس از رانندگی در حالت بیهوشی ناشی از مستی و نزدیک شدن به مرگ دریافت که نیاز به کمک دارد. او در نهایت از این مشکل رها شد و در ۲۹ دسامبر ۲۰۲۵ از مردم خواست زندگی را انتخاب کنند چون زندگی خیلی بهتر است.[۱۰]
فعالیت در زمینه موسیقی
[ویرایش]آنتونی هاپکینز در سال ۱۹۶۴ قطعهای والتز را خلق کرد. اما هرگز اطمینان آن را نیافت که دست به انتشار آن بزند. سالها بعد و در سال ۲۰۱۱ همسر او این قطعه را برای آندره ریو فرستاد و این موزیسین مشهور این قطعه را پسندید و در یکی از آلبومهایش در همان سال منتشر کرد. آندره ریو در کنسرتی در شهر وین به صورت زنده و هنگامیکه خود آنتونی هاپکینز هم حضور داشت این قطعه را اجرا کرد.[۱۱]
فیلمها
[ویرایش]پانویس
[ویرایش]- ↑ "Sir Anthony, Citizen Hopkins". CBS News. Associated Press. Retrieved 11 January 2020.
- ↑ Crace, John (23 January 2012). "Anthony Hopkins: 'I've never really been close to anyone'". The Guardian. Retrieved 23 January 2015.
I don't know where everyone gets the idea we were good friends. I suppose it's because we are both Welsh and grew up near the same town [Port Talbot]. I once went up to his sister's house to ask for his autograph which he gave me and the only other time I met him was in his dressing room in New York when he was performing in Equus.
- ↑ Neilan, Catherine. "Sir Anthony Hopkins portrait". The Telegraph (به انگلیسی). Retrieved 2021-11-22.
- ↑ "Anthony Hopkins: 'I don't have a single friend who is an actor'". The Telegraph. 27 October 2017.
- ↑ Verhoeven, Beatrice (15 March 2021). "Anthony Hopkins Becomes Oldest Best Actor Nominee at Oscars". The Wrap. Retrieved 15 March 2021.
- ↑ Martinelli, Marissa (26 April 2021). "Anthony Hopkins' Age Isn't the Only Noteworthy Thing About His Oscar Win". Slate. Retrieved 12 May 2021.
- ↑ "Nominees/Winners". Academy of Television Arts & Sciences. Retrieved July 13, 2017.
- 1 2 «شغل پیشین ستارههای امروز- 11.02.2016». DW.COM. ۲۰۱۶-۰۲-۱۱. دریافتشده در ۲۰۱۶-۰۲-۱۱.
- ↑ «فرهنگ بازیگران خارجی»، ماهنامهٔ سینمایی فیلم، ش. ۳۶۹، ص. ۱۰۶، آبان ۱۳۸۶
- ↑ «آنتونی هاپکینز در پنجاهمین سال ترک اعتیاد به الکل: لطفا زندگی را انتخاب کنید». بیبیسی فارسی. ۱۰ دی ۱۴۰۴.
- ↑ https://en.wikipedia.org/wiki/And_the_Waltz_Goes_On
منابع
[ویرایش]پیوند به بیرون
[ویرایش]
- آنتونی هاپکینز در بانک اطلاعات اینترنتی برادوی
- آنتونی هاپکینز در بایگانی لورتل
- آنتونی هاپکینز در بانک اطلاعات اینترنتی فیلمها (IMDb)
- آنتونی هاپکینز در بنیاد فیلم بریتانیا، اسکرینآنلاین
- آنتونی هاپکینز در تیسیام
| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانههای ملی | |
| واژهنامههای زندگینامهای | |
| سایر | |
- اعضای افتخاری آکادمی سلطنتی موسیقی
- افراد آمریکایی ولزیتبار
- افراد دارای نشانگان آسپرگر
- افراد زنده
- اهالی پورت تالبوت
- بازیگران مرد تئاتر اهل ولز
- بازیگران مرد تلویزیونی اهل ولز
- بازیگران مرد دور از وطن اهل بریتانیا در ایالات متحده آمریکا
- بازیگران مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ولز
- بازیگران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ولز
- بازیگران مرد فیلم اهل ولز
- بازیگران مرد نمایشنامههای شکسپیر اهل ولز
- برندگان جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد
- برندگان جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش اول مرد در مجموعه کوتاه یا فیلم تلویزیونی
- برندگان جایزه بفتا بهترین بازیگر نقش اول مرد
- برندگان جایزه دراما دسک
- برندگان جایزه دیوید دی دوناتلو
- برندگان جایزه گلدن گلوب یک عمر فعالیت هنری
- برندگان جایزه لارنس الیویه
- دارندگان عنوان رتبه امپراتوری بریتانیا
- دارندگان عنوان شوالیه
- دانشآموختگان آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک
- دور از وطنهای اهل ولز در ایالات متحده آمریکا
- زادگان ۱۹۳۷ (میلادی)
- افراد معلول اهل ولز
- برندگان جایزه فیلم اروپا برای بهترین بازیگر مرد
- شوالیههای اهل ولز
- صداپیشگان مرد اهل ولز