داستین هافمن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
داستین هافمن
Dustin Hoffman Cannes.jpg
داستین هافمن در سال ۲۰۰۸
نام اصلی داستین لی هافمن
زمینه فعالیت هنرپیشه
تولد ۸ اوت ۱۹۳۷ ‏(۸۳ سال)
لس آنجلس، کالیفرنیا
والدین لیلین و هری
ملیت آمریکایی
همسر(ها) ان برن (۱۹۸۰–۱۹۶۹)
لیزا هافمن (۱۹۸۰–اکنون)
فرزندان کارینا، جنا (از همسر اول) در مجموع ۶ فرزند از جمله جیک هافمن
تأثیرات جاکوب ادوارد، ربکا، مکسول جفری، الکساندرا لیدیا (از همسر دوم)
صفحه در وبگاه IMDb

داستین لی هافمن (به انگلیسی: Dustin Lee Hoffman) (زادهٔ ۸ اوت ۱۹۳۷) هنرپیشه آمریکایی برندهٔ جایزه اسکار است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

هافمن در لس آنجلس به دنیا آمد.[۱] وی پسر دوم لیلیان و هری هافمن است. پدرش یهودی روسی الاصل بود که علاوه بر طراحی مبلمان به عنوان خیاط در کلمبیا پیکچرز کار می‌کرد و مادرش هنرپیشه آماتور تئاتر بود. برادر بزرگترش رونالد وکیل و اقتصاددان است.[۲] خانواده هافمن نام داستین را از روی نام داستین فارنوم بازیگر فیلم مرد زن صفت ساخته سیسیل بی. دمیل برای فرزند خود برگزیدند. هافمن در ابتدا برای پزشکی درس خواند اما پس از مدتی تحصیل را رها کرد و به شغل‌های مختلفی مثل دستیاری روان‌پزشکی، پیش‌خدمتی، ظرف‌شوری، تایپیستی و روزنامه‌فروشی پرداخت تا اینکه به هنرستان موسیقی و هنر لس‌آنجلس آمریکا راه یافت.

ژانر هنری در بازیگری[ویرایش]

او بیش‌تر به خاطر ایفای نقش‌های ناقهرمان و شخصیت‌های آسیب‌پذیر در دنیای سینما شناخته می‌شود.[۳]

دههٔ ۶۰ میلادی[ویرایش]

هافمن در سال ۱۹۶۷ به لطف بازی در فیلم «فارغ‌التحصیل» به کارگردانی مایک نیکولز که از آن به عنوان یکی از فیلم‌های نمادین سینمای آمریکا یاد می‌شود، یک شبه به مقام یک ستاره رسید و برای اولین بار نامزد اسکار بهترین بازیگر مرد شد. فارغ‌التحصیل به کارگردانی مایک نیکولز عنوان فیلمی پیش رو و تأثیرگذار بود که داستین هافمن ۳۰ ساله در آن نقش جوانی احساساتی و سر به هوا به نام بن برادوک را بازی می‌کرد که پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، به اصرار خانواده متمول و اعیانش مجبور به ازدواج می‌شود. تصمیمی که در نهایت به اتفاقی مضحک و خنده دار اما جسورانه و موفقیت‌آمیز ختم می‌شود. فارغ‌التحصیل در آن سال، عنوان پرفروش‌ترین فیلم سال را از آن خود کرد و امروزه به عنوان بیست و یکمین فیلم پرفروش تاریخ سینما بر حسب نرخ تورم شناخته می‌شود. سال ۱۹۶۹ هافمن در فیلم «کابوی نیمه‌شب» ساخته تحسین‌برانگیز جان شلزینجر ایفای نقش کرد. این فیلم داستان زندگی دو جوان دست از پا درازتر را روایت می‌کند که یکی از شهرستان به شهر آمده و دیگری مفلسی است که در همان شهر زندگی می‌کند. نقشی که هافمن در این فیلم بازی کرد همین مفلس کارتن خواب به نام راتسو ریتسو بود. او در این فیلم نیز بسیار خوش درخشید و بار دیگر کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر مرد شد. پس از دو فیلم موفق فارغ‌التحصیل و کابوی نیمه‌شب، هافمن در فیلم جان و ماری ساخته پیتر ییتس حضور یافت.

دههٔ ۷۰ میلادی[ویرایش]

شروع دهه هفتاد برای هافمن بسیار طلایی بود و او این روند را در تمام این دهه با موفقیت ادامه داد. او که با سه سال سابقه حضور در سینما به تمامی خواسته‌هایش غیر از جایزه اسکار رسیده بود. در سال ۱۹۷۰ در فیلم «بزرگ‌مرد کوچک» ساختهٔ آرتور پن، نقش جک کراب را با مهارت ایفا نمود. فیلم عنوان هفتمین فیلم پرفروش سال را از آن خود نمود.

سال ۱۹۷۱ هافمن در فیلم سگ‌های پوشالی ساختهٔ کارگردان برجسته سینمای آمریکا سام پکینپا به ایفای نقش پرداخت که موفقیت چندانی برای وی به همراه نیاورد. دو فیلم بعدی وی با نام‌های «هری کلرمن کیست» و آلفردو، آلفردو کارهای ناموفقی در پرونده کاری هافمن محسوب می‌شوند. پس از این دو کار، هافمن در سال ۱۹۷۳ در فیلم محبوب و پرفروش پاپیون در کنار استیو مک‌کوئین به ایفای نقش پرداخت. او نقش لوئیس دگا زندانی بینوایی را بازی می‌کند که برخلاف دوست خود پاپیون که به فکر فرار از زندان و تغییر وضعیت فعلی است، وی بسیار محافظه کار و خطرناپذیر است؛ و در پایان نیز با نگاهی پر معنا، آزادی دوست و یار دیرین خود را نظاره می‌کند.

در سال ۱۹۷۴ برای سومین بار در فیلم «لنی» ساختهٔ باب فاسی نامزد اسکار نقش اول مرد شد. سال ۱۹۷۶ وی با حضور در دو فیلم موفق «همه مردان رئیس‌جمهور» و «ماراتن من»توانست موفقیت‌های سینمایی خود را تداوم بخشد. هافمن در فیلم همه مردان رئیس‌جمهور، نقش کارل برنستین گزارشگر جوان روزنامه واشینگتن پست را ایفا نمود. این فیلم که بعدها به یکی از مهم‌ترین فیلم‌های سیاسی تاریخ سینما بدل گردید، داستان تقلب انتخاباتی در زمان ریچارد نیکسون که به رسوایی واترگیت مشهور شد، را روایت می‌کند. کارل برنستین با بازی هافمن در کنار شخصیت باب وودوارد با بازی رابرت ردفورد در این فیلم از محبوب‌ترین قهرمان‌های تاریخ سینما به‌شمار می‌آیند. سال ۱۹۷۹ داستین هافمن با حضور در فیلم کریمر علیه کریمر توانست اولین جایزه اسکار بازیگری خود را بدست آورد. فیلم نیز جوایز مهمی چون جایزه اسکار بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را تصاحب کرد.

دههٔ ۸۰ میلادی[ویرایش]

دههٔ ۸۰ برای هافمن سرشار از موفقیت‌های سینمایی بود. وی در سال ۱۹۸۲ در فیلم بسیار پرفروش «توتسی» حضوری خاطره انگیز داشت و توانست در کنار نامزدی نقش اول جایزه اسکار، دو جایزه معتبر گلدن گلوب و بفتا را از آن خود کند. فروش فوق‌العاده توتسی در کنار نقدهای مثبت فیلم، هافمن را به عنوان یکی از معدود فاتحان گیشه که محبوب منتقدان سینما نیز بود تثبیت کرد. «مرد بارانی» ساختهٔ بری لوینسون دیگر فیلم مطرح داستین هافمن در این دهه است که اکثر جوایز معتبر سینمایی از جمله اسکار نقش اول مرد را برای وی به ارمغان آورد. این فیلم نیز همچون فارغ‌التحصیل و کریمر علیه کریمر لقب پرفروش‌ترین فیلم سال را از آن خود کرد.

دههٔ ۹۰ میلادی[ویرایش]

دهه ۹۰ آغاز میان‌سالی او و به هرحال کمتر شدن حضور وی در فیلم‌های شاخص هم بود. با این همه حضور او در فیلم «سگ را بجنبان» محصول ۱۹۹۷ در کنار رابرت دنیرو چشم‌گیر بود؛ و توانست برای هفتمین بار نامزد جایزه اسکار نقش اول مرد شود. فیلم‌های دیک تریسی، هوک، قهرمان، شیوع، خفتگان، شهر دیوانه، بوفالوی آمریکایی و پیام‌آور: داستان ژان دارک دیگر کارهای وی در دههٔ ۹۰ می‌باشند.

هافمن در سال ۱۹۹۷ جایزه افتخاری گلدن گلاب و در سال ۱۹۹۹ جایزه یک عمر دستاورد بنیاد فیلم آمریکا را از آن خود کرد.[۴]

دههٔ ۲۰۰۰ میلادی[ویرایش]

هافمن در اکران فیلم کوارتت (۲۰۱۳)

او در دههٔ جدید بر خلاف دهه‌های پیشین در کارهای‌های شاخصی حضور نیافت؛ و فیلم‌های هیئت منصفه فراری، در جستجوی ناکجاآباد، سرگذشت ناگوار، ملاقات با فوکرها، شهر گمشده، آخرین شانس هاروی ،فوکرهای کوچک و صداپیشگی در فیلم‌های پاندای کونگ‌فوکار مهم‌ترین کارهای وی در هزاره جدید میلادی می‌باشند.

وی در مقام کارگردانی نیز اولین فیلم خود را با نام کوارتت در سال ۲۰۱۲ ساخت؛ که توانست به فروش قابل توجه ۵۹$ دست یابد.[۵] هافمن در سال ۲۰۱۳ به دلیل ابتلا به بیماری سرطان تحت عمل جراحی قرار گرفت؛ که حال جسمانی وی، پس از عمل خوب و مساعد توصیف شد.[۶]

امروزه داستین هافمن، در کنار رابرت دنیرو، جک نیکلسون و آل پاچینو به عنوان بزرگان بازیگری در سینمای مدرن شناخته می‌شوند.

آخرین شانس هاروی (۲۰۰۸)

جوایز و نامزدی ها[ویرایش]

اسکار[ویرایش]

سال فیلم رده نتیجه
۱۹۸۹ مرد بارانی بهترین بازیگر نقش اول مرد برنده
۱۹۸۰ کریمر علیه کریمر بهترین بازیگر نقش اول مرد برنده
۱۹۸۳ توتسی بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزد
۱۹۷۵ لنی بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزد
۱۹۷۰ کابوی نیمه‌شب بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزد
۱۹۶۸ فارغ‌التحصیل بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزد
from the BBC programme Desert Island Discs, December 2, 2012.[۷]

فیلم[ویرایش]

عنوان سال نقش کارگردان(ها) توضیحات
ببر موفق می‌شود ۱۹۶۷ Hap آرتور هیلر
فارغ‌التحصیل بنیامین "بن" برادوک مایک نیکولز [پانویس ۱]
Madigan's Millions ۱۹۶۸ Jason Fister Stanley Prager
کابوی نیمه‌شب ۱۹۶۹ انریکو سالواتوره "راتسو" ریتسو جان شلزینجر
جان و ماری John پیتر ییتس [پانویس ۲]
بزرگ‌مرد کوچک ۱۹۷۰ جک کراب آرتور پن
هری کلرمن کیست و چرا این حرف‌های وحشتناک را درباره‌ام می‌زند؟ ۱۹۷۱ Georgie Soloway اولو گروسبارد
سگ‌های پوشالی David Sumner سام پکینپا
آلفردو، آلفردو ۱۹۷۲ Alfredo Sbisà پیترو جرمی
پاپیون ۱۹۷۳ لوئیس دگا فرانکلین جی. شافنر
لنی ۱۹۷۴ لنی بروس باب فاسی
همه مردان رئیس‌جمهور ۱۹۷۶ کارل برنستین آلن جی پاکولا
ماراتن من Thomas Babington "Babe" Levy جان شلزینجر
ساعات کار ۱۹۷۸ Max Dembo اولو گروسبارد همچنین تهیه کننده
آگاتا ۱۹۷۹ Wally Stanton مایکل اپتد
کریمر علیه کریمر Ted Kramer رابرت بنتون
توتسی ۱۹۸۲ Michael Dorsey / Dorothy Michaels سیدنی پولاک
ایشتار ۱۹۸۷ Chuck Clarke الین می
مرد بارانی ۱۹۸۸ Raymond "Ray" Babbitt بری لوینسون
پیوندهای مشترک: داستان‌هایی از لحاف چهل‌تکه ۱۹۸۹ راوی راب اپستاین & جفری فریدمن مستند
کسب‌وکار خانوادگی Vito McMullen سیدنی لومت
دیک تریسی ۱۹۹۰ Mumbles وارن بیتی
بیلی باتگیت ۱۹۹۱ Dutch Schultz رابرت بنتون
هوک Captain James Hook استیون اسپیلبرگ
قهرمان ۱۹۹۲ Bernard "Bernie" Laplante استیون فریرز
شیوع ۱۹۹۵ Colonel Sam Daniels ولفگانگ پترسن
خفتگان ۱۹۹۶ Danny Snyder بری لوینسون
بوفالوی آمریکایی Walt "Teach" Teacher Michael Corrente
شهر دیوانه ۱۹۹۷ Max Brackett کوستا گاوراس
سگ را بجنبان Stanley Motss بری لوینسون
کره ۱۹۹۸ Dr. Norman Goodman بری لوینسون
پیام‌آور: داستان ژان دارک ۱۹۹۹ The Conscience لوک بسون
مسیر مهتابی ۲۰۰۲ Ben Floss برد سیلبرلینگ
اعتماد ۲۰۰۳ Winston King جیمز فولی
هیئت منصفه فراری Wendell Rohr گری فلدر
در جستجوی ناکجاآباد ۲۰۰۴ Charles Frohman مارک فورستر
قلب من هاکبی Bernard Jaffe دیوید او. راسل
ملاقات با فاکرها Bernie Focker جی روچ
سرگذشت ناگوار، داستان‌های لمونی اسنیکت The Critic برد سیلبرلینگ تک جلوه
راه‌های مسابقه ۲۰۰۵ Tucker فردریک دو شو صدا
شهر گمشده Meyer Lansky اندی گارسیا
عطر: قصه یک آدمکش ۲۰۰۶ Giuseppe Baldini تام تیکور
عجیب‌تر از داستان Professor Jules Hilbert مارک فورستر
تعطیلات خودش نانسی مایرز تک جلوه
فروشگاه عجیب آقای مگوریوم ۲۰۰۷ Mr. Edward Magorium زک هلم
پاندای کونگ‌فوکار ۲۰۰۸ Master Shifu جان استیونسن & مارک آزبرن صدا
رازهای پنج جنگجو ریمن هویی صدا
فیلم کوتاه
آخرین شانس هاروی Harvey Shine Joel Hopkins
افسانه دسپرو Roscuro Sam Fell & Robert Stevenhagen صدا
نسخه بارنی ۲۰۱۰ Israel "Izzy" Panofsky Richard J. Lewis
Jews and Baseball: An American Love Story راوی Peter Miller صدا
مستند
فاکرهای کوچک Bernie Focker پال وایتز
پاندای کونگ‌فوکار ۲ ۲۰۱۱ Master Shifu جنیفر یو نلسون صدا
پاندای کونگ‌فوکار: اسرار استادان تونی لئوندیس صدا
فیلم کوتاه
کوارتت ۲۰۱۲ ن/م خودش اولین کارگردانی
آشپز ۲۰۱۴ Riva جان فاورو
بویکوایر Carvelle فرانسوا جرارد
پینه‌دوز Abraham Simkin توماس مک‌کارتی
طرح ۲۰۱۵ Bob Hamman استیون فریرز
Kung Fu Panda: Secrets of the Scroll ۲۰۱۶ Master Shifu & Warrior Rodolphe Guenoden صدا
فیلم کوتاه
پاندای کونگ‌فوکار ۳ Master Shifu جنیفر یو نلسون صدا
داستان‌های مایروویتز ۲۰۱۷ Harold Meyerowitz نوآ بامباک
L'uomo del labirinto ۲۰۱۹ Doctor Green دوناتو کریسی
As Sick as They Made Us ۲۰۲۰ Eugene ماییم بیالیک

تلویزیون[ویرایش]

عنوان سال نقش کارگردان(ها) توضیحات
Naked City ۱۹۶۱، ۱۹۶۳ Finney / Lester Stenton ن/م ۲ قسمت
The Defenders ۱۹۶۲، ۱۹۶۵ Buddy / Robert Burke ن/م ۲ قسمت
The Nurses ۱۹۶۵ Larson David Pressman قسمت: "The Civil"
The Journey of the Fifth Horse ۱۹۶۶ Zoditch Larry Arrick & Earl Dawson تله‌فیلم
The Star-Wagon ۱۹۶۶ Hanus Wicks Karl Genus تله‌فیلم
ABC Stage 67 ۱۹۶۷ J.J. Semmons پال بوگارت قسمت: "The Trap Old Man"
Premiere ۱۹۶۸ Arthur Greene پال بوگارت قسمت: "Higher and Higher, Attorneys at Law"
The Point! ۱۹۷۱ Narrator / Father فرد وولف صدا
تله‌فیلم
مرگ فروشنده ۱۹۸۵ William "Willy" Loman فولکر شلوندورف تله‌فیلم
سیمپسون‌ها ۱۹۹۱ Mr. Bergstrom ریچ مور صدا
قسمت: "Lisa's Substitute"
Credited as Sam Etic
A Wish for Wings That Work ۱۹۹۱ Milquetoast the Cross-Dressing Cockroach Skip Jones صدا
ویژه تلویزیون
Liberty's Kids ۲۰۰۲–۲۰۰۳ Benedict Arnold (صدا) ن/م صدا
۴ قسمت
زیاد ذوق‌زده نشو ۲۰۰۵ Larry's Guide #1 لری چارلز قسمت: "The End"
تعطیلات پاندای کونگ‌فوکار ۲۰۱۰ Master Shifu تیم جانسون صدا
ویژه تلویزیون
Luck ۲۰۱۱–۲۰۱۲ Chester Bernstein Various ۹ قسمت; همچنین تهیه کننده
Roald Dahl's Esio Trot ۲۰۱۵ Mr Henry Hoppy درولا والش تله‌فیلم
مدیچی ۲۰۱۶ Giovanni de' Medici Sergio Mimica-Gezzan ۵ قسمت
The Curse of Molly McGee ۲۰۲۰ Scratch Steve Loter صدا

تئاتر[ویرایش]

عنوان سال نقش نمایشنامه نویس(ها) سالن توضیحات
A Cook for Mr. General ۱۹۶۱ Ridzinski Steven Gethers تئاتر پلی‌هاوس
The Subject Was Roses ۱۹۶۴ Timmy Clearly Frank D. Gilroy تئاتر بلاسکو مدیر صحنه و آماده به کار
Jimmy Shine ۱۹۶۸ Jimmy Shine Murray Schisgal تئاتر بروکز اتکینسن
All Over Town ۱۹۷۴ Murray Schisgal تئاتر بوث کارگردان
مرگ فروشنده ۱۹۸۴ Willy Loman آرتور میلر تئاتر برودهرست
تاجر ونیزی ۱۹۸۹ شایلاک ویلیام شکسپیر تئاتر ریچارد راجرز

نماهنگ[ویرایش]

سال عنوان هنرمند(ها)
۲۰۰۶ "Follow My Lead" فیفتی سنت هنرمند مهمان رابین تیک

پانویس[ویرایش]

  1. در ایران: گراجوئت
  2. در ایران: جان و مری

منابع[ویرایش]

  1. "Monitor". Entertainment Weekly (1219). Time Inc. August 10, 2012. p. 27.
  2. "Yahoo movies biography". Yahoo!. Retrieved March 2, 2010.
  3. زندگینامه داستین هافمن، سایت (Britannica)
  4. جوایز افتخاری بنیاد فیلم آمریکا، سایت (wikipedia)
  5. میزان فروش فیلم کوارتت، سایت (Boxofficemojo)
  6. سرطان داستین هافمن درمان شد بایگانی‌شده در ۲۰ اوت ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine، وبگاه (hamshahrionline)
  7. "Dustin Hoffman". Desert Island Discs. December 2, 2012. BBC Radio 4. http://bbc.co.uk/programmes/b01p314n. Retrieved January 18, 2014.

پیوند به بیرون[ویرایش]