پرش به محتوا

رابرت داونی جونیور

این یک مقالهٔ خوب است. برای اطلاعات بیشتر اینجا را کلیک کنید.
بررسی‌شده
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

رابرت داونی جونیور
داونی در ۲۰۱۴
نام هنگام تولدرابرت جان داونی جونیور
زادهٔ۴ آوریل ۱۹۶۵ ‏(۶۰ سال)
نیویورک سیتی، ایالات متحده
پیشهبازیگر
سال‌های فعالیت۱۹۷۰–اکنون
آثارفهرست کامل
همسران
شریک زندگیسارا جسیکا پارکر (۱۹۸۴–۱۹۹۱)
فرزندان۳
والدینرابرت داونی سینیور (پدر)
جوایزفهرست کامل

رابرت جان داونی جونیور (انگلیسی: Robert John Downey Jr.؛ زادهٔ ۴ آوریل ۱۹۶۵) بازیگر آمریکایی است. او به دلیل بازی‌های کاریزماتیک و توانایی در ایفای نقش‌های متنوع شناخته می‌شود و در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ بالاترین دستمزد سالانه را در هالیوود دریافت کرده است.[۱][۲] در طول پنج دهه فعالیت هنری، داونی جوایز و افتخارات متعددی از جمله یک جایزه اسکار، یک جایزه امی، سه جایزه گلدن گلوب و دو جایزه بفتا کسب کرده است.

داونی در پنج سالگی نخستین تجربهٔ بازیگری خود را در فیلم پوند (۱۹۷۰) ساختهٔ پدرش، رابرت داونی سینیور، به دست آورد. او با حضور در فیلم‌های نوجوانانه علوم عجیب (۱۹۸۵) و کمتر از صفر (۱۹۸۷) که با گروه موسوم به برَت پَک ساخته شدند، به شهرت رسید. نقش‌آفرینی او در فیلم زندگینامه‌ای چاپلین (۱۹۹۲) در نقش چارلی چاپلین، جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد و نامزدی جایزه اسکار را برایش به همراه داشت. پس از گذراندن دوران محکومیت در مرکز درمانی سوءمصرف مواد کورکورن به دلیل اتهامات وابسته به مواد مخدر، داونی در سال ۲۰۰۰ به مجموعه تلویزیونی الی مک‌بل پیوست و برای بازی در آن یک گلدن گلوب دریافت کرد. با این حال، در سال ۲۰۰۱ به دنبال بازداشت‌های مجدد مرتبط با مواد مخدر از این مجموعه کنار گذاشته شد. او سپس وارد برنامه بازپروری اجباری شد و از سال ۲۰۰۳ هشیار مانده است.

پس از آنکه مل گیبسون هزینه بیمه حرفه‌ای او را پرداخت کرد، داونی با فیلم کارآگاه آوازخوان (۲۰۰۳) به سینما بازگشت. او در نقش شرلوک هولمز در فیلم شرلوک هولمز (۲۰۰۹) و دنبالهٔ آن در سال ۲۰۱۱ ظاهر شد که نخستین فیلم برایش یک گلدن گلوب دیگر به همراه داشت. داونی با ایفای نقش مرد آهنی در ده فیلم از دنیای سینمایی مارول، از مرد آهنی (۲۰۰۸) تا انتقام‌جویان: پایان بازی (۲۰۱۹)، شهرتی جهانی به دست آورد. او برای نقش‌آفرینی تحسین‌شده‌اش در نقش لوئیس استراوز در فیلم اوپنهایمر (۲۰۲۳) ساختهٔ کریستوفر نولان، برندهٔ جوایز اسکار، گلدن گلوب و بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. در سال ۲۰۲۴، برای بازی در مینی‌سریال همدرد نامزد جایزه امی ساعات پربیننده شد و همچنین نخستین حضور خود در برادوی را با ایفای نقش اصلی در نمایش مک‌نیل اثر ایاد اختر تجربه کرد.

داونی یکی از پرفروش‌ترین بازیگران تاریخ سینما است؛ فیلم‌های او در مقام بازیگر نقش اول بیش از ۱۴٫۳ میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشته‌اند. او در سال ۲۰۰۸ در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار مجله تایم قرار گرفت. افزون بر بازیگری، در عرصه موسیقی نیز فعالیت کرده و آلبوم جَز-پاپ فوتوریست (۲۰۰۴) را منتشر کرده است که در جدول بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده جای گرفت. داونی پیش‌تر با دبورا فالکنر ازدواج کرده بود و پس از جدایی از او، در سال ۲۰۰۵ با سوزان لوین ازدواج کرد. این دو شرکت تهیه‌کنندگی Team Downey را بنیان نهادند. او سه فرزند دارد: یک فرزند از ازدواج نخست و دو فرزند از ازدواج دوم.

اوایل زندگی

[ویرایش]

رابرت جان داونی جونیور در ۴ آوریل ۱۹۶۵ در محله منهتن، شهر نیویورک، به دنیا آمد.[۳] پدرش، رابرت داونی سینیور (با نام اصلی الایس)، فیلم‌ساز بود[۴] و مادرش، السی اَن (با نام خانوادگی اصلی فورد)، بازیگری بود که در برخی از فیلم‌های داونی سینیور ظاهر شد.[۵][۶] پدر او نیمی لیتوانیایی-یهودی، یک‌چهارم مجار-یهودی و یک‌چهارم ایرلندی‌تبار بود، در حالی که مادرش ریشه‌های اسکاتلندی، آلمانی و سوئیسی داشت.[۷] خواهرش، الیسون، دو سال از او بزرگ‌تر است.[۸]

به دلیل پروژه‌های سینمایی پدرش، داونی در دوران کودکی بارها محل زندگی خود را تغییر داد و در مکان‌هایی چون وودستاک، لندن، نیومکزیکو، کالیفرنیا، کنتیکت و گرینیچ ویلج زندگی کرد.[۹][۱۰] او از سنین پایین در معرض مواد مخدر قرار گرفت؛ پدرش با اعتیاد دست‌وپنجه نرم می‌کرد و مادرش با الکلیسم.[۹][۱۱] داونی گفته است که پدرش در هشت سالگی او را با ماری‌جوانا آشنا کرد؛[۱۲] موضوعی که بعدها بابت آن ابراز پشیمانی نمود.[۱۳] او همچنین توضیح داده است که مصرف مواد مخدر همراه با پدرش نوعی پیوند عاطفی میان آن‌ها ایجاد کرده بود و گفته است: «وقتی من و پدرم با هم مواد مصرف می‌کردیم، این تنها شیوه‌ای بود که او بلد بود عشقش را به من نشان دهد.»[۱۴][۱۵] داونی در دوران کودکی در نقش‌های کوچک در فیلم‌های پدرش ظاهر شد. نخستین تجربه بازیگری او در پنج سالگی در فیلم کمدی پوند (۱۹۷۰) بود که در آن نقش یک توله‌سگ بیمار را ایفا کرد. در هفت سالگی نیز در فیلم وسترن سوررئالیستی کاخ گرازر (۱۹۷۲) بازی کرد.[۱۶] در یازده و دوازده سالگی در کمپ تابستانی بازیگری Stagedoor Manor در شمال ایالت نیویورک شرکت کرد.[۱۷]

داونی به‌عنوان کودکی پرجنب‌وجوش توصیف شده که «سعی می‌کرد خونسرد و باحال به نظر برسد»؛ او اغلب توسط پسران بزرگ‌تر دست انداخته می‌شد اما نزد دختران محبوب بود.[۱۷] والدینش در سال ۱۹۷۷، زمانی که او دوازده ساله بود، از هم جدا شدند. پس از آن، او همراه مادرش در آپارتمانی پنج طبقه در نیویورک زندگی کرد،[۱۸][۱۹] در حالی که خواهرش نزد پدرشان ماند و بعدها به مدرسه شبانه‌روزی فرستاده شد.[۱۹] داونی برای پایه هشتم در مدرسه Lincoln Junior High School و برای پایه‌های نهم و دهم در دبیرستان سنتا مونیکا تحصیل کرد، اما در سال ۱۹۸۲ ترک تحصیل نمود.[۲۰] در ۱۷ سالگی به نیویورک بازگشت تا به‌طور تمام‌وقت بازیگری را دنبال کند.[۲۱] برای تأمین هزینه‌های زندگی و دوران تست بازیگری، مشاغل مختلفی انجام داد؛ از جمله جمع‌آوری ظروف در یک رستوران در Central Falls، کار در یک فروشگاه کفش و اجرای نمایشی به‌عنوان «هنر زنده» در کلوب شبانه Area.[۲۲][۲۳] در همین دوره، او در تئاترهای محلی و نمایش‌های آف برادوی نیز ظاهر شد.[۲۴]

حرفه

[ویرایش]

۱۹۸۳–۱۹۹۵: آغاز و تحسین منتقدان

[ویرایش]

داونی از سال ۱۹۸۳ شروع به‌کار در تئاتر کرد. از جمله کارهای او می‌توان به تئاتر شور آمریکایی به تهیه‌کنندگی نورمن لیر اشاره کرد.[۲۵] او در سال ۱۹۸۵ در کنار جیمز اسپیدر در فیلم توف توربو و در کنار جان هیوز در فیلم علوم عجیب بازی کرد.[۲۶] نخستین نقش اصلی داونی در فیلم هنرمند مخ‌زنی (۱۹۸۷) بود؛ اثری که به دلیل نمایش روابط جنسی بی‌پروا در دوره‌ای که آگاهی عمومی نسبت به بیماری ایدز به شدت افزایش یافته بود، با انتقادهایی مواجه شد و «از نظر جنسی نسنجیده» توصیف گردید.[۲۷][۲۸]

داونی در سال ۱۹۸۷، به همراه برت ایستون الیس در فیلم کمتر از صفر بازی کرد. او در این فیلم نقش فردی به نام جولیان ولز که یک ثروتمند مبتلا به اعتیاد است را بازی می‌کرده. جانت ماسلین روزنامه‌نگار مجله نیویورک تایمز عملکرد داونی را مثبت ارزیابی کرد.[۲۹] به‌طور کلی نیز این فیلم و بازیگری داونی مورد ستایش و توجه قرار گرفت.[۳۰][۳۱][۳۲]

او در سال ۱۹۹۲، در فیلم چاپلین نقش چارلی چاپلین را بازی کرد.[۳۳] او بابت بازی در این فیلم برنده جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد شد و آل پاچینو برای بازی در فیلم بوی خوش زن این عنوان را به‌دست نیاورد.[۳۴]

در سال ۱۹۹۳، او در فیلم قلب و ارواح با الفری وودارد و کیرا سجویک بازی کرد. پس از آن در فیلم برش‌های کوتاه با متیو موداین و جولیان مور هم‌بازی شد. پس از آن در مستند آخرین حزب نویسندگی کرد.[۳۵][۳۶][۳۷] در سال ۱۹۹۴ در فیلم فقط تو با مریسا تومی بازی کرد،[۳۸][۳۹] سپس در فیلم قاتلین بالفطره با وودی هارلسون هم‌بازی شد،[۴۰] و پس از آن در فیلم‌های بازسازی، ریچارد سوم، دو دختر و یک مرد، مارشال‌های آمریکایی و سیاه و سفید بازی کرد.[۴۱][۴۲][۴۳][۴۴]

۱۹۹۶–۲۰۰۱: مشکلات شغلی

[ویرایش]
داونی در حال مصاحبه در جشنواره نمایش فیلم هواپیمایی آمریکا (۱۹۹۰)

از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱، داونی چندین بار با اتهامات مربوط به مواد مخدر از جمله کوکائین، هروئین و ماری‌جوانا بازداشت شد.[۴۵] او چندین بار تصمیم به ترک و درمان اعتیاد به مواد مخدر گرفت اما ناکام بود. داونی در ۱۹۹۹ دربارهٔ مواد مخدر به قاضی گفت: «مثل این است که یک شاتگان در دهانم گذاشته‌ام و انگشتم روی ماشه است ولی من طعم فلز اسلحه را دوست دارم.» او ادعا داشت که اعتیادش از هشت سالگی و با توجه به معتاد بودن پدرش آغاز شده.[۴۶]

در آوریل ۱۹۹۶، داونی برای حمل هروئین، کوکائین، و یک هفت‌تیر مگنوم ۳۵۷ خالی در سان‌ست بلوار دستگیر شد.[۴۷][۴۸] او یک ماه بعد در حالی که عفو مشروط داشت، تحت تأثیر مواد مخدر بدون اجازه به خانه یکی از همسایگانش وارد شد و در یکی از اتاق‌ها خوابید. او به سه سال تحت نظر بودن و انجام آزمایش‌های مربوط به مواد مخدر محکوم شد. در سال ۱۹۹۷ یکی از آزمایش‌های مواد مخدر او مثبت اعلام شد و مجبور شد شش ماه را در زندان لس‌آنجلس بگذراند.[۴۹]

داونی در سال ۱۹۹۹ و پس از انجام دوباره تست‌های پزشکی بار دیگر دستگیر شد.[۴۶] او به مدت سه‌سال در کالیفرنیا و زندان ایالت کورکوران زندانی شد و به خاطر حضور نیافتن در تمرینات یکی از پروژه‌هایش در تلویزیون، از نقش و اجرای خود اخراج شد.[۵۰][۵۱]

او حدود یک سال در مرکز درمان مصرف مواد مخدر کالیفرنیا و زندان ایالتی کالیفرنیا به سر برد، و با پرداخت ۵۰۰۰ دلار به قید وثیقه آزاد شد.[۱۳] یک هفته پس از آزادی در سال ۲۰۰۰ به ایفای نقش در سریال الی مک‌بل پرداخت.[۵۲] و سال بعد نامزد جایزه امی بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. او همچنین به عنوان نویسنده و خواننده با وندا شپارد (در سریال الی مک‌بل) و استینگ (در قطعه هر نفسی که می‌کشی) همکاری کرد؛ و در ژانویه ۲۰۰۱ برای ایفای نقش هملت به کارگردانی مل گیبسون انتخاب شد.[۵۳][۵۴][۵۵]

قبل از پایان فصل اول سریال الی مک‌بل و در پایان تعطیلات سال ۲۰۰۰، داونی بار دیگر در هتل مرو گریفین در پام اسپرینگز، کالیفرنیا دستگیر شد. او در هنگام دستگیری تحت تأثیر کوکائین و والیوم بود.[۵۶][۵۷] اگر چه امکان داشت داونی به چهار سال و هشت ماه زندان محکوم شود اما او قراردادهایی برای بازیگری امضا کرد.[۵۸]

او بار دیگر در آوریل ۲۰۰۱ در حالی که از زندان آزاد شده بود بیرون از لس‌آنجلس و در شهر کالور سیتی توسط یک افسر پلیس دستگیر شد، اگرچه آزمایش‌ها نشان داد که او کوکائین مصرف کرده اما چند ساعت بعد آزاد شد.[۵۹][۶۰] پس از آخرین دستگیری، دیوید ای کلی و دیگر اعضای برنامه الی مک‌بل داونی را مورد حمایت قرار دادند و سعی کردند او را از لحاظ روحی احیا کنند.[۶۱] او در ژوئیه ۲۰۰۱، به بازپروری فرستاده شد و سه سال آزادی مشروط دریافت کرد.[۱۳][۶۲]

در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۰، مقاله‌ای در مجله پیپل با عنوان «بدتر از آن»، به نویسنده «الکس ترسنیوفسکی» منتشر شد که در آن نوشته شده بود: «داونی به بیماری اختلال دوقطبی مبتلا بوده و بارها تحت روان‌درمانی قرار گرفته است.»[۶۳] در همین مقاله منیژه نیک‌اختر روان‌پزشک لس‌آنجلس نوشت: «مدت‌ها پیش نامه‌ای از داونی دریافت کرده که در آن داونی درخواست مشاوره داشته است، و این نکته را ذکر کرده که تا به حال مورد ارزیابی کامل روان‌شناسی قرار نگرفته است… او از داونی می‌پرسد که آیا مبتلا به اختلال دوقطبی است یا نه، و داونی جواب می‌دهد: آه، بله، زمان‌هایی وجود دارد که من آدم ولخرج و بیش‌فعالی می‌شوم و البته گاهی هم کاملاً برعکس دست به هیچ کاری نمی‌زنم.»[۶۳] البته داونی با قاطعیت افسردگی و شیدایی را رد می‌کند و اظهار دارد هیچ گونه اختلال خلقی و روانی در او وجود ندارد.[۶۴]

۲۰۰۱–۲۰۰۷: بازگشت به کار

[ویرایش]
داونی در کامیک-کان بین‌المللی سن دیگو برای ایفای نقش مرد آهنی (۲۰۰۷)

داونی پس از پنج سال، مصرف مواد را ترک کرد و به بازیگری بازگشت. او در در نوامبر ۲۰۰۴ دربارهٔ تلاش‌های ناموفق برای کنترل مواد گفت: «من واقعاً نمی‌دانم که آیا باید به بازپروری بروم یا نه؟ خب، من کشتی شکسته‌ای هستم که کارم را از دست داده‌ام و همسرم نیز مرا ترک کرده.»[۶۵]

داونی در اوت ۲۰۰۱ و پس از بازپروری دوباره مشغول به کار شد. التون جان اولین کسی بود که بعد از بازپروری داونی با او همکاری کرد و دربارهٔ آن همکاری گفت: «او کاملاً آرام به نظر می‌رسد و شرایط فوق‌العاده‌ای دارد.»[۶۶][۶۷]

او در سال ۲۰۰۳ با مل گیبسون که از دوستان نزدیکش بود در فیلم کارآگاه آوازخوان هم‌بازی شد.[۶۸] پس از آن در فیلم گوتیکا با جوئل سیلور هم بازی شد.[۶۹] او همچنین در فیلم کیس کیس بنگ بنگ با جوئل سیلور بازی کرد. او در همین سال‌ها با سوزان لوین آشنا شد.[۷۰]

پس از فیلم گوتیکا، داونی در فیلم‌های متعددی نقش اصلی و مکمل را بازی کرد. از فیلم‌های خوبی که در آن سال‌ها بازی کرده می‌توان به راهنمایی برای تشخیص قدیسان تو، شب‌بخیر و موفق باشید، پویانمایی یک پوینده تاریک (داونی در این پویانمایی نقش یک معتاد را اجرا می‌کند) و خز به کارگردانی استیون شینبرگ اشاره کرد.[۷۱][۷۲]

در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۴، داونی اولین آلبوم موسیقی خود را به نام آینده پژوهان منتشر کرد. پوستر این آلبوم توسط داونی و پسرش ایندیو فالکون داونی طراحی شده بود.[۷۳] این آلبوم نقدها متفاوتی دریافت کرد.[۷۴][۷۵] اما داونی در سال ۲۰۰۶ اظهار داشت که احتمالاً آلبوم دیگری را نخواهد ساخت، چرا که احساس می‌کرد انرژی‌ای که برای ساخت این آلبوم صرف کرده جبران نشده.[۷۶]

در سال ۲۰۰۶، داونی با صداپیشگی در پویانمایی مرد خانواده به تلویزیون بازگشت. او قبلاً با کارکنان تولید این انیمیشن تماس گرفته بود و گفته بود که به دلیل علاقه پسرش ایندیو به این پویانمایی علاقه به صداپیشگی در این برنامه دارد. تولیدکنندگان این پیشنهاد را پذیرفتند و صداپیشگی شخصیت پاتریک پاورستشیدت را به عهده داونی گذاشتند.[۷۷]

او همچنین در سال ۲۰۰۶ با پیشنهاد انتشارات هارپرکالینز موافقت کرد تا خاطرات خود را به صورت یک کتاب به چاپ برساند. با این حال در سال ۲۰۰۸ نوشتن کتاب را متوقف، و از این کار صرف نظر کرد.[۷۸]

او همچنین در سال ۲۰۰۷، در فیلم زودیاک ظاهر شد. این فیلم براساس یک داستان واقعی بود و داونی در آن نقش روزنامه‌نگاری به نام پال آیوری را بازی می‌کرد.[۷۹]

۲۰۰۸–اکنون: مرد آهنی، فیلم‌های پرفروش و موفقیت‌های بیشتر

[ویرایش]
داونی در مکزیکو سیتی (۲۰۰۸)

با تمام موفقیت‌های مهم داونی در طول زندگی حرفه‌ای، موفقیت اصلی او در فیلم تندر استوایی به دست آمد. بن استیلر که در این فیلم با داونی هم‌بازی بود دربارهٔ بازی و موفقیت داونی و فروش خوب این فیلم در گیشه تابستان در مجله تایم نوشت:

بله، داونی مرد آهنین است، او واقعاً یک بازیگر است… او مانند یک پادشاه با استعداد حکم می‌کند و تسلط بالایی بر کارش دارد.[۸۰]

در سال ۲۰۰۷، داونی به عنوان بازیگر نقش مرد آهنی انتخاب شد.[۸۱] جان فاورو کارگردان فیلم دربارهٔ این انتخاب توضیح داد: «داونی بهترین انتخاب نبود، اما او ویژگی ذاتی شخصیت را فهمید و بسیاری از تجربیات تونی استارک را در خود دید.[۸۲] فاورو همچنین ادعا داشت که داونی همان حالتی را در بازی مرد آهنی دارد که جانی دپ در دزدان دریایی کارائیب دارد.[۴۷][۸۳][۸۴][۸۵] او برای ایفای نقش مرد آهنی باید بیشتر از ۲۰ پوند ماهیچه در عرض پنج ماه به‌دست می‌آورد تا بتواند این نقش را بازی کند.[۸۶]»

مرد آهنی بین ۳۰ آوریل تا ۳ می ۲۰۰۸ در سطح جهانی منتشر شد و ۵۸۵ میلیون دلار درآمد داشت.[۸۷] و داونی را به بازیگری برجسته تبدیل کرد.[۸۸][۸۹][۹۰] داونی در اکتبر همان سال موافقت کرد که به عنوان مرد آهنی در دو فیلم دیگر بازی کند و همچنین به گروه بازیگران فیلم تیم انتقام جویان بپیوندد.[۹۱] سرانجام او در فیلم انتقام‌جویان (۲۰۱۲) حضور پیدا کرد و جایگاه خود را در مارول تثبیت کرد.[۹۲]

پس از مرد آهنی، داونی در کنار بن استیلر و جک بلک در تندر استوایی ظاهر شد. این سه بازیگر با هم نقش‌های اصلی فیلم بودند. در این فیلم داونی نقش فردی به نام کریک لازاروس را برعهده دارد. لازاروس در فیلم، بازیگری مشهور است که برنده جوایز مختلف سینمایی شده.[۹۳]

هنگامی که هری اسمیت (روزنامه‌نگار تلویزیونی آمریکایی) در مصاحبه‌ای با داونی مدلی از لازاروس خواست داونی پاسخ داد: «متأسفانه، خودم.»[۹۴]

این فیلم در ۱۳ اوت ۲۰۰۸، در ایالات متحده منتشر شد و ۸۳ درصد آراء مثبت[۹۵][۹۶] و میانگین نمره ۷۱ را به ترتیب از وبگاه‌های راتن تومیتوز و متاکریتیک به‌دست‌آورد و فیلم در نهایت بیش از ۱۸۰ میلیون دلار فروش داشت. داونی به خاطر بازی در این فیلم نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.[۹۷][۹۸]

ریچل مک آدامز در کنار رابرت داونی جونیور در کمیک کان (۲۰۰۹)

او اواسط سال ۲۰۰۸، در فیلم تکنواز به ایفای نقش پرداخت. انتشار این فیلم به دلیل برنامه‌ریزی کوتاه مدت به تأخیر افتاد و توسط پارامونت پیکچرز منتشر شد.[۹۹] منتقدانی که این فیلم را در سال ۲۰۰۸ دیدند، احتمال دادند که این فیلم نامزد جایزه اسکار شود.[۱۰۰]

یکی از نقش‌های مهم داونی پس از مرد آهنی ایفای نقش شرلوک هولمز در فیلم شرلوک هولمز به کارگردانی گای ریچی بود. این فیلم توسط وارنر برادرز در ۲۵ دسامبر ۲۰۰۹ منتشر شد.[۱۰۱] این فیلم در گیشه فروش بسیار بالایی داشت و هشتمین فیلم پرفروش ۲۰۰۹ شد.[۱۰۲][۱۰۳] داونی در این فیلم برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد در یک فیلم موزیکال یا کمدی شد. او در سخنرانی ای در همان سال دربارهٔ این عنوان گفت: «من هیچ صحبتی برای گفتن آماده نکردم زیرا همسرم به من گفته است که مت دیمون (برای فیلم اطلاع‌رسانی!) برنده این جایزه خواهد شد؛ بنابراین خودم را برای سخنرانی کردن آماده نکردم.»[۱۰۴]

او در مه ۲۰۱۰ دوباره در نقش تونی استارک در فیلم مرد آهنی ۲ ظاهر شد. این فیلم هفتمین فیلم پرفروش ۲۰۱۰ شد.[۱۰۵] پس از آن در یک فیلم جاده‌ای به نام موعد مقرر در کنار زک گالیفیاناکیس به بازیگری پرداخت،[۱۰۶] این فیلم بیش از ۲۱۱ میلیون دلار فروش داشت و در بین ۳۶ فیلم برتر سال ۲۰۱۰ قرار گرفت.[۱۰۷] و بعد از این فیلم در دنباله فیلم شرلوک هولمز به نام شرلوک هلمز: بازی سایه‌ها به ایفای نقش پرداخت. این فیلم در گیشه ۵۴۵ میلیون دلار فروش داشت.[۱۰۸]

او در سال ۲۰۱۲ در فیلم انتقام‌جویان ظاهر شد. این فیلم با نقدهای مثبتی روبه‌رو شد و سومین فیلم پرفروش ایالات متحده و جهان شد.[۱۰۹][۱۱۰] سپس در فیلم قاضی به ایفای نقش پرداخت.[۱۱۱] این فیلم در افتتاحیه جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در سال ۲۰۱۴ به نمایش درآمد.[۱۱۲] پس از فیلم قاضی داونی در فیلم‌های مرد آهنی ۳ (۲۰۱۳)،[۱۱۳] انتقام‌جویان: عصر اولتران (۲۰۱۵)، کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی (۲۰۱۶)، مرد عنکبوتی: بازگشت به خانه (۲۰۱۷)،[۱۱۴] انتقام‌جویان: جنگ ابدیت (۲۰۱۸) و انتقام‌جویان: پایان بازی (۲۰۱۹) به ایفای نقش پرداخت. داونی در سال ۲۰۱۹ مجری برنامه عصر هوش مصنوعی که یک سریال مستند در یوتیوب بود شد.[۱۱۵]

داونی در سال ۲۰۲۰ در نقش دکتر دولیتل در فیلم دولیتل حاضر شد. وی در این فیلم به عنوان یک پزشک قرن نوزدهم میلادی است که می‌تواند با حیوانات صحبت کند. این فیلم، دومین فیلم تیم داونی به‌شمار می‌رفت. این فیلم یک بمب گیشه بود و با نقدهایی چون «خیلی طولانی [و] بی جان» منفی ارزیابی شد.[۱۱۶] او در سال ۲۰۲۳ نقش لوئیس استراوس را در فیلم اوپنهایمرِ کریستوفر نولان بازی کرد. این فیلم موفقیتی هنری و تجاری بود و منتقدان نقش‌آفرینی او را ستایش کردند.[۱۱۷][۱۱۸][۱۱۹][۱۲۰] او برای این نقش جوایز گلدن گلوب، بفتا، انجمن بازیگران فیلم و اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد.[۱۲۱]

داونی قرار است در فیلم کمدی ورزشی درام تعطیلات آل‌آستار به کارگردانی جیمی فاکس حضور داشته باشد.[۱۲۲]

سبک بازیگری و تصویر عمومی

[ویرایش]

داونی به خاطر ایفای طیف متنوعی از نقش‌ها در ژانرهای درام، کمدی و اکشن شناخته می‌شود و به یکی از سودآورترین ستارگان هالیوود بدل شده است.[۱۲۳][۱۲۴][۱۲۵] او معمولاً شخصیت‌هایی را بازی می‌کند که باهوش، کاریزماتیک، پیچیده و اغلب دارای نقص هستند؛[۱۲۶][۱۲۷][۱۲۸] از جمله نوابغ[۱۲۹] و افراد غیرعادی.[۱۳۰][۱۳۱] منتقدان توانایی او در یکی شدن کامل با نقش و واقعی جلوه دادن شخصیت را مورد توجه قرار داده‌اند.[۱۳۲][۱۳۳] در اوایل دوران حرفه‌ای‌اش، نویسندهٔ رولینگ استون سبک بازی داونی را متفاوت از بسیاری از هم‌عصرانش توصیف کرد و آن را «نه عبوس یا به‌طور تحمل‌ناپذیری خودشیفته» بلکه «در وضعیتی نیمه‌دائمی از سرگرمی» دانست.[۲۸] استیون شیف در تحلیل نقش‌های او در موسولینی (۱۹۸۵) و کمتر از صفر (۱۹۸۷) نوشت که او توانست «با بی‌خیالی و سرزندگی از هر مانعی عبور کند».[۱۳۴] داونی برای نقش‌های سینمایی خود به‌طور گسترده تمرین و آماده‌سازی می‌کند؛[۱۳۵] برای نمونه، برای ایفای نقش چارلی چاپلین در چاپلین (۱۹۹۲)، ماه‌ها با کارشناسان تمرین کرد تا حرکات چاپلین را به‌طور کامل تقلید کند،[۱۳۶] و برای نقش کرک لازاروس در تندر استوایی (۲۰۱۰) حتی خارج از صحنه نیز در همان قالب شخصیت باقی ماند.[۱۳۷] کیت گوردون، کارگردان کارآگاه آوازخوان (۲۰۰۳)، اظهار داشت که داونی می‌تواند «یک صحنهٔ دو دقیقه‌ای را به پنج قوس متفاوت احساسی ببرد، همان‌طور که خودش را از میان آن عبور می‌دهد».[۱۳۸]

داونی خود را «یک وانمودکنندهٔ فوق‌العاده بااستعداد» توصیف کرده که «خیلی کم دربارهٔ بازیگری» می‌داند.[۱۳۹] در مقاله‌ای از رولینگ استون در سال ۲۰۱۰، والتر کرن توانایی داونی را در «امتناع از پیروی از هر نوع فیلمنامه، هرگز کاملاً در کانون قرار نگرفتن و همواره مجذوب ایده‌ای تازه بودن» ستود و آن را «ماهیت ذهن و روح او و شاید نبوغش به‌عنوان یک بازیگر» توصیف کرد.[۱۴۰] او رویکرد خود به بازیگری را شهودی و بداهه‌پردازانه و نه روش‌مند دانسته و گفته است: «هدف این است که سکانس به‌خوبی‌نوشته‌شده به‌گونه‌ای به نظر برسد که انگار بداهه اجرا شده» و «در طول مسیر سعی کنید چیزها را بهتر کنید».[۱۳۹][۱۴۱][۱۴۲]

فیلم‌های داونی به‌عنوان بازیگر نقش اصلی بیش از ۱۴٫۳ میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشته‌اند و او را به سومین بازیگر پرفروش تاریخ بدل کرده‌اند (بر اساس آمار نامبرز).[۱۴۳] او از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ توسط فوربز به‌عنوان پردرآمدترین بازیگر هالیوود معرفی شد.[۱۴۴][۱۴۵][۱۴۶] این نشریه او را در فهرست سالانهٔ ۱۰۰ سلبریتی خود که قدرتمندترین افراد جهان را رتبه‌بندی می‌کند، در سال ۲۰۱۳ در جایگاه بیستم و در سال ۲۰۱۴ در جایگاه دهم قرار داد.[۱۴۷][۱۴۸] مجلهٔ تایم نیز در سال ۲۰۰۸ او را در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان جای داد و از استعداد بازیگری و بازگشت حرفه‌ای او با نقش مرد تقدیر کرد.[۱۴۹]

سرمایه‌گذاری‌های دیگر

[ویرایش]

موسیقی

[ویرایش]

داونی در چندین فیلم از جمله چاپلین، بیش از حد خورشید، دو دختر و یک مرد، دوستان و عاشقان، کارآگاه آوازخوان و کیس کیس بنگ بنگ خوانندگی کرد. او همچنین در سال ۲۰۰۱ در موزیک ویدیوی من عشق می‌خواهم با التون جان همکاری کرد. وی در سال ۲۰۰۴ آلبوم موسیقی خود به نام آینده پژوهان را منتشر کرد.[۱۵۰] او همچنین تجربه‌های زیادی را با خوانندگی در سریال الی مک‌بل به دست آورد.[۱۵۱]

شرکت تولید فیلم

[ویرایش]

در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۰، داونی و همسرش سوزان داونی شرکت تولید فیلم خود را به نام تیم داونی، افتتاح کردند. اولین پروژه این شرکت فیلم قاضی بود.[۱۵۲]

زندگی شخصی

[ویرایش]

روابط و خانواده

[ویرایش]

داونی در مجموعه اولین بار، با سارا جسیکا پارکر آشنا شد، اما این زوج به دلیل اعتیاد از هم جدا شدند.[۱۵۳] او در ۲۹ مه ۱۹۹۲ با دبورا فالکونر ازدواج کرد.[۱۵۴][۱۵۵] اولین پسر آن‌ها در سپتامبر ۱۹۹۳ به دنیا آمد،[۱۵۴] اما این زوج در ۲۶ آوریل ۲۰۰۴ از هم جدا شدند.

داونی و همسرش سوزان لوین در مراسم اسکار (۲۰۱۰)

در سال ۲۰۰۳، داونی، با سوزان لوین تهیه‌کننده فیلم، برای ایفای نقش در فیلم گوتیکا ملاقات کرد.[۶۸] داونی و سوزان در طول تولید فیلم با هم آشنا شدند و اگرچه دو بار دوستی آن‌ها به هم خورد،[۱۵۶] اما این دو سرانجام در اوت ۲۰۰۵ در نیویورک ازدواج کردند.[۱۵۷][۱۵۸][۱۵۹] داونی چند وقت بعد در مصاحبه‌ای اعلام کرد که نام همسرش را به صورت "Suzie Q" بر روی دستش خالکوبی کرده است.[۱۶۰] اولین فرزند آن‌ها در فوریه ۲۰۱۲ و دومین فرزندشان در نوامبر ۲۰۱۴ به دنیا آمد.[۱۶۱][۱۶۲][۱۶۳][۱۶۴]

از زمان همکاری داونی با مل گیبسون در فیلم هواپیمایی آمریکا این دو دوستان صمیمی و نزدیک هم شدند.[۱۶۵] پس از بحث‌ها و حاشیه‌های فیلم مصائب مسیح، داونی در مقابل انتقادها از گیبسون دفاع کرد و گفت «هیچ‌کس کامل نیست.» گیبسون دربارهٔ داونی گفته است: «او از اولین کسانی بود تماس گرفت و دست دوستی دراز کرد.»[۱۶۶] در اکتبر ۲۰۱۱، داونی در بیست و پنجمین مراسم جوایز سینماتیک آمریکا برنده شد و از مل گیبسون دعوت کرد تا با او به جایگاه گرفتن جایزه بیاید.[۱۶۷]

اعتیاد و هوشیاری

[ویرایش]

داونی ادعا می‌کند که از ژوئیه ۲۰۰۳ عاری از مواد مخدر بوده است[۱۶۸] و با کمک همسرش از مواد الکلی هم استفاده نمی‌کند. او از روش‌های درمانی مثل مدیتیشن، دوازده قدم و یوگا استفاده می‌کند و ورزش‌های رزمی چون وینگ‌چون و کونگ‌فو را هم در برنامه ورزشی خود قرار داده است.[۱۶۹] او هنرهای رزمی را از اریک ایورام یادگرفته است. اریک ایورام در چندین فیلم مشاور آموزش هنرهای رزمی داونی بوده[۱۷۰][۱۷۱] و در دو فیلم انتقام‌جویان: عصر اولتران و کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی به صورت شخصی به داونی آموزش می‌داده است.[۱۷۲] داونی در دسامبر ۲۰۱۵، از سوی فرماندار کالیفرنیا، جری براون عفو کامل و بدون قیدوشرط دریافت کرد و تمام محکومیت‌های اعتیاد وی بخشیده شد.[۱۷۳][۱۷۴] همچنین اریک ایورام نیز در نامه‌ای به جری بروان از بخشش محکومیت‌های داونی حمایت کرد.[۱۷۵]

اعتقادات مذهبی

[ویرایش]

داونی اعتقادات مذهبی خود را یهودی-بودایی توصیف کرده.[۱۷۶] او در گذشته به دین مسیحیت و جنبش انجمن بین‌المللی آگاهی کریشنا نیز علاقه‌مند بوده است.[۱۷۶][۱۷۷]

دیدگاه‌های سیاسی

[ویرایش]

داونی در هیئت ائتلاف ضد تروریستی خدمت می‌کند.[۱۷۸]

او همچنین در سال ۲۰۱۶ همراه دیگر هنرمندان مشهور در اعتراضات علیه ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ شرکت کرد و مردم را تشویق کرد در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا شرکت کنند.[۱۷۹]

فیلم‌شناسی و جایزه‌ها

[ویرایش]

ترانه‌شناسی

[ویرایش]

آلبوم استودیویی

[ویرایش]

آینده پژوهان (۲۰۰۴)

حضور در موسیقی متن فیلم

[ویرایش]
سال ترانه موسیقی متن توضیحات
۱۹۹۲ «لبخند» «چاپلین» در آینده پژوهان
۱۹۹۳ «پرچم پرستاره» قلب و ارواح با همکاری بی.بی. کینگ
۲۰۰۰ «کریسمس سفید» الی مک‌بل با همکاری وندا شپارد
۲۰۰۰ «رودخانه» الی مک‌بل
۲۰۰۱ «هر نفسی که می‌کشی» الی مک‌بل با همکاری استینگ
۲۰۰۱ «شانس» الی مک‌بل با همکاری وندا شپارد
۲۰۰۱ «مارها» الی مک‌بل
۲۰۰۳ «در رویاهای من» کارآگاه آوازخوان
۲۰۰۵ «شکسته» کیس کیس بنگ بنگ در آینده پژوهان

منابع

[ویرایش]
  1. "Robert Downey Jr. Tops Forbes' List of Hollywood's Highest-Paid Actors". Forbes. July 16, 2013. Archived from the original on July 31, 2013. Retrieved August 1, 2013.
  2. Robehmed, Natalie. "The World's Highest-Paid Actors 2015: Robert Downey Jr. Leads With $80 Million Haul". forbes.com. Forbes Magazine. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved 4 August 2015.
  3. "Robert Downey Jr. : Life in pictures". Los Angeles Times. April 6, 2015. Retrieved October 2, 2025.
  4. Duchovnay 2012, p. 129.
  5. Welsh & Whaley 2012, p. 69.
  6. Gates Jr. 2014, p. 144.
  7. Jones, Damian (July 7, 2021). "Robert Downey Jr. leads tributes to his father Robert Downey Sr. who has died". NME. Retrieved October 2, 2025.
  8. ۹٫۰ ۹٫۱ Falk 2014, pp. 9–10.
  9. "Robert Downey Jr. Speaks From Prison". Vanity Fair. August 1, 2000. Archived from the original on March 29, 2023. Retrieved March 7, 2024.
  10. Blackwood, Emily (June 8, 2024). "All About Robert Downey Jr.'s Late Mom, Elsie Ford". People. Retrieved October 2, 2025.
  11. Falk 2014, p. 9.
  12. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ "Actor's toughest role". CNN. 2004. Archived from the original on January 29, 2012. Retrieved May 1, 2008.
  13. Gliatto, Tom (August 19, 1996). "Hitting Bottom". People. Archived from the original on January 2, 2017. Retrieved January 26, 2011.
  14. "Robert Downey Jr. Talks About Addiction and Passing It to His Son". ABC News. Archived from the original on February 11, 2022. Retrieved September 11, 2020.
  15. Diamond, Jamie (December 20, 1992). "Film: Robert Downey Jr. Is Chaplin (on Screen) and a Child (Off)". The New York Times. Archived from the original on March 1, 2009. Retrieved February 18, 2017.
  16. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ MacDonald 2014, p. 270.
  17. Falk 2014, p. 16.
  18. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ Bystedt 1988, p. 26.
  19. Falk 2014, pp. 16–17.
  20. "Transcripts: Encore Presentation: Robert Downey Jr.'s Life of Talent and Trouble". CNN. 14 July 2001. Retrieved 2 October 2025.
  21. Falk 2014, p. 23.
  22. MacDonald 2014, p. 272.
  23. MacDonald 2014, p. 3.
  24. Sheffield, Rob (2015-02-11). "145. Robert Downey Jr. | 'Saturday Night Live': All 145 Cast Members Ranked". Rolling Stone. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved 2017-03-03.
  25. Pretty in Pink (Special feature "Zoids and Richies"). John Hughes. Paramount Home Entertainment. 2002 [1986]. B00006JY0R.{{cite DVD notes}}: نگهداری CS1: سایر موارد (link)
  26. MacDonald 2014, p. 274.
  27. ۲۸٫۰ ۲۸٫۱ Hirschberg, Lynn (May 19, 1988). "Robert Downey Jr.'s Weird Science of Acting". Rolling Stone. Archived from the original on February 13, 2024. Retrieved October 3, 2025.
  28. Maslin, Janet (November 6, 1987). "Film: 'Less Than Zero,' Young Lives". The New York Times. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 2, 2008.
  29. Roger Ebert (March 10, 1989). "Chances Are Movie Review & Film Summary". Roger Ebert Online. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  30. Ben Child (October 17, 2011). "Robert Downey Jr: Hollywood should forgive Mel Gibson". The Guardian. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  31. Roger Ebert (May 31, 1991). "Soapdish Movie Review & Film Summary". Roger Ebert Online. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  32. Hornaday, Anne (April 11, 1993). "FILM; Once Again The Clowning Gets Physical". The New York Times. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved August 1, 2008.
  33. Travers, Peter (March 13, 2008). "The Strange Case of Iron Man Robert Downey Jr". Rolling Stone. Archived from the original on 19 June 2008. Retrieved August 1, 2008.
  34. Janet Maslin (August 13, 1993). "Heart and Souls (1993) Reviews/Film; A Yuppie Haunted (Really) By Other People's Problems". The New York Times. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  35. Peter Travers (October 3, 1993). "Short Cuts | Movie Review". Rolling Stone. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  36. Chris Heath (April 2013). "Robert Downey Jr: 21 Years Ago". GQ. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  37. Roger Ebert (October 7, 1994). "Only You Movie Review & Film Summary". Roger Ebert Online. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  38. Britt Hayes. "See the Cast of 'Natural Born Killers' Then and Now". Screen Crush. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  39. Hayes, Britt. "See the Cast of 'Natural Born Killers' Then and Now". Screen Crush. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  40. Janet Maslin (December 29, 1995). "Restoration (1994) FILM REVIEW;The King's Vet, Beard and Cuckolder". The New York Times. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  41. "Ian McKellen's Richard III | Notes". McKellen.com. Archived from the original on April 30, 2009. Retrieved July 10, 2014.
  42. "Robert Downey Jr. Turned Down Heather Graham". Entertainment Wise. April 15, 2008. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  43. Roger Ebert (April 5, 2000). "Black and White Movie Review & Film Summary". Roger Ebert Online. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  44. Reaves, Jessica (February 7, 2001). "Will Robert Downey Jr.'s Case Spark a Change in Drug Sentencing?". Time. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 1, 2008.
  45. ۴۶٫۰ ۴۶٫۱ "Addicted Downey Jnr jailed". BBC News. August 6, 1999. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 1, 2008.
  46. ۴۷٫۰ ۴۷٫۱ Carr, David (April 20, 2008). "Been Up, Been Down. Now? Super". The New York Times. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 1, 2008.
  47. Winters Keegan, Rebecca (April 16, 2008). "Robert Downey Jr. : Back from the Brink". Time. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 1, 2008.
  48. Robert W. Welkos (December 9, 1997). "Actor Robert Downey Jr. Given 6-Month Jail Term". Los Angeles Times. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  49. Ault, Susanne (August 6, 1999). "Downey gets 3-year prison term for parole violations". Variety. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved August 8, 2008.
  50. "Downey Jr back in jail". BBC News. July 23, 1999. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved August 8, 2008.
  51. "Downey Jr lands McBeal role". BBC News. August 11, 2000. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 1, 2008.
  52. "Bada Bing! Sopranos Leads Emmy Pack". Fox News Channel. July 12, 2001. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 1, 2008.
  53. "Downey Jr's Golden acting career". BBC News. January 22, 2001. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 1, 2008.
  54. "Gibson Downey Jr becomes Hamlet". BBC News. September 21, 2000. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved 29 July 2018.
  55. Baron, James (July 17, 2001). "Boldface Names". The New York Times. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 1, 2008.
  56. Angluo, Sandra P. (April 24, 2001). "Arrested Development". Entertainment Weekly. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 1, 2008.
  57. "Downey Jr signs McBeal deal". BBC News. February 15, 2001. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 11, 2008.
  58. "Robert Downey Jr. Fired From Ally McBeal After Another Arrest". Fox News Channel. Associated Press. April 25, 2001. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 11, 2008.
  59. "Robert Downey Jr.'s Drug 'Deal'". Wired. Reuters. May 31, 2001. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 11, 2008.
  60. Carter, Bill (April 18, 2002). "This Season to Be Last for 'Ally McBeal'". The New York Times. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved September 9, 2010.
  61. "Robert Downey Jr. to Enter Plea Agreement on Drug Charges". CNN. July 16, 2001. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 11, 2008.
  62. ۶۳٫۰ ۶۳٫۱ Tresnlowski, Alex (December 18, 2000). "Bad to Worse". People. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved November 1, 2010.
  63. Raab, Scott (March 2007). "May God Bless and Keep Robert Downey Jr". Esquire. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved November 1, 2010.
  64. The Oprah Winfrey Show در یوتیوب, second segment, November 22, 2004. Retrieved March 16, 2013.
  65. Schumacher-Rasmussen, Eric (August 3, 2001). "Elton John Casts Robert Downey Jr. In His New Video". MTV News. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 3, 2008.
  66. Rankin, Rebecca. "Elton John: California Love (Interview)". MTV News. Archived from the original on July 26, 2008. Retrieved May 3, 2008.
  67. ۶۸٫۰ ۶۸٫۱ Friedman, Roger (October 14, 2003). "Mel Gibson's New 'Passion' Is Robert Downey Jr". Fox News Channel. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 11, 2008.
  68. "Robert Downey Jr.". Shootout. July 14, 2006. AMC.
  69. Svetkey, Benjamin. "'Lethal Weapon' Wunderkind (and Former Party Boy) Shane Black Is Back … and Still Looking for Action". The Hollywood Reporter. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 13, 2016.
  70. Frey, Jennifer (November 12, 2006). "A 'Fur'-Fetched Portrait Of Arbus? Precisely! Says the Filmmaker". The Washington Post. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 15, 2008.
  71. D'Angelo, Mike (November 20, 2007). "Actors of the Year – Page 7". Esquire. Archived from the original on January 3, 2015. Retrieved July 10, 2014.
  72. As listed in the credits on the CD version of The Futurist.
  73. Pensiero, Nicole (December 9, 2004). "Robert Downey Jr. The Futurist". The Heights. Archived from the original on January 8, 2009. Retrieved August 6, 2008.
  74. Collar, Matt. "The Futurist: Critic's Review". MSN Music. Archived from the original on 16 June 2012. Retrieved August 6, 2008.
  75. Horkins, Tony (March 26, 2006). "This Much I Know: Robert Downey Jr". The Observer. UK. Archived from the original on 13 February 2014. Retrieved May 11, 2008.
  76. Sheridan, Chris (2005). Family Guy season 4 DVD commentary for the episode 'The Fat Guy Strangler' (DVD). 20th Century Fox.
  77. Italie, Hillel (July 30, 2008). "Robert Downey Jr. postpones memoir". MSNBC. Archived from the original on 26 September 2012. Retrieved January 24, 2008.
  78. Harris, Paul (14 April 2007). "So Who Was the Zodiac Killer?". The Guardian. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved 2 September 2014.
  79. Stiller, Ben (May 11, 2008). "The 2008 Time 100, entry No. 60, 'Robert Downey Jr.'". Time. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved April 17, 2009.
  80. "Robert Downey Jr. is Iron Man". Marvel News. September 29, 2006. Archived from the original on May 25, 2012. Retrieved September 29, 2006.
  81. O'Loughlin, Lucy (May 2, 2008). "Robert Downey Jr.'s heroic comeback". The List. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 2, 2008.
  82. Anderson, John (April 16, 2008). "Jon Favreau rose from obscurity to direct 'Iron Man'". Kansas City.com. Archived from the original on May 3, 2008. Retrieved May 2, 2008.
  83. Hartlaub, Peter (May 5, 2008). "Indie cred gave 'Iron Man' filmmaker his shot". San Francisco Chronicle. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 2, 2008.
  84. Anderson, John (May 1, 2008). "Nerve Of Steel". The Washington Post. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 2, 2008.
  85. Masuda, Sylvia (May 2, 2008). "Robert Downey Jr. has reforged his career in 'Iron Man'". Seattle Post-Intelligencer. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 1, 2008.
  86. "Iron Man (2008)". Box Office Mojo. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved June 3, 2013.
  87. Hornaday, Ann (May 2, 2008). "'Iron Man' Shows Strength of Character". The Washington Post. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 2, 2008.
  88. Ansen, David (May 1, 2008). "Putting the Irony in 'Iron Man'". Newsweek. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 2, 2008.
  89. Quint (February 9, 2007). "Quint visits the Iron Man production offices! Art! Favreau speaks about sequels (?!?), casting and more!!!". Ain't It Cool News. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved February 10, 2007.
  90. Graser, Marc (October 28, 2008). "Downey Jr. extends Marvel deal, Actor to star in 'Avengers,' 'Iron Man 3'". Variety. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved October 28, 2008.
  91. Carroll, Larry. "William Hurt Says New Hulk Is More Heroic, Reveals Iron Man Crossover Scene". MTV News. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved April 22, 2008.
  92. Vary, Adam B. (March 5, 2008). "First Look: 'Tropic Thunder'". Entertainment Weekly. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved March 5, 2008.
  93. "Robert Downey Jr. on 'Thunder'". CBS. August 18, 2008. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved August 21, 2008.
  94. "Tropic Thunder (2008)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  95. "Tropic Thunder Reviews". Meta Critic. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  96. "The 81st Academy Awards (2009) Nominees and Winners". Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  97. Leopold, Todd (January 22, 2009). "'Button' hooks 13 Oscar nominations". CNN. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved January 22, 2009.
  98. "The Soloist Delayed Until March 2009". The Moving Picture. Archived from the original on July 24, 2011. Retrieved March 8, 2010.
  99. Hynes, Eric (March 2010). "2 high-wire performances that pandered to the academy but didn't even get a nomination". Slate. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 12, 2014.
  100. Steinberg, Jacques (June 11, 2008). "Robert Downey Jr. to Play Sherlock Holmes'". The New York Times. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved August 1, 2008.
  101. Smith, Grady (December 27, 2009). "Avatar, Sherlock Lead The Largest Weekend In Film History! Top 12 Earned $275 Million!". The Box Office Junkie. Archived from the original on December 31, 2009. Retrieved January 31, 2010. The Top 12 grossed an astonishing $264 million over the weekend frame- the largest weekend in film history
  102. "December 25–27, 2009 – Weekend Studio Estimates". Box Office Mojo. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved January 31, 2010.
  103. Avengers Star Robert Downey Jr Wins Best Actor Motion Picture Musical or Comedy – Golden Globes 2010. Dick Clark Productions. August 19, 2010. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved 6 September 2018. First of all, I'd like to thank Susan Downey for telling me that Matt Damon was going to win so don't bother preparing a speech. That was at about 10 am.
  104. "2010 Worldwide Grosses". Box Office Mojo. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved August 28, 2012.
  105. 'Iron Man' Robert Downey Jr. Joins Zack Galifianakis In The Todd Phillips Comedy 'Due Date' بایگانی‌شده در ۹ آوریل ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine. MTV. Retrieved December 11, 2010.
  106. "2010 Yearly Box Office Results". Box Office Mojo. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved December 17, 2011.
  107. Radish, Christina (2012). "Robert Downey Jr. SHERLOCK HOLMES: A GAME OF SHADOWS Interview". Collider. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  108. "Marvel's The Avengers (2012)". Rotten Tomatoes. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved August 28, 2012.
  109. McClintock, Pamela (June 2, 2012). "Box Office Milestone: 'The Avengers' Becomes No. 3 Pic of All Time With $1.331 Billion". The Hollywood Reporter. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved August 28, 2012.
  110. Kit, Borys (April 3, 2013). "'Gossip Girl' Star Leighton Meester Joins Robert Downey Jr. in 'The Judge'". The Hollywood Reporter. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved April 16, 2013.
  111. "#TIFF14 Opens With David Dobkin's The Judge". Archived from the original on September 11, 2014.
  112. "Iron Man 3 Has A Release Date, But What About A Villain?". October 20, 2010. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved December 24, 2010.
  113. Kit, Borys (April 21, 2016). "Robert Downey Jr. Joins 'Spider-Man: Homecoming'". The Hollywood Reporter. Archived from the original on April 21, 2016. Retrieved April 21, 2016.
  114. Pedersen, Erik; Pedersen, Erik (2019-12-12). "'The Age Of A.I. ': Robert Downey Jr. Hosts YouTube Documentary Series – Watch The Trailer". Deadline (به انگلیسی). Archived from the original on December 31, 2019. Retrieved 2020-01-18.
  115. D'Alessandro, Anthony; D'Alessandro, Anthony (2020-01-18). "'Bad Boys For Life' So Good With $68M+; 'Dolittle' Still A Dud With $30M+ – Box Office Update". Deadline (به انگلیسی). Archived from the original on January 20, 2020. Retrieved 2020-01-19.
  116. Wong, Henry (2023-07-21). "'Oppenheimer' is Robert Downey Jr.'s Best Role in Years". Esquire (به انگلیسی). Archived from the original on July 27, 2023. Retrieved 2023-07-27.
  117. Moore, Sam (2023-07-24). "Robert Downey Jr. is at his best in Oppenheimer, which could spark a new chapter for the actor". Yahoo Entertainment (به انگلیسی). Archived from the original on July 27, 2023. Retrieved 2023-07-27.
  118. "Oppenheimer". The Numbers. Nash Information Services, LLC. Retrieved September 3, 2023.
  119. Couch, Aaron (July 11, 2023). "'Oppenheimer': First Reactions After Paris Premiere". The Hollywood Reporter (به انگلیسی). Archived from the original on July 22, 2023. Retrieved July 23, 2023.
  120. Yamat, Rio (March 10, 2024). "Robert Downey Jr. wins his first Oscar for supporting actor role in 'Oppenheimer'". واشینگتن پست. Retrieved March 11, 2024.
  121. "Jamie Foxx on Directorial Debut, LeBron-Curry Rivalry". The Hollywood Reporter (به انگلیسی). Archived from the original on August 6, 2018. Retrieved 2020-01-19.
  122. Jung, E. Alex (May 1, 2015). "Robert Downey Jr. Doesn't Want to Star in Your Crappy Indie Film". Vulture. Archived from the original on April 2, 2023. Retrieved October 15, 2025.
  123. Mandel, Hannah; Turan, Kevin (April 9, 2013). "New Again: Robert Downey Jr". Interview. Archived from the original on July 8, 2025. Retrieved October 14, 2025.
  124. Delistraty, Cody (July 24, 2012). "Hollywood's most valuable actor? Robert Downey Jr. , of course!". NBC News. Archived from the original on September 8, 2024. Retrieved October 14, 2025.
  125. Horton, Adrian (October 1, 2024). "McNeal review – Robert Downey Jr shines in muddled AI-themed play". The Guardian. Retrieved October 14, 2025.
  126. Speicher, Jeffrey (February 28, 2023). "From 'Sherlock Holmes' to 'Chaplin,' Robert Downey Jr. Best Performances". Collider. Archived from the original on March 15, 2025. Retrieved October 14, 2025.
  127. "Robert Downey Jr returns to Marvel as Doctor Doom". The Guardian. July 28, 2024. Retrieved October 14, 2025.
  128. Lavin, Will (February 9, 2020). "Robert Downey Jr. reveals which Avenger he'd like to have played instead of Iron Man". NME. Archived from the original on January 27, 2021. Retrieved October 14, 2025.
  129. Tie, Aydee (April 4, 2018). "3 of birthday boy Robert Downey Jr's most iconic roles". South China Morning Post. Archived from the original on August 4, 2021. Retrieved October 14, 2025.
  130. "Robert Downey Jr to 'talk to the animals' as Doctor Dolittle". BBC News. March 21, 2017. Archived from the original on June 19, 2024. Retrieved October 14, 2025.
  131. Breznican, Anthony (December 3, 2023). "Robert Downey Jr.'s Third Act: 'Oppenheimer' Is Just the Beginning". Vanity Fair. Retrieved October 15, 2025.
  132. MacDonald 2014, p. 198.
  133. Schiff, Stephen (March 1, 1988). "Robert Downey Jr. On the Cusp of Stardom". Vanity Fair. Archived from the original on December 6, 2024. Retrieved October 14, 2025.
  134. Bull, Megan (August 3, 2025). "You have just days left to watch Robert Downey Jr's "exceptional" Hollywood biopic as it leaves UK streamer". Digital Spy. Archived from the original on August 3, 2025. Retrieved October 15, 2025.
  135. MacDonald 2014, p. 46.
  136. Adekaiyero, Ayomikun (April 4, 2024). "Robert Downey Jr. was so committed to method acting as the method actor Kirk Lazarus in Tropic Thunder that he even peed in character, his co-star said". Yahoo! Entertainment. Retrieved October 15, 2025.
  137. "The Sobering Life of Robert Downey Jr". The New York Times. October 19, 2003. Archived from the original on August 27, 2025. Retrieved October 15, 2025.
  138. ۱۳۹٫۰ ۱۳۹٫۱ Grzymkowski 2011, p. 277.
  139. Kirn, Walter (May 13, 2010). "The Tao of Robert Downey, Jr". Rolling Stone. Archived from the original on May 4, 2025. Retrieved October 15, 2025.
  140. "Sherlock Holmes: On set, it was Robert Downey Jr. vs. director Guy Ritchie". National Post. December 11, 2011. Retrieved October 15, 2025.
  141. Radish, Christina (December 11, 2011). "Robert Downey Jr SHERLOCK HOLMES 2 Interview". Collider. Archived from the original on July 14, 2014. Retrieved October 15, 2025.
  142. "Top 100 Stars in Leading Roles at the Worldwide Box Office". The Numbers. Archived from the original on November 4, 2018. Retrieved December 24, 2023.
  143. "Robert Downey Jr. Tops Forbes' List of Hollywood's Highest-Paid Actors". Forbes. July 16, 2013. Archived from the original on July 31, 2013. Retrieved August 1, 2013.
  144. Pomerantz, Dorothy (August 9, 2024). "Hollywood's Highest Paid Actors 2014". Forbes. Archived from the original on July 13, 2015. Retrieved October 15, 2025.
  145. Robehmed, Natalie. "The World's Highest-Paid Actors 2015: Robert Downey Jr. Leads With $80 Million Haul". Forbes. Archived from the original on August 13, 2016. Retrieved August 4, 2015.
  146. Antunes, Anderson. "No. 10: Robert Downey Jr". Forbes. Retrieved October 15, 2025.
  147. "The 2013 Celebrity 100". Forbes. Archived from the original on October 23, 2013. Retrieved October 15, 2025.
  148. "The 2008 TIME 100". Time. May 12, 2008. Retrieved October 15, 2025.
  149. Schaeffer, Christian (February 11, 2009). "Hump Day Slow Jam of the Week: Gladys Knight & the Pips, "Midnight Train to Georgia"". River Front Times. Archived from the original on July 14, 2014. Retrieved July 10, 2014.
  150. excerpt from "Tis the Season" در یوتیوب. Retrieved March 6, 2013.
  151. "Downey Jr. Launches Production Company, Lines Up Steve Mcqueen Yucatan". The Film Stage. June 14, 2010. Archived from the original on June 19, 2010. Retrieved June 14, 2010.
  152. "Drugs ruined my relationships, Downey says". Stuff.co.nz. April 22, 2008. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 2, 2008.
  153. ۱۵۴٫۰ ۱۵۴٫۱ "Robert Downey Jr." episode of Biography, 2007; viewed August 29, 2008.
  154. "Robert Downey Jr. Biography". People. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014. On September 7, 1993, the couple welcomes a son, Indio.
  155. The Oprah Winfrey Show در یوتیوب, third segment, November 22, 2004. Retrieved March 23, 2009.
  156. The Oprah Winfrey Show در یوتیوب
  157. Hall, Katy (August 29, 2005). "Robert Downey Jr. Marries Girlfriend". People. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved June 12, 2008.
  158. Stevens, Honie (August 17, 2008). "No joke: actors saved by love". NEWS.com.au. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved January 23, 2009.
  159. Barrett, Jennifer (November 15, 2003). "A Second Chance: Robert Downey Jr Interview". Newsweek. Archived from the original on July 28, 2013. Retrieved November 2, 2016.
  160. "Robert Downey Jr. Welcomes Son Exton Elias". People. Archived from the original on 7 February 2012. Retrieved February 7, 2012.
  161. "Yo. Susan. Me. Baby. Girl. November. Scorpio?". Robert Downey Jr's Verified Twitter. July 9, 2014. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 10, 2014.
  162. "Um. I don't know if it's a "man's world", but I'm certain women run it. Susan and I are therefore delighted to announce we are expecting a baby. Girl. November. rdj". Robert Downey Jr's Verified Facebook. July 9, 2014. Archived from the original on 27 January 2016. Retrieved July 10, 2014.
  163. Leonard, Elizabeth. "Robert Downey Jr. Welcomes Daughter Avri Roel". People. Archived from the original on 6 November 2014. Retrieved November 5, 2014.
  164. Robert Downey Jr. Stands by Mel Gibson بایگانی‌شده در ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine February 7, 2007
  165. West, Kevin (March 2007). Robert Downey Jr. ? Call Him Mister Clean. W. Archived from the original on July 18, 2011. Retrieved February 19, 2009.
  166. "Robert Downey Jr. Stands Up for Mel Gibson". Archived from the original on October 20, 2013. Retrieved June 20, 2013.
  167. Carr, David (April 20, 2008). "With 'Iron Man,' Robert Downey Jr. Winks at his Past and Looks to Transcend it". The New York Times. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved September 6, 2008.
  168. Wilde, Jon (November 8, 2003). "More than skin deep". The Guardian. UK. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved May 2, 2008.
  169. "Robert Downey Jr. : "He Was Skinny"". Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved July 9, 2016.
  170. "Robert Downey Jr. 's Cosmic Punishment". Archived from the original on June 30, 2016. Retrieved July 9, 2016.
  171. Burlingam, Russ (March 10, 2015). "Robert Downey Jr. 's Fight Coordinator Eric Oram On The Unique Challenges of Captain America: Civil War". Comic Book. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved December 27, 2016.
  172. St. John, Paige (December 24, 2015). "Gov. Jerry Brown pardons Robert Downey Jr. for 1990s drug offenses". The Los Angeles Times. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved December 24, 2015.
  173. "Pardon: Brian Keith Allison" (PDF). Gov.ca.gov. Archived from the original (PDF) on 21 December 2016. Retrieved March 3, 2017.
  174. Priyadarshi, Mohit (December 25, 2015). "Robert Downey Jr beat drug addiction with kung fu". Inquisitr. Archived from the original on 5 March 2017. Retrieved December 27, 2016.
  175. ۱۷۶٫۰ ۱۷۶٫۱ De Vries, Hilary (November 21, 2004). "Robert Downey Jr. : The Album". The New York Times. Archived from the original on 22 April 2012. Retrieved May 22, 2010.
  176. Muthanna, Anjali (April 20, 2012). "Celebs seek guidance from the stars". The Times of India. Archived from the original on 9 January 2017. Retrieved February 11, 2015.
  177. O'Hara, Mara (June 20, 2015). "Scott Budnick, Hollywood blockbuster producer, gave it all up to reform prisons". The Guardian. Archived from the original on 19 September 2016. Retrieved 7 September 2018.
  178. "Robert Downey Jr. offers up a naked Mark Ruffalo to encourage Americans to vote video". The Guardian. September 22, 2016. Archived from the original on 29 December 2016. Retrieved December 27, 2016.

پیوند به بیرون

[ویرایش]