ویلیام وایلر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ویلیام وایلر
William Wyler portrait.jpg
زادهٔ۱ ژوئیهٔ ۱۹۰۲
مولهاوزن، آلزاس، آلمان
(اکنون مولوز، هاو-رین، فرانسه)
درگذشت۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۸۱ (۷۹ سالگی)
لس آنجلس، کالیفرنیا، آمریکا
ملیت ایالات متحده آمریکا
دیگر نام‌هاویلیام ویلر
Wilhelm Weiller
پیشهکارگردان، تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت۱۹۲۵–۱۹۷۰
همسر(ها)مارگارت سالاون (۱۹۳۴–۱۹۳۶)
مارگارت تالیچت (۱۹۳۸–۱۹۸۱)
صفحه در وبگاه IMDb

ویلیام وایلر (به آلمانی: William Wyler) (‏۱ ژوئیهٔ ۱۹۰۲ – ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۸۱) کارگردان آمریکایی-آلمانی دوران طلایی هالیوود بود.

جوایز و افتخارات[ویرایش]

وایلر با سه اسکار بهترین کارگردانی همراه با فرانک کاپرا و پس از جان فورد (با چهار اسکار کارگردانی) جزء رکوردداران است. او با ۱۲ بار نامزدی اسکار بهترین کارگردانی رکورددار بیشترین نامزدی در این رشته است. او جایزهٔ اسکار بهترین کارگردانی را در سال‌های ۱۹۴۲ برای فیلم خانم مینی‌ور، ۱۹۴۶ برای فیلم بهترین سال‌های زندگی ما و ۱۹۵۹ برای فیلم بن هور به‌دست‌آورد. وی همچنین با کارگردانی ۳۱ بازیگر مختلف در نقشهایی که منجر به نامزدی اسکار شده با سیزده برد رکورددار است.

وایلر همچنین در سال ۱۹۵۷ برندهٔ نخل طلای جشنواره فیلم کن برای فیلم ترغیب دوستانه شد.

  • نامزد گلدن گلوب بهترین کارگردانی برای فیلم وارثه در سال ۱۹۴۹.

فیلم‌شناسی[ویرایش]

برخی از مهم‌ترین فیلم‌های وایلر:

حضور در ایران[ویرایش]

ویلیام وایلر در سومین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم تهران در سال ۱۳۵۳، که بخشی از آن به بزرگداشت او اختصاص داشت، حضور یافت. در این برنامه ۱۱ فیلم از این کارگردان به نمایش درآمد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. Hollywood Stars in Iran ‎(rozanehmagazine.com)‎

پیوند به بیرون[ویرایش]