پرش به محتوا

مارتین اسکورسیزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مارتین اسکورسیزی
اسکورسیزی در سال ۲۰۲۴
نام هنگام تولدمارتین چارلز اسکورسیزی[۱]
زادهٔ۱۷ نوامبر ۱۹۴۲ ‏(۸۳ سال)
نیویورک، ایالت نیویورک، ایالات متحده
پیشه‌ها
  • کارگردان فیلم
  • تهیه‌کننده
  • نویسنده
  • بازیگر
سال‌های فعالیت۱۹۶۲–اکنون
همسران
شریک زندگیایلیانا داگلاس (۱۹۸۹–۱۹۹۷)
فرزندان۳
والدین

مارتین چارلز اسکورسیزی (انگلیسی: Martin Charles Scorsese؛ زادهٔ ۱۷ نوامبر ۱۹۴۲) فیلم‌ساز آمریکایی است. او برای ساخت فیلم‌های کالت شناخته می‌شود و از برجسته‌ترین فیلم‌سازان هالیوود نو محسوب می‌شود.[۲] چهار فیلم او از سوی کتابخانه کنگره که از دید «فرهنگی، تاریخی یا زیبایی‌شناختی» قابل توجه است، در فهرست ملی ثبت فیلم ثبت شده است.[۳] اسکورسیزی در سال ۱۹۹۰ سازمان غیرانتفاعی بنیاد فیلم، در ۲۰۰۷ بنیاد جهانی سینما و در ۲۰۱۷ پروژه میراث فیلم آفریقا را تأسیس کرده است.[۴]

اسکورسیزی در دانشگاه نیویورک تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۴ لیسانس ادبیات انگلیسی خود را از آن‌جا دریافت کرد. او در سال ۱۹۶۸ مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا در فیلم را از دانشکده مدرسه هنر تیش دریافت کرد.[۵] نخستین فیلم بلند او، چه کسی در اتاقم را می‌زند (۱۹۶۷) از سوی راجر ایبرت، منتقد سینما، مورد تحسین قرار گرفت.[۶] او مستند وودستاک (۱۹۷۰) را به همراه دوستش ساخت که برندهٔ جایزهٔ اسکار شد.[۷] اسکورسیزی در سال ۱۹۷۱ به هالیوود نقل مکان کرد و در آن‌جا با تعدادی از کارگردانان جوان همکاری کرد.[۸] او سپس فیلم‌های باکسکار برتا (۱۹۷۲) و خیابان‌های پایین شهر (۱۹۷۳) را کارگردانی کرد.

اسکورسیزی در ۱۰ فیلم با رابرت دنیرو همکاری کرده است. فیلم‌های او با دنیرو عبارتند از تریلر روان‌شناختی راننده تاکسی (۱۹۷۶)، درام ورزشی زندگی‌نامه‌ای گاو خشمگین (۱۹۸۰)، کمدی سیاه سلطان کمدی (۱۹۸۲)، درام موزیکال نیویورک، نیویورک (۱۹۷۷)، تریلر روان‌شناختی تنگه وحشت (۱۹۹۱) و فیلم‌های جنایی خیابان‌های پایین شهر (۱۹۷۳)، رفقای خوب (۱۹۹۰)، کازینو (۱۹۹۵) مرد ایرلندی (۲۰۱۹) و قاتلان ماه گل (۲۰۲۳).[۹] همکاری‌های او با لئوناردو دی‌کاپریو نیز مورد توجه است؛ او شش فیلم دی‌کاپریو را کارگردانی کرده است: فیلم حماسی تاریخی دارودسته‌های نیویورکی (۲۰۰۲)، فیلم زندگی‌نامه‌ای هوانورد (۲۰۰۴)، تریلر جنایی جدامانده (۲۰۰۶)، تریلر روان‌شناختی جزیره شاتر (۲۰۱۰)، کمدی سیاه گرگ وال استریت (۲۰۱۳) و قاتلان ماه گل (۲۰۲۳). جدامانده برندهٔ جوایز اسکار بهترین کارگردانی و بهترین فیلم شد. اسکورسیزی همچنین همکاری طولانی مدتی با تدوین‌گر فیلم تلما شونمیکر داشته است. از دیگر کارهای سینمایی اسکورسیزی می‌توان به کمدی سیاه پس از ساعات اداری (۱۹۸۵)، درام عاشقانه عصر معصومیت (۱۹۹۳)، درام ماجراجویی هوگو (۲۰۱۱) و حماسی مذهبی‌های آخرین وسوسه مسیح (۱۹۸۸)، کوندان (۱۹۹۷) و سکوت اشاره کرد.

در سال ۲۰۰۷، جایزه مرکز کندی از سوی مرکز هنرهای نمایشی جان اف کندی به‌دلیل نفوذش در فرهنگ آمریکایی به او اهدا و در سال ۲۰۰۳ ستاره‌ای با نام او در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود ثبت شد.[۱۰] او همچنین در سال ۲۰۱۲ جایزهٔ بفتا فلوشیپ را دریافت کرد.[۱۱] اسکورسیزی برای مشارکت خود در سینما جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری بنیاد فیلم آمریکا را دریافت کرد و علاوه بر این برندهٔ جوایز نخل طلا، بهترین کارگردان جشنواره کن، شیر نقره‌ای، یک جایزهٔ گرمی، سه جایزهٔ امی ساعات پربیننده، سه جایزهٔ گلدن گلوب، سه جایزهٔ بفتا و دو جایزهٔ انجمن کارگردانان آمریکا شده است. اسکورسیزی همچنین برای کار در تلویزیون، از جمله کارگردانی قسمت‌هایی از امپراتوری بوردواک و واینل از شبکهٔ اچ‌بی‌او مشهور است. او طرفدار موسیقی راک است و چندین مستند در این زمینه از جمله وودستاک (۱۹۷۰)، آخرین والس (۱۹۷۸) و راهی به خانه نیست (۲۰۰۵) را تدوین و کارگردانی کرده است.

آغاز زندگی و تحصیلات

[ویرایش]

مارتین چارلز اسکورسیزی[۱۲] در ۱۷ نوامبر ۱۹۴۲ در محلهٔ فلاشینگ در ناحیهٔ کویینز شهر نیویورک به دنیا آمد.[۱۳][۱۴] او در محله لیتل ایتالی، منهتن در ناحیه منهتن این شهر بزرگ شد.[۱۵] پدر و مادرش، کاترین اسکورسیزی (پیش از ازدواج با نام خانوادگی کاپا) و چارلز اسکورسزی، در منطقه گارمنت کار می‌کردند. چارلز اتوکش لباس و بازیگر بود؛ کاترین نیز خیاط و بازیگر بود.[۱۶] همهٔ چهار پدربزرگ و مادربزرگ اسکورسیزی از مهاجران ایتالیایی اهل سیسیل بودند که از طرف پدرش اهل پولیتزی جنروسا و از طرف مادرش اهل چیمیننا بودند.[۱۷][۱۸] نام خانوادگی لاتین اصلی این خانواده Scozzese در زبان ایتالیایی به معنای «اسکاتلندی» بود و بعداً به دلیل خطای رونویسی به Scorsese تغییر یافت.[۱۹][۲۰][۲۱]

اسکورسیزی در مکانی عمدتاً کاتولیک بزرگ شد.[۱۳] او در کودکی به آسم مبتلا بود و نمی‌توانست با بچه‌های دیگر ورزش یا در فعالیتی شرکت کند؛ بنابراین والدین و برادر بزرگترش اغلب او را به سینما می‌بردند. این مرحله از زندگی‌اش بود که به سینما علاقه نشان داد. او در نوجوانی در برانکس، اغلب فیلم داستان‌های هافمن (۱۹۵۱) ساختهٔ پاول و پرسبرگر را از فروشگاهی که یک نسخه از نوار فیلم داشت، اجاره می‌کرد. او یکی از تنها دو نفری بود که هر چند وقت یک بار آن را اجاره می‌کردند. دیگری، جورج ای. رومرو، نیز کارگردان سینما شد.[۲۲]

اسکورسیزی از سابو دستگیر و ویکتور ماتیور به‌عنوان بازیگران مورد علاقهٔ خود در دوران جوانی نام برده است. او همچنین از تأثیر فیلم‌های پاول و پرسبرگر در سال‌های ۱۹۴۷–۱۹۴۷ یعنی نرگس سیاه و کفش‌های قرمز که تکنیک‌های ابداعی آن‌ها بعداً بر فیلمسازی او تأثیر گذاشت، صحبت کرده است.[۲۳] اسکورسیزی می‌گوید که در نوجوانی شیفتهٔ حماسه‌های تاریخی بوده است و به نظر می‌رسد حداقل دو فیلم از این ژانر، سرزمین فراعنه و ال سید، دارای تأثیر ماندگاری بر کار سینمایی او بوده است. اسکورسیزی همچنین در این زمان سینمای نئورئالیستی را تحسین کرد و در مورد اینکه چگونه دزد دوچرخه، رم، شهر بی‌دفاع و به ویژه پاییزا منبع الهامی شدند و بر دیدگاه یا تصویر او از ریشه‌های سیسیلی‌اش (که تبارش از آن‌جا بود) تأثیر گذاشتند، توضیح داد. به گفتهٔ اسکورسیزی، قسمتی سیسیلی از پاییزا اثر روبرتو روسلینی که برای نخستین بار در تلویزیون با اقوامش که خود از مهاجران سیسیلی بودند دید، تأثیر قابل توجهی بر زندگی او داشت.[۲۴] او مدیونِ موج نوی فرانسه بودن را بیان کرد و گفت «موج نوی فرانسه بر همهٔ فیلم‌سازانی که از آن زمان کار کرده‌اند، چه این فیلم‌ها را دیده‌اند و چه ندیده‌اند، تأثیر گذاشته است».[۲۵] او می‌گوید کارهای ساتیاجیت رای،[۲۴] اینگمار برگمان،[۲۶][۲۷] آندری وایدا،[۲۸] میکل‌آنجلو آنتونیونی،[۲۹] فدریکو فلینی،[۳۰] ایشیرو هوندا و ایجی تسوبورایا[۳۱] تأثیر قابل توجهی بر حرفه‌اش گذاشته است. اگرچه اسکورسیزی عادتی به مطالعه در خانه نداشت، در اواخر دههٔ ۱۹۵۰، او به ادبیات گراید و اساساً به جان کلام (۱۹۴۸) اثر گراهام گرین، چهره مرد هنرمند در جوانی (۱۹۱۶) اثر جیمز جویس و یادداشت‌های زیرزمینی اثر فیودور داستایفسکی اشاره کرد.[۳۲]

اسکورسیزی در دبیرستان پسرانهٔ کاردینال هیز در برانکس شرکت کرد و در سال ۱۹۶۰ فارغ‌تحصیل شد.[۳۳] او در ابتدا تمایل داشت که کشیش شود و در حوزه علمیه مقدماتی تحصیل کرد، اما پس از سال نخست مردود شد.[۳۴] این امر جای خود را به سینما داد و بنابراین اسکورسیزی در کالج واشینگتن اسکوئر دانشگاه نیویورک ثبت نام کرد و آن‌جا در سال ۱۹۶۴ مدرک لیسانس زبان انگلیسی گرفت.[۳۳][۳۵] او مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۶۸ از دانشکدهٔ آموزش دانشگاه نیویورک دریافت کرد.[۳۶][۳۷]

فیلم‌سازی

[ویرایش]

آثار او مضامین گوناگونی مانند هویت ایتالیایی-آمریکایی، مفاهیم کاتولیکِ گناه و رستگاری،[۳۸] ایمان،[۳۹] شاه نر، هیچ‌انگاری،[۴۰] جنایت و فرقه‌گرایی را در بر دارند.

زندگی شخصی

[ویرایش]

اسکورسیزی در سال ۱۹۶۵ با همسر نخستش لارین ماری برنان ازدواج کرد که تا ۱۹۷۱ ادامه داشت. آن‌ها دختری به‌نام کاترین دارند که نامش برگرفته از نام مادر اسکورسیزی است.[۴۱]

اسکورسیزی در سال ۱۹۷۶ با نویسنده جولیا کامرون ازدواج کرد. آن‌ها دختر بازیگری به‌نام دومینیکا کامرون-اسکورسیزی دارند که در فیلم عصر معصومیت (۱۹۹۳) حضور داشت.[۴۲] یک سال پس از ازدواج، این زوج طلاق غیرتوافقی داشتند که اساس نخستین فیلم کامرون، اثری کمدی سیاه با نام خواست خدا (God's Will) شد.[۴۳] دخترشان در این فیلم نیز بازی کرد.[۴۴][۴۵] دخترشان به بازیگری، نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی ادامه داد.[۴۶]

پیش از پایان سال ۱۹۷۹، اسکورسیزی با بازیگر ایزابلا روسلینی ازدواج کرد و چهار سال در کنار هم ماندند و در سال ۱۹۸۳ طلاق گرفتند.[۴۷] او در سال ۱۹۸۵ با تهیه‌کننده باربارا دی فینا ازدواج کرد و در سال ۱۹۹۱ طلاق گرفتند. از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۷، اسکورسیزی رابطه عاشقانه‌ای با بازیگر ایلیانا داگلاس داشت.[۴۸]

در سال ۱۹۹۹، اسکورسیزی با همسر کنونی خود، هلن شرمرهرن موریس ازدواج کرد. آنها یک دختر، بازیگر و فیلم‌ساز به‌نام فرانچسکا دارند که در فیلم‌های پدرش رفتگان، هوگو و هوانورد ظاهر شد و در مینی‌سریال همینیم که هستیم (۲۰۲۰) نقشی کلیدی داشت.[۴۹][۵۰]

اسکورسیزی خود را کاتولیک ترک دین کرده می‌داند.[۵۱] در سال ۲۰۱۶، اسکورسیزی دوباره خود را کاتولیک معرفی کرد و گفت «پس از سال‌ها فکر کردن به چیزهای دیگر، و هر از گاهی تحقیق، به‌عنوان کاتولیک راحت‌تر هستم. من به اصول کاتولیک اعتقاد دارم.»[۳۴]

سیاست

[ویرایش]

اسکورسیزی مخالف جنگ عراق بود و در مراسم هفتاد و پنجمین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۰۳، نشان یک کبوتر سفید به نشانه صلح به سینه داشت و برای سخنرانی پذیرش جایزه مایکل مور که در آن به انتقاد از رئیس‌جمهور جرج دابلیو. بوش و تهاجم به عراق پرداخت، کف زد.[۵۲][۵۳] در ژوئن ۲۰۲۵، اسکورسیزی دربارهٔ دولت دونالد ترامپ گفت: «من در این دولت هیچ رحمی نمی‌بینم. در واقع، به نظر می‌رسد که از خلاف آن لذت می‌برد: یعنی آسیب رساندن و تحقیر کردن».[۵۴]

مسائل حقوقی

[ویرایش]

در مارس ۲۰۲۴، اسکورسیزی یک دعوی قضایی را با سیمون آفرام، فیلمنامه‌نویس جوان، حل و فصل کرد. آفرام او را متهم کرده بود که اسکورسیزی ۵۰۰ هزار دلار دریافت کرده تا در زمینه انتخاب بازیگر، تولید و پس‌تولید فیلمنامه‌اش دربارهٔ عملیات فورتیتود در جنگ جهانی دوم، که نام پروژه نیز عملیات فورتیتود بود، کمک کند، اما اسکورسیزی هیچ اقدامی انجام نداد.[۵۵][۵۶]

فیلم‌شناسی

[ویرایش]
فیلم‌های بلند داستانی کارگردانی‌شده توسط مارتین اسکورسیزی
سالعنوانتوزیع‌کنندهژانر
۱۹۶۷چه کسی در اتاقم را می‌زندهمکاران جوزف برنردرام
۱۹۷۲باکس‌کار برتاآمریکن اینترنشنال پیکچرزدرام/جنایی
۱۹۷۳خیابان‌های پایین شهربرادران وارنرجنایی
۱۹۷۴آلیس دیگر اینجا زندگی نمی‌کنددرام
۱۹۷۶راننده تاکسیکلمبیا پیکچرزروان‌شناختی/جنایی
۱۹۷۷نیویورک، نیویورکیونایتد آرتیستسموزیکال/درام
۱۹۸۰گاو خشمگینزندگی‌نامه‌ای/ورزشی
۱۹۸۲سلطان کمدیاستودیو قرن بیستمکمدی/درام
۱۹۸۵پس از ساعات اداریبرادران وارنرکمدی سیاه
۱۹۸۶رنگ پولوالت دیزنی پیکچرزدرام/ورزشی
۱۹۸۸آخرین وسوسه مسیحیونیورسال پیکچرزمذهبی/درام
۱۹۹۰رفقای خوببرادران وارنرجنایی/زندگی‌نامه‌ای
۱۹۹۱تنگه وحشتیونیورسال پیکچرزتریلر/جنایی
۱۹۹۳عصر معصومیتکلمبیا پیکچرزدرام تاریخی
۱۹۹۵کازینویونیورسال پیکچرزجنایی/درام
۱۹۹۷کوندانبونا ویستا دیستربیوشنزندگی‌نامه‌ای/تاریخی
۱۹۹۹احیای مردگانپارامونت پیکچرز / بونا ویستاروان‌شناختی/درام
۲۰۰۲دارودسته‌های نیویورکیبونا ویستا / میرامکستاریخی/جنایی
۲۰۰۴هوانوردبرادران وارنر / میرامکسزندگی‌نامه‌ای
۲۰۰۶جداماندهبرادران وارنرجنایی/تریلر
۲۰۱۰جزیره شاترپارامونت پیکچرزروان‌شناختی/نوآر
۲۰۱۱هوگوماجراجویی/فانتزی
۲۰۱۳گرگ وال استریتکمدی/زندگی‌نامه‌ای
۲۰۱۶سکوتمذهبی/تاریخی
۲۰۱۹مرد ایرلندینتفلیکسجنایی/زندگی‌نامه‌ای
۲۰۲۳قاتلان ماه گلپارامونت پیکچرز / اپل تی‌وی پلاسجنایی/تاریخی

بازیگران اسکورسیزی

[ویرایش]

اسکورسیزی معمولاً از بازیگرانی که قبلاً در فیلم‌هایش شرکت کرده‌اند استفاده می‌کند. به همین صورت ۹ فیلم با حضور رابرت دنیرو ساخته است. بعد از شروع قرن بیست و یکم اسکورسیزی از بازیگر جوان‌تری، لئوناردو دی‌کاپریو، در فیلم‌هایش استفاده کرد؛ که حاصل این همکاری ۵ فیلم تا به امروز است. این همکاری به عنوان یکی از بهترین و شورانگیزترین همکاری‌های سینمای معاصر به‌شمار می‌آید.

بازیگر چه کسی در می‌زند؟ (۱۹۶۸) باکس‌کار برتا (۱۹۷۲) خیابان‌های پایین شهر (۱۹۷۳) آلیس دیگر اینجا زندگی نمی‌کند (۱۹۷۴) راننده تاکسی (۱۹۷۶) نیویورک، نیویورک (۱۹۷۷) گاو خشمگین (۱۹۸۰) سلطان کمدی (۱۹۸۳) پس از ساعات اداری (۱۹۸۵) رنگ پول (۱۹۸۶) آخرین وسوسه مسیح (۱۹۸۸) رفقای خوب (۱۹۹۰) تنگه وحشت (۱۹۹۱) عصر معصومیت (۱۹۹۳) کازینو (۱۹۹۵) احیای مردگان (۱۹۹۹) دار و دسته‌های نیویورکی (۲۰۰۲) هوانورد (۲۰۰۴) جدامانده (۲۰۰۶) جزیره شاتر (۲۰۱۰) هوگو (۲۰۱۱) گرگ وال استریت (۲۰۱۳) مرد ایرلندی (۲۰۱۹)
دیان ابوت X mark X mark X mark
فرانک آدونیس X mark X mark X mark
ویکتور آرگو X mark X mark X mark X mark X mark
الک بالدوین X mark X mark
پیتر برلینگ X mark X mark
ورنا بلوم X mark X mark
دیوید کارادین X mark X mark
ویلم دفو X mark X mark
دانیل دی-لوئیس X mark X mark
رابرت دنیرو X mark X mark X mark X mark X mark X mark X mark X mark X mark
لئوناردو دی‌کاپریو X mark X mark X mark X mark X mark
ایلیانا داگلاس X mark X mark X mark
جودی فاستر X mark X mark
پالول هرمن X mark X mark X mark X mark
ادوارد هرمن X mark X mark
باربارا هرشی X mark X mark
مری بت هرت X mark X mark
هاروی کایتل X mark X mark X mark X mark X mark X mark
بن کینگزلی X mark X mark
جود لا X mark X mark
جی. سی. مک‌کنزی X mark X mark X mark
جرج ممولی X mark X mark
دیک میلر X mark X mark
ماری موستون X mark X mark X mark X mark X mark
امیلی مورتیمر X mark X mark
هری نورث‌آپ X mark X mark X mark X mark X mark X mark
جو پشی X mark X mark X mark X mark
بری پریموس X mark X mark
جان سی ریلی X mark X mark
کاترین اسکورسیزی

(مادر)

X mark X mark X mark X mark X mark X mark X mark
چارلز اسکورسیزی

(پدر)

 X mark X mark X mark X mark X mark X mark X mark
فرانک سیورو X mark X mark X mark
جان تورتورو X mark X mark
فرانک وینسنت X mark X mark X mark
آل پاچینو X mark
ری وینستون X mark X mark

جوایز

[ویرایش]
ستاره مارتین اسکورسیزی در بلوار هالیوود
در شصت و پنجمین مراسم سالانه جایزه پیبادی

اسکورسیزی در رسانه‌ها

[ویرایش]

در سال ۲۰۲۵، مجموعه مستندی پنج‌قسمتی با عنوان «آقای اسکورسیزی» توسط ربکا میلر ساخته شد که از سامانهٔ نمایش آنلاین اپل تی‌وی پلاس پخش می‌شود. این مستند با دسترسی کامل به آرشیو شخصی اسکورسیزی و مصاحبه‌های مفصل با او، خانواده‌اش و همکاران برجسته‌اش از جمله رابرت دنیرو، لئوناردو دی‌کاپریو، استیون اسپیلبرگ، شارون استون و جودی فاستر، به بررسی زندگی، آثار و دیدگاه‌های هنری او می‌پردازد. این مجموعه از نخستین آثار دانشجویی اسکورسیزی آغاز می‌شود و تا امروز ادامه می‌یابد و به مضامینی چون خیر و شر در ذات انسان، رستگاری، و تأثیر تجربه‌های شخصی بر هنر او می‌پردازد.[۵۷]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ "#83 Royal Descents, Notable Kin, and Printed Sources: A Third Set of Ten Hollywood Figures (or Groups Thereof), with a Coda on Two Directors". May 24, 2011. Archived from the original on May 24, 2011.
  2. ↑ https://www.britannica.com/biography/Martin-Scorsese
  3. ↑ "Kennedy Center honors five, including Scorsese". Reutgers. September 11, 2007. Archived from the original on December 27, 2020. Retrieved April 14, 2020.
  4. ↑ "Martin Scorsese and the African Film Heritage Project Are Bringing Four Vital Films Home". IndieWire. February 23, 2019. Archived from the original on January 18, 2020. Retrieved April 7, 2020.
  5. ↑ "42nd Jefferson Lecture with Martin Scorsese". nyu.edu.com. Archived from the original on May 26, 2020. Retrieved May 9, 2020.
  6. ↑ "Who's That Knocking at My Door – Review". Roger Ebert.com. Archived from the original on December 27, 2020. Retrieved May 9, 2020.
  7. ↑ Donato, Raffaele. "Docufictions: An Interview with Martin Scorsese on Documentary Film" (PDF).
  8. ↑ "Martin Scorsese – Jefferson Lecture". National Endowment for the Humanities. Archived from the original on February 27, 2020. Retrieved May 9, 2020.
  9. ↑ "Yahoo! Movies". Movies.yahoo.com. Archived from the original on August 31, 2006. Retrieved March 3, 2010.
  10. ↑ "Martin Scorsese". walkoffame.com. October 25, 2019. Archived from the original on December 14, 2019. Retrieved April 15, 2020.
  11. ↑ "Martin Scorsese to receive Bafta fellowship award". The Guardian. January 4, 2012. Archived from the original on May 23, 2017. Retrieved April 15, 2020.
  12. ↑ "#83 Royal Descents, Notable Kin, and Printed Sources: A Third Set of Ten Hollywood Figures (or Groups Thereof), with a Coda on Two Directors". May 24, 2011. Archived from the original on May 24, 2011.
  13. 1 2 Jason Ankeny (2012). "Martin Scorsese". Movies & TV Dept. The New York Times. Archived from the original on February 10, 2012. Retrieved January 5, 2012.
  14. ↑ "Martin Scorsese: Telling Stories through Film" The Washington Times, November 30, 2007
  15. ↑ "Martin Scorsese Biography". National Endowment for the Humanities. Archived from the original on February 26, 2014. Retrieved January 24, 2014.
  16. ↑ "Martin Scorsese Biography (1942–2011)". Filmreference.com. Archived from the original on January 13, 2010. Retrieved March 3, 2010.
  17. ↑ Casillo, Robert (2006). "The Immigrant Generations: Italianamerican". Gangster Priest – The Italian American cinema of Martin Scorsese. Canada: University of Toronto Press. p. 3. ISBN 978-0-8020-9113-0. Archived from the original on December 27, 2020. Retrieved October 3, 2020.
  18. ↑ Dubois, Régis (2019). "Résurrection". Martin Scorsese, l'infiltré (به فرانسوی). France: Nouveau Monde Editions. ISBN 9782369427780. Archived from the original on December 27, 2020. Retrieved October 3, 2020.
  19. ↑ "Martin Scorsese è ora cittadino italiano". Sky TG24. September 26, 2018. Archived from the original on June 22, 2019. Retrieved April 18, 2020.
  20. ↑ "Martin Scorsese è cittadino italiano: trascritto atto di nascita a Polizzi". PalermoToday. Archived from the original on August 3, 2020. Retrieved April 18, 2020.
  21. ↑ "Una lunga ricerca per avere la cittadinanza: ma adesso Martin Scorsese è italiano". La Repubblica. September 26, 2018. Archived from the original on December 27, 2020. Retrieved April 18, 2020.
  22. ↑ "Romero – master of the macabre". Eye for Film. Archived from the original on July 23, 2015. Retrieved July 23, 2015.
  23. ↑ "Black Narcissus (The Criterion Collection) (2001) DVD commentary". Criterion. January 30, 2001. Archived from the original on November 4, 2013. Retrieved October 27, 2013.
  24. 1 2 Chris Ingui. "Martin Scorsese hits DC, hangs with the Hachet". Hatchet. Archived from the original on August 26, 2009. Retrieved June 6, 2009.
  25. ↑ "New Wave Film Guide: Nouvelle Vague & International New Wave Cinema – Where to Start". Newwavefilm.com. Archived from the original on January 13, 2012. Retrieved January 5, 2012.
  26. ↑ Jay Antani (2004). "Raging Bull: A film review". Filmcritic.com. Archived from the original on December 8, 2007. Retrieved May 4, 2009.
  27. ↑ Ingmar Bergman Foundation. "Ingmar Bergman". 193.10.144.136. Archived from the original on April 26, 2012. Retrieved January 5, 2012.
  28. ↑ "Martin Scorsese's Top 10". مجموعه کرایتریون. January 29, 2014. Archived from the original on November 4, 2023. Retrieved February 19, 2024.
  29. ↑ Andre Soares (March 19, 2009). "Martin Scorsese on Michelangelo Antonioni". Altfg.com. Archived from the original on July 8, 2012. Retrieved January 5, 2012.
  30. ↑ Martin Scorsese praises Federico Fellini and 'La Dolce Vita' در یوتیوب
  31. ↑ Ragone, August (May 6, 2014). Eiji Tsuburaya: Master of Monsters (paperback ed.). Chronicle Books. pp. 180. ISBN 978-1-4521-3539-7.
  32. ↑ Schickel, Richard (2011). Conversations with Scorsese. Knopf Doubleday Publishing Group. pp. 114–115. ISBN 0-307-59546-3.
  33. 1 2 "Scorsese, Martin". encyclopedia.com. Archived from the original on January 8, 2020. Retrieved January 9, 2020.
  34. 1 2 Cindy Wooden (December 10, 2016). "Filmmaker Martin Scorsese talks about his faith, upcoming movie 'Silence'". National Catholic Reporter. Archived from the original on October 16, 2017. Retrieved October 21, 2023.
  35. ↑ Raymond, Marc (May 2002). "Martin Scorsese". sensesofcinema.com. Senses of Cinema. Archived from the original on December 25, 2010.
  36. ↑ "NYU Tisch School of the Arts Receives Major Gift to Establish the Martin Scorsese Institute of Global Cinematic Arts". NYU Tisch. Archived from the original on February 5, 2022. Retrieved February 11, 2022.
  37. ↑ "Martin Scorsese". tisch.nyu.edu. Archived from the original on December 27, 2020. Retrieved January 9, 2020.
  38. ↑ "Quick Loans For Bad Credit - Cash Advances Online". Adherents.com (به انگلیسی). 2020-03-20. Archived from the original on 13 September 2021. Retrieved 2021-09-14.
  39. ↑ Ebiri, Bilge (December 30, 2016). "Holy Men, Holy Losers: Scorsese, Silence and the Mystery of Faith". The Village Voice. Archived from the original on January 7, 2017. Retrieved February 14, 2017.
  40. ↑ Barnett, Christopher B.; Elliston, Clark J. (2019-09-16). Scorsese and Religion (به انگلیسی). Brill Publishers. ISBN 978-90-04-41140-1. Archived from the original on January 26, 2021. Retrieved November 16, 2020.
  41. ↑ "Martin Scorsese's Life in Photos". November 17, 2022. Archived from the original on June 18, 2023. Retrieved June 18, 2023.
  42. ↑ "He lowkey slayed. #fyp #martinscorsese #dadsoftiktok #dadguesses". Francesca Scorsese is giving her father, Martin Scorsese, slang words to guess on TikTok. Published October 5, 2023. Archived from the original on October 6, 2023. Retrieved October 6, 2023.
  43. ↑ Clarke Fountain (2014). "God's Will (1989)". Movies & TV Dept. The New York Times. Archived from the original on April 23, 2014. Retrieved April 18, 2014.
  44. ↑ Keyser, Les (1998). Twayne's Filmmakers Series: Martin Scorsese. Twayne Publishers: New York. p. 188. ISBN 978-0-8057-9321-5. Retrieved February 27, 2016.
  45. ↑ Piccalo, Gina (June 23, 2006). "Agonizing success of 'Artist's Way'". Los Angeles Times. Archived from the original on June 8, 2016. Retrieved June 1, 2016.
  46. ↑ Malkin, Marc (April 16, 2007). "Scorsese's Family Business". E!. Archived from the original on April 20, 2014. Retrieved April 18, 2014.
  47. ↑ Halpern, Dan (April 30, 2006). "Interview: Isabella Rossellini – Daddy's girl". The Guardian. Archived from the original on April 18, 2014. Retrieved April 18, 2014.
  48. ↑ Jewel, Dan (March 1, 1999). "Note Worthy". People. Archived from the original on October 25, 2018. Retrieved October 25, 2018.
  49. ↑ Miller, Julie (January 8, 2014). "Read Martin Scorsese's Open Letter to His 14-Year-Old Daughter". Vanity Fair (به انگلیسی). Archived from the original on November 12, 2020. Retrieved April 28, 2021.
  50. ↑ Gonzales, Erica (October 30, 2020). "Francesca Scorsese Is Ready to Make a Name for Herself". Harper's BAZAAR (به انگلیسی). Archived from the original on April 28, 2021. Retrieved April 28, 2021.
  51. ↑ After Image: The Incredible Catholic Imagination of Six Catholic American Filmmakers, Robert A. Blake, Loyola Press, 2000, p. 25
  52. ↑ "Stars Speak Against War At Oscars". CBS. Archived from the original on July 31, 2023. Retrieved July 31, 2023.
  53. ↑ "Stars split over Moore's speech". Chicago Tribune. Archived from the original on July 31, 2023. Retrieved July 31, 2023.
  54. ↑ "Trump seems to love humiliating people -Scorsese in Taormina". Agenzia Nazionale Stampa Associata (به انگلیسی). 2025-06-12. Retrieved 2025-06-14.
  55. ↑ Cho, Winston (March 22, 2024). "Martin Scorsese Settles Lawsuit Over Claims He Reneged on Deal to Produce World War II Movie". The Hollywood Reporter. Retrieved August 1, 2024.
  56. ↑ Maddaus, Gene (March 22, 2024). "Martin Scorsese Settles Lawsuit With Screenwriter Who Accused Him of Taking $500,000 to Do Nothing". Variety. Retrieved August 1, 2024.
  57. ↑ «روایتی بی‌سابقه از زندگی و آثار مارتین اسکورسیزی در مستند جدید». خبرگزاری ایسنا. ۲۱ مرداد ۱۴۰۴. دریافت‌شده در ۱۳ مرداد ۱۴۰۴.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=مارتین_اسکورسیزی&oldid=42852989»