کلینت ایستوود
کلینت ایستوود | |
|---|---|
 ایستوود در جشنواره فیلم نیویورک ۲۰۱۰ | |
| شهردار کارمل-بای-د-سی، کالیفرنیا | |
| دوره مسئولیت ۸ آوریل ۱۹۸۶ – ۱۲ آوریل ۱۹۸۸ | |
| پس از | شارلوت تاونسند[۱] |
| پیش از | جین گریس[۲] |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | کلینتون ایستوود جونیور ۳۱ مهٔ ۱۹۳۰ (۹۶ سال) (۱۰ خرداد ۱۳۰۹) سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده |
| حزب سیاسی | لیبرترین (۲۰۰۸–اکنون)[۳] |
| دیگر عضویت‌های سیاسی |
|
| همسر(ان) | مگی جانسون (ا. ۱۹۵۳–۱۹۸۴) دینا ایستوود (ا. ۱۹۹۶–۲۰۱۴) |
| شریک زندگی | سوندرا لوک (م. ۱۹۷۵؛ جدا. ۱۹۸۹) فرانسیس فیشر (م. ۱۹۹۰؛ جدا. ۱۹۹۵) |
| فرزندان | حداقل[الف] ۸[ب][پ] از جمله کایل، آلیسون، اسکات و فرانچسکا |
| پیشه |
|
| پیشینه نظامی | |
| وفاداری | ایالات متحده آمریکا |
| شاخه نظامی |  نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا |
| سال‌های خدمت | ۱۹۵۱–۱۹۵۳ |
| امضاء |  |
| ||
|---|---|---|
|
 |
||
کلینتون ایستوود جونیور (انگلیسی: Clinton Eastwood Jr.؛ زادهٔ ۳۱ مهٔ ۱۹۳۰) بازیگر، کارگردان فیلم، آهنگساز و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی است. ایستوود شهرت جهانی‌اش را با بازی در «فیلم‌های سه‌گانهٔ دلار»، به نام‌های به خاطر یک مشت دلار(۱۹۶۴)، به خاطر چند دلار بیشتر (۱۹۶۵)، و خوب، بد، زشت (۱۹۶۶) به‌دست آوردهاست. هر سهٔ این فیلم‌ها اثر کارگردان مطرح ایتالیایی، سرجو لئونه، است.
کلینت ایستوود به‌خاطر دو فیلم نابخشوده و محبوب میلیون دلاری علاوه بر نامزدی‌اش برای دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر، توانست جایزه اسکار بهترین کارگردانی و تهیه‌کنندگی بهترین فیلم را برای خود کسب کند. از فیلم‌های مشهور وی می‌توان به این موارد اشاره نمود: محکم دارشان بزن (۱۹۶۸)، قلعهٔ عقاب‌ها (۱۹۶۸)، هری کثیف (۱۹۷۱)، غریبهٔ دشت‌های بالا (۱۹۷۳)، تیزتک (۱۹۷۴)، جوسی ولز یاغی (۱۹۷۶)، فرار از آلکاتراز (۱۹۷۹)، سوارکار رنگ‌پریده (۱۹۸۵)، در خط آتش (۱۹۹۳)، پل‌های مدیسون کانتی (۱۹۹۵)، پرچم‌های پدران ما (۲۰۰۶)، نامه‌هایی از ایوو جیما (۲۰۰۶)، گرن تورینو (۲۰۰۸).
ایستوود علاوه بر کارگردانی، در عمده فیلم‌های خودش به‌عنوان بازیگر نیز ظاهر شده‌است. اما از فیلم‌هایی که وی فقط در نقش کارگردان آن بوده و بازیگری نکرده می‌توان از رودخانهٔ مرموز (۲۰۰۳)، نامه‌هایی از ایوو جیما (۲۰۰۶) و تک‌تیرانداز آمریکایی (۲۰۱۴) که به‌خاطرش نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد و بچهٔ جایگزین (۲۰۰۸) یاد کرد. اما نکتهٔ جالب دربارهٔ فیلم‌های وی این است که چند فیلم او که در آمریکا با استقبال خوبِ منتقدان روبه‌رو نشد، در فرانسه بسیار مورد توجه قرار گرفت، تا جایی که ایستوود درجات افتخاری‌ای در فرانسه مرتبط با این فیلم‌ها دریافت کرده‌است.
از سال ۱۹۶۷ کلینت ایستوود مالک شرکت تهیهٔ فیلم خود به نام مالپاسو پروداکشنز است، و تقریباً همهٔ فیلم‌های آمریکایی‌اش به‌جز چهار فیلم، همگی از محصولات این کمپانی هستند. او همچنین از پنج زن، صاحب هفت فرزند است؛ درحالی‌که رسماً تنها دو بار ازدواج کرده‌است. از سوابق وی در سینما می‌توان به ریاست هیئت داوران جشنوارهٔ فیلم کن اشاره کرد.
اوایل زندگی
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]کلینتون ایستوود جونیور در ۳۱ مه ۱۹۳۰ در بیمارستان یادبود سنت فرانسیس در سان فرانسیسکو به دنیا آمد. او فرزند روث ایستوود (با نام اولیهٔ مارگرت[ت] رانر؛ ۱۹۰۹–۲۰۰۶) و کلینتون ایستوود (۱۹۰۶–۱۹۷۰) بود که در آن زمان در محلهٔ لیک مریت شهر اوکلند زندگی می‌کردند. پس از آنکه کلینت به شهرت رسید، مادرش بیشتر با نام خانوادگی همسر دومش، جان بلدن وود (۱۹۱۳–۲۰۰۴)، شناخته می‌شد؛ مردی که روث پس از مرگ کلینتون پدر با او ازدواج کرد.[۲۳] پرستاران بیمارستان به دلیل وزن زیاد او هنگام تولد—۱۱ پوند و ۶ اونس (حدود ۵٫۲ کیلوگرم)—لقب «سامسون» را برایش انتخاب کردند.[۲۴][۲۵] او یک خواهر کوچک‌تر به نام جین برنهارت دارد که در سال ۱۹۳۴ متولد شد.[۲۶] ایستوود تبار انگلیسی، ایرلندی، اسکاتلندی و هلندی دارد.[۲۷] او از نوادگان ویلیام بردفورد، یکی از مسافران کشتی می‌فلاور، به‌شمار می‌رود و دوازدهمین نسل از خانواده‌اش است که در آمریکای شمالی متولد شده‌اند.[۲۸][۲۹][۳۰]
در دههٔ ۱۹۳۰ خانوادهٔ ایستوود سه بار محل زندگی خود را تغییر دادند، زیرا پدرش شغل‌های مختلفی را تجربه می‌کرد.[۳۱][۳۲] برخلاف آنچه خود ایستوود بعدها در برخی مصاحبه‌ها گفته بود، خانوادهٔ او بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۹ جابه‌جایی دیگری نداشتند.[۳۳][۳۴] پس از آنکه در شهر پیدمانت ساکن شدند، خانواده در بخش مرفه شهر زندگی می‌کردند؛ خانه‌شان استخر داشت، عضو یک باشگاه اختصاصی بودند و هر یک از والدین نیز خودروی شخصی داشتند.[۳۵] پدر ایستوود بخش عمدهٔ دوران کاری خود را به‌عنوان مدیر تولید در جورجیا-پسیفیک گذراند.[۳۶] با بزرگ‌تر شدن کلینت و جین، مادرشان نیز به‌عنوان کارمند اداری در آی‌بی‌ام مشغول به کار شد.[۳۷]
ایستوود در مدرسهٔ راهنمایی پیدمونت تحصیل کرد،[۳۸] اما به دلیل عملکرد ضعیف تحصیلی یک سال مردود شد و سوابق آموزشی نشان می‌دهد که در کلاس‌های تابستانی نیز شرکت کرده بود.[۳۳] از ژانویهٔ ۱۹۴۵ تا دست‌کم ژانویهٔ ۱۹۴۶ در دبیرستان پیدمونت درس خواند، اما پس از چند تخلف انضباطی، از جمله نوشتن پیامی توهین‌آمیز خطاب به یکی از مسئولان مدرسه روی تابلوی امتیازات زمین ورزشی و سوزاندن یک آدمک نمادین در محوطهٔ مدرسه، از آنجا اخراج شد.[۳۹] سپس به دبیرستان فنی اوکلند منتقل شد و در ۲ فوریهٔ ۱۹۴۹ فارغ‌التحصیل شد.[۴۰]
ایستوود پس از پایان تحصیل مشاغل گوناگونی را تجربه کرد؛ از جمله نجات‌غریق، پخش‌کنندهٔ روزنامه، کارمند فروشگاه مواد غذایی، آتش‌نشان جنگل و حمل‌کنندهٔ چوب گلف برای بازیکنان.[۴۱] او بعدها گفت که در سال ۱۹۵۱ قصد داشته در دانشگاه سیاتل ثبت‌نام کند،[۴۲] اما در عوض در دوران جنگ کره به خدمت سربازی در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فراخوانده شد.[۴۳] دان لومیس، یکی از آشنایان او، بعدها به یاد آورد که ایستوود در آن دوران با یکی از دختران یک افسر مستقر در پایگاه فورت اُرد رابطه‌ای عاشقانه داشت و احتمالاً همین موضوع باعث شده بود که آن افسر در زمان تعیین مأموریت‌ها مراقب او باشد.[۴۴]
ایستوود هنگام بازگشت از یک قرار ملاقات از پیش هماهنگ‌شده[۴۴] در سیاتل، مسافر یک بمب‌افکن مدل داگلاس ای‌دی بود که سوختش تمام شد و در نزدیکی پوینت ریس در اقیانوس سقوط کرد.[۴۵][۴۶] او و خلبان با استفاده از یک قایق نجات بادی حدود ۳٫۲ کیلومتر شنا کردند تا خود را به محل امن برسانند.[۴۷] ایستوود در فوریهٔ ۱۹۵۳ از خدمت نظامی مرخص شد.[۴۸]
زندگی حرفه‌ای
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]او در ابتدا بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۷ تقریباً فقط به عنوان بازیگر در فیلم‌ها ظاهر می‌شد. مهم‌ترین نقش‌های او نقش کابوی بدون نام سه گانهٔ سرجو لئونه (به خصوص مشهورترین آنها: خوب بد زشت) و نقش هری در سری فیلم‌های هری کثیف است.
در سمت کارگردانی فیلم‌های فوق‌العاده‌ای ساخته‌است که هر کدام بیانگر حقایقی تلخ از دنیای بدون نقص اطراف ما می‌باشد. فیلم نابخشوده (۱۹۹۲) برای او اسکار بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را به ارمغان آورد. بعد از نابخشوده چند فیلم جنایی دیگر ساخت که در مقایسه با نابخشوده البته، فیلم‌های ضعیفی بودند. تا اینکه در سال ۲۰۰۳ رودخانه میستیک را می‌سازد که در آن بازیگرانی چون شان پن و تیم رابینز حضور داشتند و جوایزی از جمله اسکار نیز برای این فیلم مهم دریافت کرده‌اند. خود او نیز نامزد بهترین کارگردانی شد.
سال بعد از موفقیت رودخانه میستیک، فیلم تأثیرگذار محبوب میلیون دلاری را می‌سازد و برای بار دوم بعد از نابخشوده، اسکار بهترین کارگردانی و فیلم را کسب می‌کند.
در سال ۲۰۰۶ دوگانهٔ جنگی دربارهٔ جنگ جهانی دوم بین آمریکا و ژاپن با نام‌های پرچم‌های پدران ما و نامه‌هایی از ایوجیما را می‌سازد که هردو از سوی بسیاری از منتقدین بهترین فیلم‌های سال معرفی می‌شوند. نامه‌هایی از ایوجیما توانست در جوایز اسکار نامزد ۴ جایزه (از جمله بهترین فیلم و کارگردانی) بشود هر چند که در مقابل فیلم رفتگان از مارتین اسکورسیزی باخت.
در ۲۰۰۸ دو فیلم مهم می‌سازد. یکی بچهٔ جایگزین (با بازی آنجلینا جولی که برای بازی در این فیلم نامزد جایزهٔ اسکار شد) و یکی گرن تورینو، که برای آن جایزهٔ دست‌آورد یک عمر را گرفت.
در ۲۰۰۹ ایستوود برای بار چندم، از مورگان فریمن در فیلم شکست‌ناپذیر استفاده می‌کند که نامزد دو اسکار شد ولی هیچ‌یک را بدست نیاورد.
آنچه همواره در فیلم‌های وی قابل احساس است، تلخی بیش از حد ولی صادق فیلم‌های اوست که به بحران‌های دنیای اطراف ما می‌پردازد. از جمله جنگ و پیامدهای اشتباه آن، تجاوز، معلولیت و تبعیض نژاد…
زندگی شخصی
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]کلینت ایستوود در طول زندگی‌اش تاکنون در چندین رابطه با افراد مشهور دیگر بوده. افرادی چون کاترین دنو، جیل بنر، ایگر استیونز، جمی رز، شان سبر و ان هریس.
وی در سن ۲۳ سالگی با مگی جانسون ازدواج کرد. البته خود ایستوود در این زمینه می‌گوید که این ازدواج برای او خیلی زود بود. حدوداً ۱۰ سال بعد و زمانی که وی در دادگاه برای طلاق مگی جانسون بود، به علت رابطه‌اش با روکسان تنس، پدر اولین فرزندش به نام کیمبر تنس می‌شود. البته ایستوود تا سال ۱۹۹۶ موضوع ان فرزند خود را تأیید نکرد. کمی بعد که وی مجدداً با مگی جانسون (همسرش) آشتی کرده و وارد رابطه می‌شوند، دو فرزند دیگرش به نام‌های کیل و الیسون متولد می‌شوند. وی در تولد هیچ‌کدام از این دو حضور نداشت. رابطه ایستوود با مگی جانسون خوب نبوده و این رابطه سرد در نهایت در سال ۱۹۸۴ با طلاق به پایان رسید.
وی سپس وارد رابطه‌ای با سوندرا لوک شد. این دو تقریباً به مدت ۱۴ سال با یکدیگر زندگی کردند. در سه سال پایانی این زندگی بود که ایستوود از یک مهماندار هواپیما نیز صاحب دو فرزند به نام‌های اسکات و کاترین شد. ماجرای این فرزندان نیز تا سال ۲۰۰۲ مخفی بود و در نهایت در این سال توسط ایستوود تأیید شد. دخترش کاترین در سال ۲۰۰۴ و در مراسم جایزه گلدن گلوب برای فیلم محبوب میلیون دلاری حضور داشت.
رابطه بعدی وی با فرانسیس فیشر بود. این دو پیشتر در زمان فیلم‌برداری فیلم کادیلاک صورتی با هم آشنا شده بودند و یک دختر به نام فرانچسکا دارند. ایستوود به همراه فیشر در فیلم نابخشوده ظاهر شد. اگرچه رابطهٔ آنها در ۱۹۹۵ به پایان رسید، ولی این دو به شکل دوستانه با هم در ارتباط بودند و در فیلم گناه حقیقی (۱۹۹۹) باز هم در کنار یکدیگر به ایفای نقش پرداختند.
در یکی از آخرین رابطه‌های ایستوود، او با دینا رویز، گزارشگر اخبار تلویزیونی ازدواج کرد. این دو در سال ۱۹۹۳ و در یک مصاحبه با هم آشنا شده بودند. این زوج در سال ۱۹۹۶ و زمانی که ایستوود با برگزاری یک مراسم خصوصی در منزلش در لاس‌وگاس وی را شگفت‌زده کرد با هم ازدواج کردند. حاصل این ازدواج یک دختر به نام مگی است.
در اوت ۲۰۱۳ دینا اعلام کرد که وی و همسرش مدتی است جدای از یکدیگر زندگی می‌کنند. در ماه اکتبر همان سال نیز وی درخواست طلاق از ایستوود را کرد. او همچنین درخواست حضانت کامل دخترشان مگی را دارد. در همین حال، گفته می‌شود ایستوود هم‌اکنون وارد رابطه‌ای با یک زن استرالیایی به نام اریکا فیشر شده‌است.
تفریحات
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]اگرچه که در بیشتر فیلم‌ها ایستوود در حال سیگار کشیدن است، اما در زندگی واقعی وی هیچوقت سیگار نمی‌کشد و بسیار به تغذیه و سلامت بدنی‌اش اهمیت می‌دهد.
وی مالک یک هتل و رستوران است.
ایستوود از طرفداران ورزش گلف است و بیشتر علاقه به انجام این ورزش دارد. وی همچنین مجوز خلبانی داشته و عمدتاً برای رهایی از ترافیک، با هلیکوپتر خود به استودیوها می‌رود.
در ۵ فوریه ۲۰۱۴ ایستوود موفق به نجات یک فرد از مرگ شد. این مرد در حال خفگی بود که ایستوود توانست جان وی را نجات دهد.
سبکِ کارگردانی
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]با آغاز کارگردانی با تریلر میستی را برایم پخش کن، ایستوود بیش از ۳۰ فیلم را کارگردانی کرده است؛ از جمله وسترن‌ها، فیلم‌های اکشن، موزیکال‌ها و درام‌ها. او یکی از معدود بازیگران مطرح هالیوود است که توانسته به کارگردانی‌ای هم از نظر منتقدان و هم از نظر تجاری موفق دست یابد. دیوید دنبی از نیویورکر نوشته است که برخلاف ایستوود:
جان فورد تنها در چند فیلم صامت ظاهر شد؛ هاوارد هاکس هرگز در فیلمی بازی نکرد. کلارک گیبل، گری کوپر، اسپنسر تریسی، جیمز استوارت، کری گرانت، همفری بوگارت، ویلیام هولدن، استیو مک‌کوئین و شان کانری هرگز یک فیلم بلند را کارگردانی نکردند. جان وین تنها دو بار کارگردانی کرد، و آن هم ضعیف؛ برت لنکستر نیز همین‌طور. پل نیومن، جک نیکلسون، وارن بیتی، رابرت ردفورد، رابرت دنیرو و شان پن هر یک چند فیلم کارگردانی کرده‌اند، با موفقیت‌هایی متفاوت از نظر هنری و تجاری.
از همان سال‌های آغازین حرفه‌اش، ایستوود از اصرار کارگردانان برای برداشت‌های متعدد و رسیدن به کمال ناراضی بود، و هنگامی که در سال ۱۹۷۰ کارگردانی را آغاز کرد، آگاهانه تلاش کرد از جنبه‌هایی از کارگردانی که در مقام بازیگر نسبت به آنها بی‌تفاوت بود، پرهیز کند. در نتیجه، ایستوود به کارگردانی کارآمد و توانایی‌اش در کاهش زمان فیلم‌برداری و کنترل بودجه‌ها شهرت یافته است. او معمولاً از تمرین دادن بازیگران پرهیز می‌کند و ترجیح می‌دهد بیشتر صحنه‌ها را در همان برداشت اول به پایان برساند. روش‌های سریع فیلمسازی او با روش‌های وودی آلن، اینگمار برگمان و ژان-لوک گدار مقایسه شده است. هنگامی که در فیلم‌های دیگران بازی می‌کند، گاهی در صورت کند بودن روند تولید، کارگردانی را نیز بر عهده می‌گیرد؛ مانند فیلم یاغی خوزه ولز (The Outlaw Josey Wales). ایستوود در آماده‌سازی برای فیلم‌برداری به ندرت از استوری‌بورد برای طراحی چیدمان برنامهٔ فیلم‌برداری استفاده می‌کند. او همچنین می‌کوشد جزئیات پس‌زمینهٔ شخصیت‌ها در فیلمنامه را کاهش دهد تا تماشاگران بیشتر درگیر فیلم شوند و تخیل خود را به کار گیرند؛ زیرا از نظر او این تخیل شرط لازم برای ارتباط یک فیلم با مخاطب است. ایستوود گفته است که طرح کلی داستان را به اندازه‌ای ارائه می‌کند که جزئیات لازم را در اختیار تماشاگر بگذارد، اما «نه آن‌قدر زیاد که به هوش آنها توهین کند».
به گفتهٔ مجلهٔ لایف، «سبک ایستوود این است که ابتدا فیلم‌برداری می‌کند و بعد بازی می‌کند. او شخصیت‌هایش را تقریباً بی‌کلام نقش می‌زند. او هنر کم‌نمایی را چنان پرورانده که هر کسی در کنار او حتی اگر اندکی واکنش نشان دهد، بیش از حد نمایشی به نظر می‌رسد.» ریچارد تامپسون و تیم هانتر، مصاحبه‌کنندگان، گفته‌اند که فیلم‌های ایستوود «به‌طرزی عالی ریتم دارند: بی‌شتاب، خونسرد، و با حسی قوی از زمان واقعی، فارغ از سرعت روایت». ریک جنٹری نیز ریتم فیلم‌های او را «آرام و رها» توصیف می‌کند. ایستوود به نورپردازی کم‌کنتراست و نور از پشت علاقه دارد تا به فیلم‌هایش حال‌وهوایی «نوآرگونه» بدهد.
کاوش مکرر ایستوود در ارزش‌های اخلاقی توجه پژوهشگران را جلب کرده است؛ کسانی که آثار او را از منظر اخلاقی و الهیاتی بررسی کرده‌اند، از جمله پرداخت او به عدالت، رحمت، خودکشی و فرشتهٔ مرگ.
سیاست
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
ایستوود در سیاستِ ایالاتِ متحده آمریکا، خاصّه ایالتِ کالیفرنیا، فعّال بوده است. او به حزبِ جمهوری‌خواهِ ایالاتِ متّحده آمریکا گرایش داشته است و یک دوره هم شهردارِ منتخب بوده است.
جایزه‌ها و افتخارات
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]| سال | فیلم | جوایز اسکار | جوایز بفتا | جوایز گلدن گلوب | |||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| کاندید | برنده | کاندید | برنده | کاندید | برنده | ||
| ۱۹۷۱ | میستی را برایم پخش کن | ۱ | |||||
| ۱۹۷۳ | بریزی | ۳ | |||||
| ۱۹۷۶ | جوسی ولز یاغی | ۱ | |||||
| ۱۹۸۶ | مرز دل‌شکستگی | ۱ | |||||
| ۱۹۸۸ | پرنده | ۱ | ۱ | ۲ | ۳ | ۱ | |
| ۱۹۹۲ | نابحشوده | ۹ | ۴ | ۶ | ۱ | ۴ | ۲ |
| ۱۹۹۵ | پل‌های مدیسون کانتی | ۱ | ۲ | ||||
| ۲۰۰۰ | گاوچران‌های فضا | ۱ | |||||
| ۲۰۰۳ | رودخانه مرموز | ۶ | ۲ | ۴ | ۵ | ۲ | |
| ۲۰۰۴ | محبوب میلیون دلاری | ۷ | ۴ | ۵ | ۲ | ||
| ۲۰۰۶ | پرچم‌های پدران ما | ۲ | ۱ | ||||
| نامه‌هایی از ایوو جیما | ۴ | ۱ | ۱ | ۱ | |||
| ۲۰۰۸ | بچه جایگزین | ۳ | ۸ | ۲ | |||
| گرن تورینو | ۱ | ||||||
| ۲۰۰۹ | شکست‌ناپذیر | ۲ | ۳ | ||||
| ۲۰۱۰ | آخرت | ۱ | |||||
| ۲۰۱۱ | جی. ادگار | ۱ | |||||
| ۲۰۱۴ | تک‌تیرانداز آمریکایی | ۶ | ۱ | ۲ | |||
| ۲۰۱۶ | سالی | ۱ | |||||
| ۲۰۱۹ | ریچارد جول | ۱ | ۱ | ||||
| جمع | ۴۱ | ۱۳ | ۲۲ | ۱ | ۳۳ | ۸ | |
کلینت ایستوود بی شک جزو پرافتخارترین سینماگران عصر می‌باشد. کلینت ایستوود و ساخته‌های او در زمینه‌های مختلف سینما اعم از بازیگری، کارگردانی، فیلمنامه و غیره به دفعات نامزد و برنده جوایز گوناگونی بوده‌است که برخی از آنها عبارتند از:[۴۹]
- ۴ بار برنده جایزه اسکار
- ۴۱ بار نامزد دریافت جایزه اسکار در زمینه‌های مختلف
- ۸ بار برنده جایزه گلدن گلوب
- ۳۳ بار نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب
- ۳ بار برنده جایزه جشنواره فیلم کن
- ۵ بار نامزد دریافت جایزه جشنواره فیلم کن
- ۱ بار برنده جایزه بفتا
- ۲۲ بار نامزد دریافت جایزه بفتا
- ۶ بار نامزد دریافت جایزه جشنواره فیلم شیکاگو
- ۱ بار برنده جایزه بهترین کارگردانی جشنواره فیلم شیکاگو
- ۳ بار نامزد دریافت جایزه جشنواره فیلم سزار
- ۴ بار برنده جایزه جشنواره فیلم سزار
در طول تاریخ مراسم آکادمی اسکار تنها دو نفر برای دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردانی و جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای یک فیلم نامزد شده‌اند که ایستوود یکی از آن دو نفر است و جالب اینکه این اتفاق برای ایستوود دو بار اتفاق افتاده‌است. بار اول در فیلم نابخشوده و بار دوم در فیلم محبوب میلیون دلاری برای او رخ داد. دومین نفر در تاریخ سینما کوین کاستنر است که برای کارگردانی و بازیگری فیلم رقصنده با گرگها کاندید دریافت هر دو جایزه اسکار بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر مرد نقش اول شد.
او در سال ۲۰۰۴ و در سن ۷۴ سالگی برای فیلم محبوب میلیون دلاری موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردانی گردید و تبدیل به مسن‌ترین فیلمسازی در تاریخ شد که جایزه اسکار بهترین کارگردانی را دریافت کرده‌است.[۴۹]
- دستیابی به ۵ عنوان محبوب‌ترین بازیگر در طول تاریخ
- جایگاه دوم در مجله امپایر انگلیس در بین ۱۰۰ ستاره هالیوود
- دریافت مدال افتخار از سوی انجمن جان‌اف کندی در سال ۲۰۰۰
فیلم‌شناسی
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]یادداشت‌ها
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- ↑ مشخص نیست چند فرزند دارد
- ↑ مشخص نیست ایستوود صاحب چند فرزند است.[۴][۵][۶][۷][۸][۹]
- ↑ اختلافات گسترده‌ای در مورد تعداد فرزندان ایستوود در رسانه‌ها وجود دارد.[۱۰][۱۱][۱۲][۱۳][۱۴][۱۵][۱۶][۱۷][۱۸][۱۹][۲۰]
- ↑ نام هنگام تولد مادر او در منابع بی‌شماری به اشتباه نوشته شده است. نام اصلی او مارگرت (Margret) بود، نه مارگارت (Margaret).[۲۱] این موضوع بر اساس اسناد رسمی ثبت تولد ایالتی تأیید شده است.[۲۲]
منابع
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- ↑ Leyde, Tom (September 10, 2017). "Monday profile: Charlotte Townsend, the mayor who lost to Clint Eastwood". Monterey Herald. Retrieved August 18, 2018.
- ↑ "1980s – A very, very famous mayor". The Carmel Pine Cone. February 20, 2015. pp. 22–23.
Eastwood opted not to run again for mayor and backed Jean Grace in her successful bid in 1988.
- ↑ Brockes, Emma (February 14, 2009). "Emma Brockes meets Clint Eastwood, one of the last American heroes, to talk about films, politics and ageing". The Guardian. Retrieved March 24, 2016.
- ↑ Rebecca Leung (January 27, 2004). "Clint Eastwood: Improving with Age". سی‌بی‌اس نیوز.
- ↑ برنامه آخر وقت با دیوید لترمن, January 14, 2009
- ↑ ویدئو در یوتیوب
- ↑ "What it feels like... to be Clint Eastwood's daughter" بایگانی‌شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine. ساندی تایمز. August 7, 2011
- ↑ Bergen, Spencer. "The wild story of Clint Eastwood's eight children". نیویورک پست December 27, 2018.
- ↑ "Clint Eastwood Fast Facts". CNN. May 27, 2013. Archived from the original on April 26, 2016.
- ↑ "In the Matter of Locke vs. Eastwood". Articles.latimes.com. May 8, 1989. p. 2. Retrieved June 22, 2017.
- ↑ "Suing Clint Eastwood, Sondra Locke Strikes with Magnum Force". People. May 15, 1989. Retrieved June 22, 2017.
- ↑ Weinraub, Bernard (March 1997). "Clint Eastwood - Interview - Western Movie Star". Playboy. Archived from the original on June 24, 2010.
- ↑ Gliatto, Tom (March 8, 1999). "Learning Experience". People. Retrieved June 22, 2017.
- ↑ "Behind the Scenes with Clint". Dallas Morning News. October 4, 2003.
- ↑ Junod, Tom (September 19, 2012). "Clint Eastwood Interview – Tom Junod Clint Eastwood Profile". Esquire. Retrieved June 22, 2017.
- ↑ ویدئو در یوتیوب
- ↑ Duke, Alan (October 25, 2013). "Clint Eastwood's wife files for divorce". CNN.com. Retrieved June 22, 2017.
- ↑ "Clint Eastwood's Daughter, Alison, Speaks Out About Her Father's Split". People. September 6, 2013. Retrieved June 22, 2017.
- ↑ Garcia, Jennifer (April 20, 2015). "Scott Eastwood Sexiest Son Alive!". People. Retrieved June 22, 2017.
- ↑ "For father-daughter duo Clint and Alison Eastwood, directing is a family business". Los Angeles Times. June 16, 2016. Retrieved June 22, 2017.
- ↑ Levy 2025, pp. 5, 424.
- ↑ Margret R Runner birth registration; accessed May 6, 2024.
- ↑ McGilligan, p. 231
- ↑ Amara, Pavan; Sundberg, Charlotte (May 30, 2010). "Eastwood at 80". The Independent. London. Archived from the original on April 29, 2019. Retrieved August 25, 2017.
- ↑ Day, Elizabeth (November 2, 2008). "Gentle Man Clint". The Guardian. London. Archived from the original on June 24, 2018. Retrieved December 11, 2016.
- ↑ Levy 2025, p. 7.
- ↑ Smith, p. 116
- ↑ "Famous Descendants". MayflowerHistory.com. Archived from the original on October 19, 2016. Retrieved November 13, 2015.
- ↑ Schickel, p. 27
- ↑ Zmijewsky and Pfeiffer, p. 12
- ↑ Eliot, p. 15
- ↑ Leung, Rebecca (February 6, 2005). "Two Sides of Clint Eastwood: Lesley Stahl Talks To Oscar-Nominated Actor And Director". CBS News. Archived from the original on July 25, 2013. Retrieved August 10, 2008.
- 1 2 McGilligan, p. 34
- ↑ McGilligan, p. 40
- ↑ Locke, Sondra (1997). The Good, the Bad, and the Very Ugly: A Hollywood Journey. William Morrow and Company. ISBN 978-0-688-15462-2.
- ↑ McGilligan, p. 191
- ↑ McGilligan, p. 38
- ↑ Kapsis and Coblentz, p. 123 (interviewer Tim Cahill)
- ↑ McGilligan, p. 36
- ↑ "221 Tech Students To Receive Diplomas". Oakland Post-Enquirer. February 2, 1949 – via Newspapers.com.
- ↑ Eliot, p. 17
- ↑ Eastwood, Clint. "Eastwood: In His Own Words". ClinteastWood.net. Archived from the original on July 16, 2014. Retrieved July 8, 2014.
- ↑ Eliot, pp. 18–19
- 1 2 McGilligan, p. 49
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامFrankوارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ Schickel, p. 53
- ↑ McGilligan, p. 50
- ↑ François Guérif (1986). Clint Eastwood. Houghton. ISBN 1-85203-014-3.
- 1 2 «زندگینامه کلینت ایستوود». همشهری انلاین. ۱ آبان ۱۳۸۷. دریافت‌شده در ۱۹ شهریور ۱۳۹۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
در میان تصاویر و رسانه‌ها از ویکیانبار
در میان گفتاوردها از ویکیگفتاورد
در میان داده‌ها از ویکیداده
- کلینت ایستوود در دانشنامهٔ بریتانیکا
- کلینت ایستوود در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
- حضور در سی-سپن
- کلینت ایستوود در چارلی رُز
- اخبار و تفاسیر موجود در گاردین دربارهٔ کلینت ایستوود
- «اخبار و تفاسیر موجود کلینت ایستوود». نیویورک تایمز.
- کلینت ایستوود در راتن تومیتوز
- کلینت ایستوود در تی‌سی‌ام
- آثار مربوط کلینت ایستوود در کتابخانه‌ها (کاتالوگ ورلدکت)
| کارگردانی (فهرست) |
|
|---|---|
| خانواده | |
| مرتبط | |
| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانه‌های ملی | |
| نهادهای پژوهش هنری | |
| واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای | |
| پایگاه‌های دادهٔ علمی | |
| سایر | |
- کلینت ایستوود
- آهنگسازان جاز اهل ایالات متحده آمریکا
- آهنگسازان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- آهنگسازان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- آهنگسازان فیلم مرد
- آهنگسازان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
- آهنگسازان فیلم مرد اهل ایالات متحده آمریکا
- اعضای حزب لیبرترین (ایالات متحده آمریکا)
- اعضای فرهنگستان هنر و دانش آمریکا
- افراد آمریکایی اسکاتلندیتبار
- افراد آمریکایی انگلیسیتبار
- افراد آمریکایی ایرلندیتبار
- افراد آمریکایی هلندیتبار
- افراد زنده
- اهالی پیدمونت (کالیفرنیا)
- اهالی سانفرانسیسکو
- اهالی کارمل-بای-د-سی (کالیفرنیا)
- اهالی کسبوکار از ناحیه خلیج سانفرانسیسکو
- اهالی منطقه خلیج سانفرانسیسکو
- بازیگران مرد تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا
- بازیگران تلویزیونی وسترن
- بازیگران مرد اهل سانفرانسیسکو، کالیفرنیا
- بازیگران مرد اهل کالیفرنیا
- بازیگران مرد اهل منطقه خلیج سانفرانسیسکو
- بازیگران مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- بازیگران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- بازیگران مرد فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
- بازیگران مرد فیلم‌های وسترن اسپاگتی
- بازیگران مرد فیلم‌های وسترن
- بازیگران-سیاستمداران اهل ایالات متحده آمریکا
- برندگان جایزه آکیرا کوروساوا
- برندگان جایزه اسکار بهترین کارگردانی
- برندگان جایزه انجمن کارگردانان آمریکا
- برندگان جایزه بهترین کارگردانی گلدن گلوب
- برندگان جایزه گلدن گلوب یک عمر فعالیت هنری
- برندگان جایزه مرکز کندی
- برندگان مدال طلای فلینی
- بشردوستان اهل ایالات متحده آمریکا
- بیخدایان اهل ایالات متحده آمریکا
- تهیهکنندگان برنده جایزه اسکار
- تهیهکنندگان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
- تهیهکنندگان فیلم اهل کالیفرنیا
- جمهوریخواهان اهل کالیفرنیا
- خلبانان اهل ایالات متحده آمریکا
- خلبانان بالگرد
- خواننده-ترانهپردازان کانتری اهل ایالات متحده آمریکا
- دانشآموختگان لس آنجلس سیتی کالج
- دریافتکنندگان نشان خورشید فروزان درجه سه
- دریافتکنندگان نشان ملی هنر آمریکا
- رستورانداران اهل ایالات متحده آمریکا
- زادگان ۱۹۳۰ (میلادی)
- سربازان ارتش ایالات متحده
- سرمایهگذاران اهل ایالات متحده آمریکا
- سیاستمداران اهل سانفرانسیسکو
- سیاستمداران حزب لیبرترین کالیفرنیا
- سیاستمداران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- سیاستمداران مستقل کالیفرنیا
- شهرداران در کالیفرنیا
- عدم مداخله
- فرماندهان لژیون دونور
- دریافتکنندگان نشان فرمانده هنر و ادب
- کارآفرینان اهل سانفرانسیسکو
- کارآفرینان در املاک و مستغلات اهل ایالات متحده آمریکا
- کارآفرینان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- کارگردانان فیلم اهل سانفرانسیسکو
- کارگردانان فیلم وسترن
- کارگردانان فیلم‌های کوهنوردی
- موسیقیدانان اهل سانفرانسیسکو
- موسیقیدانان اهل منطقه خلیج سانفرانسیسکو
- موسیقیدانان جاز اهل سانفرانسیسکو
- موسیقیدانان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- موسیقیدانان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
- نظامیان اهل کالیفرنیا
- آهنگسازان جاز سده ۲۰ (میلادی)
- آهنگسازان جاز سده ۲۱ (میلادی)
- موسیقیدانان کانتری اهل کالیفرنیا
- تهیهکنندگان تلویزیونی اهل کالیفرنیا
- هنرمندان وارنر رکوردز
- دریافتکنندگان جایزه سزار افتخاری
- کارگردانان تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا
- بشردوستان اهل کالیفرنیا
- خوانندگان اهل سانفرانسیسکو