آلبرت فینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آلبرت فینی
Albert Finney 1966.jpg
آلبرت فینی در سال ۱۹۶۶
تولد ۹ مهٔ ۱۹۳۶(۱۹۳۶-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-0۹) ‏(۷۹ سال)
سالفورد، منچستر بزرگ، انگلستان
سال‌های فعالیت ۱۹۵۸ تاکنون
همسر(ها) جین ونهام (۱۹۶۱-۱۹۵۷)
آنوک امه (۱۹۷۸-۱۹۷۰)
پن دلماج (تاکنون-۲۰۰۷)
فرزندان سایمن
صفحه در وب‌گاه IMDb

آلبرت فینی (به انگلیسی: Albert Finney) ‏(۹ می ۱۹۳۶) بازیگر انگلیسی است که تاکنون جوایز گوناگونی از جمله گلدن گلوب و بفتا را به دست آورده. او یکی از چهره‌های برجسته سینمای آزاد انگلستان به شمار می‌رود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

فینی از آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک فارغ‌التحصیل شد و عضو گروه رویال شکسپیر گردید. زندگی حرفه‌ای وی با تئاتر آغاز شد. او اولین حضور خود را در تئاتر لندن در سال ۱۹۵۸ با نمایش مهمانی نوشته جین آردن و کارگردانی چارلز لوتن تجربه کرد.

فینی تولیدات تلویزیونی متعددی برای شبکه BBC در دههٔ ۹۰ انجام داد. شامل مرد سبز ۱۹۹۰ براساس داستانی از کینگزلی آمیس.

او هوادار همیشگی منچستر یونایتد است. وی همچنین مستند مونیخ که درباره سقوط هواپیمای بازیکنان منچستر یونایتد در سال ۱۹۵۸ و کشته شدن تعداد زیادی از بازیکنان این تیم (موسوم به بچه‌های بازبی) می‌باشد را روایت کرده است. این مستند در فوریه ۲۰۰۸ از کانال منچستر یونایتد پخش شد.

زندگی شخصی[ویرایش]

بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۸ همسر آنوک امه بازیگر زن سرشناس فرانسوی بود.

در سال ۲۰۱۱، وی اعلام کرد که بیماری سرطان کلیه خود را معالجه کرده است.[۱]

بخشی از فیلمشناسی[ویرایش]

سینمایی[ویرایش]

سال عنوان نقش کارگردان توضیحات
۱۹۶۰ سرگرم شدن Mick Rice تونی ریچاردسون
۱۹۶۰ شنبه‌شب و صبح یکشنبه Arthur Seaton کارل رایز
۱۹۶۳ تام جونز Tom Jones تونی ریچاردسون
۱۹۶۷ دو تا برای جاده Mark Wallace استنلی دانن
۱۹۷۰ اسکروج Ebenezer Scrooge رونالد نیم
۱۹۷۴ قتل در قطار سریع‌السیر شرق هرکول پوآرو سیدنی لومت
۱۹۷۷ دوئل‌بازها Fouche ریدلی اسکات
۱۹۸۳ متصدی لباس Sir پیتر یاتز
۱۹۸۴ زیر آتشفشان Geoffrey Firmin جان هیوستون
۱۹۸۷ یتیم Harold آلن جی پاکولا
۱۹۹۰ تقاطع میلر Leo O'Bannon برادران کوئن
۱۹۹۰ کنسرت دیوار در برلین The Judge Ken O'Neill & راجر واترز
۲۰۰۰ ارین براکویچ Ed Masry استیون سودربرگ
۲۰۰۰ قاچاق White House Chief of Staff استیون سودربرگ
۲۰۰۳ ماهی بزرگ Edward Bloom, Sr. تیم برتون
۲۰۰۴ دوازده یار اوشن Gaspar LeMarque استیون سودربرگ (تک‌جلوه)
۲۰۰۵ عروس مرده Finis Everglot تیم برتون & Mike Johnson (صداپیشه)
۲۰۰۶ یک سال خوب Uncle Henry Skinner ریدلی اسکات
۲۰۰۶ لطف حیرت‌آور John Newton مایکل اپتد
۲۰۰۷ اولتیماتوم بورن Dr. Albert Hirsch پل گرینگرس
۲۰۰۷ قبل از آنکه شیطان بفهمد مرده‌ای Charles Hanson سیدنی لومت
۲۰۱۲ میراث بورن Dr. Albert Hirsch تونی گیلروی
۲۰۱۲ اسکای‌فال Kincade سام مندس

جوایز و افتخارات[ویرایش]

فینی جوایز بفتا (۲۰۰۳)، گلدن گلاب (۱۹۷۰)، امی(۲۰۰۲) و انجمن منتقدان بازیگری را دریافت کرده، و چهار بار برای فیلم‌های تام جونز، قتل در قطار سریع‌السیر شرق، آماده ساز، زیر کوه آتشفشان نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و یک بار نیز برای فیلم ارین براکویچ نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و بفتا گردیده است.

  • کاندیدای بفتای بهترین بازیگر مکمل مرد برای فیلم ماهی بزرگ در نقش Edward Bloom سال ۲۰۰۳

فینی در سال ۱۹۸۰ پیشنهاد رتبه امپراتوری بریتانیا و در سال ۲۰۰۰ مقام شوالیه‌ای را رد کرد. وی سیستم جایزه دهی را با عنوان " خودخواهی جاودانه " مورد نقد و نکوهش قرار می‌داد.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. Eden, Richard (15 May 2011). "Film star Albert Finney won’t let cancer grind him down". The Daily Telegraph (telegraph.co.uk). Retrieved 2 April 2013. 
  2. "Revealed: secret list of 300 who scorned honours", The Sunday Times, 21 December 2003
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Albert_Finney»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۴).