پرش به محتوا

ایثن هاک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ایثن هاک
هاک در ۲۰۲۵
نام هنگام تولدایثن گرین هاک
زادهٔ۶ نوامبر ۱۹۷۰ ‏(۵۵ سال)
آستین، تگزاس، ایالات متحده
تحصیلات
پیشه‌ها
  • بازیگر
  • مؤلف
  • فیلم‌ساز
سال‌های فعالیت۱۹۸۵–اکنون
همسران
فرزندان۴، شامل مایا هاک
جوایزفهرست کامل

ایثن گرین هاک (انگلیسی: Ethan Green Hawke؛ زادهٔ ۶ نوامبر ۱۹۷۰) بازیگر، مؤلف و فیلم‌ساز آمریکایی است. او به‌خاطر توانایی در ایفای نقش‌های متنوع — اغلب در فیلم‌های هنری — و همکاری‌های تحسین‌شده با کارگردان ریچارد لینکلیتر شناخته می‌شود. هاک در طول بیش از چهار دهه فعالیت در سینما و تئاتر، جوایز و افتخارات متعددی کسب کرده است؛ از جمله یک جایزهٔ امی دی‌تایم و نامزدی‌ها برای پنج جایزهٔ اسکار، سه جایزهٔ گلدن گلوب، یک جایزهٔ بفتا و یک جایزهٔ تونی.

هاک نخستین بار در چهارده‌سالگی با فیلم کاوشگران (۱۹۸۵) وارد سینما شد و با بازی در انجمن شاعران مرده (۱۹۸۹) به شهرت رسید. در دههٔ ۱۹۹۰، او با فیلم‌های حقیقت تلخ است (۱۹۹۴)، گاتاکا (۱۹۹۷) و آرزوهای بزرگ (۱۹۹۸) جایگاه خود را به‌عنوان بازیگر نقش اول تثبیت کرد. هاک برای بازی در نقش یک افسر پلیس در فیلم جنایی روز تعلیم (۲۰۰۱) نامزد جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. همکاری او با لینکلیتر در سه‌گانهٔ تحسین‌شدهٔ پیش از (۱۹۹۵–۲۰۱۳) دو نامزدی اسکار بهترین فیلم‌نامهٔ اقتباسی را برایش به همراه داشت. هاک همچنین در فیلم پسرانگی (۲۰۱۴) ساختهٔ لینکلیتر نقش‌آفرینی کرد و برای آن نامزد اسکار و بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. او برای بازی در نقش شاعر لورنز هارت در فیلم زندگی‌نامه‌ای ماه محزون (۲۰۲۵) نامزد جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد.

هاک در فیلم‌های پرفروش شوم (۲۰۱۲)، پاکسازی (۲۰۱۳)، هفت دلاور (۲۰۱۶) و تلفن سیاه (۲۰۲۱) موفقیت تجاری کسب کرد و برای نقش‌هایش در مائودی (۲۰۱۶) و نخستین اصلاح‌شده (۲۰۱۷) تحسین منتقدان را برانگیخت. هاک کارگردانی فیلم‌های روایی دیوارهای چلسی (۲۰۰۱)، گرم‌ترین ایالت (۲۰۰۶) و بلیز (۲۰۱۸) را بر عهده داشته و همچنین مستند سیمور: یک معرفی رسمی (۲۰۱۴) و مجموعهٔ مستند آخرین ستارگان سینما (۲۰۲۲) را ساخته است. او در مینی‌سریال پرندهٔ خدای مهربان (۲۰۲۰) نقش جان براون، فعال ضد برده‌داری، را ایفا کرد و برای آن نامزد جایزهٔ گلدن گلوب شد. هاک همچنین در مینی‌سریال ابرقهرمانی شوالیهٔ ماه (۲۰۲۲) در نقش آرتور هارو ظاهر شد.

در تئاتر، هاک نخستین بار در سال ۱۹۹۲ با نمایش مرغ دریایی اثر آنتون چخوف در برادوی روی صحنه رفت و در سال ۲۰۰۷ برای بازی در نمایش ساحل آرمان‌شهر اثر تام استاپارد نامزد جایزهٔ تونی بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. در سال ۲۰۱۰ نیز برای کارگردانی نمایش دروغ ذهن اثر سم شپرد نامزد جایزهٔ دراما دسک برای بهترین کارگردانی شد. هاک پیش‌تر با بازیگر اوما تورمن ازدواج کرده بود و پس از جدایی، در سال ۲۰۰۸ با رایان شاهوز ازدواج کرد. او از هر ازدواج دو فرزند دارد که از میان آن‌ها مایا هاک و لِوون هاک به‌عنوان بازیگر شناخته می‌شوند.

اوایل زندگی

[ویرایش]

ایثن گرین هاک در ۶ نوامبر ۱۹۷۰ در آستین، تگزاس به دنیا آمد.[۱] پدرش، جیمز هاک، کارشناس محاسبات بیمه‌ای بود و مادرش، لزلی (با نام خانوادگی گرین)، به‌عنوان آموزگار و کارمند خیریه فعالیت می‌کرد.[۲][۳][۴] والدین هاک، که دوران دبیرستان را در فورت ورث، تگزاس با هم گذرانده بودند، زمانی ازدواج کردند که مادرش هفده سال داشت.[۵] یک سال بعد، در حالی که هر دو در دانشگاه تگزاس در آستین مشغول تحصیل بودند، هاک به دنیا آمد. والدین او در سال ۱۹۷۴، زمانی که هاک چهار ساله بود، از هم جدا شدند و سپس طلاق گرفتند.[۲][۶]

پس از جدایی والدین، هاک تحت سرپرستی مادرش بزرگ شد. آن‌ها چندین بار نقل مکان کردند تا سرانجام در بروکلین، نیویورک ساکن شدند؛ جایی که هاک در «پکر کالجیت اینستیتیو» در بروکلین هایتس تحصیل کرد.[۷][۸] وقتی هاک ده یا دوازده ساله بود، مادرش دوباره ازدواج کرد و خانواده به وست ویندزور تاون‌شیپ در نیوجرسی نقل مکان کردند.[۷][۹] در آن‌جا، او ابتدا در دبیرستان «وست ویندزور پلینزبورو» درس خواند[۱۰] و سپس به مدرسه شبانه‌روزی «هان» در پرینستون منتقل شد و در سال ۱۹۸۸ از آن فارغ‌التحصیل شد.[۱۱][۱۲] در همین دوران، هاک با سازمان خیریه مادرش، «الکس فاند»، همکاری داشت؛ نهادی که از فرصت‌های آموزشی برای کودکان محروم در رومانی حمایت می‌کرد.[۴]

هاک در دوران دبیرستان آرزو داشت نویسنده شود، اما علاقه جدی‌تری به بازیگری پیدا کرد.[۱۳][۱۴] نخستین حضور او بر روی صحنه در سیزده سالگی در نمایشی از ژان مقدس اثر جرج برنارد شاو در تئاتر مک‌کارتر بود.[۴] او بعدها در نمایش‌های دبیرستانی مرا در سنت لوئیس ملاقات کن و نمی‌توانی با خودت ببری ایفای نقش کرد. در دوران تحصیل در مدرسه هان، او همچنین در تئاتر مک‌کارتر واقع در دانشگاه پرینستون آموزش بازیگری دید.[۱۵] پس از فارغ‌التحصیلی، هاک در دانشگاه کارنگی ملون در پیتسبورگ به تحصیل بازیگری پرداخت، اما پس از انتخاب شدن برای فیلم انجمن شاعران مرده (۱۹۸۹) دانشگاه را ترک کرد.[۱۶] او بعدها برای دو سال در رشته ادبیات انگلیسی در دانشگاه نیویورک ثبت‌نام کرد، اما در نهایت تحصیل را رها کرد تا به‌طور تمام‌وقت به بازیگری بپردازد.[۱۴]

حرفه

[ویرایش]

ایثن در سن ۱۴ سالگی اولین فیلمش با نام کاوشگران را بازی کرد.[۱۷] سپس به مدرسه بازیگری بریتیش تئاتر در انگلستان رفت. ایثن در سال ۱۹۸۹ در فیلم انجمن شاعران مرده بازی کرد. پس از این فیلم هاک در فیلم‌های دیگری مانند: غار شیر، پدر، پیش از طلوع، پیش از غروب و روز تعلیم بازی کرد که برای بازی در فیلم روز تعلیم نامزد جایزه اسکار نیز شد. (فیلم‌های نامبرده شده خلاصه‌ای از فیلم‌های ایثن هاک می‌باشد).[۱۸] هاک فیلمی به نام دیوارهای چلسی را کارگردانی کرد.[۱۹]

آخرین همکاری هاک با ریچارد لینکلیتر در ماه محزون (۲۰۲۵) بود؛ یک فیلم زندگینامه‌ای که در آن او در نقش ترانه‌سرا لورنز هارت در شب افتتاحیه نمایش موزیکال اکلاهما! ظاهر شد.[۲۰] لینکلیتر بیش از یک دهه پیش فیلمنامه را با هاک در میان گذاشته بود،[۲۱] اما تصمیم گرفت پروژه را تا زمانی که هاک به سن کافی برای ایفای نقش هارتِ میانسال برسد، به تأخیر بیندازد.[۲۲] هاک برای این نقش سر خود را تراشید و از ابزارهای صحنه‌ای استفاده کرد تا کوتاه‌قامت‌تر به نظر برسد؛ دگرگونی‌ای که به گفته او کمک کرد احساسات شخصیت را بهتر درک کند.[۲۲] روزنامه هیوستون کرونیکل بازی او را یکی از بهترین اجراهای سال دانست،[۲۳] و ان‌بی‌سی نیوز آن را یکی از نقاط اوج کارنامه‌اش توصیف کرد.[۲۴]

در همان سال، هاک بار دیگر نقش تلفن سیاه را در دنباله آن با عنوان تلفن سیاه ۲ ایفا کرد؛[۲۵] فیلمی که ۱۳۲ میلیون دلار فروش داشت.[۲۶] فرانک شِک اجرای او را یکی از ماندگارترین‌ها توصیف کرد،[۲۷] و روزنامه نیویورک تایمز نوشت که بازی او «تصویری منسجم‌تر از فیلم اولیه» خلق کرده است.[۲۸] او سپس در مجموعه درام جنایی پشت پرده در سال ۲۰۲۵ در نقش یک روزنامه‌نگار تحقیقی ظاهر شد.[۲۹] منتقدان این نقش را بخشی از مجموعه‌ای از شخصیت‌های قهرمان‌مآب و خودحق‌پندار دانستند که هاوک در آثار مختلف به تصویر کشیده است؛ از جمله در نخستین اصلاح‌شده و پرنده ارباب خوب. نشریه نیو ریپابلیک افزود که هاک توانسته این کهن‌الگو را در «تنوعی چشمگیر» از ژانرهای مختلف بازآفرینی کند[۳۰][۲۹][۳۱]

بازخورد و سبک بازیگری

[ویرایش]

هاک در سال ۲۰۲۲ از سوی مجله اسکوایر به‌عنوان «بزرگ‌ترین بازیگر نسل خود» معرفی شد.[۳۲] طول عمر چهار دهه‌ای فعالیت بازیگری او مورد تحسین قرار گرفته است و مجله اِنتِرتینمنت ویکلی این موفقیت را ناشی از راهبرد او در ایفای نقش در ژانرهای گوناگون دانسته است.[۳۳][۳۴] هاک بازیگری را فرآیندی «شمنی» توصیف کرده است که «خود را به آن می‌سپارید، درست مانند خواندن یک ترانه»،[۳۵] و شخصیت‌پردازی را با موسیقی مقایسه کرده و گفته است: «باید وارد ترانه شخصیت خود شوید».[۴] او بیشتر به جنبه‌های هنری بازیگری علاقه‌مند است تا دستیابی به موفقیت تجاری یا شهرت به‌عنوان ستاره سینما.[۳۶]

تاریخ‌نگار آمریکایی سینما، جینین بَیسینگر، هاک را بازیگری توصیف کرده است که عناصر یک ستاره سنتی سینما و یک بازیگر نقش خاص را با هم ترکیب می‌کند.[۳۷]: 2  پژوهشگر گری بتیسون اشاره کرده است که هاک همواره در سینمای ژانریِ مبتنی بر مفهوم ایفای نقش کرده است، نه در آثار مبتنی بر نمایش و جلوه‌های بصری؛ منتقدان اولیه نیز بر پیچیدگی پرسونای چندوجهی او در پرده سینما تأکید کرده‌اند.[۳۷]: 1  به گفته جان لار، منتقد تئاتر نشریه نیویورکر، مهارت‌هایی که بازیگری طلب می‌کند— «همدلی، تخیل، جذابیت و تسلیم شدن» —ویژگی‌هایی هستند که هاک از طریق تجربه‌های خود با مادرش پرورش داده است.[۴] هاک اغلب هنگام نویسندگی، کارگردانی، بازیگری و تهیه‌کنندگی تلاش می‌کند داستانی روایت کند؛ رویکردی که لار آن را عامل تمایز او از هم‌نسلانش دانسته است.[۴] هاک تکنیک بازیگری خود را «بازیگری سوم‌شخص» توصیف کرده است؛ روشی که به او امکان می‌دهد «به‌طور کامل به شخصیت‌هایی که ایفا می‌کند بدل شود».[۳۸][۳۹]

هرگز خودم را ستاره سینما ندانستم. نسبت به آن آلرژی داشتم. داشتن یک نام تجاری کنار اسمم و به دست آوردن یک میلیون دلار—این بخشی از رؤیای من نبود.

— هاک در مصاحبهٔ سال ۲۰۲۵ با جی‌کیو[۴۰]

هاک به‌خاطر تنوع نقش‌آفرینی در طیف گسترده‌ای از شخصیت‌ها شناخته می‌شود و ترجیح می‌دهد با فیلمسازانی همکاری کند که بتوانند «خلاقیت او را برانگیزند». او اغلب در فیلم‌های مستقل و هنری، در کنار بلاکباسترهای هالیوودی ایفای نقش کرده است.[۴][۳۹][۴۰] ایندی‌وایر اشاره کرده است که هر کارگردانی که هاک با او همکاری داشته، جنبه‌ای متفاوت از پرسونای سینمایی او را آشکار کرده و همین امر او را به «یکی از متنوع‌ترین بازیگران نسل خود» بدل ساخته است.[۴۱] نویسنده‌ای در جی‌کیو توانایی «غیرعادی» هاک را در تجسم لحظات اصلی زندگی یک مرد ستوده است—از دوران دبیرستان در انجمن شاعران مرده، تا نخستین عشق در پیش از طلوع، پدری در پسرانگی، و ورود به میانسالی در نخستین اصلاح‌شده و جولیت، برهنه.[۴۲] هاک توضیح داده است که این تنوع و گوناگونی نقش‌ها ریشه در زندگی اولیه او دارد؛ او برای مادرش وانمود می‌کرد شخصیت‌هایی چون «اندیشمند هنری، ادبی و سیاسیِ مسئولیت‌پذیر» را بازی می‌کند.[۴]

هاک از رابرت دنیرو و دنزل واشینگتن به‌عنوان تأثیرگذاران اصلی یاد کرده است؛ به‌ویژه همکاری با دنیرو در فیلم آرزوهای بزرگ (۱۹۹۸) که طی آن از اخلاق کاری او تحسین کرد: «او منتظر نیست کسی به او اجازه دهد کاری را که می‌خواهد انجام دهد [...] او فقط می‌آید و همان کار را انجام می‌دهد». هاک همین ویژگی را در جریان فیلمبرداری روز تعلیم (۲۰۰۱) با واشینگتن مشاهده کرد،[۳۵] که بعدها او را «بزرگ‌ترین بازیگر نسل ما» نامید.[۴۳] هاک چند کارگردان را نیز به‌عنوان تأثیرگذاران کلیدی خود معرفی کرده است، از جمله پیتر ویر که به او نشان داد «فیلمسازی چه می‌تواند باشد»، پل شریدر، و مارتین اسکورسیزی که به گفته هاک رابطه بزرگسالی او با سینما را شکل داد و انگیزه ادامه بازیگری را در او تقویت کرد.[۴۴] هاک بازیگر و کارگردان آستین پندلتن را «تنها معلم بازیگری» خود دانسته است.[۳۶] او همچنین به‌خاطر همکاری خلاقانه با کارگردان ریچارد لینکلیتر که حاصل آن نه فیلم مشترک بوده، مورد تحسین منتقدان قرار گرفته است.[۴۵]

اوایل دوران حرفه‌ای خود، هاک به‌طور گسترده در صنعت سینما به‌عنوان یک چهره جذاب شناخته می‌شد؛ برداشتی که بیش‌تر به دلیل چشمان آبی، خط فک برجسته، ریش‌پروفسوری و موهای ژولیده‌اش شکل گرفته بود.[۴۰][۴۶] نقش‌آفرینی او در فیلم حقیقت تلخ است (۱۹۹۴) در قالب یک موسیقی‌دان سرخورده باعث شد که به‌عنوان چهره شاخص نسل ایکس شناخته شود؛ نسلی که با اضطراب پس از فارغ‌التحصیلی، نااطمینانی و جست‌وجوی خلاقانه شناخته می‌شد. هرچند در ابتدا از این برچسب دلخور بود، اما بعدها آن را پذیرفت.[۴۷][۴۸] نشریه نیویورکر خاطرنشان کرده است که چهره عمومی او در سال‌های نخست بیشتر شبیه یک «نوجوان خجالتی بیبی‌فیس» بود، اما بعدها به‌عنوان یک «بازیگر خشن، پرهیاهو و پرشور» با «پختگی کامل و رضایت‌بخش» شناخته شد.[۴]

زندگیِ خصوصی

[ویرایش]

در ۱ مه ۱۹۹۸، هاک با بازیگر اوما تورمن ازدواج کرد؛ آشنایی آن‌ها به سال ۱۹۹۶ و فیلم گاتاکا بازمی‌گشت.[۴۹][۵۰] این زوج صاحب دو فرزند شدند: مایا (زادهٔ ۱۹۹۸) و لوون (زادهٔ ۲۰۰۲) که هر دو مسیر بازیگری را در پیش گرفتند.[۵۱][۵۲] هاک و تورمن در سال ۲۰۰۳ و در پی شایعاتی دربارهٔ خیانت از یکدیگر جدا شدند و سال بعد درخواست طلاق دادند؛[۵۳][۵۴] این جدایی در اوت ۲۰۰۵ نهایی شد.[۵۵] در ژوئن ۲۰۰۸، هاک با رایان شاوهاگز ازدواج کرد؛ او پیش‌تر برای مدت کوتاهی به‌عنوان پرستار بچهٔ فرزندان هاک و تورمن کار کرده بود و سپس از دانشگاه کلمبیا فارغ‌التحصیل شد.[۵۶][۵۷][۵۸] هاک در پاسخ به گمانه‌زنی‌ها دربارهٔ این رابطه تأکید کرد که ازدواج نخستش «به دلایل گوناگون پایان یافته بود و هیچ‌یک به رایان ارتباطی نداشت».[۵۸] این زوج دو دختر دارند.[۵۱][۵۹]

هاک خود را فمینیست می‌داند و بارها صنعت سینما را به‌خاطر مردانه بودن («such a boys' club») مورد انتقاد قرار داده است.[۶۰][۶۱] او به‌عنوان رئیس مشترک «کمیته شیرهای جوان» در کتابخانه عمومی نیویورک فعالیت داشته؛ نهادی که یکی از مهم‌ترین هیئت‌های خیریه این کتابخانه محسوب می‌شود.[۶۲] در سال ۲۰۰۱، او جایزهٔ «Young Lions Fiction Award» را بنیان گذاشت؛ جایزه‌ای سالانه برای داستان‌نویسان زیر ۳۵ سال.[۶۳][۶۴] در نوامبر ۲۰۱۰، کتابخانه عمومی نیویورک او را «Library Lion» نامید و در مه ۲۰۱۶ به هیئت امنای کتابخانه پیوست.[۶۵][۶۶] در نوامبر همان سال، هاک و رایان در ماراتن نیویورک شرکت کردند تا از «Doe Fund» حمایت کنند؛ سازمانی غیرانتفاعی که هدفش شکستن چرخهٔ بی‌خانمانی، اعتیاد و تکرار جرم است.[۶۷] هاک که پیرو آیین اسقفی است، گفته ایمان در دوران جوانی نقش پررنگی در زندگی‌اش داشته اما در بزرگسالی نتوانسته آن را بیشتر پرورش دهد.[۶۸]

هاک از حامیان سرسخت حزب دموکرات است. او در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا از بیل بردلی در سال ۲۰۰۰،[۶۹] باراک اوباما در ۲۰۰۸،[۷۰] هیلاری کلینتون در ۲۰۱۶[۷۱] و کامالا هریس در ۲۰۲۴[۷۲] حمایت کرد. هاک بارها از دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور چهل‌وپنجم و چهل‌وهفتم ایالات متحده، انتقاد کرده و شعار عظمت را دوباره به آمریکا بازگردانیم و تهدید او به زندانی کردن هیلاری کلینتون را مورد نکوهش قرار داده است.[۷۳] او همچنین از حقوق همجنس‌گرایان حمایت می‌کند؛ در مارس ۲۰۱۱، هاک و همسرش ویدئویی در حمایت از قانونی شدن ازدواج همجنس در نیویورک منتشر کردند.[۷۴]

فیلم‌شناسی

[ویرایش]

فیلم

[ویرایش]
سال عنوان نقش توضیحات منا.
۱۹۸۵ کاوشگران Ben Crandall
۱۹۸۸ Lion's Den کریس فیلم کوتاه
۱۹۸۹ انجمن شاعران مرده Todd Anderson
پدر Billy Tremont
۱۹۹۱ سپیددندان Jack Conroy
تاریخ معما Tom McHugh
۱۹۹۲ سرزمین‌آب Mathew Price
نیمه‌شبی آرام Will Knott
۱۹۹۳ عشق گرانبها Wayne Frobiness
زنده Nando Parrado
۱۹۹۴ Straight to One — فیلم کوتاه؛ فقط نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده
مسابقه تلویزیونی Don Quixote student حضور افتخاری
حقیقت تلخ است Troy Dyer
دست و پا زدن Jimmy
سپیددندان ۲: افسانه گرگ سفید Jack Conroy حضور افتخاری بدون ذکر نام
۱۹۹۵ پیش از طلوع Jesse Wallace
جستجو و نابود کردن Roger
۱۹۹۷ گاتاکا Vincent Freeman
۱۹۹۸ آرزوهای بزرگ Finnegan 'Finn' Bell
پسران نیوتن Jess Newton
۱۹۹۹ سرعت گری Nat
پادشاه جو Len Coles
بارش برف روی سروها Ishmael Chambers
۲۰۰۰ هملت شاهزاده هملت
۲۰۰۱ زندگی بیداری Jesse Wallace
نوار Vince
روز تعلیم Jake Hoyt
دیوارهای چلسی Sam (voice) بدون ذکر نام؛ همچنین کارگردان
۲۰۰۲ The Jimmy Show Ray
۲۰۰۴ گرفتن جان‌ها (فیلم) Martin Asher / James Costa
پیش از غروب Jesse Wallace همچنین نویسنده
۲۰۰۵ حمله به کلانتری ۱۳ Sergeant Jake Roenick
ارباب جنگ ATF Agent Jack Valentine
یه چیز دیگه Earl Jameison حضور افتخاری بدون ذکر نام
۲۰۰۶ گرم‌ترین ایالت Vince همچنین نویسنده و کارگردان
ملت حاضری‌خور Pete
۲۰۰۷ پیش از آنکه شیطان بفهمد مرده‌ای Hank Hanson
۲۰۰۸ آنچه تو را نمی‌کشد Paulie McDougan
Chelsea on the Rocks Himself مستند
نیویورک (دوستت دارم) Writer
۲۰۰۹ بهترین‌های بروکلین Detective Sal Procida
استیتن آیلند 'Sully' Halverson
Corso: The Last Beat Narrator / Himself مستند
روزشکنان Edward Dalton
۲۰۱۱ زنی در طبقه پنجم Tom Ricks
۲۰۱۲ یادآوری کامل Carl Hauser فقط برش کارگردان
۲۰۱۲ شوم Ellison Oswalt
میاماکزیماکولپا: خاموشی در خانه خدا Pat (voice) مستند
۲۰۱۳ پیش از نیمه‌شب Jesse Wallace همچنین نویسنده
پاکسازی James Sandin
گریز Brent Magna
۲۰۱۴ پسرانگی Mason Evans Sr.
تقدیر Agent Doe
سیمبلین Iachimo
کشتن خوب Major Tommy Egan
سیمور: یک معرفی رسمی Himself مستند؛ همچنین کارگردان
۲۰۱۵ ده‌هزار قدیس Les Keffy
طرح مگی John Harding
متولد رنگ آبی چت بیکر
بازگشت Bruce Kenner
۲۰۱۶ در دره خشونت Paul
پدیده Hopper Gibson Sr.
Invasion! Cosmos (voice) فیلم کوتاه
مائودی Everett Lewis
هفت دلاور 'Goodnight' Robicheaux
۲۰۱۷ والرین و شهر هزار سیاره 'Jolly' The Pimp
نخستین اصلاح‌شده Reverend Ernst Toller
۲۴ ساعت تا زنده‌ماندن Travis Conrad
مرگ روشنایی Narrator بدون ذکر نام
۲۰۱۸ جولیت، برهنه (فیلم) Tucker Crowe
بلیز Radio DJ حضور افتخاری؛ همچنین نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده
استکهلم Kaj Hansson / Lars Nystrom
۲۰۱۹ د کید پت گرت
یک بزرگراه رو تمیز کن Russell Millings همچنین تهیه‌کننده
حقیقت Hank
۲۰۲۰ تسلا نیکولا تسلا
شهر گلو بریده Jackson Symms
۲۰۲۱ Zeros and Ones JJ
گناهکار Sergeant Bill Miller (voice)
تلفن سیاه رباینده
۲۰۲۲ مرد شمالی پادشاه اوروندیل
گلس آنین: یک چاقوکشی اسرارآمیز مرد کاردرست حضور افتخاری
ریموند و ری ری
۲۰۲۳ سبک عجیب زندگی جیک فیلم کوتاه
گربه وحشی — فقط نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده
دنیا را پشت سر بگذار (فیلم) کلی سندفورد
۲۰۲۵ ماه آبی لورنز هارت
She Dances بریان
Highway 99: A Double Album — مستند؛ فقط کارگردان و تهیه‌کننده
تلفن سیاه ۲ رباینده
TBA Tonight at Noon فیلم هنوز منتشر نشده‌است لفتی
The Weight فیلم هنوز منتشر نشده‌است Samuel Murphy [۷۷]
کلید
به آثاری اشاره دارد که در حال حاضر منتشر نشده‌اند به آثاری اشاره دارد که در حال حاضر منتشر نشده‌اند

تلویزیون

[ویرایش]
سال عنوان نقش توضیحات منا.
۲۰۰۳ آلیاس CIA Agent James L. Lennox قسمت: "Double Agent"
۲۰۰۷ مرغ ربات Godzilla Junior / Jason (voice) قسمت: "Squaw Bury Shortcake"
۲۰۱۱ Moby Dick Starbuck
۲۰۱۹ پاکسازی James Sandin قسمت: "۷:۰۱am"
۲۰۲۰ پرنده ارباب خوب جان براون (فعال سیاسی) نقش اصلی؛ همچنین خالق، نویسنده و تهیه‌کننده اجرایی
۲۰۲۲ شوالیه ماه Arthur Harrow
۲۰۲۲ The Last Movie Stars خودش مجموعه مستند؛ همچنین کارگردان
۲۰۲۲–اکنون Batwheels بتمن (صداپیشه) [۷۸]
۲۰۲۳ سگ‌های ولگرد Rick Miller قسمت: "Elora's Dad"
۲۰۲۵ The Lowdown Lee Raybon نقش اصلی؛ همچنین تهیه‌کننده اجرایی
۲۰۲۵ Vietnam: The War That Changed America راوی مجموعه مستند
۲۰۲۵ The American Revolution Voice of General Anthony Wayne مجموعه مستند

تئاتر

[ویرایش]
سال عنوان نقش مکان توضیحات منا.
۱۹۹۱ Casanova جاکومو کازانووا جوان پابلیک تییتر
۱۹۹۲–۱۹۹۳ مرغ دریایی Konstantin Treplev تئاتر لایسییم
۱۹۹۳ Sophistry Xavier 'Ex' Reynolds Playwrights Horizons
۱۹۹۹ Camino Real Kilroy Williamstown Theatre Festival
۲۰۰۱ سم شپرد Ray Moss Peter Norton Space
۲۰۰۳–۲۰۰۴ هنری چهارم، قسمت ۱ هنری پرسی تئاتر ویویان بومونت، Broadway
۲۰۰۵ Hurlyburly Eddie Acorn Theatre
۲۰۰۶–۲۰۰۷ The Coast of Utopia Michael Bakunin Vivian Beaumont Theater, Broadway
۲۰۰۷ Things We Want — Acorn Theatre فقط کارگردان
۲۰۰۹ باغ آلبالو Peter Trofimov آکادمی موسیقی بروکلین
۲۰۰۹ حکایت زمستان Autolycus اولد ویک / International tour
۲۰۱۰ A Lie of the Mind — Acorn Theatre فقط کارگردان
۲۰۱۱ Blood From a Stone Travis Acorn Theatre
۲۰۱۲ ایوانف Nikolai Ivanov Classic Stage Company
۲۰۱۳ Clive Clive Acorn Theatre فقط کارگردان
۲۰۱۳–۲۰۱۴ مکبث مکبث Vivian Beaumont Theater, Broadway
۲۰۱۹ True West Lee تئاتر امریکن ایرلاینز، برادوی

موزیک ویدیو

[ویرایش]
سال عنوان هنرمند منا.
۲۰۲۴ «چهارده شب» تیلور سوئیفت با حضور پست مالون [۷۹]

پانویس

[ویرایش]
  1. ↑ Morales, Tatiana (July 1, 2004). "Ethan Hawke's Love Before Sunset". CBS News. Retrieved December 11, 2025.
  2. 1 2 Schindehette, Susan (June 17, 2002). "Mom on a Mission". People. Archived from the original on November 7, 2009. Retrieved October 26, 2009.
  3. ↑ Solomon, Deborah (September 16, 2007). "Renaissance Man?". The New York Times. Archived from the original on December 11, 2008. Retrieved February 5, 2009.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Lahr, John (September 11, 2020). "The Many Faces of Ethan Hawke". The New Yorker. Retrieved October 19, 2025.
  5. ↑ Grossman, Anna Jane (January 20, 2012). "Vows: Leslie Hawke and David Weiss". The New York Times. Archived from the original on December 2, 2014. Retrieved December 13, 2014.
  6. ↑ "Ethan Hawke". Inside the Actors Studio. Season 8. Episode 12. April 21, 2002. Bravo.
  7. 1 2 Myers, Marc (October 6, 2020). "Ethan Hawke Was Shaped by His Mom's Independence". The Wall Street Journal. Retrieved October 18, 2025.
  8. ↑ Phillipp, Charlotte (July 26, 2024). "Former Jeopardy Winner Working as Teacher at N.Y.C. Private School Accused of Soliciting Child Sex Abuse Images". People. Retrieved October 18, 2025.
  9. ↑ Higgins, Bill (November 27, 2014). "Throwback Thursday: In 1985, Ethan Hawke Began His Own Film Boyhood". The Hollywood Reporter. Retrieved October 18, 2025.
  10. ↑ Complex, Valerie (June 7, 2024). "Ethan Levy Signs with Ann Steele Agency". Deadline. Retrieved October 19, 2025.
  11. ↑ Hurlburt, Roger (June 25, 1989). "Earning His Wings". South Florida Sun-Sentinel. p. 3F.
  12. ↑ "The Ultimate New Jersey High School Yearbook — A-K". The Star-Ledger. June 7, 1998. p. 1.
  13. ↑ Preston, Alex (January 30, 2021). "Ethan Hawke: 'It's Just a Petrifying Time to Speak About Male Sexuality'". The Guardian. Retrieved October 19, 2025.
  14. 1 2 Brockes, Emma (December 8, 2000). "Ethan Hawke: I Never Wanted to Be a Movie Star". The Guardian. Retrieved October 19, 2025.
  15. ↑ Vadeboncoeur, Joan (January 22, 1995). "Despite Film Success, Hawke Keeps A Keen Eye on Theater". Syracuse Herald American. p. 17.
  16. ↑ Kennedy, Dana (April 14, 2002). "The Payoff for Ethan Hawke". The New York Times. Archived from the original on February 5, 2011. Retrieved February 5, 2009.
  17. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام autogenerated1 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  18. ↑ بانک اطلاعاتی فیلم
  19. ↑ «سایت پلی بیل نیوز». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ فوریه ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۶ مه ۲۰۰۸.
  20. ↑ Stein, Ellin (October 17, 2025). "The Greatest Divorce in Broadway History Is the Subject of a New Movie. But Was It Really That Brutal?". Slate. Retrieved October 22, 2025.
  21. ↑ Hailu, Selome (December 11, 2025). "Sydney Sweeney Tells Ethan Hawke 'I Wish You Were My Dad' as They Swap Stories on Euphoria, Acting as Teens and More". Variety. Retrieved December 12, 2025.
  22. 1 2 Roxborough, Scott (February 19, 2025). "Ethan Hawke on Shedding Hair and Height to Play Lorenz Hart in Blue Moon". The Hollywood Reporter.
  23. ↑ Darling, Cary (October 20, 2025). "Texan Ethan Hawke Delivers a Knockout Performance in Richard Linklater's Blue Moon". Houston Chronicle. Retrieved October 22, 2025.
  24. ↑ "In Blue Moon, Ethan Hawke and Richard Linklater Examine the Bittersweet End of an Artistic Partnership". NBC News. October 18, 2025. Retrieved October 22, 2025.
  25. ↑ McCluskey, Megan (October 18, 2025). "Breaking Down the Ending of Black Phone 2". Time. Retrieved October 21, 2025.
  26. ↑ "Black Phone 2". Box Office Mojo. Retrieved December 15, 2025.
  27. ↑ Scheck, Frank (October 16, 2025). "Black Phone 2 Review: Ethan Hawke Returns for More Virtuoso Demonic Tormenting in an Effective Horror Sequel". The Hollywood Reporter. Retrieved December 12, 2025.
  28. ↑ Yu, Brandon (October 16, 2025). "Black Phone 2 Review: Ethan Hawke Is Back Behind the Mask". The New York Times. Retrieved October 21, 2025.
  29. 1 2 Berman, Judy (September 23, 2025). "FX's The Lowdown Is One of the Year's Best Crime Dramas". Time. Retrieved December 11, 2025.
  30. ↑ Maciak, Philip (October 1, 2025). "Ethan Hawke's Brilliantly Exasperating Quest for Truth". The New Republic. Retrieved December 12, 2025.
  31. ↑ Kang, Inkoo (September 22, 2025). "The Lowdown Is a Noir for Our Era". The New Yorker. Retrieved December 12, 2025.
  32. ↑ Taylor, Charles (December 23, 2022). "Ethan Hawke Is the Greatest Actor of His Generation: Here's Why". Esquire. Retrieved October 22, 2025.
  33. ↑ Bierly, Mandi (August 30, 2013). "Ethan Hawke explains why he did Getaway, talks career longevity". Entertainment Weekly. Retrieved December 16, 2025.
  34. ↑ Chapman, Wilson (September 24, 2025). "Ethan Hawke's 10 Best Performances, from Dead Poets Society to 'Reservation Dogs'". IndieWire. Retrieved December 16, 2025.
  35. 1 2 Lindsay, Benjamin (September 5, 2018). "Ethan Hawke Reveals the 'Shamanistic Process' of His Performances". Backstage. Retrieved October 24, 2025.
  36. 1 2 Evans, Suzy (May 30, 2013). "Ethan Hawke Returns to His Acting Roots in Before Midnight". Backstage. Retrieved October 22, 2025.
  37. 1 2 Hawke, Ethan (2014). "Screen Acting and the New Hollywood: An Interview with Ethan Hawke (Part 1)" (PDF) (Interview). Interviewed by Gary Bettinson. Lancaster University. Retrieved December 15, 2025.
  38. ↑ Bergeson, Samantha (November 2, 2022). "Ethan Hawke Praises Method Acting with a Caveat: 'It's Crazy' If You Don't Act Like a 'Grown-Up' on Set". IndieWire. Retrieved October 22, 2025.
  39. 1 2 Brown, Jeffrey (November 6, 2019). "Ethan Hawke Doesn't Want to Make Movies That Waste Your Time". PBS News. Retrieved October 22, 2025.
  40. 1 2 3 Frank, Alex (September 1, 2025). "How Ethan Hawke Found the Sweet Spot". GQ. Retrieved October 22, 2025.
  41. ↑ Ehrlich, David (August 20, 2018). "Ethan Hawke's 13 Best Performances". IndieWire. Retrieved December 16, 2025.
  42. ↑ Baron, Zach (August 6, 2018). "Ethan Hawke Q&A: From 'Reality Bites' to 'First Reformed'". GQ. Retrieved December 16, 2025.
  43. ↑ Thomas, Carly (April 27, 2024). "Ethan Hawke Shares Denzel Washington's Advice on Winning an Oscar". The Hollywood Reporter. Retrieved October 22, 2025.
  44. ↑ Bergeson, Samantha (October 19, 2022). "Ethan Hawke Credits Paul Schrader and Martin Scorsese for Inspiring Him to Not Quit Hollywood". IndieWire. Retrieved October 22, 2025.
  45. ↑ McGowan, Andrew (November 6, 2025). "Ethan Hawke on Working with Taylor Swift, Making Nine Richard Linklater Films and a 'Scary' Screen Test With Denzel Washington". Variety. Retrieved November 12, 2025.
  46. ↑ Ahsan, Sadaf (October 18, 2022). "Ethan Hawke Gets to Work". Sharp. Retrieved December 16, 2025.
  47. ↑ Bernstein, Joseph (September 21, 2023). "Ethan Hawke Makes Peace With Being a Poster Boy for Gen X". The New York Times. Retrieved December 16, 2025.
  48. ↑ McArdle, Tommy; Telling, Gillian (May 5, 2024). "Ethan Hawke Hated Being the Gen X Poster Boy After Reality Bites Came Out: 'Now I Love It' (Exclusive)". People. Retrieved December 16, 2025.
  49. ↑ Cheng, Kipp; Chang, Suna (May 15, 1998). "Monitor". Entertainment Weekly. Archived from the original on October 21, 2012. Retrieved March 28, 2011.
  50. ↑ Rohrer, Trish Deitch (June 2000). "The Great Dane". Los Angeles Magazine. Vol. 45, no. 6. p. 80. ISSN 1522-9149. Archived from the original on June 28, 2014. Retrieved June 17, 2013 – via Google Books.
  51. 1 2 Stevens, Kaitlin (September 29, 2022). "Ethan Hawke's 4 Kids: All About Maya, Levon, Clementine and Indiana". People. Retrieved October 22, 2025.
  52. ↑ Caruso, Skyler (July 25, 2022). "Everything to Know About Uma Thurman's Kids, Including Stranger Things' Maya Hawke". People. Retrieved October 22, 2025.
  53. ↑ "Halle and Hubby Separate; Uma 'Holding Up' After Ethan Split; Will Smith Parties in London". San Francisco Chronicle. October 2, 2003. Archived from the original on October 13, 2003. Retrieved February 5, 2009.
  54. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام halpernmeet وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  55. ↑ Silverman, Stephen M. (October 7, 2005). "Uma Calls Split from Ethan 'Excruciating'". People. Archived from the original on March 4, 2014. Retrieved July 17, 2013.
  56. ↑ Vozick-Levinson, Simon (July 18, 2008). "Monitor". Entertainment Weekly. Retrieved October 22, 2025.
  57. ↑ Garratt, Sheryl (October 8, 2012). "Ethan Hawke Interview". The Daily Telegraph. Archived from the original on October 19, 2012. Retrieved October 19, 2012.
  58. 1 2 Barton, Laura (May 16, 2009). "Desperately Seeking Ethan". The Guardian. Archived from the original on December 1, 2013. Retrieved July 13, 2009.
  59. ↑ "Ethan Hawke and Wife Welcome Daughter Clementine". USA Today. Associated Press. July 23, 2008. Archived from the original on March 31, 2014. Retrieved February 5, 2009.
  60. ↑ Martinelli, Marissa (October 3, 2019). "Julie Delpy Insisted on Being Paid As Much As Ethan Hawke for Before Midnight". Slate. Retrieved October 22, 2025.
  61. ↑ Maas, Jennifer (May 13, 2015). "Ethan Hawke Speaks out on the 'Boys Club' in Hollywood". Entertainment Weekly. Archived from the original on May 19, 2017. Retrieved July 13, 2017.
  62. ↑ Aleksander, Irina (April 1, 2008). "Who's Who in Charity: New York's Most Powerful Philanthropic Boards". The New York Observer. Archived from the original on August 17, 2021. Retrieved November 12, 2010.
  63. ↑ "Young Lions Fiction Award". New York Public Library. Archived from the original on September 19, 2012. Retrieved December 19, 2020.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:پیوند نامناسب (link)
  64. ↑ Gaffney, Adrienne (March 17, 2009). "Disproving the Notion That Kids These Days Only Write in Tweets". Vanity Fair. Archived from the original on February 28, 2010. Retrieved April 6, 2009.
  65. ↑ "2010 Library Lions Malcolm Gladwell, Ethan Hawke, Paul Leclerc, Steve Martin and Zadie Smith Fêted on Monday, November 1" (Press release). New York Public Library. August 4, 2010. Archived from the original on June 30, 2012. Retrieved April 10, 2012.
  66. ↑ "The New York Public Library Adds Ethan Hawke to Its Board of Trustees" (Press release). New York Public Library. May 12, 2016. Archived from the original on June 22, 2016. Retrieved December 19, 2020.
  67. ↑ "Ethan Hawke; Wife to Run New York City Marathon for Charity". People. October 7, 2015. Retrieved October 22, 2025.
  68. ↑ Graham, Jennifer (May 6, 2024). "Ethan Hawke Talks to Russell Moore About Wildcat and Why He Sees Acting as a Form of Worship". Deseret News. Retrieved October 22, 2025.
  69. ↑ Leonard, Devin (September 26, 1999). "Can Dollar Bill Bradley Dunk Al Gore?". The New York Observer. Archived from the original on August 17, 2021. Retrieved July 13, 2011.
  70. ↑ Blas, Lorena (November 5, 2008). "Celebrities, Including an Unexpected One, Celebrate Obama's Win". USA Today. Archived from the original on January 6, 2009. Retrieved February 5, 2009.
  71. ↑ Evans-Harding, Natalie (December 16, 2017). "Ethan Hawke: 'The Most Romantic Thing I've Done Is Have Sex'". The Guardian. Archived from the original on December 17, 2017. Retrieved December 18, 2017.
  72. ↑ Bogani, Giovanni (September 30, 2024). "Ethan Hawke Talks U.S. Election: 'I Want to Be on the Bus That Kamala Is Driving'". The Hollywood Reporter. Retrieved October 22, 2025.
  73. ↑ Hensch, Mark (October 24, 2016). "Actor Ethan Hawke Slams Trump's 'Fascist Behavior'". The Hill. Archived from the original on February 4, 2023. Retrieved February 4, 2023.
  74. ↑ "Ethan and Ryan Hawke for Hrc's New Yorkers for Marriage Equality". Human Rights Campaign. March 11, 2011. Archived from the original on October 5, 2011. Retrieved September 9, 2011.
  75. ↑ "Explorers - Rotten Tomatoes". راتن تومیتوز (به انگلیسی). July 12, 1985. Retrieved May 19, 2023.
  76. ↑ Kavanagh, Emily (July 1, 2022). "'Dead Poets Society' Shines Brighter Through a Queer Lens". Collider (به انگلیسی). Retrieved May 19, 2023.
  77. ↑ "Hollywood bombshell: Viechtach becomes setting for film with Oscar winner Russell Crowe". pnp.de. July 22, 2025. Retrieved 18 August 2025.
  78. ↑ "WarnerMedia Announces 'Batwheels' Cast". Animation World Network (به انگلیسی). Retrieved 2023-11-17.
  79. ↑ Saunders, Angel (19 April 2024). "Taylor Swift Enlists Dead Poets Society Actors Ethan Hawke and Josh Charles for 'Fortnight' Music Video". People. Dotdash Meredith. Retrieved 20 April 2024.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=ایثن_هاک&oldid=43560888»