پرش به محتوا

هیو گرانت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
هیو گرانت
گرانت در ۲۰۱۴
نام هنگام تولدهیو جان مونگو گرانت[۱][۲]
زادهٔ۹ سپتامبر ۱۹۶۰ ‏(۶۵ سال)
همرسمیت، لندن، انگلستان
محل تحصیلنیو کالج، آکسفورد
پیشهبازیگر
سال‌های فعالیت۱۹۸۲–اکنون
همسرآنا الیسابت ابرشتاین (ا. ۲۰۱۸)
شریک زندگیالیزابت هرلی (۱۹۸۷–۲۰۰۰)
فرزندان۵
خویشاوندانریک کازنت (پسرخاله)[۳]

هیو جان مونگو گرانت (انگلیسی: Hugh John Mungo Grant؛ زادهٔ ۹ سپتامبر ۱۹۶۰) بازیگر انگلیسی است. او در آغاز کارش خود را به‌عنوان بازیگری نقش اول با نقش‌های جذاب و رمانتیکِ آسیب‌پذیر مطرح کرد و از آن زمان شمار بیشتری نقش‌های دراماتیک به‌عنوان بازیگر مکمل ایفا کرده‌است.[۴] ویژگی‌های بارز مهارت‌های طنز گرانت عبارتند از: طعنه‌های خونسردانه و طرز رفتارهای جسمانی مختص به خود.[۵] افتخارات او شامل یک جایزه از بفتا و گلدن گلوب و یک سزار افتخاری می‌شوند. تا سال ۲۰۱۸، فیلم‌های او در مجموع نزدیک به ۳ میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشته‌است.[۶] در سال ۲۰۲۲، مجله تایم اوت، گرانت را یکی از ۵۰ بازیگر برتر بریتانیا در تمام دوران رتبه‌بندی کرد.[۷]

اوایل زندگی

[ویرایش]

هیو جان مونگو گرنت در ۹ سپتامبر ۱۹۶۰ در بیمارستان همرسمیت به دنیا آمد.[۸] او دومین پسر فینولا سوزان مک‌لین (۱۹۳۳–۲۰۰۱) و کاپیتان جیمز موری گرنت (متولد ۱۹۲۹) بود. پدربزرگش، سرهنگ جیمز موری گرنت، به خاطر شجاعت و رهبری‌اش در نبرد سنت والری ان کاوکس طی جنگ جهانی دوم مورد تقدیر قرار گرفت.[۹] پژوهشگر نسب‌شناسی، آنتونی آدولف، خانواده گرنت را «یک تابلوی رنگارنگ آنگلو-اسکاتلندی از جنگجویان، سازندگان امپراتوری و اشراف» توصیف کرده است.[۱۰] اجداد او شامل افراد برجسته‌ای همچون سر والتر رالی، [۱۱] ویلیام دروموند، چهارمین وایسکانت استراتالان، جیمز استوارت،[۱۰][۱۲][۱۳] جان موری، نخستین مارکیز آتول، هینیج فینچ، اولین ارل ناتینگهام، سر ایوان نپین و خواهر نخست‌وزیر اسپنسر پرسوال هستند.

پدر گرنت به مدت هشت سال در ارتش سِفورث هایلندرز خدمت کرد و در مالایا و آلمان حضور داشت. او صاحب یک کسب‌وکار فرش بود و به سرگرمی‌هایی مانند گلف و نقاشی آبرنگ علاقه داشت. خانواده‌شان در چیزیک، غرب لندن زندگی می‌کردند و کنار مجموعه آپارتمانی آرلینگتون پارک در سوتون لین ساکن بودند. در سپتامبر ۲۰۰۶، مجموعه‌ای از نقاشی‌های کاپیتان گرنت در یک نمایشگاه خیریه با عنوان «جیمز گرنت: ۳۰ سال نقاشی آبرنگ» که توسط پسرش سازماندهی شده بود، در گالری جان مارتین به نمایش درآمد. مادر هیو ، به‌عنوان معلم مدرسه فعالیت می‌کرد و بیش از ۳۰ سال زبان لاتین، فرانسوی و موسیقی را در مدارس دولتی غرب لندن تدریس می‌کرد. او در سن ۶۷ سالگی به علت سرطان لوزالمعده درگذشت.

در برنامه درون اکتورز استودیو در سال ۲۰۰۲، گرنت موفقیت‌های بازیگری خود را مدیون مادرش دانست و گفت: «هر ژن بازیگری که ممکن است داشته باشم از اوست.» هر دو والدینش از خانواده‌های نظامی بودند، اما او گفته است که خانواده‌شان در دوران کودکی همیشه مرفه نبودند. گرنت بسیاری از تابستان‌های کودکی‌اش را با پدربزرگش در اسکاتلند به شکار و ماهیگیری می‌پرداخت. او یک برادر بزرگ‌تر به نام جیمز «جیمی» گرنت دارد که در نیویورک بانکدار سرمایه‌گذاری است.

گرنت تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه ابتدایی هوگارت در چیزیک آغاز کرد، سپس به مدرسه ابتدایی سنت پیتر در همرسمیت رفت و پس از آن در مدرسه مستقل وتربی در ناتینگ هیل ادامه داد. از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۸، در مدرسه لاتیمِر آپر در همرسمیت تحصیل کرد، مدرسه‌ای که در آن زمان یک مدرسه گرامری بود و او با دریافت بورسیه تحصیلی در آنجا درس خواند. او در ورزش‌هایی مانند راگبی، کریکت و فوتبال برای مدرسه بازی می‌کرد و همچنین نماینده مدرسه در مسابقه علمی تاپ آو دِ فرم بود، که رقابتی بین دو تیم دانش‌آموزی بود.

در سال ۱۹۷۹، بورسیه گالزورثی را برای ورود به نیو کالج، آکسفورد دریافت کرد و رشته ادبیات انگلیسی خواند و با نمره ۲.۱ فارغ‌التحصیل شد. او ابتدا بازیگری را صرفاً به‌عنوان یک فعالیت خلاقانه می‌دید و به انجمن دراماتیک دانشگاه آکسفورد پیوست و در نمایشی از شب دوازدهم نقش فابیان را بازی کرد. او همچنین در نخستین فیلم خود به نام «پرولجد» (۱۹۸۲) که توسط بنیاد فیلم دانشگاه آکسفورد تهیه شده بود، بازی کرد. گرنت پیشنهاد ادامه تحصیل برای دکترای تاریخ هنر در موسسه هنر کورتولد، دانشگاه لندن را رد کرد، زیرا نتوانست بورسیه لازم را دریافت کند.

جوایز و افتخارات

[ویرایش]

بخشی از فیلم‌شناسی

[ویرایش]

مشهورترین فیلم‌های هیو گرانت عبارت هستند از:

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ Turner, Mimi (2011-11-21). "Hugh Grant Accuses 'The Mail on Sunday' of Phone Hacking". The Hollywood Reporter (به انگلیسی). Archived from the original on 2022-12-05. Retrieved 2024-01-13.
  2. ↑ SAG-AFTRA Foundation (19 August 2016). Conversations with Hugh Grant. YouTube.com. Archived from the original on 16 November 2021. Retrieved 27 June 2018.
  3. ↑ Hernandez, Greg (29 June 2014). "Wednesday Morning Man: Rick Cosnett!". greginhollywood.com. Archived from the original on 5 December 2014. Retrieved 2014-12-01.
  4. ↑ Knolle, Sharon (16 December 2002). "Prince Charming". Variety. p. A1.
  5. ↑ "British screen legends: Hugh Grant". BBC. 21 February 2003. Retrieved 28 September 2007.
  6. ↑ "Hugh Grant". Box Office Mojo. Retrieved 11 September 2007.
  7. ↑ "50 Great British actors: the list". Time Out. 2 August 2022. Retrieved December 6, 2022.
  8. ↑ "Hugh Grant: A Life on Screen is a lesson in self-deprecation from Britain's most charming rogue – review". The Independent (به انگلیسی). 2019-12-23. Retrieved 2023-12-25.
  9. ↑ Cobain, Ian (4 June 2000). "Survivors of 'sacrificed' division still feel bitter". The Sunday Telegraph.
  10. ↑ ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ Gilchrist, Jim (17 August 2005). "Stars dig up surprises with their ancestors". The Scotsman. Archived from the original on 2 September 2019. Retrieved 2 September 2019.
  11. ↑ Walter Raleigh King (2019) Sunk Down among the People: The Story of the Descendants of Sir Walter Raleigh Kindle Direct Publishing. ASIN: B081SKM5HD
  12. ↑ "Grants of Glenmoriston". ElectricScotland.com. Retrieved 28 September 2007.
  13. ↑ "Hugh Grant – Actually – from the Cape !!!". Ancestry24. Archived from the original on 29 June 2009.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ هیو گرانت موجود است.
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=هیو_گرانت&oldid=42564531»