کلینت ایستوود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کلینت ایستوود
ClintEastwoodSept10TIFF.jpg
کلینت ایستوود در سال ۲۰۱۰
نام اصلی کلینتون (کلینت) ایستوود جونیور
زمینه فعالیت بازیگر
کارگردان
تهیه‌کننده
تولد ۳۱ مهٔ ۱۹۳۰(۱۹۳۰-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-۳۱) ‏(۸۵ سال)
سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، آمریکا
والدین پدر: سنیور کلینت ایستوود
مادر: مارگارت راث رانر
ملیت پرچم ایالات متحده آمریکا آمریکایی
همسر(ها) مگی جانسون (۱۹۵۳–۱۹۸۴)
دینا ایستوود (۱۹۹۷–۲۰۱۴)
شریک(های)
زندگی
سوندرا لوک (۱۹۸۹–۱۹۷۵)
فرانسیس فیشر (۱۹۹۵–۱۹۹۰)
فرزندان کیمبر تنس (متولد ۱۹۶۴)
کیل (متولد ۱۹۶۸)
صفحه در وب‌گاه IMDb

کلینتون "کلینت" ایستوود جونیور (به انگلیسی: Clinton "Clint" Eastwood, Jr.) (زاده ۳۱ مه ۱۹۳۰) هنرپیشه، کارگردان و تهیه‌کننده آمریکایی است.

ایستوود شهرت جهانیش را با بازی در فیلم‌های سه‌گانهٔ دلار، به نام‌های یک مشت دلار، به‌خاطر چند دلار بیشتر و خوب بد زشت کسب کرده‌است. هر سهٔ این فیلم‌ها اثر کارگردان ایتالیایی، سرجیو لئونه است.

کلینت ایستوود به‌خاطر دو فیلم نابخشوده و دختر میلیون دلاری علاوه بر نامزدی‌اش برای دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر، توانست جایزه اسکار بهترین کارگردانی و تهیه‌کنندگی بهترین فیلم را برای خود کسب کند. از فیلم‌های مشهور وی می‌توان به این موارد اشاره نمود: دارشان بزن (۱۹۶۸)، یاغی، خوزیس والز (۱۹۷۶)، فرار از آلکاتراز (۱۹۷۹)، فایرفاکس (۱۹۸۲)، روی خط آتش (۱۹۹۳)، پرچم‌های پدران ما (۲۰۰۶)، نامه‌هایی از ایوجیما(۲۰۰۶)، گرن تورینو (۲۰۰۸).

ایستوود علاوه بر کارگردانی، در عمده فیلم‌های خودش به عنوان بازیگر نیز ظاهر شده است. اما از فیلم‌هایی که وی فقط در نقش کارگردان آن بوده و بازیگری نکرده می‌توان از رودخانه میستیک (۲۰۰۳)، نامه‌هایی از ایووجیما (۲۰۰۶) که بخاطرش نامزد دریافت جایزه اسکار شد و بچه جایگزین (۲۰۰۸) یاد کرد. امانکته جالب در مورد فیلم‌های وی اینکه چند فیلم وی که در آمریکا با استقبال خوب منتقدان روبه‌رو نشد، در فرانسه بسیار مورد توجه قرار گرفت تا جایی که ایستوود درجات افتخاری‌ای در فرانسه درمورد این فیلم‌ها دریافت کرده‌است.

از سال ۱۹۶۷ کلینت ایستوود مالک شرکت تهیهٔ فیلم خود به نام مالپاسو پروداکشنز است و تقریباً همه فیلم‌های آمریکایی‌اش بجز چهار عدد، همگی از محصولات این کمپانی هستند. وی همچنین از پنج زن، صاحب هفت فرزند است درحالی‌که رسماً فقط دو بار ازدواج کرده‌است.

کودکی[ویرایش]

کلینت ایستوود متولد شهر سان فرانسیسکو در ایالت کالیفرنیا است. مادرش راث (۲۰۰۶–۱۹۰۹) کارگر شرکت آی‌بی‌ام، و پدرش سینیور کلینت ایستوود (۱۹۷۰–۱۹۰۶) کارگر فولاد و کارگر موقت بوده است. وی همچنین یک خواهر جوان‌تر (متولد ۱۹۳۴) دارد. خانواده آنها بخاطر شغل پدرش مدام در حال حرکت بین شهرهای مختلف بودند اما در نهایت ساکن پیمونت، کالیفرنیا شدند و کلینت ایستوود در این شهر تحصیلات دبیرستان خود را به پایان رساند. در دوران دبیرستان معلمانش وی را تشویق به حضور در برنامه‌ها و کلاس‌های نمایش می‌کردند اما وی خودش علاقه‌ای به کارهای نمایشی نداشت. در نهایت نیز مشغول به انجام کارهای پاره‌وقت متفاوتی چون غریق‌نجات، فروشنده، آتش‌نشان جنگل و کار در زمین گلف شد.

در سال ۱۹۵۱ وی را برای خدمت در ارتش فراخوان کردند. طبق گفته یکی از هم‌کلاسی‌های ایستوود، او برای جلوگیری از اعظام شدن به جنگ کره، خود را عاشق دختر یکی از فرماندهان پادگانش نشان داد و این فرمانده در مواقع ضروری مراقب ایستوود بود.
یک‌بار که وی در هنگام بازگشت از تعطیلات آخر هفته برای دیدار خانواده‌اش، با یک هواپیمای داگلاس ای-۱ اسکایریدر در حال پرواز بود که در میانه راه هواپیما به علت کمبود سوخت در دریا سقوط می‌کند. وی و خلبان هواپیما برای نجات خودشان ۵ کیلیومتر را شنا کردند.

زندگی حرفه‌ای[ویرایش]

او در ابتدا بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۷ تقریباً فقط به عنوان بازیگر در فیلم‌ها ظاهر می‌شد. مهمترین نقش‌های او نقش کابوی بدون نام سه گانهٔ سرجولیونه (به خصوص مشهورترین آنها: خوب بد زشت) و نقش هری در سری فیلم‌های هری کثیف است.

در سمت کارگردانی فیلم‌های فوق‌العاده‌ای ساخته است که هر کدام بیانگر حقایقی تلخ از دنیای بدون نقص اطراف ما می‌باشد. فیلم نابخشوده (۱۹۹۲) برای او اسکار بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را به ارمغان آورد. بعد از نابخشوده چند فیلم جنایی دیگر ساخت که در مقایسه با نابخشوده البته، فیلم‌های ضعیفی بودند. تا اینکه در سال ۲۰۰۳ رودخانه میستیک را می‌سازد که در آن بازیگرانی چون شان پن و تیم رابینز حضور داشتند و جوایزی از جمله اسکار نیز برای این فیلم مهم دریافت کرده‌اند. خود او نیز نامزد بهترین کارگردانی شد.

سال بعد از موفقیت رودخانه میستیک، فیلم تأثیرگذار دختر میلیون دلاری را می‌سازد و برای بار دوم بعد از نابخشوده، اسکار بهترین کارگردانی و فیلم را کسب می‌کند.

در سال ۲۰۰۶ دوگانهٔ جنگی دربارهٔ جنگ جهانی دوم بین آمریکا و ژاپن با نام‌های پرچم‌های پدران ما و نامه‌هایی از ایوجیمارا می‌سازد که هردو از سوی بسیاری از منتقدین بهترین فیلم‌های سال معرفی می‌شوند. نامه‌هایی از ایوجیما توانست در جوایز اسکار نامزد ۴ جایزه (از جمله بهترین فیلم و کارگردانی) بشود هر چند که در مقابل فیلم رفتگان از مارتین اسکورسیزی باخت.

در ۲۰۰۸ دو فیلم مهم می‌سازد. یکی بچهٔ جایگزین (با بازی آنجلینا جولی که برای بازی در این فیلم نامزد جایزهٔ اسکار شد) و یکی گرن تورینو، که برای آن جایزهٔ دست‌آورد یک عمر را گرفت.

در ۲۰۰۹ ایستوود برای بار چندم، از مورگان فریمن در فیلم شکست‌ناپذیرش استفاده می‌کند که نامزد دو اسکار شد ولی هیچ‌یک را بدست نیاورد.

آنچه همواره در فیلم‌های وی قابل احساس است، تلخی بیش از حد ولی صادق فیلم‌های اوست که به بحران‌های دنیای اطراف ما می‌پردازد. از جمله جنگ و پیامدهای اشتباه آن، تجاوز، معلولیت و تبعیض نژاد...

زندگی شخصی[ویرایش]

کلینت ایستوود در طول زندگی‌اش تاکنون در چندین رابطه با افراد مشهور دیگر بوده. افرادی چون کاترین دنو، جیل بنر، ایگر استیونز، جمی رز، شان سبر و ان هریس.

وی در سن ۲۳ سالگی با مگی جانسون ازدواج کرد. البته خود ایستوود در این زمینه می‌گوید که این ازدواج برای او خیلی زود بود. حدوداً ۱۰ سال بعد و زمانی که وی در دادگاه برای طلاق مگی جانسون بود، به علت رابطه‌اش با روکسان تنس، پدر اولین فرزندش به نام کیمبر تنس می‌شود. البته ایستوود تا سال ۱۹۹۶ موضوع ان فرزند خود را تأیید نکرد. کمی بعد که وی مجدداً با مگی جانسون (همسرش)|]] آشتی کرده و وارد رابطه می‌شوند، دو فرزند دیگرش به نام‌های کیل و الیسون متولد می‌شوند. وی در تولد هیچ‌کدام از این دو حضور نداشت. رابطه ایستوود با مگی الیسون خوب نبوده و این رابطه سرد در نهایت در سال ۱۹۸۴ با طلاق به پایان رسید.

وی سپس وارد رابطه‌ای با سوندرا لوک شد. این دو تقریباً به مدت ۱۴ سال با یکدیگر زندگی کردند. در سه سال پایانی این زندگی بود که ایستوود از یک مهماندار هواپیما نیز صاحب دو فرزند به نام‌های اسکات و کاترین شد. ماجرای این فرزندان نیز تا سال ۲۰۰۲ مخفی بود و در نهایت در این سال توسط ایستوود تأیید شد. دخترش کاترین در سال ۲۰۰۴ و در مراسم جایزه گلدن گلوب برای فیلم دختر میلیون دلاری حضور داشت.

رابطه بعدی وی با فرانسیس فیشر بود. این دو پیشتر در زمان فیلم‌برداری فیلم کادیلاک صورتی با هم آشنا شده بودند و یک دختر به نام فرانچسکا دارند. ایستوود به همراه فیشر در فیلم نابخشوده ظاهر شد. اگرچه رابطهٔ آنها در ۱۹۹۵ به پایان رسید، ولی این دو به شکل دوستانه با هم در ارتباط بودند و در فیلم گناه حقیقی (۱۹۹۹) باز هم در کنار یکدیگر به ایفای نقش پرداختند.

کلینت و دینا ایستوود

در یکی از آخرین رابطه‌های ایستوود، او با دینا رویز، گزارشگر اخبار تلویزیونی ازدواج کرد. این دو در سال ۱۹۹۳ و در یک مصاحبه با هم آشنا شده بودند. این زوج در سال ۱۹۹۶ و زمانی که ایستوود با برگزاری یک مراسم خصوصی در منزلش در لاس‌وگاس وی را شگفت‌زده کرد با هم ازدواج کردند. حاصل این ازدواج یک دختر به نام مگی است.

در اوت ۲۰۱۳ دینا اعلام کرد که وی و همسرش مدتی است جدای از یکدیگر زندگی می‌کنند. در ماه اکتبر همان سال نیز وی درخواست طلاق از ایستوود را کرد. او همچنین درخواست حضانت کامل دخترشان مگی را دارد. در همین حال، گفته می‌شود ایستوود هم‌اکنون وارد رابطه‌ای با یک زن استرالیایی به نام اریکا فیشر شده است.

تفریحات[ویرایش]

اگرچه که در بیشتر فیلم‌ها ایستوود در حال سیگار کشیدن است، اما در زندگی واقعی وی هیچوقت سیگار نمی‌کشد و بسیار به تغذیه و سلامت بدنی‌اش اهمیت می‌دهد.

وی مالک یک هتل و رستوران است.

ایتسوود از طرفداران ورزش گلف است و بیشتر علاقه به انجام این ورزش دارد. وی هم‌چنین مجوز خلبانی داشته و عمدتاً برای رهایی از ترافیک، با هلیکوپتر خود به استودیوها می‌رود.

در ۵ فوریه ۲۰۱۴ ایستوود موفق به نجات یک فرد از مرگ شد. این مرد در حال خفگی بود که ایستوود توانست جان وی را نجات دهد.

سیاست[ویرایش]

ایستوود به همراه لوئیس گوست، جونیور و رئیس جمهور رونالد ریگان در ژوئیه ۱۹۸۷

ایستوود به عنوان یک جمهوری‌خواه نام‌نویسی کرد تا در سال ۱۹۵۲ به دوایت آیزنهاور رأی دهد و از مبارزات انتخاباتی ریچارد نیکسون برای ریاست جمهوری در سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ حمایت کرد. به هر روی در جریان رسوایی رسوایی واترگیت ایستوود از اخلاقی بودن اقدامات نیکسون و نحوهٔ مدیریت جنگ ویتنام انتقاد کرد و آن را «غیراخلاقی» دانست.[۱][۲]

ایستوود از جنگ‌های آمریکا در کره (۱۹۵۰–۱۹۵۳)، ویتنام (۱۹۶۴–۱۹۷۳)، افغانستان (۲۰۰۱–تاکنون)، و عراق (۲۰۰۳–۲۰۱۱) ناراضی بود و معتقد است آمریکا نباید نقش پلیس جهانی را ایفا کند.[۳][۴][۵] او خود را "خیلی فردگراتر از این که بخواهد دست چپی یا دست راستی" باشد،[۶] در ۱۹۷۴ خود را غیرسیاسی و میانه رو[۱]و در ۱۹۹۷ "لیبرترین" خوانده است.[۷] ایستوود گفته من خود را محافظه کار نمی‌دانم، و در عین گفته چپگرای تندرو نیز نیست.[۸] او گاه گاهی در کالیفرنیا از دموکراتها مثل داین فاینستاین در ۱۹۹۴،[۹][۱۰][۱۱] سام فر عضو لیبرال مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا در 2002,[۱۲] و فرماندار گری دیویس که در ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ به او رأی داد، حمایت کرد.[۱۳]او که خود را در زمینهٔ آزادی مدنی لیبرال می‌داند[۱] اعلام کرده در خصوص سقط جنین حامی انتخاب است.[۷] او از ازدواج همجنس‌گرایان حمایت کرده[۸][۱۴][۱۵] به گروه‌های حامی حقوق برابر برای زنان کمک مالی کرده است.[۱۶]

جوایز و افتخارات[ویرایش]

فهرست جوایز کلینت ایستوود

کلینت ایستوود

جایزه برنده نامزدی‌ها
جایزه اسکار
۴ ۱۱
جایزه بفتا
۰ ۳
جایزه گلدن گلوب
۳ ۱۲

کلینت ایستوود بی شک جز پرافتخارترین سینماگران عصر می‌باشد. او در کل عمر حرفه‌ای خود و برای دلایل متفاوت بارها نامزد و برنده جوایز گوناگون بوده است که برخی از آن‌ها عبارتند از:[۱۷]

  • ۴ بار برنده جایزه اسکار
  • ۱۰ بار نامزد دریافت جایزه اسکار
  • ۳ بار برنده جایزه گلدن گلوب
  • ۱۲ بار نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب
  • ۱ بار برنده جایزه جشنواره فیلم کن
  • ۵ بار نامزد دریافت جایزه جشنواره فیلم کن
  • ۳ بار نامزد دریافت جایزه بفتا

در تاریخ مراسم‌های آکادمی اسکار تنها دو نفر برای دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردانی و جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای یک فیلم نامزد شدند که او یکی از آن دو نفر است. این افتخار برای دو فیلم نابخشوده و دختر میلیون دلاری برای او رخ داد.

او در سال ۲۰۰۴ و در سن ۷۴ سالگی برای فیلم دختر میلیون دلاری مسن‌ترین فیلمسازی لقب گرفت که در تاریخ اسکار جایزه بهترین کارگردانی را دریافت کرده است.[۱۸]

از افتخارات او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

سال نام فیلم جایزه رده نتیجه
۱۹۹۳ نابخشوده اسکار بهترین کارگردان برنده
۱۹۹۳ نابخشوده اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزدشده
۱۹۹۳ نابخشوده اسکار بهترین فیلم برنده
۲۰۰۴ رودخانه میستیک بهترین فیلم نامزدشده
۲۰۰۴ رودخانه میستیک اسکار بهترین کارگردان نامزدشده
۲۰۰۵ دختر میلیون دلاری اسکار بهترین کارگردان برنده
۲۰۰۵ دختر میلیون دلاری اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزدشده
۲۰۰۵ دختر میلیون دلاری اسکار بهترین فیلم برنده
۲۰۰۷ نامه‌هایی از ایوجیما اسکار بهترین فیلم نامزدشده
۲۰۰۷ نامه‌هایی از ایوجیما اسکار بهترین کارگردان نامزدشده
۱۹۹۵ اسکار یادبود ایروینگ جی تالبرگ برنده
۲۰۰۴ رودخانه میستیک جایزه سزار بهترین فیلم خارجی برنده
۲۰۰۶ دختر میلیون دلاری جایزه سزار بهترین فیلم خارجی برنده
۱۹۹۸ سزار افتخاری برنده
  • دستیابی به ۵ عنوان محبوب‌ترین بازیگر در طول تاریخ
  • جایگاه دوم در مجله امپایر انگلیس در بین ۱۰۰ ستاره هالیوود
  • دریافت مدال افتخار از سوی انجمن جان‌اف کندی در سال ۲۰۰۰

فیلم‌شناسی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ "Clint Eastwood: 1974 Playboy Interview". پلی‌بوی. February 1974. Archived from the original on January 23, 2011. 
  2. Amara, Pavan (May 30, 2010). "Eastwood at 80". London: The Independent. Retrieved September 8, 2012. 
  3. Munn, Clint Eastwood, p. 103.
  4. Eliot, p. 115
  5. Palmer, Martyn (January 17, 2011). "'A school reunion? It would be pointless. There wouldn't be anybody there': Clint Eastwood at 80". Daily Mail (London). Retrieved August 25, 2012. 
  6. "CLINTEASTWOOD.NET". Clinteastwood.net. Retrieved September 8, 2012. 
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ "Clint Eastwood: 1997 Playboy Interview". Playboy. March 1997. Archived from the original on January 23, 2011. 
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ McCafferty, Dennis (January 25, 2004). "American Icon series – Clint Eastwood". USA Weekend. 
  9. Lesher, David (September 30, 1994). "CALIFORNIA ELECTIONS/U.S. SENATE: Huffington Attacks Rival on Judges: Challenger says in new ads that Sen. Feinstein has voted for two lenient federal jurists. But her campaign counters that the judges' records have been distorted". Los Angeles Times. 
  10. "FAST FACTS: Other Politicians Clint Eastwood Has Endorsed". Fox News Insider. August 30, 2012. Retrieved February 21, 2013. 
  11. "William Bradley: So What the Heck Happened With Clint Eastwood? (and the Perils of Arguing With Imaginary Obamas)". Huffingtonpost.com. September 4, 2012. Retrieved February 21, 2013.  Text "]] " ignored (help)
  12. "NEWSMEAT ▷ Clint Eastwood's Federal Campaign Contribution Report". Newsmeat.com. Retrieved September 8, 2012. 
  13. Cooper, Marc (May 8, 2003). "Left Coast Notes". The Nation. Archived from the original on January 23, 2011. 
  14. by Mark Harris Photograph by Craig McDean. "Leonardo Dicaprio and Clint Eastwood GQ October 2011 Cover Story: Movies + TV". GQ. Retrieved September 8, 2012. 
  15. Boardman, Madeline (March 2, 2013). "Clint Eastwood Supports Gay Marriage In New Brief". Huffingtonpost.com. Retrieved April 8, 2013. 
  16. Schickel, p. 380
  17. «زندگینامه کلینت ایستوود». همشهری انلاین، چهارشنبه ۱ آبان ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱۹ شهریور ۱۳۹۲. 
  18. «زندگینامه کلینت ایستوود». همشهری انلاین، چهارشنبه ۱ آبان ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱۹ شهریور ۱۳۹۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]