آخرین امپراتور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آخرین امپراتور
Last Emperor movie poster (1987).jpg
جلد اصلی فیلم در سال ۱۹۸۷
کارگردان برناردو برتولوچی
تهیه‌کننده جرمی توماس
نویسنده مارک پپلوئه
برناردو برتولوچی
بازیگران جان لون
ژوان چن
پیتر اوتول
روچنگ یینگ
ویکتور وانگ
موسیقی ریوییچی ساکاموتو
دیوید بایرن
کونگ سو
فیلم‌برداری ویتوریو استورارو
تدوین گابریلا کریستیانی
توزیع‌کننده کلمبیا پیکچرز
تاریخ‌های انتشار
۱۸ نوامبر، ۱۹۸۷
مدت زمان
۱۶۰ دقیقه
زبان انگلیسی، ماندارین،
ژاپنی
هزینهٔ فیلم ۲۵٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار

آخرین امپراتور (به انگلیسی: The Last Emperor)، نام فیلمی است که زندگی پویی، آخرین امپراتور چین را به تصویر درآورده‌است. این فیلم، جایزهٔ اسکار بهترین فیلم را در سال ۱۹۸۷ بدست آورد.این فیلم بر اساس کتابی به همین نام ساخته شده است.[۱]

دیالوگ‌های ماندگار فیلم[ویرایش]

پویی(خطاب به رجینالد جانستون مدتی بعد از اخراج از شهر ممنوعه): تو فکر می کنی یه مرد دوباره می تونه امپراتور بشه؟

جانستون(بسیار محکم و با اطمینان): بله!


پویی(در حال بدرقه جانستون،خطاب به وی): چطوری می تونیم خداحافظی کنیم؟

جانستون: همونطور که سلام کردیم!


پسر نگهبان تالار هارمونی شهر ممنوعه(که حال تبدیل به موزه شده است خطاب به پوئی): من اینجا زندگی میکنم،من پسر نگهبانم

پوئی: آه،خوبه! منم قبلاً اینجا زندگی می کردم

پسر نگهبان: تو کی هستی؟

پوئی: من امپراتور چین بودم!



پانویس[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]