داستین هافمن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
داستین هافمن
Dustin Hoffman Cannes.jpg
داستین هافمن در سال ۲۰۰۸
نام اصلی داستین لی هافمن
زمینه فعالیت بازیگر
تولد ۸ اوت ۱۹۳۷(۱۹۳۷-08-0۸) ‏(۷۶ سال)
لوس آنجلس, کالیفرنیا Flag of the United States.svg ایالات متحده آمریکا
والدین لیلین، هری
ملیت آمریکایی
همسر(ها) آنا بیرن ۱۹۸۰-۱۹۶۹
لیزا گاتسگن ۱۹۸۰-تاکنون
فرزندان کارینا، جنا (از همسر اول)
تأثیرات جاکوب ادوارد، ربکا، مکسول جفری، الکساندرا لیدیا (از همسر دوم)
صفحه در وب‌گاه IMDb

داستین لی هافمن (به انگلیسی: Dustin Hoffman) (زاده ۸ اوت ۱۹۳۷) بازیگر بزرگ آمریکایی برنده جایزه اسکار، او بیش تر به خاطر ایفای نقش‌های ضد قهرمان و شخصیت‌های آسیب پذیر در دنیای سینما شناخته می‌شود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

هافمن در لس آنجلس بدنیا آمد. وی پسر دوم لیلیان و هری هافمن است. پدرش یهودی روسی الاصل بود که علاوه بر طراحی مبلمان به عنوان خیاط در کمپانی کلمبیا کار می‌کردو مادرش هنرپیشه آماتور تئاتر بود. برادر بزرگترش رونالد وکیل و اقتصاددان است. خانواده هافمن نام داستین را از روی نام داستین فارنام بازیگر فیلم مرد زن صفت ساخته سیسیل ب دمیل برای فرزند خود برگزیدند. هافمن در ابتدا برای پزشکی درس خواند اما پس از مدتی تحصیل را رها کرد و به شغل‌های مختلفی مثل دستیاری روانپزشکی، پیشخدمتی، ظرف‌شوری، تایپیستی و روزنامه‌فروشی پرداخت تا اینکه به هنرستان موسیقی و هنر لس‌آنجلس آمریکا راه یافت.

دههٔ ۶۰[ویرایش]

هافمن در سال ۱۹۶۷ به لطف بازی در فیلم فارغ التحصیل به کارگردانی مایک نیکولز که از آن به عنوان یکی از فیلم‌های نمادین سینمای آمریکا یاد می‌شود، یک شبه به مقام یک ستاره رسید و برای اولین بار نامزد اسکار بهترین بازیگر مرد شد. فارغ التحصیل به کارگردانی مایک نیکولز عنوان فیلمی پیش رو و تاثیرگذار بود که داستین هافمن ۳۰ ساله در آن نقش جوانی احساساتی و سر به هوا به نام بن برادوک را بازی می‌کرد که پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه، به اصرار خانواده متمول و اعیانش مجبور به ازدواج می‌شود. تصمیمی که در نهایت به اتفاقی مضحک و خنده دار اما جسورانه و موفقیت آمیز ختم می‌شود. فارغ التحصیل در آن سال، عنوان پرفروش ترین فیلم سال را از آن خود کرد و امروزه به عنوان بیست و یکمین فیلم پرفروش تاریخ سینما بر حسب نرخ تورم شناخته می‌شود. سال ۱۹۶۹ هافمن در فیلم کابوی نیمه شب ساخته تحسین برانگیز جان شلزینگر ایفای نقش کرد، این فیلم داستان زندگی ۲ جوان دست از پا درازتر که یکی از شهرستان به شهر آمده و دیگری مفلسی است مفلوک را روایت می‌کند. نقشی که در این فیلم هافمن بازی کرد همین مفلس کارتن خواب به نام راتسو ریتسو بود. او در این فیلم نیز بسیار خوش درخشید و بار دیگر کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر مرد شد. پس از دو فیلم موفق فارغ التحصیل و کابوی نیمه شب، هافمن در فیلم جان و مری ساخته پیتر یاتس حضور یافت.

دههٔ ۷۰[ویرایش]

شروع دهه هفتاد برای هافمن بسیار طلایی بود. و او این روند را در تمام این دهه با موفقیت ادامه داد. او که با سه سال سابقه حضور در سینما به تمامی خواسته‌هایش غیر از جایزه اسکار رسیده بود. در سال ۱۹۷۰ در فیلم بزرگمرد کوچک ساخته آرتور پن، نقش جک کراب را با مهارت ایفا نمود. فیلم عنوان هفتمین فیلم پرفروش سال را از آن خود نمود.

سال ۱۹۷۱ هافمن در فیلم سگ‌های پوشالی ساخته کارگردان برجسته سینمای آمریکا سام پکینپا به ایفای نقش پرداخت که موفقیت چندانی برای وی به همراه نیاورد. دو فیلم بعدی وی با نام‌های هری کلر من کیه و چرا این حرف‌های وحشتناک رو در باره من گفته؟ و آلفردو، آلفردو کارهای ناموفقی در پرونده کاری هافمن محسوب می‌شوند. پس از این دو کار هافمن در سال ۱۹۷۳ در فیلم محبوب و پرفروش پاپیون در کنار استیو مک کوئین به ایفای نقش پرداخت. او نقش لویی دگا زندانی بینوایی را بازی می‌کند که برخلاف دوست خود پاپیون که به فکر فرار از زندان و تغییر وضعیت فعلی است. وی بسیار محافظه کار و خطرناپذیر است. و در پایان نیز با نگاهی پر معنا، آزادی دوست و یار دیرین خود را نظاره می‌کند.

در سال ۱۹۷۴ برای سومین بار در فیلم لنی ساخته باب فاسی نامزد اسکار نقش اول مرد شد. سال ۱۹۷۶ وی با حضور در دو فیلم موفق همه مردان رئیس جمهور و دونده دو ماراتن توانست موفقیت‌های سینمایی خود را تداوم بخشد. هافمن در فیلم همه مردان رئیس جمهور، نقش کارل برنشتاین گزارشگر جوان روزنامه واشنگتن پست را ایفا نمود. این فیلم که بعدها به یکی از مهم ترین فیلم‌های سیاسی تاریخ سینما بدل گردید داستان تقلب انتخاباتی در زمان ریچارد نیکسون را که به رسوایی واترگیت مشهور شد. روایت می‌کند. کارل برنشتاین با بازی هافمن در کنار شخصیت باب وودوارد با بازی رابرت ردفورد در این فیلم از محبوب ترین قهرمان‌های تاریخ سینما به شمار می‌آیند. سال ۱۹۷۹ داستین هافمن با حضور در فیلم کرامر علیه کرامر توانست اولین جایزه اسکار بازیگری خود را بدست آورد. فیلم نیز جوایز مهمی چون جایزه اسکار بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را تصاحب کرد.

دههٔ ۸۰[ویرایش]

دههٔ ۸۰ برای هافمن سرشار از موفقیت‌های سینمایی بود. وی در سال ۱۹۸۲ در فیلم بسیار پرفروش توتسی حضوری خاطره انگیز داشت و توانست در کنار نامزدی نقش اول جایزه اسکار، دو جایزه معتبر گلدن گلاب و بفتا را از آن خود کند. فروش فوق العاده توتسی در کنار نقدهای مثبت فیلم، هافمن را به عنوان یکی از معدود فاتحان گیشه که محبوب منتقدان سینما نیز می‌باشد تثبیت کرد. مرد بارانی ساخته بری لوینسون دیگر فیلم مطرح داستین هافمن در این دهه است که اکثر جوایز معتبر سینمایی از جمله اسکار نقش اول مرد را برای وی به ارمغان آورد. این فیلم نیز همچون فارغ‌التحصیل و کرامر علیه کرامر لقب پرفروش ترین فیلم سال را از آن خود کرد.

دههٔ ۹۰[ویرایش]

دهه ۹۰ آغاز میانسالی او و به هرحال کمتر شدن حضور وی در فیلم‌های شاخص هم بود با این همه حضور او در فیلم سگ را بجنبان محصول ۱۹۹۷ در کنار رابرت دنیرو چشمگیر بود. و توانست برای هفتمین بار نامزد جایزه اسکار نقش اول مرد شود. فیلم‌های دیک تریسی، هوک، قهرمان، شیوع، خواب‌گردها، شهر دیوانه، بوفالوی آمریکایی و پیام‌آور: سرگذشت ژاندارک دیگر کارهای وی در دههٔ ۹۰ می‌باشند.

هافمن در سال ۱۹۹۷ جایزه افتخاری گلدن گلاب و در سال ۱۹۹۹ جایزه یک عمر دستاورد بنیاد فیلم آمریکا را از آن خود کرد.

دههٔ ۲۰۰۰[ویرایش]

آخرین شانس هاروی (۲۰۰۸)

او در دههٔ جدید بر خلاف ده‌های پیشین در کارهای‌های مهمی حضور نیافت. و فیلم‌های هیات منصفه فراری، درجستجوی ناکجا آباد، سرگذشت ناگوار، ملاقات فوکرها، شهر از دست رفته، آخرین شانس هاروی ،فاکرهای کوچک و صداپیشگی در کارهای پاندای کونگ فو کار یک و دو مهم ترین کارهای وی در هزاره جدید میلادی می‌باشند.

وی در مقام کارگردانی نیز اولین فیلم خود با نام کوارتت را در سال ۲۰۱۲ ساخت.

هافمن در اکران فیلم کوارتت (۲۰۱۳)

هافمن در سال ۲۰۱۳ به دلیل ابتلا به بیماری سرطان تحت عمل جراحی قرار گرفت. که حال جسمانی وی، پس از عمل خوب و مساعد توصیف شد.[۱]

امروزه داستین هافمن، در کنار رابرت دنیرو، جک نیکلسون و آل پاچینو به عنوان بزرگان بازیگری در سینمای مدرن شناخته می‌شوند.

جوایزاسکار[ویرایش]

  • نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر به خاطر بازی در"فارغ‌التحصیل" در سال ۱۹۶۷
  • نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر به خاطر بازی در"کابوی نیمه شب" در سال ۱۹۶۹
  • نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر به خاطر بازی در "لنی" در سال ۱۹۷۴
  • نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر به خاطر بازی در"توتسی" در سال ۱۹۸۲
  • برنده اسکار بهترین بازیگر مرد به خاطر بازی در" کرامر علیه کرامر" در سال ۱۹۷۹
  • برنده اسکار بهترین بازیگر مرد به خاطر بازی در"مرد بارانی" در سال ۱۹۸۸

فیلم‌ها[ویرایش]

  • ببر موفق می‌شود (۱۹۶۷)
  • فارغ‌التحصیل (۱۹۶۷) - در ایران: گراجوئت - نمایش نخست در سینما امپایر (استقلال) - مدت نمایش اول: ۷ هفته - نمایش مجدد در تراس امپایر - تماشای این فیلم برای اشخاص کمتر از ۱۸ سال ممنوع شده بود.
  • کابوی نیمه‌شب (۱۹۶۹) - نمایش نخست در سینما اتلانتیک (افریقا) - مدت نمایش اول: ۶ هفته - تماشای این فیلم برای اشخاص کمتر از ۱۸ سال ممنوع شده بود.
  • جان و ماری (۱۹۶۹) - در ایران: جان و مری - نمایش نخست در سینما پولیدور (قدس) - مدت نمایش اول: ۲ هفته
  • بزرگ‌مرد کوچک (۱۹۷۰) - نمایش نخست در سینما پولیدور (قدس) - مدت نمایش اول: ۶ هفته
  • هری کلرمن کیست و چرا این حرف‌های وحشتناک را درباره‌ام می‌زند (۱۹۷۱) - این فیلم به ایران وارد شده بود ولی هیچگاه اکران نشد.
  • سگ‌های پوشالی (۱۹۷۱) - نمایش نخست در سینما مولن روژ (سروش) - مدت نمایش اول: ۵ هفته - تماشای این فیلم برای اشخاص کمتر از ۱۸ سال ممنوع شده بود.
  • آلفردو، آلفردو (۱۹۷۲) - نمایش نخست در برنامه " مرور بر ۶ فیلم ایتالیایی " در تهران - نخستین نمایش عمومی در سینما دیاموند - مدت نمایش اول: ۲ هفته - تماشای این فیلم برای اشخاص کمتر از ۱۸ سال ممنوع شده بود.
  • پاپیون (۱۹۷۳) - نمایش نخست در ۴ سینمای ریولی (صحرا) - ونک - پارامونت و ... شهر تماشا - این فیلم پرفروشترین فیلم خارجی سال در زمان نمایش نخست خود در تهران شد. نمایش تکراری در سینما شهر تماشا - نمایش مجدد در سینما رادیوسینی
  • لنی (۱۹۷۴) - این فیلم توسط سینما شهرقصه وارد و دوبله نیز شده بود ولی (قبل از انقلاب) اکران عمومی نداشت. بعلت وجود گفتگوها و فحشهای بسیار رکیک و زننده در سراسر فیلم، دوبله فارسی وفادار به متن اصلی در انزمان امری محال بود و تغییرات بسیار در دوبله انجام شده بود که نمایش عمومی این فیلم را در ایران امکان پذیر کند.
  • همه مردان رئیس جمهور (۱۹۷۶) - نمایش اول در جشنواره جهانی فیلم تهران - نخستین نمایش عمومی در سینما دیاموند - مدت نمایش اول: ۳ هفته
  • مرد ماراتن (۱۹۷۶) - این فیلم وارد و دوبله شده بود ولی (قبل از انقلاب) اکران عمومی نداشت.
  • زمان درستکاری - دستمزد عادی (۱۹۷۸)
  • کریمر علیه کریمر (۱۹۷۹)
  • آگاتا (۱۹۷۹)
  • توتسی - خانوم کوچولو (۱۹۸۲)
  • مرگ دستفروش (۱۹۸۵)
  • گفتگوی خصوصی (۱۹۸۶)
  • ایشتار (۱۹۸۷)
  • مرد بارانی (۱۹۸۸)
  • کسب و کار خانوادگی (۱۹۸۹)
  • دیک تریسی (۱۹۹۰)
  • بیلی بتگیت (۱۹۹۰)
  • هوک (۱۹۹۱)
  • قهرمان (۱۹۹۲)
  • هورتون صدای یک هو را می‌شنود! (۱۹۹۲)
  • شیوع (۱۹۹۵)
  • بوفالوی آمریکایی (۱۹۹۶)
  • خواب‌گردها (۱۹۹۶)
  • شهر دیوانه (۱۹۹۷)
  • سگ را بجنبان (۱۹۹۷)
  • کره (۱۹۹۸)
  • پیام‌آور: سرگذشت ژاندارک (۱۹۹۹)
  • مسیر مهتابی (۲۰۰۲)
  • اعتماد (۲۰۰۳)
  • هیئت منصفه فراری (۲۰۰۳)
  • در جستجوی ناکجاآباد (۲۰۰۴)
  • هاکبی‌ها را دوست دارم (۲۰۰۴)
  • ملاقات با فاکرها (۲۰۰۴)
  • راه‌های مسابقه (۲۰۰۵) صدا
  • شهر گمشده (۲۰۰۵)
  • عطر: قصه یک آدمکش (۲۰۰۶)
  • عجیب‌تر از داستان (۲۰۰۶)
  • تعطیلات (۲۰۰۶)
  • فروشگاه عجیب آقای مگوریوم (۲۰۰۷)
  • پاندای کونگ‌فوکار (۲۰۰۸)
  • داستان دسپروکس (۲۰۰۸)
  • آخرین شانس هاروی (۲۰۰۸)
  • روایت بارنی (۲۰۱۰)
  • فاکرهای کوچک (۲۰۱۰)

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ داستین هافمن موجود است.